Poprzednio w "Gotham":
Nie.
Na pomoc!
Mogła zasnąć za kierownicą.
Przewody hamulcowe były przecięte. To nasuwa jeden wniosek.
Morderstwo. I wiem, kto to zrobił.
Trzymaj się, Butch.
Mogę mieć kłopoty. Ukradłam naszyjnik.
Dlaczego ten naszyjnik jest tak ważny? Warto dla niego zabijać?
- Co to jest? - Klucz.
- Musimy gdzieś się ukryć. - Pójdziemy do mnie.
Jesteście teraz parą?
- Nie. - Tak.
Ogłoszenie o zaręczynach pojawi się jutro w Gazette.
Będzie tam nazwisko Maria. Rodzinne nazwisko.
Falcone?
.:: GrupaHatak.pl ::. przedstawia:
Piękne miejsce na kolację próbną. Nie wiem, jak dziękować.
- Czy kuchnia Roberta spełniła oczekiwania? - Żartuje pan?
Jeszcze jedna burrata i nie zmieściłabym się w suknię.
Nie wierzę, że za dwa dni się pobieramy.
Ustaliliście już cel podróży poślubnej?
Nie, ale Lee w końcu zgodziła się wziąć trochę wolnego.
Tyle się dzieje i nie chciałam zostawiać policji bez pomocy.
- Przykro mi z powodu kapitana Barnesa. - To dobry człowiek.
Jego działania to sprawka wirusa. Przerażające jest to,
nikt nie wiedział, nikt tego nie dostrzegł.
- Były jakieś objawy? - Gdy teraz o tym myślę, owszem.
- Większa siła, chwiejność emocjonalna. - Nie dało się tego ukryć.
Laboratorium badające krew Alice Tetch opracowało test, by sprawdzić,
- czy ktoś jeszcze się zaraził. - Poważnie? Kiedy?
Właśnie skończyli. To krok w kierunku leku.
- Co słychać? Wszystko dobrze? - Cudownie, Roberto.
- Czekamy na jutrzejszy wieczór. - Kolacja próbna będzie fantastyczna.
Zajmiemy się wszystkim. To zaszczyt, móc ponownie panu służyć.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Don Falcone, przyprowadzimy pański samochód.
Cudowny wieczór, Roberto.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
GOTHAM 3x10
Napisy: michnik
Musimy porozmawiać.
- Wszyscy są cali? - Kilka poparzeń pierwszego stopnia.
- Mieli szczęście. - Kto mógł to zrobić?
Przez lata narobiłem sobie wrogów. To mógł być każdy.
- Dlaczego zaatakowali teraz? - Najstarszy syn się żeni.
Najlepsza okazja do wyrównania rachunków. Skrzywdzenie mojej rodziny.
Możliwe, ale może ktoś uważa, że wraca pan z emerytury?
- Nie wracam. - Dobrze.
To nie znaczy, że nie zareaguję.
Kapitan policji został oskarżony o morderstwo i zesłany do Arkham.
Nie chcę, by teraz pańscy ludzie pogrążali Gotham, szukając zemsty.
Nie ja to zacząłem.
Rozgryzę to. Ma pan moje słowo.
Masz jeden dzień.
Jako członkowie pięciu rodzin wiecie, że po tragicznym upadku kapitana Barnesa
mieszkańcy się boją.
Będą od nas oczekiwali stabilizacji, poczucia bezpieczeństwa.
Zatem co powiecie na 50% wzrost opłat za ochronę?
To nieco wygórowane.
Co my tu mamy? Zjazd rodzinny?
- Moje zaproszenie gdzieś zabłądziło? - Nie, to spotkanie dorosłych.
Proszę cię o wyjście.
Szybkie pytanie.
"Jak popełnić samobójstwo"? Zaraz dostaniesz odpowiedź.
Tabitha i Butch zaginęli. Gdzie oni są?
Nie mam pojęcia.
Nie widziałem Butcha od czasu wskrzeszenia gangu Red Hooda.
Darujmy to sobie.
Tabitha ukrywała Butcha od twojego zwycięstwa.
Są teraz razem. Rzyg. Ma się zgłaszać co wieczór.
Nie odbiera telefonu i nikt jej nie widział.
