Michał Świątek

Rozpacz

I wiesz, że tak będzie
Będziesz patrzył, jak odchodzi
I nie odwróci się
Pójdzie.
 
Nie nadaję się do bycia. Przecież jestem niebezpieczny, przecież krzyczę, przecież moje dłonie krwawią, kiedy pojedynkuję się z własną bezradnością. To jest moja historia. Wymagam poświęcenia i ofiary. Jestem materialistą, a wymagam, aby było tak jak w ideach. Ktoś mnie kocha, a ja „to” niszczę, bo nie odpowiada mi, że „to” nie wygląda jak z obrazka. Jednak skoro nie wygląda to tak, jak z obrazka, to czemu miałbym tego chcieć? Jestem tym, kim jestem. Nienawidzę się równie mocno, jak cenię. Wymagam, aby świat dopasował się do obrazka, który mam w głowie. Inaczej nie akceptuję tego świata i odmawiam współpracy. Czy widziałeś mnie kiedykolwiek szczęśliwego?
Kiedyś dziwiło mnie, czemu jest tak mało ludzi jak Gandhi, jak Schweitzer, jak Jezus. Teraz dziwię się, że w ogóle im się chciało. Mówi się, że wszyscy wielcy ludzie odeszli na marskość wątroby. 
Cóż, nalej sobie wina. Wypijmy za głupich mężczyzn. Nie lubię ich, nigdy nie lubiłem. To banda pajaców i debili nierozumiejących kobiecych potrzeb, a przede wszystkim emocji. No, wiecie. Jestem seksistą cierpiącym na mizoandrię. Bardzo cierpię. I tak jest lepiej. Kiedyś miewałem lęki przed wszystkim, co monogamiczne, obecnie mizogamię sobie w myślach, ale nie jestem mizantropem, chyba nie jestem. 
Obok wina postaw sobie słownik. 
Mam kobietę, którą kocham, która mnie kocha i z tej miłości co jakiś czas pierze mnie po pysku. Uczucia są skomplikowane. Czule mnie pierze. Czego może mi brakować? Śpię, pieprzę się, ile wlezie i jem za dwóch. Spędzamy dużo czasu przy swoich genitaliach. To jest naprawdę dobry czas. 
Kiedyś, zanim zacząłem regularnie ćpać swoją ukochaną, lubiłem przesiadywać w jednym barze. Pamiętam też, jak poznałem tam pewną nawiedzoną w oprawkach bez szkieł. Nie wiedziałem, co robić, w sumie powinienem ciągle podawać jej piwo, bo kiedy piła, nie gadała, ale kiedy tylko odstawiała browar, gadała ze zdwojonym zapałem. Trudna sytuacja. Widziałem zatem jej okulary bez okularów, tzn. oprawki, widziałem gwóźdź wystający z jej brody i rozmyślam, jakby to cudnie było, gdyby mi obciągała. Podzieliłem się z nią tą myślą zbyt dosadnie. Tak jak kleiła się do mnie nieustannie, tak nagle przestała. Nie wiem czemu, przecież to powinien być komplement, że widzę więcej zastosowań jej ust niż większość znajomych. 
Jest takie niepisane przykazanie. Traktuj kobiety jak dziwki, jednak nigdy im tego nie mów.
Raz miałem taki cudny wieczór, a dokładnie cudne dwadzieścia minut. Przywitały mnie dwie niewiasty wijące się przy rurze. Jedna była w związku z facetem. Wtaczam się na górę po schodach, przy barze siedzi (taka) urocza Ruda. Schodzimy razem na dół. Całujemy się do czasu, kiedy i jej przypomina się, że ma faceta. Spoko. 
