grupa dresiarzy z podgórza. pomniejszy z bandy zakochuje sie w dziewczynie szefa. później gwałt na niej następuje brutalny, z okaleczeniami. a później on sam przychodzi zrozpaczony do matki, 

twój głos jest/mówisz do mnie/twoje słowa są szeptem gwiazd w cichą kwietniową noc
Czarny płomień twoich oczu snuje opowieść o odległych czasach
Każdy krok i gest zmieniają otaczający brud w czyste piękno/wymiata brud spod szmat
gdy  trzepotasz skrzydłami motylich rąk
powietrze zastyga, a ciemność sama roztapia się w sobie

Ale jakto? Wszystko przecież spłonęło- powiedział murarz-
Teraz wszystko budujemy takie samo, teraz na zamówienie
teraz jedna wysokość

Tak, Tu,  pomiatany pomiata pomiatanym,
a gruz i gówno zmieszane razem próbują dać co zrozumienia
że nie ma innej drogi
Tak, tu wystające żerdzie, tępy robotnik przycina
do swoich standardów

Tak, tu ostatnie bastiony piękna omiotane są 
szarą sadzą spalonego świata/wartosci
Każdy jest tu cieniem cienia, powidokiem powidoku
Każdy jest tu stworzony z popiołu i za najmniejszym dotknięciem
rozpada się, 
Ale Ty wybiłaś się wysoko, najwyżej
ale Ty ocalałaś
ale  T y  ocalałaś.  
a Pytanie "jak?" jest źle postawione.
2
Chce na nowo ocaleć. Chce widzieć ,
 A nie wiem już jak używać swoich źrenic
jestem z kraju pożogi. Ty z kręgów błękitnych
Pozwól mi utonąć w ciemnej toni twoich włosów

Jesteś pierwszym ptakiem, który