- Sądzisz, że ich porwałem? - No jasne.
Co powiesz na to? Opuść broń i błagaj o wybaczenie
za tę niesubordynację, a może ujdziesz z życiem.
Przepraszam. Musieli gdzieś wyjechać bez słowa.
Miłość. Przez nią ludzie głupieją.
Mamy wspólną historię, ale jeśli ponownie wymierzysz do mnie z broni,
Olga będzie zbierać twój mózg z podłogi.
- Doskonale radzi sobie z plamami. - Pa, Pinguś.
Wszyscy wynocha!
- Pilnujesz mnie? - Nie.
Była u mnie Barbara Kean. Szuka ich.
- No i? - Skończyłeś już?
Rozmawialiśmy o tym. Muszę uporać się ze smutkiem.
- Po swojemu. - Jasne.
Popieram cię. Ale możesz robić to ciutkę szybciej?
Jestem dziś zawalony.
Przepraszam, że musieliście tego słuchać.
Czasami skupia się tylko na sobie.
- O czym to mówiliśmy? - Zabiję cię!
No jasne. Jak was znalazłem.
Nie było trudno. Kiedy zechcecie zniknąć,
omijajcie ulubioną restaurację. Twoje zamiłowanie do Gusto's to nie tajemnica.
No już.
Do tego dawka midazolamu w jedzeniu, by cię powalić.
I stówa dla dostawcy, któremu chyba skąpiłeś napiwków.
Co tam mówiłeś?
Pożałujesz tego. Niech tylko spadnie jej włos z głowy,
- a przysięgam, że cię zabiję. - Oszczędzaj siły. Przydadzą ci się.
Powiedz Pingwinowi, że jest tchórzem. Jeśli chce mojej śmierci,
niech przyjdzie i zrobi to jak mężczyzna.
To nie ma nic wspólnego z Pingwinem.
To ty jesteś tchórzem, bo zabiłeś niewinną kobietę.
- Co? Kogo? - Isabellę.
Była dla mnie wszystkim, a ty mi ją odebrałeś.
O czym ty, do diaska, mówisz?
Liczyłem, że będziesz rżnął głupa.
- Wszystko gra? - Problemy z żołądkiem.
Skoro zastępowanie kapitana to taki stres, dlaczego to robisz?
- Jestem tu najstarszy stopniem. - A Tuttle?
- Zastrzelił kota w zeszłym tygodniu. - Celowo?
Czy to ważne?
Może nie zawsze zgadzałem się z Barnesem, ale był dobrym kapitanem.
Mogę przynajmniej grzać mu fotel, dopóki nie znajdą leku na wirusa.
Detektywie Gordon.
W bombie wykorzystano przełącznik rtęciowy oraz wojskowy plastik.
- Wyrafinowane jak na mafię. - To nie wszystko.
Zastosowano również przyspieszacz.
To zwiększyło dziesięciokrotnie siłę wybuchu.
Ktokolwiek podłożył bombę, nie chciał niczego zostawić.
Znam jednego gościa, który by to ogarnął.
Były wojskowy i psychol. Mówią na niego Lont.
- To nasz gość. - Żeby nie było, ale nie noszę odznaki,
by pilnować dona Falcone.
- Nie chodzi tylko o niego. - Mówisz o Lee.
Jeśli się martwisz, powiedz jej, by nie wychodziła za syna mafioza.
Policja!
Nie żyje, ale jeszcze ciepły. Zabójca musiał dopiero wyjść.
Ktokolwiek go zatrudnił, zaciera za sobą ślady.
Chyba wyjeżdżał z miasta. Musiał obawiać się pracodawcy.
Potrafi się pakować. Trzeba mu to przyznać.
Żołnierz zawsze pozostanie żołnierzem.
Prześcieradło jest nierówne.
Daty, lokalizacje, zdjęcia z monitoringu.
- To nie ma sensu. - Dlaczego?
Nie Carmine był celem.
Na ziemię!
- Co się dzieje? - To nie Carmine jest celem, a ty.
Dla ciebie.
- Dziękuję, paniczu. - Co to jest?
Moja popisowa frittata.
Quiche bez skorupki. Po prostu jajka. Zjedz to.
- A gdzie koleżanka? - W cieplarni. Dziewczyna ją uwielbia.