Podczas gdy schodziłem z Rudą, pewna dziewczyna powiedziała, że ma dosyć swojej dziewczyny. (No, OK.), więc całowałem się z ową uroczą les, widok spodobał się mojej Znajomej, więc też się z nią całowałem. A co tam. Podeszło do mnie kolejne dziewczę, mówiąc, że nigdy nie miało orgazmu. Powiedziałem jej, że bardzo mi przykro, lecz teraz raczej nic nie wymyślę i że możemy wstępnie o tym porozmawiać. Pocałowała mnie, cudownie lizała mój język; to przerażające, że dziewczyna z takim talentem nie zaznała satysfakcji seksualnej. 
Kątem oka dostrzegam, że owa les zaczęła się całować z pewną heteryczką.  Dołączyłem się, kiedy tylko biedaczka zeszła mi z kolan. Później przechodziła jakaś dziewczyna, więc zapytałem, czy chciałaby dowiedzieć się, czemu wcześniej całowały się ze mną pozostałe dziewczyny. Stwierdziła, że chętnie. 
Uwielbiam ten rodzaj ciekawości u kobiet. Później ma się ochotę otulić taką kołderką i rżnąć. Całując ją, czułem, że ma gęsią skórkę. Nie wiedzieć czemu, właśnie w tym momencie wpadłem na fantastyczny pomysł, aby wejść w związek. Z ową Znajomą, o której wspomniałem. Cóż, związek wypadałoby niezwłocznie skonsumować, więc korzystając z okazji, że jedno z obskurnych pomieszczeń jest wolnych, chwytam ją za rękę, dociskam do ściany i zaczynam jej gmerać przy cipie. Romantyzm się we mnie odzywa, cofam dłoń i mamroczę jej do ucha, żeby się nie spieszyć. Dobra dziewczyna, ładna, wypadałoby ją porządnie przerżnąć, a nie tak byle jak, rachu-ciachu. Obwieszczam kilku palantom, że owa ślicznotka jest ze mną i idę po piwo. 
Nie było mnie może z pięć minut. Kiedy wracam, rozmawia z jednym palantem, później zwierza się smutno, jakie to upokarzające, bo palant uparł się, żeby ją pocałować i tak ją prosił i prosił, aż stwierdziła, że czemu nie, skoro i tak mnie nie kocha. Strach być z kobietą, którą się usilnie kocha i w końcu ma ją, podczas kiedy ta nie kocha równie usilnie. To jest chujowa inwestycja. No, chyba że dobrze robi laskę albo lubi, kiedy się ją wali w dupę bądź chociaż intensywnie przerżnie.
A czasami tak jest. Zakochujesz się w takiej dziwce, jesteś bezbronny i nie wiesz czemu, skoro możesz mieć inne, chcesz inne, jednak pragniesz właśnie Tej. (Wtedy zaurocza coś, wtedy coś zmienia się)Tak czy siak, pyta, czy nie jestem zły. Cóż, miło, że jest szczera, przy tym tak cudownie głupia i smutne to troszkę, skoro pozwala całować się każdemu. To ona powinna wybierać. To ona powinna odrzucać. Mam wyrzuty, że jednak jej nie przerżnąłem byle jak wcześniej, bo teraz mi się odechciało już w ogóle, ale kto by się spodziewał, że zostanę zdradzony po kilku minutach. 
Zdrada – świetna sprawa. Pamiętam, jak krztusiłem się z płaczu i dusiłem od dymu. Kaszlałem tak, że chciałem wymiotować, a nie mogłem. Obiecywała mi, że już nie będzie tak, jak było kiedyś. Nie było. Pozostało nam zbyt mało czasu, aby się kłócić. 
Zerwałem z nią, jednak czułem się tak, jakby to ona mnie zostawiła. „Nie pozwoliłabym ci odejść” – mówią – „walczyłabym o ciebie”, a kiedy nastaje tak drobna próba, kiedy rzuci się piąstką, ocierając o ścianę i pierdolnie drobne „zrywam z tobą”, człowiek słyszy: „OK”. Po takim spotkaniu czuje się dotkliwie sam i boleśnie wolny. Budzi się taki następnego dnia, światłość wpierdala się przez żaluzje i dziwi się, czemu już nie płacze. 
