Rozkołysany
wzrok			wzrok
 dotyk			 pas
  jest			   nie ma
   nie ma 		    topór
wybuch (tylo dźwięk)   pamięć nie cała
wybuch			całość kaleka
mapa			kołek, zawleczka
zwitki krwi		ucieczka
	Zastygły w ruchu
	           sunę
	W czasie wirtualnym
	    Przez zerjednie
Jedna kula		Drugi kula
       Pamięc realna napompowana
                         do granic
	A Kalectwo, gdzie?
		nie
       Samemu sobie jest czasem
         Odmierza go przejżyściej
            Sobą, nie pomylisz się
	to czego nie ma
              to czysta perfekcja

W pasożytniczym pędzie dętek
drobnymi oddechami
dchu dchu
-ta maska działa
i każdy woła dzyń dzyń
i jutro przeciągle bzzt
a potem- ludzie pająki i
	    ludzie leje
	   ludzie w-o-tam
		nie mają 
rozrywek
I deptają smak reklam
I nie kuszą ich święte gaje
oczywiście jest szacunek
koci
Oczywiście są atrybuty i hołdy
nie miejscu
jak zwykle
|dziś będzie świecić!
będą pyłki latać!||
komary tną, wszyscy stukają się
kulamie, ale!
krzyczymy ale!
ale! ale! co więcej?
więcej
Przez pełne zachwytu z wełny
zapchane światłem
przyszłości odbyty
samochodów
ale! ale!
to macica- to tu
pełnia! ssamy kość ogonową
ona przekształca się
i daje radę
jutro zatankuję 
do pełna koledzy, razem
z murzynami poległymi w afryce
potem z tymi wymyślonymi
a potem może z odległymi
będę po innej stronie,
zmienie język i atmosferę
potem może opowiem jak było
z szacunkiem do starej osoby
obrzygam nowy status młodości
to się kłuci, ja nie hipostaszek
ja daje czystość, to jest komfort

PL
letni wiatr wieje 
śpiewam refren polskiej plaży
i w prapodstawę naszą się wwąchuję

Adorno, nie płacz chodź bucior stalowy faszyzmu krzyż ci ugina
Zachowaj choć trochę teutońskiej dumy, od płaczu się powstrzymaj

Adooornooo nie płacz, nie płacz aaadorno
Furer ściągnał już mundur, i gra w filmach porno
A Geobbels zajmuje się jego pijarem
i robie to jakoś nie całkiem dojżale

Dziś poszczególni i każdy jest spokojny

Żadni nie żebrzą
Żadni nie płaczą

Dziś całe jest granatowe tło
Dziś całe w iskrach
Gramatyka spuszcza pioruny w klozecie

Świat spada  w rytmie gwiazd
Jesteśmy spokojni
Jesteśmy drobni
Jesteśmy my, wy i skry
skaczą z pokoju

siła wyszła kolor/ma niebieski/dwa skosy świadczą/o ten/
/o w dwóch się zawiera/ jest i o/ i o/ wytężony czas staje się
/w silę/w jej trzewiach/ jak w człowieku/ kolejne miejsce/
/a większe/ zawiera/ to tylko mechanizm/ i o i o / się zawiera/

czerwono-niebieskie na białe się kładzie?
rewolucja!
białe  czerwono-niebieskie odpiera
rewolucja...
białe staje się czarne czerwono-niebieskie czerwone
(rewolucja)
białe jest czerwono-czarne i nie ma nic poza tym
"rewolucja"

Podobieństwa w wybuchach paranoi
Kilka klik się bawi, nawzajem się napędza
Gdzieś przedemną wzory, nie rozumiem
Dlatego, że są przedemną
Podemną kaznodzieja, tfu!
Nie widzę we mnie, bo mi zakazali
Powiedzieli "Przed tobą!"
I mi się zgadza, i dalej te podobieństwa
w wybuchach paranoi, napędzane...
A dzieci tak pięknie płaczą
Ojcu też się podoba, chociaż go nie ma

W kawałkach wiele jest niezrozumienia
i tym się zabawimy
W płynnym najwięcej cienia
Dlaczego? dopiero ustalimy
Mamy: lewy, prawy, prosty i kaleki
Widzimy: Jeziora, morza i ścieki
Najwięcej życia! Śmierć tylko pod ziemią!
Geometrie kładą się spać, słodko drzemią
X
Ustaliliśmy w między czasie

Modlitwa
Chce trącać się z wiecznością
Łbem kudłatym, zarośnięty
Nakarm mi ramiona, ześlij
dla mnie dobre hieny
Napełnij mnie 
Daj spokój. Wstrzymaj drżenie
I zabierz mnie ze sobą do
pustych godzin

