Alchemia uwodzenia
Czyli jak wpływać na umysły, uczucia i zachowanie kobiet

Andrzej Batko, Lech Dębski, Paweł Sowa

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.
Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli.
Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce.
Fotografia na okładce wykorzystana za zgodą iStockPhoto Inc. Projekt okładki: Dawid Korzekwa
HELION SA
ul. Kościuszki lc, 44-100 GLIWICE tel. 032 231 22 19, 032 230 98 63
www.uwodzić.pl e-mail: chce@uwodzic.pl
ISBN: 978-83-246-0688-7
Copyright Helion 2007 Printed in Poland.

Spis treści
Wstęp
Część PIERWSZA
1. Jak kobiety programują Twoje zachowanie
2. Podstawą jest postawa
3. Jak to robić w praktyce, czyli „podejścia"
4. Obiekcje
5. Językiem można zdziałać cuda, czyli o czym rozmawiać z kobietami
6. Ucho kobiety jest narządem płciowym
7. Sama Ci powie, jak najłatwiej ją uwieść, gdy zadasz odpowiednie pytanie
8.Jak zbudować w kobiecie „skrót" do jej uczuć, odczuć i doznań
9. Jak rozbroić jej system alarmowy
10. Granice prywatności: jak je przekraczać i kiedy jest najbardziej odpowiedni moment

część druga
11. Ramy, które zmieniają sens obrazu
12. Etapy uwodzenia
13. Analiza „sesji" podrywu Yebiego
Dodatki

Po co wziąłeś do ręki tę książkę?! Chcesz uwodzić piękne kobiety? Jak najszybciej odłóż ją i zapomnij, że ją widziałeś!
Jeśli tego nie zrobisz i zaczniesz ją czytać, to zaczniesz postrzegać i rozumieć kobiety w zupełnie nowy sposób. Co gorsza, trudno Ci będzie wrócić do starych przekonań, dotyczących metod starania się o ich względy. Przestaną być dla Ciebie tajemniczymi istotami, które Cię podniecają i o których marzysz. Staną się na tyle proste i zrozumiałe, że będziesz umiał je włączać i wyłączać tak łatwo, jakbyś używał pilota! Gdy będziesz w stanie na swoje życzenie sprawić, że ona zainteresuje się właśnie Tobą, zacznie Cię pożądać i dążyć do seksualnego zbliżenia z Tobą, to już nie wrócisz do niepewności i cierpienia, które (podobno) uszlachetnia.
Jeśli jesteś kobietą i z jakiegoś powodu czytasz te słowa, to z przerażeniem odkryjesz, że ta książka odbiera Ci kontrolę nad mężczyznami. Wściekniesz się, czytając ją, uznasz nas — autorów — za cynicznych psychopatów, ale w głębi ducha przyznasz, że dość dobrze Cię rozumiemy. I nigdy, nawet sama przed sobą nie przyznasz się, że zaczynasz mieć ochotę na spotkanie któregoś z nas albo nawet wszystkich trzech.
Ta książka nigdy nie powinna się ukazać, ponieważ jest skandaliczna i absolutnie niepoprawna politycznie. Niezależnie od Twojej płci, czytasz dalej, więc są małe szanse, że przestaniesz właśnie teraz. Pamiętaj jednak, że Cię ostrzegaliśmy!