Człowiek jest tak piekielnie ważny, że kiedy mu źle, nie należy do niego przybywać i walić pięściami w zaryglowane drzwi, należy spokojnie przeczekać, popatrzeć, zapewne zrozumieć więcej; ewentualnie pójść na spacer. Przecież co ma być, to będzie, czyż nie? Zapewne na tym polega urok piekła. 
Poprosiłem przyjaciela, aby pomógł mi ją odzyskać. Robił, co mógł. Usłyszał, że poprzedni kochanek, z którym mnie zdradziła, nie mógł jej zaspokoić. Tak więc, jak już wspomniałem, robił, co mógł. Przeleciał ją parę godzin po tym, jak wyszła od psychologa, nie dała mu jej koleżanka, bo miała faceta, a ona nie z tych, co zdradzają itd.; więc się dobrał do niej. Chciała się całować, przytulać; zerżnął ją pospiesznie i zasnął.
 Kiedy po raz enty zszedłem się z moją eks, mówiła, że mój uroczy kompan pierdolił ją z wyjątkowo tępym wyrazem twarzy i trudno było powiedzieć, czy w ogóle sprawia mu to jakąkolwiek przyjemność. Zadzwoniłem do niego i zapytałem, jak ruchało się moją ukochaną kobietę i czy nie wie, że nie rucha się ukochanych kobiet przyjaciół. Zarzekał się, że nic nie zrobił, po dwóch godzinach oddzwonił i przyznał, że wszystko to była jej wina i że on nie chciał. Eks się nieco podirytowała i zapytała, czy trzy razy w tygodniu nie chciał.
(Jakiś czas później dostałem) esemesa: „Hej”, oddzwoniłem i jakaś kobieta mówiła mi, że niby poznałem ją na czacie. Nie miałem pojęcia, jak mogłem ją (tam) poznać, skoro nie korzystam z podobnego czegoś, ale OK, podjadę do niej, zobaczę któż to. Jadę do niej, gaworzymy sobie przez telefon o tym, jak to mąż o nią nie dba i powiedział raz, że odchodzi, co ona przyjęła z pewnego rodzaju ulgą, zaś on dość szybko uznał, że jednak nie chce odchodzić, lecz jakoś nie chciało jej się wracać do ponoć zdradzającego ją z tirówkami niedojdy, który nie mył się przed oralem. Kiedy otworzyła mi drzwi, okazało się, że to matka mojego serdecznego przyjaciela, o którym już ciepło zdążyłem wspomnieć. Bardzo mi się spodobała, już przy pierwszym przelotnym spotkaniu, oznajmiłem mu: „Zobaczysz, przelecę twoją matkę, z ojca zrobię pedała, zaś ty będziesz mówił mi tato” i ponoć później dla żartu zapisał mamie mój numer telefonu. Cóż za cudowny zbieg okoliczności. On przeleciał mi dziewczynę, ja mu zerżnę matkę. Bosko. 

((Niestety, w tym czasie znów zszedłem się ze swoją eks, więc nie mogłem oddać się rozpuście z ową uroczą mamuśką, uznałem zaś, że dobrze będzie się z nią zaprzyjaźnić. - CHYBA MOŻNA TO ZDANIE USUNĄĆ BEZ STRATY TREŚCI)) 

I tak przyjaźń kwitła. Gaworzyliśmy sobie, jak to zdradzała męża, bo potrzebowała nieco świeżości i jak poczuła ulgę, że nie musi już zdradzać męża, bo się z nim rozstała i że ma takiego kretyńskiego kochanka, który nie chcę z nią być, lecz jest o nią obsesyjnie zazdrosny. Ponoć jej uroczy syn kupował bieliznę koleżance, która nie z tych, co zdradzają swojego faceta i czasem spędzali razem koleżeńskie noce. 