W odległości zmierzonej półotwartą dłonią
 chłop zmieścił:
fabryki- ale to za mało
domy- to to samo
więzienia i druty- to już przeskok
W aureoli, nimbie i ich synonimach
są ustawione rzędami pustki
mają szerszy wpływ
od do i w
A siano leży nadal i chłop je przerzuca
to już przerzut
A wysoko nad ziemią Pan Bóg
razem z kosmitami zarządza światem

Żyje bez cienia, w cienie wbity obce
historie obce, obce znaki
Przebity obcym ubraniem
Poza życiem -tu
Poza śmiercią- tam
Ekran mózgu obcego
mnie transmituje

Leże pod gruzami, kawałki nie pasują do siebie. Tak możnaby się jeszcze z nich wygrzebać, ale składanie jest mi obce. Niedokładne nie pasuje do dzikiego. Patrzę- nie umiem liczyć, nie umiem próbować. To dzieje się, ja patrze. Krzywym okiem błyszcze. Coś mnie przestaje. Błyski się wyodrębniają z oczu i rzucają na mnie. Gruzy, ciemno. Oczy mi wybija gruz, potem mnie łamie i zupełnie zasypuje.

23
Dwadzieścia trzy wprost(uderzenia)
do mojej śmierci
uderzaj uciekaj
Dwadzieścia trzy wprost(unikaj)

Dwadzieścia trzy schroń obroń
najgorsze to, że możliwe
uciekaj(pozwó)uderzać
bezokolicznik, bez sprawy
raźniej, nie zostaje
czekam
przez
Dwadzieścia trzy uderzenia 
mojej śmierci
(ale coś zostaje!)
zostań! krzycze
nie mów, nie mówienie
bezokolicznik, pozwól dalej!
zostaw
to jest plama już dwudziesta
zastrzel!
trzy same wyrosną
broń -dowolna, wybieraj
Broń- tylko narzędzie!
stoje na baczność
raz dwa trzy
"... i cień nie został..."

Wykreślić ze słownika: wieczność, jasność, znaczenie
Wpisać: teraz, ciemność, zmylenie
Tak się bawiliśmy, tak żyliśmy, tak można było więc było
Tak umieraliśmy, bo tak nam się roiło
Dziś gołąb nie walczy z łabędziem
 nie ma jak? co? gdzie? a wszędzie
Jeśli tak, giniemy w o(s)caleniu
jeśli tak - nie
tnie, tnij po cieniu

Odkąd pamiętam rzucam w siebie
Odkąda pamiętam rzucam przepaściami
Otwieram płaszczyzny, patrze 
Później biorę do ręki i ciskam
Nie wystarczy wzrok, dotyk
Lubie zwalenie ze zmysłów
Nie wierze w siebie, w ja
Ciskam przepaściami w was
o sobie wiem tyle, że mogę w was
siebie rzucać.

patrzysz tak ciężko, że wzrok twój słysze
rozkołysałeś powietrze i wyparłaś ciszę
nie ma nic na dole, nie ma nic na górze
poza tym nie w, a gdzieś w środku głuszy

idą kolumny zdechłe rzędami nacierają
w szyku podniosłym życie wycierają
To wszystko co wklęsłe, szorskie i pulsuje
Dają temu stałość, bezruchem prostują
Dotykają zarazą i raz zarazem idą

Rozpadlina górna podzielona na dwa jaja
Połączenie zerwane. operator powiedział
To co w tych wypadkach się mówi-niedostępna
A stalowe szczęki gniotą małe jeb jeb
Same heterogeniczne jeb jeb

I sieć się rozplątała ze swoich sprzeczności
I chuj sprzeczość trafił, i stała się światłość
Nie było tygodnia a znowu pojawił się poniedziałek

Trzech i głębia
Skok- pajacyk
pętla- kukiełka
pigułka-maskotka

mijają się i przeplatają w głowie
Padają ciosy zerojedynkowe
Systemy nietknięte, działają
Jeden widz ogląda i gra, dalej
głebią poza zasięgiem, samoobrona
Poczekamy na wymiane części

Z maszyną scalenie twojego unerwienia
do też dąży cywilizacja cienia
kiedy powstała pada pytanie
pomiędzy pierwszym a drugim śniadaniem
pytanie zero dwa- gdzie podąża
do człowiek maszyna mobious i wstążka
Co z tego będze? wiedzieć chcecie
trzecia wojna, w nas, nie na świece