nam-że to dziś pierworodztwo z boga oddawać za miskę soczewicy, w podłej zgniliźnie znajdować ukontentowanie, żeśmy jakoby nie zginęli! Da się wydobyć szczęśliwe Tersyty! Słowa na trumf i potęgę, albo na rozmacz i męczarrnie le jakie ły wyraża ten wstyd i to neędzne piekło Dantyszka, w którym żyjemy? 
Diabły, o którychopowaida Ewangelia, że wpędzone zostały w drodę, nie potonęły. One żyją w Morzy mertwym duszy współczesnej one zohudzają nam kwiat i drzewo czyniąc z gwiaździstej królowej, interesowną i gatadliwą rajfurkę!
Dlatego straceńcami poczuliśmy się w Ojcyźnie, dobrowolnymi banitami. Z wilczym łbem na głowie szliśmy w ciemną północną kraine zwątpienia.
I spójrzmy na tę garść lichej zmarniałej arystokracji, która wozi rozpustnice po elizejskich polach i miliony przegrywa w karty, a skąpa jest niesłychanie na sztukę, naukę i podniesienia ludu, na tych karmazynów co robią z siebie cyrk a nadymają się jak dziecinne baloniki. na tę zbiedzoną szlachtę, która sprzedaje łan za łanem, która wojuje z Rusinami, która szczuje żydów, która czołga się przed spiżowymi posągami Murawiewa i Katarzyny, a nienawidzi słowiańskiego ludu Rosji, och to parodia serca polskiego godna jest zaiste by uczynić prezent półdziewicom, aby uwierzyć w naszy zdrowy polski rozsądek panów Połanieckich i światynie prastarą, groźną, proroczą poświęconą śmierci, zabagnić błotem ulicznego podłego życia...
Świętę miejsce odwiedźcie! Bracie Słowianie! Na Wawelu serce bije święte nasze, czakram Jowisza. Chodź siły nieczyste się wzmocniły i Saturn w siłe rośnie, dzięki satelicie nowemu, nie wszystko stracone! Bo wolą Waszą przełamać możecie kryzys kosmiczny. Wolą płynącą z serca Waszego Boskiego. Możemy wszyscy zmartwychwstać. Każdy z nas niech poszuka w sobie Boga Żywego.