Żadna z niej dziewczyna.
Dzięki za to jajeczne coś, ale mam coś do załatwienia.
Przykro mi, nikt stąd nie wyjdzie, dopóki nie dowiemy się, kto was śledzi.
Minęło już kilka dni. Dłużej tego nie zniosę.
A co dokładnie ci nie odpowiada?
Wyżywienie i ogromne łóżko z pościelą z bawełny egipskiej?
Powiesz służącemu, że mogę wychodzić, kiedy mi się podoba?
Alfred ma rację. To niebezpieczne, byś sama chodziła po Gotham.
Byłam sama w Gotham przez całe życie.
Potrafię o siebie zadbać. Nic się nie zmieniło.
- Dałaś jasno do zrozumienia. - A to co miało znaczyć?
Nic.
Ci ludzie byli gotowi zabić za klucz. Musimy poznać powód.
Będę w gabinecie.
Nie przejrzałem wszystkich książek.
- A może to tylko stary klucz. - Nie.
- Śniadanie dla panienki. - Niektórym z tych roślin lepiej byłoby na słońcu.
Mógłbyś wyłączyć alarm, bym wystawiła je na zewnątrz?
Może później. Nie chcę, byś wychodziła sama.
Możesz to powąchać?
- Słucham? - O tutaj.
- Cóż to jest? - Mieszanka goździków, kozieradki
- i krwawnika pospolitego. - Cudowna.
To prawda.
- A teraz musisz mi coś powiedzieć. - Wszystko.
Jak wyłączyć alarm?
- To nie ma sensu. - Kto mógłby chcieć twojej śmierci?
- Chyba żartujesz. - Każdy ma wrogów.
- Nie, ja nie mam. - Mimo to nie wychylaj się.
Przyczaj się gdzieś, dopóki nie dojdę, czyja to sprawka.
Jak mam to zrobić? Po południu odbieram obrączki.
Jutro żenię się z Lee.
- Chcesz, bym to odwołał. - Chcę, byś był bezpieczny.
To by ci się spodobało. Wracam do Lee, mówię, że musimy się ukryć,
dopóki detektyw Gordon nas nie ocali?
- To nie pora na pokazywanie ego. - Ty mi to mówisz?
Skąd mam wiedzieć, że ich znajdziesz? Albo że w ogóle spróbujesz?
Musisz mi zaufać. Ktokolwiek za tym stoi, nie odpuści.
- Aż w końcu mu się uda. - Jeśli to prawda,
nieważne, dokąd się udamy lub co zrobimy.
Dopóki będę celem, Lee nie będzie bezpieczna.
Miej oko na Maria. Nie daj mu wyjść.
- Co ty robisz? - Mam oko na Maria.
Ale nie patrz na niego.
- Co tu się dzieje? - Coś mi tu nie gra.
Muszę pogadać z Carmine'em. Może gdy dowie się, że Mario jest celem,
coś odświeży mu pamięć. Tylko go pilnuj.
Jasne.
- Witaj, towarzyszko. - To nie jest rosyjskie słowo.
- Zamknij się. Jasne, że jest. - Nie powinno cię tu być.
Spoko, wiem, że Pingwina nie będzie przez kilka godzin.
- Chciałam tylko pogadać. - Ja nic nie wiem.
Posłuchaj. Dorastałam w takim miejscu. Wielu pracowników nieustannie się przewija.
Nasłuchując. Czasami coś się usłyszy.
- Piękny pierścionek. - Owszem. I bardzo drogi.
Wyglądałby na tobie bajecznie.
Pan Pingwin jest dla mnie miły. Żywię do niego ciepłe uczucia.
- Ale ten drugi... - Nygma?
Nie wiem, dlaczego pan Pingwin tak bardzo go lubi.
- Stać go na więcej. - Moment. W jaki sposób "lubi"?
Na pewno do tego wrócimy. Ale co z Nygmą?
- Mówił coś o mojej przyjaciółce? - Nie wiem.
Ale słyszałam, jak pan Nygma mówił o specjalnej dostawie,
ale do domu przyszedł jedynie rachunek.
"Dyby niewoli"?
Ile razy mam ci powtarzać? Nawet nie słyszałem o tej kobiecie.