Wstęp
Dlaczego TY nie jesteś zawsze otoczony kobietami, które Ci się najbardziej podobają?
Czy zdarzyło Ci się kiedyś spotkać niezwykle piękną kobietę i nie mieć odwagi do niej podejść i się przedstawić?
Kto jest, według Ciebie, najpiękniejszą kobietą na świecie? A najpiękniejszą i najbardziej niedostępną? Sławna i bogata aktorka? Ktoś, kogo znasz z widzenia?
Spróbuj sobie wyobrazić, że taka kobieta z zainteresowaniem Ci się przygląda, a Ty do niej podchodzisz z uśmiechem, rozluźniony i zaczynacie rozmawiać. Zobacz w tym wyobrażeniu, jak rzucasz kilka zdań i po wyrazie jej twarzy widzisz, że słucha Cię jak zahipnotyzowana, w jej oczach pojawia się błysk fascynacji, a na twarzy rumieniec pod-niecenia. Wreszcie przejmuje inicjatywę i prosi Cię o Twój numer telefonu. Widzisz w jej oczach zachwyt, na twarzy Wyraz pożądania i uległości, a w oczach oddanie...
Stop! Dobrze wiesz, że najprawdopodobniej scenariusz byłby zupełnie inny.
Najpierw poczułbyś pustkę w głowie, niepokój albo nawet lęk. Znajomy ucisk w ciele, spocone dłonie, ściśnięte gardło. Potem znajome myśli lub głos w głowie, mówiący: „Eee, daj sobie spokój, wygłupisz się. Taka piękność ma pewnie lepszych od Ciebie na skinienie ręki. Nie ośmieszaj się!". A jeśli w jakiś sposób zmusisz się do czynu i podejdziesz do niej, to nagle odczujesz pustkę w głowie i kolejny atak paniki w rodzaju: „Co powiedzieć?! Może... Nie. To pewnie zabrzmi głupio. A może...". I gdy w końcu coś z siebie wydusisz, nie poznając brzmienia własnego głosu, to będzie to jakiś banał!
Potem będziesz wściekły na siebie. W końcu jesteś inteligentnym facetem, w innych sytuacjach wiesz, co powiedzieć. Nagle ona opróżniła twój umysł z myśli, wprawiła Cię w jakiś rodzaj psychologicznego stuporu. Czy to ona na ciebie tak zadziałała? A może sam na siebie tak zadziałałeś?
Jeśli powyższy opis brzmi obco, bo najpiękniejsze kobiety tego świata zawsze lgnęły do Ciebie, proponując Ci namiętny seks bez zobowiązań, to ta książka nie jest dla Ciebie. Odłóż ją i nie bądź ciekawy tego, o czym piszemy dalej.
Czego się dowiesz dzięki lekturze tej książki:
•	Dowiesz się, w jaki sposób społeczeństwo programuje Twoje postawy wobec kobiet i seksu.
•	Zrozumiesz, dlaczego i w jaki sposób sam pozbawiasz się seksu z kobietami, które uważasz za piękne i których najbardziej pożądasz.
•	Poznasz proste i praktyczne techniki wpływania na to,w jaki sposób kobiety Cię postrzegają i dowiesz się, jak sprawić, aby Ciebie pożądały, nie wydając grosza na garnitury Armaniego, zegarki Roleksa czy też sportowe BMW.
•	Nauczysz się odczytywać niewerbalne sygnały, nieświadomie wysyłane przez kobiety, gdy są podniecone i zdecydowane na seks z Tobą. Zdziwisz się, uświadamiając sobie, jak często rezygnowałeś, myśląc, że ona nie jest tym zainteresowana.
•	Opanujesz umiejętności stosowania technik Programowania Neurolingwistycznego i konwersacyjnej hipnozy, tak aby zasiewać w umyśle kobiety seksualne myśli i fantazje na swój temat, wywoływać fizyczne odczucia podniecenia seksualnego w jej ciele i sprawiać, aby dawała sobie przyzwolenie na seks z Tobą.
Podczas lektury pierwszej części tej książki poznasz poszczególne elementy sztuki uwodzenia. Rozwiejemy powszechne mity na temat kobiet i ich uwodzenia, zrozumiesz, na czym polega właściwe nastawienie, dowiesz się, w jaki sposób rozpoczynać, rozwijać i zakończyć rozmowę z kobietą, na co zwracać uwagę, a co pomijać.
Czytając drugą część, dowiesz się, w jaki sposób te po-szczególne elementy łączyć w całość, uzyskasz ogólny ogląd całego procesu uwodzenia i zapoznasz się z wziętymi z życia przykładami praktycznego zastosowania tej wiedzy.

