koniec leżała spokojnie w pokoju
Wszystko zależało od jednego naboju
Oczy wlepione były nawzajem w siebie
jeden myślał o drugim "niech to spadnie na ciebie"
Twarze lepkie od potu, twarze ze strachu czarne
wszyscy mieli nadzieje, nie wiedzieli jak marne
myślicie- uczucia, twarz-odwzorowanie
 lecz twarz- matryca, uczucia- jej przegrzanie 
przegrzane więc czarne świeciły matryce
przegrani z zawodu odkąd ojciec dotknął pstryczek
Co to za twory? Czy ludzie w ogóle? nie maszyny
dyski kontrolne spaprane popękane nerwów sprężyny

Zabawa to tylko w zmiany koloru, 
zmiany natężenia
zamiana wyboru  
 w wyrób końca i  bodźców stężenia

Robototy człowiecze nerwy wzajem parzą
Badają samoświadomość, jest/nie ma, czy się odważą?
Lufa błądzi niepewnie po sali
chwyta ja kolejny stop tkanek i metali
za spust pociąga, twarz jest tęczowa
pyk i nic- w zwojach roiła się supernova
I może w końcu obwód czyiś by się przepalił
gdyby odmieniec nie wpadł do sali

Gość wszedł przez okno, był obcesowy
trzymał w ręku karabin maszynowy
i krzyknął"zdrajcy, zdrajcy, zdrajcy systemu
należy wam się seria,seria z cekaemu
za to, żeście kurwy, złomy świat rozkładły"
I wtedy strzały z karabiny padły
A gość choć wariat, krew w nim  czerwona
skóra biała, soma żelazem nie splamiona

połączył więc tylko metal z metalem
obieg zamknął tylko z drugim obiegiem
zamkniątą zabawe spiął otwartym balem
dla nich to była zabawa zero jeden, jesteś jednym z nich? TEŻ SERIA DLA CIEBIE TEŻ SERIA DLA CIEBIE TEŻ SERIA DLA CIEBIE