Zatem skieruję swą uwagę gdzie indziej.
Nie. Nie mieszaj jej w to.
Obawiam się, że nie mogę. Jest częścią twojej pokuty.
Ucieszył mnie fakt, że jesteście razem.
Po początkowym odruchu wymiotnym.
Założę się, że ta laska nawet nie istnieje.
Bez przesady. Kto by poleciał na takiego świra?
Moment. Niech zgadnę. Pewnie też ma certyfikat.
Powiedz, czego chcesz.
Chcę złamać Butchowi serce, zanim go zabiję.
Coś w stylu "oko za oko". Ale w tym wypadku...
Zadowolę się dłonią.
- To ocet? - I soda do pieczenia.
Oczyści wszystko.
- Ten klucz ma ze sto lat. - Nie jestem idiotką.
Może na kluczu jest coś, czego nie widać,
bo przysłania to stuletnie gówno?
Dlaczego powiedziałaś Ivy, że nie jesteśmy parą?
- A dlaczego powiedziałeś, że jesteśmy? - To podchwytliwe pytanie?
Dlaczego nie możemy być sobą?
Możesz wyjąć ten klucz? Denerwuje mnie.
Jest coś wygrawerowane.
To jakiś ptak.
Nie jakiś.
Sowa.
- No i? - Alfredzie!
Jeśli masz rację, posiadanie tego klucza łamie twoją ugodę z tymi ludźmi.
Musimy się z nimi skontaktować. Muszą zrozumieć, że Ivy nie wiedziała.
A gdzie ona jest?
- Cholera jasna. Wyszła. - Jak ominęła alarm?
- Teraz się tym nie martwmy. - O co ta spina? Wróci, gdy zgłodnieje.
- Rezydencja Wayne'ów. - Masz naszyjnik?
My mamy twoją znajomą. Wymienimy się, co?
Gdzie i kiedy?
- Mamy zejść do kanału? - Tak powiedzieli.
- Daj mi klucz. Załatwię to. - Nie.
Muszę z nimi porozmawiać, powiedzieć, że to była pomyłka.
W porządku, paniczu.
Jeśli poproszę, byś została, nie obejdzie się bez wrzasków?
Nie.
Tam.
- Ivy? - W samą porę.
Jestem Bruce Wayne. Muszę porozmawiać z Kathryn.
Musi zrozumieć, że dotrzymałem umowy.
Oddaj naszyjnik i odzyskasz przyjaciółkę.
- Taka jest umowa. - Chodzi ci o klucz?
Nie dostaniesz go, dopóki nie porozmawiam z twym pracodawcą.
A może cię zabijemy i go zabierzemy?
Myślisz, że mamy go ze sobą?
Chcesz go odzyskać?
- Posłuchaj go. - Odłóżcie zabawki, dobrze?
Chcę mieć zapewnienie, że moim przyjaciołom nic nie grozi.
Muszę porozmawiać z kobietą w masce.
Zapewnienia tej kobiety to kłamstwa.
- Skąd wiesz? - Bo ci ludzie nie mają honoru.
Zdradzą cię, jak zdradzili nas.
Czekaj. Wy... Wy dla nich nie pracujecie?
Nie, chcemy ich zniszczyć.
- Kim oni są? - Mówią na siebie
Trybunał Sów.
- Chcą dopaść Maria? - Tak.
- Gdzie on jest? - Na komisariacie. Bezpieczny.
Ale nie pomogę mu, jeśli nie dowiem się, o co tu chodzi.
- Myślisz, że coś ukrywam? - Wojskowe materiały wybuchowe.
Zacieranie śladów. Zabójca z mieczem w środku dnia.
- To nie wygląda na mafijną urazę. - A na co?
- Mario mógł się w coś wplątać? - O to przyszedłeś zapytać?
Opieram się na tym, co mam.
Rozumiem, dlaczego chcesz wierzyć, że przyszły mąż Lee w coś się wplątał.
Ale mój syn to najporządniejsza osoba, jaką znam.
Nie jest jak my.
Czyli musi być coś, o czym pan nie wie.
- Mario zniknął. - Miałeś go tam trzymać.
Próbowałem, ale powiedział, że nie wierzy, iż jesteśmy w stanie
się tym zająć, więc sam to zrobi.
