-więc prośmy pana, by przebaczył mu grzechy i przyjął do królestwa niebieskiego.
równolegle z głosem księdza, można było usłyszeć ciche, a później coraz głośniejsze pukanie.
Ani ksiądz, ani nikt z obecnych na mszy nie zwrócił na nie uwagi, a pukanie wzmagało się, i częstliwośc jego coraz większa była. Nagle trumna przewróciła się i ku wielkiemu zdziwieniu wypełzł z niej żywy zdawałoby się, trupioblady człowiek. Wszyscy zamarli.
Człowiek ów próbował wstać, zajęło mu to chwilę. Jego niezdarne ruchy przypominały