(tłum. Izabela Mroczek)

Tomáš Přidal
z: CZkawka z punktu widzenie teorii literatury

Zguba

Wciąż czegoś szukają.
Starucha z przeżutą torebką
rozgląda się za swym psem,
mężczyzna w rozpiętym palcie
roszyfrowuje bezradnie tabliczki z nazwami ulic,
głowy kopiących na przemian wynurzają się
z dziury w ulicy.

W przeciwległej części miasta
inny pies sika na rynnę,
któs znalazł drogę,
a obrana łopata natrafiła 
na wieko ukryte pod gliną.

"Pamiętasz jak ci się zgubiliśmy?"
pyta dziecko radośnie
"Kiedy nas znalazłeś, nie krzyczałeś,
nie gorziłeś, nie obiecywałeś,
powiedziałeś tylko:
Gdzieście byli?"

Szczęście

W pewnych miejscach
w Patagonii
nie ma stacji kolejowych;
ponoć trzeba tylko stanąć przy torach
i machać z nadzieją,
że maszynista zlituje się nad człowiekiem.

I wtedy: Tuż obok
przejeżdża komplet wagonów,
tak blisko, że widać
przez okno do środka; przy piecu
popija konduktor z podróżnymi
gorącą wodę z listkami ostrokrzewu
– a człowiek macha i macha,
aż do chwili,
gdy go minie bez zatrzymania
ostatnia para zderzaków.