Cokolwiek to znaczy.
- O co chodzi? - Mario opuścił komisariat.
- Spróbuje sam to załatwić. - Jak?
Chyba się domyślam.
- Mogę jakoś pomóc? - Mam nadzieję.
Coś miało zostać do mnie doręczone. Możesz sprawdzić w papierach?
- Sprawdzę w sejfie. Na jakie nazwisko? - Nygma.
- To już doręczono. - Świetnie.
Skoro już tu jestem, mogę kupić coś na weekend.
Prawda?
To wygląda nieźle.
Mogę cię o coś prosić...
Todd.
Pokażesz, jak to działa?
- Nie powinniśmy... - Ja nic nie powiem.
To proste.
Tu wkładasz ręce,
a tutaj głowę. Zamykasz...
Lubisz odgrywanie ról?
Dobrze.
Ja zagram piękną złodziejkę, która musi dostać się do sejfu, a ty...
zagrasz sklepikarza, który daje jej kombinację.
Nygma porwał moją przyjaciółkę. Muszę wiedzieć, gdzie ona jest.
Jeśli ją znajdę, wrócę i osobiście ci podziękuję.
Podaj mamusi...
Kombinację.
- 9, 25, 72. - Dobrze.
Nygma, ty chory draniu.
Nie możesz mnie tu zostawić!
Halo?
Fajowo. Obudziłeś się.
Lecimy dalej z programem.
Sam to zaprojektowałem. Chcesz zobaczyć, jak działa?
Uwielbiam widownię mimo woli. Nastawimy licznik na... 55 sekund.
Kiedy dojdzie do zera, ostrze zostanie zwolnione.
Proste.
A teraz pora na weselszą część.
Możesz zatrzymać ostrze, jeśli naciśniesz ten mały przycisk.
Ale wówczas Butcha popieści zabójcza dawka prądu.
To prosta próba.
Zatrzymaj ostrze i zabij Butcha albo...
Wybór, moja droga, należy do ciebie.
Usłyszymy pękające serce?
Czy może zaklaszczesz jedną dłonią?
Jestem Volk.
To mój brat Jacob, a to Dmitry.
- Po co ta głupia maska? - Lubię cię.
Przypominasz mi siostrę z Kijowa.
Dmitry przechodzi inicjację.
Musi nosić maskę i milczeć, dopóki nie wykaże się
- i nie stanie członkiem. - Czego?
- Kim jesteście? - Nazywamy się Whisper Gang.
Najwięksi szmuglerzy w Gotham.
Były nas setki, dopóki Trybunał nie dostrzegł naszej siły.
Zaoferowali nam partnerstwo i nas zdradzili.
Wielu uciekło na Ukrainę, ale kilku z nas zostało,
licząc, że znajdziemy sposób, by się zemścić.
- I znaleźliśmy. - Klucz.
- Co on otwiera? - Sejf.
Znajduje się w jednym z budynków Trybunału...
Tutaj.
W środku jest urządzenie, które może ich zniszczyć.
- Jakaś broń? - Prawdę mówiąc, nie wiemy.
Złapaliśmy ich członka,
ale nawet on nie wiedział, co jest w sejfie.
Ale Trybunał boi się, że to może wpaść w ręce ich wrogów.
Nie wiedzą, że ukradliście klucz? Pewnie czekają, aż się tam zjawicie.
Nie. Sejf miał dwa klucze. Trybunał wciąż ma ten jeden,
a drugi zaginął.
- Ale go znalazłem. - My go znaleźliśmy.
Trybunał Sów zabił moich rodziców.
Wycofałem się, bo sądziłem, że nie da się ich pokonać.
- Co proponujesz? - Jeśli mówicie prawdę
i w tym sejfie coś jest,
nie odpuszczę im tego.
Mario?
Sądzisz, że to dobry pomysł? Wystawianie się na przynętę?
Jeśli ktoś chce mnie dopaść, Lee nie jest bezpieczna.
- To zawodowcy. Zginiesz. - Co cię to obchodzi?
- Dlaczego ktoś chce cię zabić? - Nie mam pojęcia.
Mam wrażenie, że takie coś nie dzieje się bez powodu,
a teraz mam wrażenie, że chronisz jakąś tajemnicę.
