Ostatnie emenacje

DOWÓDCA KOSMOSU:
Apokatastaza! Tu i teraz!
Odlicz kolejno! Wszyscy! Umierać!
Mówi dowódca armii kosmosu
Oderwać się, teraz od koryta losu!
Sznury, żylety, co tylko macie!
Nagany hołbice.. byle celnie bracia!
Jeden w drugiego bądź każdy w siebie
Nie minie sekunda a będziecie w niebie!
DOWÓDCA LUDZKOŚCI:
Koniec, to już dalej nie poniesie
koniec, chwila i samo się zniesie
choć... nie ma sensu czekać chwili 
po to byśmy zakończyli
koniec, go przyspieszyć nasza misja
koniec, ostateczna z światem scysja
każda scysja ma swój finał
rozkaz chuje! już! zaczynać!
LUDNOŚĆ:
koniec,trzeba mózgu nasze zwoje
w pokutnicze okuć zbroje
koniec, odetnijmy nasze ręce
koniec, w nienawiści i udręce
tak, rozstańmy się jak ludzie
w strugach krwi i w obłudzie
Z winą w ustach z klęską w kroku
w galaktyki włóżmy spokój
Bóg:
I nie wyśle żadnej arki
Żadnej drewnianej poczwarki
Ludzi w świecie już nie będzie
Piekło tylko piekło, wszędzie!
Same krzyże bez zbawicieli
Bez tych co by zbawić chcieli
Wytarte ścieżki, każda prosta
Piekło! Niech bicz wszystko chłosta!

Koniec świata dzieje się codziennie
W każdym czasie, nawet tym twoim
Zajrzyj tylko pod maszynerie minut
I bez strachu rozglądnij się doskonale

Tak, to wybuchy i erupcje
Tak, one rozsiewają blask niczego
A teraz skup się zacznij projekcje
Przelewaj, lej ile możesz, lej
Wciągnie cie doskonały, potężny
I rozleje wszystkie prawie różnice 
Ostatnia jest twoja, żujesz.. wypluj!
W sam środek okrągłej burzy
(przerwa na wyrzucenie słownika)
(przerwa na zbieranie alfabetu)
(…przerwa już nigdy się nie skończy…)