CZĘŚĆ PIERWSZA

Jak kobiety programują Twoje zachowanie
Kiedy przeczytasz tę książkę, najpiękniejsze i najbardziej seksowne kobiety zaczną lgnąć do Ciebie jak szpilki do magnesu i błagać Cię, żebyś poszedł z nimi do łóżka.
Uwierzyłeś? Nie. I dobrze, bo to oznacza, że nie jesteś głupi, a zastosowanie wiedzy zawartej w tej książce wymaga inteligencji i poczucia humoru.
Przeczytaj jeszcze raz to zdanie: „Kiedy przeczytasz tę książkę, najpiękniejsze i najbardziej seksowne kobiety zaczną lgnąć do Ciebie jak szpilki do magnesu i błagać Cię, żebyś poszedł z nimi do łóżka".
Gdyby ktoś Ci powiedział, że w wyniku przeczytania jakiejś książki, po dwóch dniach będziesz mówić biegle po francusku, to również nie uwierzyłbyś mu. Gdyby ktoś Ci powiedział, że w ciągu dwóch dni będziesz skakał na nartach jak Małysz, nawet jeśli w ogóle nie umiesz skakać, to byłbyś szaleńcem, przypinając narty i ruszając z Wielkiej Krokwi.
Pewne jest natomiast to, że nie zaczniesz mówić biegle w obcym języku, jeśli nie zaczniesz się uczyć i nabywać wprawy, rozmawiając w tym języku, najlepiej z ludźmi, którzy mówią nim na co dzień. Nikt nie rodzi się ze znajomością kilku języków obcych. To jest oczywiste, a jednak z jakiegoś powodu wyobrażamy sobie, że niektórzy mężczyźni są „urodzonymi uwodzicielami", a inni nie. Czy ci pierwsi mają jakiś „gen uwodzenia", którego ci drudzy nie mają? Wrodzony wysoki poziom testosteronu? Nadmiernie rozwinięte gruczoły wydzielające feromony? Być może, ale niekoniecznie.
A więc, dlaczego tylko niektórzy mężczyźni zawsze są otoczeni pięknymi i spragnionymi seksu z nimi kobietami? Jak to jest, że niektórzy faceci samą swoją obecnością działają na kobiety jak afrodyzjak, sprawiając, że zapominają one o swoich zasadach, oczekiwaniach i normach społecznych?
Gdy byłem studentem pierwszego roku, miałem koleżankę na roku. Jola była niezwykle piękną blondynką o eterycznym, anielskim typie urody. Była taka zwiewna, niewinna i uduchowiona (w tamtych czasach mówiło się o takich dziewczynach: „taka piękna, że trudno sobie wyobrazić, że też robi kupę"). Dodatkowo Jola była też bardzo inteligentna i bardzo świadoma swoich oczekiwań. Miała też bardzo sprecyzowane poglądy na relacje z mężczyznami. Mężczyzna, którego Jola by wybrała, musiałby być inteligentny i twórczy jak Einstein, być zwolennikiem partnerskich związków, szanować kobiety i domagać się dla nich równych praw, być wrażliwy i czuły itp. Do tego musiałby być wysoki i wysportowany oraz bajecznie przystojny.
