I całe to kamieniste podłoże, wcześniej tak martwe i bezpieczne, pod wpływem deszczu zamieniło się w jakąś formę życiza, coś co pulsuje. Każda kropla spadająca z nieba zdawałoby się zostaje zlizana przez tę brukową organiczną powieszchnie; ludzie wydawali się pozornie uciekać przed deszczem, prawdziwym powodem był strach przed nowym życiem, które ukazało im się na rynku i miało za chwilę wchłonąć. Każdy krok jaki stawiali, stawiali tak jakby był to ich ostatni krok. 
Jedynie X nie uciekał przed siekącymi kroplami, które tak nagle zaczęły zalewać miasto. Szedł, spokojnym pewnym krokiem, rozglądając się dookoła nucąc pod nosem "".  Pierwszy raz od dawna czuł się wolny i pozbawiony jakichkolwiek trosk; wilgotne już ubranie, które zacząło do niego przylegać sprawiało mu przyjemność. Najbardziej jednak cieszyły go puste ulice, które opuścili nawet najbardziej pijani ludzie. "teraz to miasto jest piękne, gdybym jeszcze  zobaczył błyskawice.., z resztą to niepotrzebne, wystarczy...".
Tylko neony i szyldy dawały znać, że jest to 21 wieke,  gdyby nie one, byłaby to niemal średniowieczna przechadzka.