1
Postęp dąży do tego, by polepszyć los większości na rzecz mniejszości, tej mniejszości, która go najbardziej wzbogaca i a nawet jest motorem owego postępu. Jak Ci nieszczęścinicy mogą postąpić wobec rosnącej presji społecznej? Wobec motłochu, który sam się napędza swoją pustką i wyjada resztki sił żywotnych tych najwybitniejszych? Mogą wybrac tylko trzy drogi- samobójstwo, szaleństwo, kompletna izolacaja(szaleństwo umiarkowane czyli ucieczka) albo poddanie się prawom większości i stanie się zlęknionym kundlem potrzeb wyższych, żyjącym pośród chwalących pustke gigantów.
2
Porzucić, dziś należy świat ten najbardziej namacalny, najbardziej wgryzający się i pustoszący osobowość, świat towarów porzucić. Zebrać wole maksymalnie i odciąć się od wszystkich krzyczących etykiet i reklam. To jest możliwe i daje wspaniałe rezultaty. Gdy człowiek na prawde, zupełnie się odetnie i rzuci umysł w świat, rzuci go w siebie może to dać wspaniałe rezultaty. Można odkryć nieskończone głębie i pływać w świecie jakiś dziwnych promieni prawdy, które sygnalizują coś, odkrywają coś, są Czymś, nie kolejną maską czy kopią, jak reszta świata, którą widzi się zakładająć okulary kapitalistycznej ekonomii. 
Wspaniałe rezultaty daje też popatrzenie na tą plugawą rzeczywistość już faktycznie odciętym, widzi się  w jej błahości szczątki tych promieni, które pewnie niegdyś okrywały świat i były niemal namacalne. Trzeba jednak wielkiego wysiłku by stan ów utrzymać- siła tego świata każdego, nawet najhardszego doprowadzi z powrotem w bagno pseudorzeczywistości. Nie chce oczywiście wprowadzać niepotrzebnego dualizmu- na Rzeczywistość i pseudorzeczywistość.  Rzeczywistości jest niesamowita wielość, tyle, że ta, powszechna to zwykły prefabrykat, absolutne nic, które udaje coś.