Chcę chronić Lee.
I tyle.
Jesteśmy na widoku. Musimy się ukryć.
- Są tu. - Co?
Na ziemię!
Nie!
Proszę!
Mogłeś ją zabić. Kto cię przysłał?
Dlaczego mnie ścigacie?!
Wiesz...
dlaczego.
Ed, porozmawiajmy o tym.
No już, nie musisz tego robić.
Pogadajmy. Posłuchaj!
- Nie słyszałem o żadnej Isabelle! - Isabelli!
To takie trudne?
Poza tym to nie ze mną powinieneś się dogadywać.
Twoje życie jest w jej...
ręce.
Co za różnica? I tak mnie zabijesz.
Słusznie.
Nowy układ.
Jeśli kocha cię na tyle, by poświęcić dłoń...
Bliźniaki.
W zamian za twoje życie,
przysięgam na pamięć ukochanej Isabelli, że wypuszczę was oboje.
Tabby.
Kotku.
- Możemy się stąd wydostać. - Lubię cię, Butch. Naprawdę.
Ale prawdę mówiąc, "miłość" to zbyt wielkie słowo.
Przykro mi.
Chciałbym powiedzieć, że mnie to dziwi, ale wiedziałem, że to powie.
Dlatego to zaproponowałem.
Ostatnie słowa? Streszczałbym się.
Tabby, kotku.
Ostatnie tygodnie były najlepszymi w moim życiu.
To nic, że mnie nie kochasz. Ja kocham ciebie.
Takiemu jak ja... to wystarczy.
A co do ciebie.
Masz rację, że ją zabiłem.
Zabiłem twoją ukochaną. I wiesz, co mi powiedziała?
Chwilę przed tym, jak wpakowałem jej kulkę?
Wiesz, co mi powiedziała?
Żałuje, że nie mogła być z prawdziwym facetem.
Jesteś słodki.
Nie!
Rozwiąż mnie!
Musi jechać do szpitala!
Szybko!
Powiedziałeś, że ją zastrzeliłeś. Isabella zginęła w wypadku.
- Przecięty przewód hamulcowy. - Nieważne. Mówiłem, że jej nie znam!
- Naprawdę jej nie zabiłeś? - Nie! Rozwiąż mnie!
Musi jechać do szpitala!
Włożyłbym tę dłoń do lodu.
- Nie rozpoznajecie go? - Nie.
- Powiedział cokolwiek? - Ani słowa.
Sprawdziłem odciski. Nie ma ich w bazie.
To zawodowcy, więc nie jestem zdziwiony.
Skoro go mamy, powinniśmy dowiedzieć się, kto za tym stoi.
Pośpiesz się. Właśnie dzwonili.
- Przenoszą go do więzienia federalnego. - Co? Nie możemy go wypuścić.
Co ja mogę? Mam związane ręce.
- Federalni biorą, co chcą. - Ale dlaczego?
Może ktoś chce go stąd zabrać.
Z dala od nas.
Nie znam nikogo z takimi znajomościami.
A ty?
A drugi zabójca?
- Powiesz, co zaszło w sklepie? - Nie ma o czym mówić.
Zaatakował mnie, więc się broniłem.
- Zadzwoniłeś do niej? - Powinna wiedzieć, co się dzieje.
Ty jej powiedz albo ja to zrobię.
Chyba wiem, kto cię przysłał, ale muszę mieć pewność.
Obaj wiemy, że mi nie powiesz.
Zatem...
I jakie to uczucie?
Może mógłbym być kapitanem.
Krzyczeć na ludzi za brak dowodów
albo na detektywa za ściganie w pojedynkę pary zabójców.
Nieźle.
Prawda? Interesująca zagrywka.
Nie każdego dnia możesz uratować przyszłego męża swojej ukochanej.
- Taki jestem w dechę. - Nie jest za późno.
Lee powinna wiedzieć, co czujesz.
Nasze życie jest pełne żalu. Po co do tego dokładać?
- Cholera. - Wiem, że to trudne.
- Ale musisz... - Falcone.
- Pod ścianę! - Co ty robisz?
Ucinam pogawędkę.
Nasz przyjaciel robi dla mojego byłego współpracownika.