Kiedy eks pozwoliła mi odejść, poszedłem do mamuśki. Wszędzie miotał się gigantyczny pies – skrzyżowanie krowy i jamnika – który miał w zwyczaju rzygać z tęsknoty i pierdzieć, gdy się stresował. Tego wieczoru strasznie musiałem stresować psa, mnie zaś strasznie chciało się jebać; mimo krowo-jamnika. Wziąłem ją przy ścianie, pies przyglądał się jak surowy krytyk. Bardzo szeroko rozkładała cudowne nogi, miała cipkę nastolatki. 
Podczas jednej z pogadanek wywnioskowałem, że obecnie synalek nie jest u niezdradzającej swojego faceta koleżanki, tylko u mojej eks właśnie. Przerżnąłem ją, 	(raz jeszcze) później czekałem na niego kilka godzin na klatce, aby spuścić mu manto. 
Oczywiście to wszystko fikcja, tak naprawdę z mamuśką siedzieliśmy i piliśmy wino. Zresztą tłumaczyłem mu później, że przecież to byłoby straszne przelecieć jego matkę i opublikować to na całą Polskę, napisać, że wypierdoliłem ją w dupę, później spuściłem się jej do gardła, a później mu wpierdoliłem… Mówiłem: „Stary, no nie mógłbym”. 
Ponoć chciał mnie zabić. Zresztą nie on jedyny; człowiek bez wrogów chyba jest pozbawiony osobowości. 
Odwiedziłem Znajomą, by oddać się rozpuście; zamiast niej, wyszła po mnie na przystanek jej koleżanka w dresie. W apartamencie nie było rodziców Znajomej, za to był jej kolega. Znajoma zaczyna flirtować z kolegą. Koleżanka w dresie mówi, że ma dosyć swojego chłopaka, że każe jej pójść na imprezę, a jak pójdzie, opieprza ją, że ona idzie bez niego, że on zostaje i uczy się dla swoich rodziców, a ona się szlaja, podczas gdy on musi unikać ludzi, bo jest nudziarzem czy coś takiego. Mówi, że tym razem to już koniec i nie chce z nim być. Że zdecydowanie go nie chce. OK. Znajoma prosi mnie, bym pocieszył jej koleżankę i zaczyna się pierdolić z kolegą. Więc podchodzę do dresowej i zaczynam ją rozbierać. Ona, że nie jest gotowa. OK. Wychodzę z pokoju, mówiąc, że nie ma sprawy, uśmiecham się czule, mówię, by się nie przejmowała, tylko pójdę znaleźć ognia i sobie zapalimy. Ona przeprasza, ale ma po prostu problem z seksem. Myślę sobie, aha, czyli to nie problem, bo jest/nie jest z chłopakiem, tylko że jest nieśmiała. Cóż, wierność ludzka jest jak psia, często zależy od jakości podrzucanego mięsa. Dlatego tak łatwo odbić kobietę innemu mężczyźnie, kiedy się ją rozumie, a nie dlatego, że jest kurwą. Zresztą urok tego słowa polega na tym, że ono nic nie znaczy – powinno być pochwałą jakichś łóżkowych wyczynów, tymczasem facet odrzucony, nie bardzo czający, jakim cudem został odrzucony, rzuca takim słowem jak gównem o ścianę. Kobiety mam za kurwy i dostrzegam w tym specyficzny komplement, gdyż mężczyznami po stokroć bardziej pogardzam, właśnie jako seksista, który od „swoich” wymaga znacznie więcej. Jestem seksistą, bo śmiem twierdzić, że kot nie jest psem.
Miałem zatem przerżnąć tą, co ze smutku daje się lizać każdemu, a przeleciałem koleżankę w dresie. Rekomendowała się, że uwielbia robić lody. Kupiłem to, aczkolwiek mocno przesadziła z tą świetnością lasek. Po wszystkim mówiła, jaki to jestem cudowny, uśmiechała się, tuliła i tak przytulona stwierdziła, że do psychologa idzie jutro, że wczorajszy dzień oceniła na trzy, a dzisiejszy to chyba nawet na osiem. Byłem przerażony. 
