Lata szybko nadeszły świerze, i rozchwiały twoje struny 
Stałaś jedną nogą w grobie, drugą stałaś koło urny 
Z urny proch szybko wyleciał, z wiatrem pognał gdzieś daleko
Ty na prochu poleciałaś, zgięta w pół  nad ruską przepaść

I znalazłaś się gdzieś w kraju, który nie był ci przyjazny
i zostałaś dzieckiem stepów, oblepiona prochem błaznów
Błazny dzieci, wielkie kosmate, podrzucały cię i biły
A Twych zawistnych ust armata, groźniejsza była od kiły

Ooooo stepowa księżniczko, nieforemna i niewinna
życie krótsze od twej nogi, nie stój więc taka bezczynna
Noga jeszcze się wydłuży
wydłużona będzie służyć
Niech morfina cię otuli i ból twój