Mieli się spotkać przy moście, on miał być trzeźwy, tak samo jak przez ostatni tydzień, a ona miała go przytulić i pójść z nim gdzieś na kawę. Ale stało się inaczej. Ona przyszła wcześniej, czekała i rozglądała się. Niedługo, bo zainteresował ją jakiś kształt w oddali, który odbija się jak piłka od murów domów i barierek oddzielających drogę od ulicy .  To był Janek, zupełnie pijany. Nie objął jej, powiedział tylko niedbale "Cześć" i
-nie mam już pieniędzy, wszystko przepiłem 
-cóż, wiesz, że to już koniec, to jak rozwiązanie umowy, odchodze- powiedział tłumiąc złość, nie chciała, żeby na ulicy ktokolwiek słyszał jak krzyczy
-wiem, wybieram picie, tak, to koniec, koniec w ogóle, wiem, że już się nie zobaczymy
-jaki ty jesteś przenikliwy
-bardziej od ciebie, ale o tym dowiesz się później
-nie chce już niczego wiedzieć, nie chce na ciebie patrzeć, nie wiem nawet po co ja tu stoje... jesteś świnią! skończoną świnią! obiecywałeś na moje życie, że nie będziesz pił! Jak możesz, to beszczelne
-wiem, wszystko to wiem, jestem nie tylko skończoną świnią, jestem w ogóle skończony i zapewniam cie, więcej mnie już nigdy nie zobaczysz. I w tym wypadku moge powiedzieć nigdy.
-mów co chcesz... ide sobie!
I odeszła w stronę mostu.  kiedy postawiła pierwszą stopę, zawalił się. Dziewczyna spadła do rzeki, gdzie wciągnęły ją pod wodę wielkie kałki gruzy i metalowe zerdzie. 
Janek spokojnym krokiem poszedł do monopolowego. Okłamał ją. Miał jeszcze na jedną flaszkę.