Tłum dresiarzy, mętów społecznych i wszelkiej maści marginesu plądrował miasto, swoim bachicznym makabrycznym tańcem napełniał wszystkie przestrzenie Krakowa- rynki, ulice. Mieszczaństwo siedziało schowane w domach i kościołach, zabarykadowane. Potem nastąpił apel księdza z wawelu o modlitwe do kamienia. Wszyscy mieszanie zaczęli swoją modlitwy, transmisje swojej energii, w pewnym momencie wyszli na ulicę- tłum dionizyjskich dresiarzy cofnął się przed nimi, widząc tryskająca z nich energię, czując ją. Gdzieś w dali wyczuć można było energię kamienia. Wtedy to wyszedł z knajpy bohater X, Chrystusio mejestatyczny, zaczął sunąć ulicami. Dwa pogańskie tłumy, jeden dionizyjski drugi bardziej apolliński zaczęły wpatrywać się w niego tępo. X poprostu szedł. Nie wystarczało im już czyste pogaństwo, potrzebowali jeszcze tego obcego ich naturze pierwiastka chrześcijaństwa. Toteż odkryli w X nowego Chrystusa, księża zaczęli wołać hosaanna dokonała się, plebs zaczął krzyczeć razem z nimi. Wtedy X przyłożył swój palec wskazujący do ust- wszyscy zrozumieli jego gest, zamilikli i uspokoili się. X swobodnie przechodził pomiędzy ludźmi, niektórych brał za rękę, prowadził kawałek i zostawiał, niektórych lekko i delikatnie przesuwał. Idąc tak okrążył cały rynek i skręcił w ulicę Grodzką. 
Tłum stał jak zaczarowany nie przemieszczał się ani o krok. Nagle wszyscy usłyszeli szum śmigieł. Powoli stawał się coraz głośniejszy, w końcu nad głowami krakowian zawisnęło siedem wojskowych helikopterów. Państwo zupełnie skonsternowane wysłało je w miejsce tych przedziwnych zdarzeń. Nikt, żaden urzędnik nie miał pojęcia jak się zachować wobec tego co działo się w Krakowie, nie był to stan wyjątkowy, pojęcie stanu nadwyjątkowego nie istniało, nawet w Indyjskiej i Izraelskiej kontytucji. 
Piloci i załogi helikopteró gdy zobaczyli rynek z wysokiej odległości oniemieli. Ich proste żołnierskie umysły były pewne, że wykonają akcje pacyfikacyjną, może troche bardziej nie zwykłą niż zwykle ale jednak. Nie spodziewali się zobaczyć mozaiki z ludzi, mozaiki układające się w......... mandale? No co kurwa? W co? 
(Zamiast wylądować)Zaczęli wznosić się coraz wyżej i wyżej, a domy, drzewa, ulice i auta, które widzieli z góry, które otaczały rynek nabrały jakiegoś innego doskonalszego charakteru; im wyżej się wznosili tym dobitniej widzieli, że nie tylko ludzka mozaika na rynku była doskonała, widzieli, że jest ona tylko centrum doskonałości, które nie ma końca, bo im wyżej się wznosili tym ich oczy ogarniały więcej niesamowitego piękna pod nimi i wokół nich.