Następnego dnia dzwoni do mnie jej chłopak i pyta, czy mi było dobrze. To miłe, że pyta, (doceniam jego troskę o moje życie seksualne). Pyta, czy nie mogłem zaczekać. Czy wiem, że ona ma depresję. Pytam, która nie ma i na cóż miałem czekać? Jest dziewczyna, mówi, że jej facet jest frajerem, z którym nie chce być; ma na mnie ochotę. W finale sama złożyła mi propozycję, bo chciała się od niego uwolnić. Średnio jej wyszło, ponoć zamykał ją później w łazience i gadał ze swoją przyjaciółką o tym, jak bardzo jest nieszczęśliwy i co teraz ma zrobić ze swoją suką. Cóż, z takim podejściem do ukochanej doradzałbym mu pozwolić jej odejść, jednak zapewne obawiał się tego, czego większość mężczyzn-niedojd. Odwieczne pytanie post-prawiczków z jedną partnerką na koncie: „Jeśli nie ona, to któż mnie będzie chciał?” Tymczasem dresowa potem przyznała się, że było jej fatalnie, że wcale nie chciała być ze mną, że bardzo jest jej przykro, że to zrobiła i na pewno by tego nie zrobiła po raz drugi. Tzn. mnie mówiła później inną wersję, że chętnie by to powtórzyła, jak coś; ale ponieważ chłopak zabronił jej odzywać się do mnie, postanowiłem dla dobra ich związku uszanować jego wolę. Patrzcie, jaki jestem dobry. Słyszałem, że on jej nie wierzył, że sama mu dała do mnie numer, aby wykręcił, bo nie wierzył, że go zdradziła, naprawdę chciała od niego odejść, naprawdę była bardzo nieszczęśliwa, naprawdę nie chce być sama i woli być z nim, bo wie, że nikt inny jej nie zechce. Smutne. 
Byliśmy na spotkaniu, ja i mój serdeczny przyjaciel, tęgi jebaka. Zachęcał, że będzie melanż, będą kobiety, będzie cudownie. Więc przybywam, zamiast kobiet widzę dresów i jedną niewiastę, a siedzenia są w arcyniedogodnych miejscach. Niezbyt duży wybór do amorów, więc dosiadam się obok i hm, nie pamiętam, niestety, co robiłem, jednak zdaje się, to było skuteczne. 
Słyszę, jak szepcze o mnie nie do mnie: „On jest tak zajebisty jak ty, tylko tak, nie wiem, lepszy”. Dziewczyna fajnie gryzie przy pocałunkach, naprawdę miła dziewczyna. Co prawda należała do grona tych, które straciły cnotę z trzepakiem, a później nikt ich nie chciał. Zapewne to przez nadmiar inteligencji i wrednoty, którą zwykła później obdarzać amantów. Dobierała się do nich wybitnie natarczywie, aby w sytuacji intymnej czmychnąć (nie licząc kilku lasek które uczyniła po pijaku) i wyzywając każdą uprawiającą seks dziewczynę od dziwek i szmat. 
Jakaś życzliwa osoba powiedziała jej, że mam dziewczynę. Bardzo wtedy posmutniała, zapytała: „Masz dziewczynę?” Odpowiedziałem: „Nie, tak się składa, że nie mam.” „Nieważne, to nie ma znaczenia” – powiedziała smutno i wybitnie nie przekonująco. Mówiła później, że chciałaby umieć rozmawiać. Naprawdę robiła urocze wrażenie i napełniała mnie ciepłem. Kiedy całowaliśmy się przy ścianie, mówiła że „nie będziemy się dziś kochać, dziś nie.” Och jej. 
Jednak nie przeszkadzało jej, kiedy po tej uroczej sentencji wsuwałem jej dłoń w majtki. Cóż, i tu analogiczna sytuacja, jak zawsze kończąca się tragicznie. Romantyzm się we mnie odzywa, cofam dłoń i mamroczę jej do ucha, żeby się nie spieszyć i że jasne, ale zobaczymy. 
