Czarno- bez głów i bez nóg
Posuwamy się kolokwialnie
Chodź wydaje się, że to ruch

Stoimy- to robimy literalnie
Ale to stanie

Szewczyk Dratewka naszych czasów

Wessały mnie w gębę tego behemeota udającego miasto
Któremu wydaje się, że kilka większych pazurów zakończonych krzyżem
Zamaskują przedemną jego naturę, jego niszczące zapędy
Jego brzydote. 

Ten potwór pogański, chodź wydaje, że schrystianizowany
jest z najciemniejszej gliny, którą światło tylko wzmacnia
a mrok daje odpoczynek. 

Może, któregoś dnia wymyśle coś poza tym durnymi przeciwieństwami
I anihiluje skurwysyna, razem z jego faryzejskimi pchłami

w sobie mrzonki kręcą sierścią niewieścią
i się mrok gapi na latarnie z zazdrością
a półkonie wpół prostej  z pół kują
i ranne wystają z ciemności żerdzie

Nie mogę znaleźć odpowiedniej motyywacji do pisania. Poza tym boje się. Boje sie wracać do tej powieści i.. do pisania. Mam niekompletne informacje co do pewnych spraw jakie w niej poruszam, historie same w sobie są fragmentaryczne niewykończone.. Nie wierze w swoje możliwoście. Cóż, dawno nie pisałem, nic dziwnego. Właśnie dlatego wydaje się to nie do zrealizowania, że sam proces jest mi daleki. Ale... chodźby to miała być najgorsza hała, muszę ją skończyć. Kiedy skończę tą jedną pierdoloną książke-potem pójdzie już świetnie. Przynajmniej mam taką nadzieję(Ja krytyk nadzieji...). Więc będę pisał z rozpaczy i zacznę od teraz. Nie mam innego wyjścia. W innym wypadku zacznę upadek, degrengolade. Widzisz te literki, znaczki? wybieraj sam. Przedzierać się przez krzaki od teraz, od zaraz... 

Znowu operator mówi "sieć zerwana"
tym razem szukam kleju
nie smakuje próżni
tygodnia dalej nie ma
nie wiem czy przyjdzie poniedziałek

Przezroczystości bronią
milionowi archońci szumu
multimadialnie się dumplikują

Kurwy właściwej nie mogę znaleźć
Chociaż sprawdziłem Roxe
i Semper Felix

Nie widzę jasnego wyjścia
daleko jest przezroczystość
a za nią czarny kwiat

Lwia głowa się wycwaniła
i oplotła ogonem