Nicość to bóg rozciągnięty w nieskończoność.
Tragizm i pesymizm, wszelkie formy negatywności to tylko osłabione promienie wiary, które zbudowały sobie nieświadomie tamę, potem trafiły na nią i schowały się w sobie. Wydaje im się, że ta skrócona droga promienia ich wiara jest kwintesencją życia, do tego, że w tym tkwi coś więcej niż ślepota promienia wiara, która zawrócił. 
Wiara jest tożsama z percepcją. Wiara wymaga wszechobecności bólu, sił elemantarnych, doświadczenia. Doświadczenia najmocniejszego, im silniesze, tym większa wiara. Doświadczenie ładuje wiara energią, wzmacnia ją. 
Wiara to najsilniejsze quantum energii, porządkujące materie w konkretne kształty. Od najprostszych ruchów swoich kończyn, kończąc na systemy społeczne i metafizyczne- ich istnienie jest czy było możliwe dzięki wierze. Wiara jest dopełnieniem interpretacji- interpretacja sama w sobie jest jedynie formą, wiara nadaje jej siłe. Dziś mamy doczynienia z milionami pustych form.
Wola mocy jest rodzajem wiary, tyle, że jednostkowej. Niewiedza jest rodzajem wiary ustanawiającej światy. 
Wiara powinna być czysta, nie powinna być samo świadoma jak na przykład Nietzchańska wola mocy. Taka samoświadoma wiara prowadzi do solipsyzmu.