Aż któregoś wieczoru, na jakiejś imprezie... Stałem z boku i przyglądałem się Joli, która prowadziła ożywioną dyskusję na jakiś „ważny społecznie" temat. W pewnym momencie obok mnie stanął niski facecik, z wyłażącym z rozpiętej koszuli brzuchem i zaczął się gapić na Jolę. Nagle trącił mnie łokciem i powiedział: „Ale bym ją wylizał, jak świeży boczek!". Po chwili dalszej refleksji dodał: „Musi fajnie ciągnąć tymi usteczkami", uśmiechnął się pod nosem i zwrócił się do mnie z pytaniem: „Pierdolisz ją?". Popatrzyłem na niego z oburzeniem, myśląc sobie: „Co za burak! On chce startować do naszej pięknej i mądrej Joli!?". Nie wiedziałem, że za chwilę przeżyję zaskoczenie graniczące z szokiem.
Jola spojrzała w moją stronę, spojrzała drugi raz, uśmiechnęła się i pomachała ręką. Odmachałem jej. Ten facet też pomachał. Jola powiedziała coś do swoich rozmówców i ruszyła w naszą stronę. Myślałem, że idzie do mnie, ale ona ledwie powiedziała mi: „Cześć" i, patrząc cały czas na Buraka i zalotnie uśmiechając się, powiedziała: „Nigdy cię tu nie widziałam!". Burak ujął jej dłoń, przyciągnął sobie do ust, cmoknął i przedstawił się: „Romek jestem". Dalej zaczęły się dziać cuda, które zrujnowały moje wyobrażenia na temat Joli i kobiet jako takich, a następnie otworzyły mi oczy na nowy i fascynujący świat. Wrócę jeszcze do tej historii za chwilę, ale najpierw zadam Ci pytanie.
Istnieje sporo nieporozumień na temat uwodzenia, między innymi takie, że uwodzenie polega na wykorzystywaniu i krzywdzeniu kobiet. Uważam, że to są bzdury. Kobiety też uwielbiają seks, czego dowodzi treść kobiecych czasopism zapełnionych poradami, jak się pieścić i co zrobić, aby osiągnąć fantastyczny orgazm. I każdy chłopak już wie, że kobieta ma łechtaczkę, punkt „G" i że należy jej się orgazm. Kobiety, z którymi rozmawialiśmy, skarżyły się jednak na coś innego. Na nieudolność i amatorszczyznę, którą prezentują mężczyźni, zanim dojdzie do drażnienia sfer erogennych na ciele kobiety. Dlatego ta książka ma uczyć, jak sprawiać kobiecie przyjemność, jeszcze zanim zgodzisz się pójść z nią do łóżka.
Pisałem wcześniej o tzw. programowaniu społecznym. Jednym z takich najbardziej podstawowych programów, wbudowywanych nam, mężczyznom, jest przekonanie, że kobiety są kruche, aseksualne i że mogą się przerazić, gdy zobaczą męski członek. Pamiętam z czasów, kiedy byłem w szkole, na studiach i jeszcze długo potem, że miałem takie podświadome przekonanie, że gdy podobająca mi się kobieta zorientuje się, że chodzi mi o seks, to wpadnie w szok, przerazi się i ucieknie albo oburzy. Że w ogóle jest zbyt czysta i nieświadoma, żeby znieść moje brudne pożądanie. Uważałem, że muszę się jakoś wkraść w jej łaski i potem, będąc już w tych łaskach, muszę jakoś odwrócić jej uwagę, a wtedy może nie zauważy, o co mi chodzi. Brzmi znajomo?
Istnieją jeszcze inne zaprogramowane postawy, takie jak na przykład bardzo powszechna „postawa petenta", która gwarantuje porażkę, ale o tym trochę później.
Najpierw zajmijmy się popularnymi przekonaniami, które przeszkadzają w skutecznym uwodzeniu. Nazwijmy je w skrócie mitami.