Mój kochany jebaka zaproponował mi nocleg, cóż, więc wracam do siebie, aby wziąć pudełko na szkła kontaktowe i parówkę. Oczywiście częstuję nią swoją towarzyszkę, marudzi, że nie chce, więc symbolicznie wsuwam jej parówkę do ust, kiedy się wykręca, symbolicznie kilka razy muskam parówką po jej ślicznej twarzy i pytam, czy chociaż ma ochotę na ogórka? Jesteśmy w noclegowni, towarzyszka stwierdza, że nie chce się „kochać”. Na łóżku obok mój przyjaciel posuwa jakąś rudą, w pewnym momencie przerywa, dosiada się do nas i mówi, że może pierdolę straszne głupoty, ale pieprzę się nadzwyczajnie i że naprawdę warto, bo to, co ona dotychczas przeżyła, seksem nazwać niepodobna. Cóż, jest speszona, po lewej ona leży smutna, po prawej miła parka się pierdoli. Nie ma to jak uroczy wieczór. Pytam więc grzecznie towarzyszkę: „Czy mógłbym wylizać ci cipeczkę?” Wycharczała coś. Rozumiem, więc cóż, dalej leżę, gapiąc się w sufit; i tak mamy iść spać przy jebliwych dźwiękach. Chciałem spać twarzą w twarz z moją lubą. Ona nagle wstała, krzycząc, że musi już iść. Mój kochany jebaka powiedział, że ruda poszła do łazienki, że na pewno possałaby mi fiuta, że starczy, gdy tam pójdę i że na pewno byłoby jej miło, gdybyśmy ją we dwóch posunęli i że nas też to zbliży. Dżentelmen-idiota mi się załącza i stwierdzam, że wrócę z moją towarzyszką, bo to nie wypada.. Spoglądam na rozchylone nogi rudej, stwierdzam zgodnie z prawdą: „Fajna cipcia”. Ona upojnie się uśmiecha (tudzież ruda jej cipcia, co za różnica) i wychodzę.
 To, co się działo później, przypomina treść książki Misery Stephena Kinga. Owa dziewoja najpierw zaczęła przepraszać, że zmarnowała mi wieczór, zapewniałem, że wcale nie, cieszę się, że ją poznałem, ona zaś zaczęła mnie atakować. Bym za nią nie szedł, że jestem popierdolony, bym do niej nie mówił, bym jej nie oceniał, że jej nie znam, że co do niej mylę się. I takie tam.
Następnego dnia byłem na urodzinach pewnej dziewczyny, ponoć przede mną nigdy się nie całowała. Chciała ze mną stracić cnotę. Straciła z moim przyjacielem po premierze (sztuki). Zarzekał się, że dziewicą nie była, że chciała, by ją jebał ostro w dupę i brała z połykiem do buzi. Cóż, niektóre cnotki kurestwo mają we krwi. Z owym przyjacielem też fajna sprawa, taki prawdziwy mężczyzna, przy każdej okazji zdradzający miłość swojego życia; gdyby ona z raz obciągnęła komuś po przyjacielsku, zapewne by ją zabił. (Raz) Opieprzał mnie hucznie, że mu zabrałem nastolatkę. Stwierdził, że musiałem o nim straszne rzeczy mówić, a on tak bardzo chciał ją wydupczyć w hotelu. Czyż świat bez równouprawnienia nie jest przerażający? Jednak nie powiedziałem o nim ani jednego złego słowa, chwaliłem jego zdolności manualne i talenty oratorskie, tymczasem owa nastolatka wpadła mi w ramiona, gdyż pewna wielka zła lesbijka strasznie nie chciała, aby jej koleżanka została wydupczona. Kiedy broniła nastolatki, nastolatka skryła się obok i zaczęliśmy się całować. Po chwili pojawiła się dziewczyna wielkiej złej lesbijki, stwierdzająca, że wielka zła lesbijka tylko myśli, że ona z nią jest, a tak wcale nie jest. Zacząłem całować się z dwiema. 