Skoro już wiem, kto za tym stoi, mogę się tym zająć... po swojemu.
- To koniec. - Myślisz, że cię wypuścimy?
Zaatakowałeś podejrzanego.
On nie wnosi zarzutów.
Dowiem się, do czego dziś doszło.
Kto pociąga za sznurki i jaki Mario ma w tym udział.
- Wierz mi. - Na twoim miejscu odpuściłbym.
Zbierz ludzi. Połączymy siły z chłopakiem.
- Jutro ich wtajemniczę. - Volk!
Dmitry, oczy.
Wiemy, że szukałeś drugiego klucza. Znalazłeś go?
Zapytam raz jeszcze. Znalazłeś drugi klucz?
Spytaj Dmitry'ego.
Wyjdzie z tego? Przyszyją jej dłoń?
Twardzielka z niej. Nic jej nie będzie.
Wiesz, że to oznacza wojnę?
Nygma, Pingwin i każdy, kto z nimi trzyma...
- Wszyscy są już martwi. - Ta cała Isabella...
Była bibliotekarką?
Kto zabija bibliotekarkę? Gdzie tu motyw?
Może ktoś zalegał z książką i sprawa się skomplikowała.
Przepraszam, ale nie możecie...
- Chodźcie! - Mamy tu dłoń!
Przecinając przewód hamulcowy, musisz wiedzieć, że ktoś wyjeżdża.
Znasz...
Znasz tę osobę.
- Wiem, kto zabił bibliotekarkę. - Kto?
Ktoś, kto zakochał się w Nygmie i nie chce się nim dzielić.
Jedna kobieta zakochana w tym psycholu przeczy rozsądkowi. Ale dwie?
Kto mówił o kobiecie?
Mam dość dziecięcego stolika.
Jeśli mam rację, na zemście się nie skończy.
Możemy mieć wszystko.
Nie musimy ruszać na wojnę. Wystarczy, że jedną wywołamy.
Musiała zajść jakaś pomyłka.
- My się nie mylimy. - Zawsze spełniałem prośby Trybunału.
Wbrew własnym interesom.
Zdobyłem wam Indian Hill, gdy Maroni odmówił sprzedaży.
- Nikt nie wątpi w twą lojalność. - Jeśli nie chodzi o mnie,
to dlaczego chcecie zabić mojego syna?
- Nie wiesz o wszystkim. - To nie jest odpowiedź.
Innej nie będzie.
- Wiemy, jakie szkody mogę wyrządzić. - Sądzisz, że boimy się ciebie?
Bomba miała wyglądać na robotę mafii.
Nie chcieliście, bym was nakrył, ale zrobiłem to.
Nie dbam o wasze powody.
Jeśli mój syn ucierpi, zaatakuję was z całej siły.
Nie wygrasz.
Jeśli mój syn zginie, wygrana nie będzie istotna.
Gotham spłonie.
Miasto jest na krawędzi chaosu. Tylko my możemy je ocalić.
Liczymy na twą pomoc, gdy będzie potrzebna.
Do tego czasu nic mu nie grozi.
- Z naszej strony. - Czego mi nie mówisz?
Wielu rzeczy.
Udanej kolacji.
Wszystko w porządku?
Jechałam na kolację próbną, ale podałam kierowcy twój adres.
Mario mi wszystko powiedział. Co dziś zaszło.
- Ryzykowałeś życiem, by... - Nie dla niego.
Wiem.
To dobry człowiek.
Powiedz mi.
- Co? - Co musisz.
Nie udało mi się dać ci życia, na jakie zasługujesz.
Uszczęśliwić cię.
Ale życzę ci tego.
Z całego serca.
- Dlaczego nieustannie się żegnamy? - Może nic więcej nam nie zostało.
Albo nie zrobiliśmy jeszcze tego właściwie.
Żegnaj, Jamesie Gordonie.
Podglądaczu, zgubiłeś się?
Na szczęście handlujemy wskazówkami.
Cena... wszystko, co masz.
Ona go kocha.
Głuchy jesteś?
Ona go kocha.
Stary...
Ona kocha mnie.
Nie dam jej odejść.
Ona kocha mnie.
Napisy: michnik
www.facebook.com/GrupaHatak
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.