MIT PIERWSZY: „MUSISZ MIEĆ DUŻO PIENIĘDZY!"
To jest niebezpieczny mit, właśnie dlatego, że jest w nim trochę prawdy! Jeśli masz dużą kasę, to ta kasa może przyciągnąć mnóstwo pozytywnego zainteresowania ze strony kobiet! Kobiety często poszukują poczucia bezpieczeństwa i reszty rzeczy, które zamożny facet może im dać!
Ale... nawet gdy kobieta poszukuje „poczucia bezpieczeństwa", to rzadko zakochuje się, namiętnie i z pasją w tym „poczuciu bezpieczeństwa"! I na pewno nie marzy o seksie poczuciem bezpieczeństwa"! Kobiety czują pełen pasji pociąg i zakochują się w kimś, kto potrafi je otworzyć i poruszyć w nich wszystkie pragnienia, które drzemią w uśpieniu. A to się dzieje w rezultacie tego, co płynie z Twoich ust, a nie Twojego portfela! Dlaczego tak jest? Ponieważ najwrażliwszą strefą erogenną kobiety jest jej własny umysł i jej wyobraźnia.

MIT DRUGI: „MUSISZ MIEĆ SUPER WYGLĄD!"
To jest tak przestarzały pogląd, że nawet nie warto się nim zajmować. Niektórzy z największych uwodzicieli (Casanova i paru innych) byli mniej więcej tak przystojni jak parkometr. Prawdą jest, że wygląd może otworzyć jedną z bram do umysłu kobiety, ale nie jest on niezbędny. Co ważniejsze, gdy kobieta już podejmie podświadomą decyzję, że ją pociągasz, to znajdzie swoje powody, żeby lubić Twój wygląd, niezależnie od tego, jak wyglądasz! Widziałeś zapewne tych niskich, łysych grubasów z super laskami u boku! Dlaczego tak jest? Ponieważ najwrażliwszą strefą erogenną kobiety jest jej własny umysł i jej wyobraźnia.

MIT TRZECI: „MUSISZ BYĆ SŁAWNY LUB MIEĆ WŁADZĘ!"
Niewątpliwie sława i władza mogą być magnesem dla kobiety. W końcu jak ktoś jest sławny, to go ogląda więcej kobiet, a więc znajdzie się więcej kobiet, które on pociąga. Ale znacznie bardziej pożądanym efektem jest stać się „sławnym" w umyśle kobiety, której pożądasz, umieszczając się w centrum jej uwagi i uczuć za pomocą technik języka hipnozy, sprawić, że będzie fantazjować na Twój temat dniami i nocami. A to jest możliwe, ponieważ najwrażliwszą strefą erogenną kobiety jest jej własny umysł i jej wyobraźnia. Pewnie już zauważyłeś, że powtarzam to zdanie. Robię to po to, aby wryło Ci się w pamięć, ponieważ jest to jedna z najważniejszych rzeczy!

MIT CZWARTY: „TRZEBA MIEĆ SZCZĘŚCIE!"
Owszem... gdy grasz w pokera. Jeśli jednak stosujesz systematyczne strategie, aby osiągać przewidywalne rezultaty, jeśli prowadzisz procedury, które dają powtarzające się rezultaty, to wówczas nie jest to szczęście. To jest technologia!
Staromodne podejścia w rodzaju chodzenia na randki wymagają szczęścia. To, czego Cię nauczymy, jest TECHNOLOGIĄ!

MIT PIĄTY: „TO PO PROSTU SAMO PRZYJDZIE... PO PROSTU BĄDŹ SOBĄ I KTÓREGOŚ DNIA SPOTKASZ TĘ WŁAŚCIWĄ OSOBĘ!"
Tego rodzaju bzdury gwarantują Ci, że pozostaniesz tam, gdzie tkwisz. A przedłużająca się frustracja i desperacja sprawi. że gdy taka osoba przypadkiem się zjawi, to będziesz tak zdesperowanie napalony, że ją odstraszysz!
Proponowany przez nas model, technologia czy podejście do uwodzenia nazywamy NLS. Jest to skrót od żartobliwej nazwy Neuro-Linguistic Seduction, ale nie nazwa jest tutaj najważniejsza. Na kolejnych stronach przedstawimy model, który składa się zarówno z technik, pomagających w zmianie własnej postawy, przekonań i zachowań, jak też technik, które będziesz stosował w rozmowie z kobietą.
Jest to nie tylko teoretyczna wiedza, lecz również ze-staw praktycznych umiejętności i dlatego ważne jest nie tylko to, jaką technikę zastosować w danej chwili, lecz również to, JAK to zrobić. Aby lepiej zilustrować sposoby stosowania przedstawionych technik, w książce zostały zamieszczone nieedytowane fragmenty transkryptu ze szkolenia, które pozwolą w przybliżeniu wczuć się w atmosferę szkolenia na temat uwodzenia. Zamieściliśmy też fragmenty bloga napisane przez jednego z naszych uczniów, w którym opisuje on krok po kroku swoją naukę i eksperymenty praktyczne w „terenie". Zdecydowaliśmy się zachować oryginalną pisownię i język, więc jeśli jesteś wrażliwy na wulgaryzmy, to pomiń te fragmenty. Pomiń je również, jeżeli przywiązujesz dużą wagę do poprawności politycznej. Innymi słowy, blog jest ekstremalnie niepoprawny politycznie i no wulgarny, ale zawiera bardzo dobre przykłady rozmów, w których autor stosuje przedstawiane w tej książce techniki.  A teraz czas zacząć naprawdę rozumieć siebie, aby zrozumieć kobiety, a będzie to zupełnie nowy rodzaj zrozumienia!

