nie jestem w stanie uciec, ucieczka nie daje się przełożyć na język ludzki, ucieczka jest zawsze wewnętrzna i może mieć jeden skutek, ostateczna ucieczka, samobójstwo. życie przez życie na wskroś. samobójstwo-ponad życiem, należy uciec poza życie i popatrzeć na nie z perspektywy. myśle, że nie zdaje sobie nawet sprawy, gdy umieram, kiedy to się dzieje, poprostu płynnie przechodze w inny stan i nawet o tym nie wiem, że to już się stało
wystrzeliłem właśnie ponisk samego siebie przez palczasty nasieniowód.
ludzkie wysiłki by zmienić cokolwiek, spełzają, gdzieś
zmienny wizerunek życia pod wpływem czasu i przestrzeni rozbłysną gdzieś wokoło i nawet nie zauważyłem, zauważyć cokolwiek to tracić czas na coś co i tak nie ma znaczenia, nieuważność życia poza życiem. zauważyć wyłaniający się z ciebie świat i go udupić

mocno ciemna jak jakaś otchłań ta noc, przez którą idzie. pogrąża się w sobie coraz bardziej, coraz mocniej wikła się w siebie świat przestaje na niego zwracać uwagę i wice wersa. nie już się nie broni, jest w sobie poza sobą. czy w ogóle jest? czy można jeszcze mówić o człowieku który nie zwraca na nic uwagi nawet i własny umysł?

przezwyciężenie?

Tak, to jasne, od wieku 18 człowieka zaczął się usamodzielniać, odrzuci

A dzisiaj.

Rodzina była jeszcze 20 lat temu  całkiem zdrowym raczkiem. wobec powszechnego zagrożenia wynikającego z opresywnego systemu w jakim żyła była w stanie swoje więzy ścieśniać i umacniać. tylko względem czającego się wroga była to w stanie zrobić. ale to prehistoria.
wraz ze zmianą ustroju na kapitalistyczny rodzina przeszła w stadium zwierzęce, w stan, w którym człowiek człowiekowi... i tak dalej. nie nastąpiło to jednak szybko.
nie bez powodu mówi się o czarnej owcy w rodzinie. dzięki takiej czarnej owcy, cała rodzina-wilk może czuć się syta, każdy może czuć wyższość .
rodziny jako zdrowe komórki społeczne dziś nie istnieją, chyba, że żyja w stanie wojny, czy głodują
Istnieje naturalne parcie, w każdej rodzinie by jedną osobę uczynić słabszą, gorszą, chodźby jej nie było, rodzina nie jest w stanie inaczej funkcjonować, potrzebuje wentuly bezpieczeństwa.
Lecz co dalej? co gdy owca posunie się za daleko? trzeba znaleźć inną
kapitalizm, system oparty wyłącznie na ekonomi, ekonomie wdraża wszędzię.
nierówności nie biorą się z przesłanek racjonalnych, ale z parcia, które kreuje systemem, który podjudza w ludziach najniższe instynkty.

często  zdarza się też bój zacieklejszy pomiędzy dwoma równie winnymi stronami, obarczonymi w równym stopniu przywarami kapitalistycznymi. wtedy wygrywa strona bądź o przewadze liczebnej, bądź resentymentalnej, bądź pseudo-moralnej(to znaczy projektującej własne niedostatki na przeciwnika.
Jak ostatecznie skończy się taki bój, jak będą żyć przyszłe jednostki? najprawdopodobniej wrócimy do swojego rodzaju arystokratycznego modelu społeczeństwa, w którym szlachcicem będzię ten, który najwięcej posiada. nie będzie się to jednak wiązało z jego umiejętnościami, ale wyłacznie ze statusem majątkowym. umiętności liczyć się będą tylko w czysto utylitarnych względach, dzięki którym można jeszcze więcej zarobić. wszystko wchłonie handel, z resztą to juś się dzieje.
Tak więc biedniejsi instynkty wywołane "stanem naturalnym" kapitalizmu będą wyrzynać się o byle grosz. bogatsi będą robić to bardziej kulturalnie(spuścizna arystokracji). 
Uogólniając jest to festyn tandety.
czasie nihilizmu witaj. rodzino, nastał twój ostateczny koniec. jesteś przeżytkiem.