Pożyczyłem od jubilatki maskę i w owej masce ruszyłem do pubu, w którym miał być mój przyjaciel, zaś przy okazji niewiasta od parówek. Zapytałem ją, jak bardzo jest zła w skali od 0 do 10, że mnie widzi. Uznała, że 10. Chciałem jej dać kawałek tortu. Prychnęła. 
Później mówiła, że dała mi kosza, że nachodzę ją w pracy (już piwa się nie można napić?), że zapewne czekałem przed klatką schodową wiele godzin, aby tylko ją ujrzeć (?).
I ta porypana dziwka opowiada, że niby chciałem ją zgwałcić, przecież tę kurwę powinienem oskarżyć o zniesławienie. Długo marzyła mi się jej głowa jako trofeum. Obecnie miłuje jakiegoś ćpuna-nudziarza, usilnie próbuje go zdobyć, unikając z nim spotkań i zaczytując się w „Cosmopolitan”., przy wyjącej Amandzie Palmer. Ogląda dużo filmów. Rysuje, pisze i śpiewa. Dziewczyna renesansu. Dość o niej.
Kiedy wracałem z delegacji, poznałem cudowną istotę. Kiedy zbliżałem się do niej, trzęsła się, mówiąc, że jej wstyd, że się tak trzęsie, że nie może przestać, że jestem kosmosem. (Słyszę zapewnienia, że nie jest łatwa i tak nie można, gdyż widzi mnie pierwszy raz, po czym ciągnie. Za rękę.) Piersi miała małe i twarde, brodawki sterczały mocno, zaś gdy dotknąłem tam, gdzie pragnęła, mimo mizernych oporów i zapewnień, że nie jest łatwa i że tak nie można, bo mnie widzi pierwszy raz, szeptała wciąż, drżąc, jakże chciałaby, abym wślizgnął się do jej łóżka. Zaspokoiłem ją, kiedy głowę miała opartą o poręcz klatki schodowej. Nawet nie wiedziała wcześniej co to orgazm. Przycisnąłem jej głowę do mojego ramienia, trzymając mocno za kędzierzawe włosy, aby dyszeniem i jękami nie zbudziła sąsiadów. To, co robiła z językiem… Pewne kobiety mają ten szczególny dar, niezwykłą umiejętność, syntetyczną a priori. Pewne kobiety są boginiami seksu jeszcze przed pierwszym razem.
Na przystanku przygląda mi się piękna dziewczyna. Jest w kapturze, wygląda jak czerwony kapturek po licznych przygodach z wilkiem, z którego była nad wyraz zadowolona – stąd ciepły uśmiech, śliczne spojrzenie; urocza, doprawdy urocza. Mówi, że ma pamięć do twarzy. Mruży oczy, słońce przez soczewkę szronu oświetla jej powieki. Mówi, że widziała mnie wczoraj, że piłem, że otaczały mnie kobiety i tańczyłem.
Pytam, co robi, mówi, że nie powie i uśmiecha się smutno, pyta, czy musi mi mówić, mówi, że nie chce powiedzieć, że to dozwolone od lat osiemnastu, że nie sprzedaje alkoholu i nie pracuje w sex shopie. I odjeżdża.
Na przystanku poznałem dziwkę, najcudniejszą dziwkę z krwi i kości, uśmiechniętą ladacznicę, cudownie, jak cudownie, i straciłem swoją dziwkę, tą piękną kurwę, tak miłosiernie zarabiającą na chleb i waciki. Dobry Boże, jak ja uwielbiam dziwki. 
(Chyba wiem, co czuła dziewczynka z zapałkami. Odpalam zapałkę i widzę wijące się wokół rury dziwki w mokrych podkoszulkach. Zapałka dogasa.)