Perun podniusł się w końcu, podniusł z wielkim trudem, wyglądał tak jakby pierwszy raz w życiu się podnosił. Ledwie czuł kontrolę nad swoim ciałem, co chwilę wymykała mu się ona, co chwile nasepowały jakby przerwy w dostawie energii. Podniusł się w czterech niezgrabnych ruchach, po każdym zatrzymując ciało i zastygając. Gdy ostatecznie wstał zaczął się trząść, ale nie zwracała na to uwagi. Właściwie na nic nie zwracał uwagi. Patrzył się na pokój, w którym przed chwilą wydarzyły się gwałt na jego dziewczynie jakby go nie znał i -specjalnie nie chciał znać, podobnie przyglądał się swoim dłoniom, swoim spodniom. Gabrysia leżała cały czas na podłodze w kałuży krwi i spermy, cała pocięta, zanosiła się spazmatycznym płaczem. Albo charczała. W każdym razie jej ciało co chwilę podrygiwało jak  drewniany pajacyk, pociągany przez nieznane sznurki. Dogorywała. Perun przeszedł koło niej obojętnie, przysttanął jedynie na chwilę i popatrzył się na nią jak na nurt rzeki, albo kicającą wiewiórkę. Cały czas mamrotał pod nosem jakieś niezrozumiałem wyrazy.
Wyszedł.
Nie miał problemu z tym, żeby dotrzeć do domu, z resztą był niedaleko. Szedł jak robot, sztywno i topornie. Ludzie na ulicy co jakiś czas potrącali go. Niektórzy przystawali i patrzyli się z litością. Z lewego kącika ust ciekła mu stróżka śliny. Wyglądał jak uciekinier ze szpitala psychiatrycznego. 
Przestąpiwszy próg domu prawię potknął się o jakąś śmiejącą się kobiete, która stała w sieni i śmiejąc się pociągała co jakiś czas wódke z butelki trzymanej w prawej ręcę. Kobieta się obruszyła.
-Piotruś! co ty kurwa taki napruty, że ciotki nie poznajesz?! Weź se łyka, no! Od ciotki!
-Teeeee Krycha, nie dawaj mu to debil jest, darmozjad jebany, co to mu będziesz dawać, same se wypijemy..
Perun rozwiązał dylemat i usiadł przy łóżku matki, nie patrząc nawet na wyciągniętą przyjaźnie rękę ciotki z butelką. Kobiety, nie zwracając specjalnie bełkoczącym chłopakiem wróciły do rozmowy. Krycha mówiąc chodziła po całym domu i demonstrowała.
-no i my bierem to i bierem tamto i kurwa owamto. A tu się nagle Baśka patrzy a tu kurwa klucz!
-no a co ten debilek na to?
- a un? Uuun to kurwa ci mówię, Helka, że niedojeb taki, że myślał, że my sprzątamy! No i patrzym a tu klucz! -kobieta podeszła do torby leżącej przy wieszaku i wyjęła z niej wielki lśniący klucz.- patrz kurwa Helka, klucz do miasta Krakowa, i kto ma ten klucz teraz?! Nie żadne kurwa prezydenty, nie żadne kurwa policjanty czy inne tam artysty, my! sól tej ziemi! 
-a pokaż go!-krzyknęła siostra i wyrwała go jej- no piękne kurwa piękne! i my to mówisz mamy.. tak! a przedtem też nie prezydenty go miały tylko jakieś niedojeby.. aaj tam. Ale piękny..- po chwili zachwytu odłożyła klucz na podłogę i oparła się o ścianę.
- Ty a z nim to dobrze jest? popatrz no jakiś kurwa dziwny, bełkocze co.
-a z nim to kurwa niiiigdy nie jest dobrze-odpowiedziała jej przymykając już oczy siostra-bo to debil jest, no takiego wysrałam, to takiego kurwa mam.
-Ale słuchaj on to teraz to zwariował zupełnie, przecież to świr jest, coś bełkota, jak go pamiętam wcześniej... Helka, jego by można do czubków odłożyć, niedojż, żeby ci lżej było bo by go tam karmili, to by jeszcze ci jaki pieniądz dali.
-taaaak?-usypiając już odpowiedziała jej siostra niemarawo-to go kurwa oddamy.. jaknajszybciej..
-tak, oddamy.. oddamy. Helka przesuń się ja też się położę- kobieta wzięłą ostatni łyk z butelki i legła na łóżko, przesuwając siostrę swoim ciałem.
Perun siedział na krawędzi łóżka, obok głowy swojej matki i mamrotał. Był zupełnie sztywny, jak gipsowa figura, nie poruszał się. Po jakimś czasię gdy kobiety zasnęły do jego świadomości dotatły strzępy ich niedawnej rozmowy o kluczu. Wstał i zaczął mantrować-kluczkluczkluczklucz! Przeszedł cały pokój matki. Wyszedł do sieni- na podłodze leżał upragniony klucz. Włożył go pod pachę i wyprostowawszy obie ręce jak żołnierz przy komendzie "baczność" wyszedł.