nienawiść jest źródłem nadzieji. o ile są w jakimś państwie  warunki by powstała, by miliony mogły ją czuć o tyle, naród ten będzie narodem twórczym.  narody, w których nie ma żadnych waśni narody spokojne, stonowane, w których nie ma żadnych antagonizmów pozwalającyh na zaistnienie nienawiści nie przyczynią się do rozwoju sztuki. Freud nie miał racji pisząc o tym, że to niezaspokojony popęd seksualny jest motorem sztuki. To właśnie nienawiść, czysta uczuciowa negacja, albo jakakolwiek możliwość negacji, chociażby przeciwstawienia się czomuś, u pewnych jednostek wyzwala potencjał artystyczny wyzwala w człowieku największy potencjał. dzisiejszy system kapitelistyczny, kapitalizm totalny, które ogarnął wszystkie rejony życia uniemożliwia twórczość, bo nie można mu się przeciwstawić, przeciwstawiając się temu systemowi, przeciwstawiamy się sobie, jednostki skrajnie neurotyczne, jednostki, które walczą same ze sobą- to prawdziwi bohatarowie dzisiejszych czasów; walcząc sami ze sobą walczą przeciwko temu beztialskiemu systemowi, który chce wyzuć nas jednego z najpiękniejszych, najbardziej malowniczych i mobilizujących do sztuki uczuć. 
Aż chciałbym zakończyć słowami św Augustyna a rebour" nienawidź i rób co chcesz". Równowaga.