Podstawą jest postawa
Istnieją ogromne różnice między tym, co do tej pory wtłaczano w nasze umysły, a tym, co rzeczywiście okazuje się w życiu skuteczne. Wzorzec, który wskazuje, jak mężczyzna powinien zachowywać się wobec kobiet i który jest nieustannie wbijany nam do głowy, nazwaliśmy postawą petenta.
Pomyśl przez chwilę i przypomnij sobie, jak wygląda ogólny schemat większości (amerykańskich) filmów romantycznych. Chłopak, któremu zależy na dziewczynie, zaczyna do niej wzdychać. Jest zbyt nieśmiały, żeby do niej podejść, więc robi dla niej całe mnóstwo rozmaitych miłych i sympatycznych rzeczy. Przynosi jej kwiaty, kupuje prezenty, jeśli ma kilkanaście lat, to odrabia za nią zadania domowe i czasem obrywa od chuliganów, gdy staje w jej obronie, jeśli jest nieco starszy, to zabierają na kolacje do restauracji, przynosi czerwone róże, kupuje czekoladki i biżuterię. Pomaga w remoncie mieszkania i robieniu zakupów. Robi absolutnie wszystko, żeby w końcu ona, ta wspaniała bogini, zwróciła na niego uwagę. Oczywiście w tym scenariuszu pojawiają się rozmaite perypetie, pojawia się jakiś typ spod ciemnej gwiazdy, z którym dziewczyna sypia, mimo że ją podle traktuje. Chłopak dalej do niej wzdycha, tęskni, mówi: „On się dla niej zupełnie nie nadaje, ja to byłbym idealny", jest dla niej dobrym przyjacielem, cały czas robiąc dla niej różne dobre rzeczy. A ponieważ jest to film (amerykański), następuje happy end, w którym ona stwierdza: „ach, faktycznie tamten facet okazał się wrednym, paskudnym łajdakiem, a moje serce należy do ciebie".
Znasz ten schemat? Czy pomyślałeś kiedyś, żeby podobnie się zachowywać w tak zwanym prawdziwym życiu? A może już tak postępowałeś: starałeś się zjednać sobie kobietę poprzez spełnianie jej każdej zachcianki, byłeś na jej każde zawołanie, nieustannie okazywałeś, że Ci na niej zależy, licząc na to, że może w końcu ona zechce umówić się z Tobą do kina albo na randkę. Taki schemat postępowania nazywany postawą petenta, został nam wtłoczony do głów i ma jedną, zasadniczą wadę — sprawdza się wyłącznie w amerykańskich filmach.
Prawdziwe życie jest zupełnie inne. W prawdziwym życiu taka kobieta przyjmuje wszelkiego rodzaju wyrazy adorowania i cieszy się tym, że ma takiego fajnego przyjaciela, na którego może zawsze liczyć. Od razu Ci powiem, że jeżeli usłyszysz od kobiety słowa: „jesteś dla mnie takim wspaniałym przyjacielem" albo „lepiej zostańmy przyjaciółmi" — to w tłumaczeniu z wenusjańskiego na marsjański znaczy: „nie pójdziemy razem do łóżka". Ktoś kiedyś bardzo ładnie powiedział: „Nie będziesz kochankiem kobiety, jeżeli możesz być jej przyjacielem".
Czemu tak się dzieje? Chciałbym, żebyś na chwilę W swojej wyobraźni wszedł w kobietę, tym razem jeszcze nie w jej ciało, ale w jej umysł. A kobieta myśli w sposób następujący: „Jeżeli już mam fajnego przyjaciela, to po co mam sobie psuć fajną relację być może nieudanym seksem - lepiej nadal bądźmy dobrymi przyjaciółmi". Przyjaźń to wyrok śmierci dla seksu. I albo jesteś dla kobiety kochankiem i wtedy ewentualnie możesz być dodatkowo jej przyjacielem albo jesteś tylko przyjacielem i w 99% przypadków nigdy nie zostaniesz jej kochankiem. Ten jeden procent wyjątku od reguły zachodzi wtedy, kiedy ona się znajdzie w bardzo głębokim dołku psychicznym, a Ty będziesz przy niej w odpowiednim momencie, przytulisz ją i wtedy pójdziecie ze sobą do łóżka, bo ona chce się pocieszyć. Są jednak bardzo duże szanse, że będzie to tylko jeden raz, gdyż następnego dnia będzie miał miejsce następujący dialog:

Ona: „Wiesz co? To był błąd, nie powinniśmy byli tego robić".
Ty: „Ale dlaczego? Było tak fajnie". 
Ona: „No tak, ale wiesz co? Pozostańmy lepiej dobrymi przyjaciółmi".

Miałeś już takie doświadczenia w swoim życiu? Czasem to się zdarza, choć stosunkowo rzadko. Natomiast w zdecydowanej większości, jeżeli jesteś przyjacielem dla kobiety, możesz zapomnieć o seksie z nią.
W prawdziwym życiu, owszem, kobieta się czuje bardzo mile połechtana tym, że facet ją adoruje, sprawia jej to przyjemność, natomiast nie myśli o nim jako o potencjalnym partnerze seksualnym.
Generalnie rzecz biorąc, kiedy zaczynasz rozmowę z kobietą, ona od razu stara się Ciebie umieścić w jakiejś szufladce. Jakoś tak się dzieje, że ludzie, spotykając się z ludźmi, od razu starają się odpowiednio nawzajem skategoryzować i wsadzić do odpowiedniej „szufladki". Jest kilka takich szufladek, których musisz za wszelką cenę uniknąć!
Pierwszą taką szufladką, w której nie powinieneś pozwolić się umieścić, jest szufladka z napisem „przyjaciel". "Przyjaciel" to facet, który wszystko zawsze zrobi dla kobiety, jest dla niej na każde jej skinienie. Wystarczy, że ona pstryknie palcami, a on już się pojawia i jej pomaga. Jeżeli trafisz do tej szufladki, zapomnij o seksie (nie twierdzę, że nie warto mieć kobiet-przyjaciółek. Wręcz przeciwnie, powinieneś mieć przynajmniej kilka takich kobiet, nawet bardzo atrakcyjnych, z bardzo prostych przyczyn — po pierwsze, podniesie to Twój status społeczny w oczach innych kobiet, po drugie, rozmawiając sobie z nią szczerze na różne głębokie tematy, łatwiej zrozumiesz działanie kobiecego umysłu). Kobiety z jakichś bliżej nieznanych powodów uwielbiają zadręczać facetów, zwłaszcza tych z kategorii „przyjaciół", opowieściami o swoich problemach. Zadziwiająco często te problemy dotyczą innych facetów, z którymi sypiają. Być może miałeś nieszczęście znaleźć się w szufladce „przyjaciel" u kobiety, która Ci się naprawdę podobała i słyszałeś coś w stylu: „Wiesz co? Ale mam kłopoty z Jackiem, ten skurwysyn mnie strasznie traktuje, zdradza mnie na prawo i lewo, jak ja go dopadnę, to jaja mu oberwę!", a w Tobie wtedy kotłowała się myśl: „Czemu go nie rzucisz? Przecież ja byłbym dla ciebie idealnym facetem, przy mnie byłabyś naprawdę szczęśliwa". Nawet jeżeli odważysz się jej to powiedzieć, to usłyszysz: „Wiesz co? Ty jesteś dla mnie po prostu dobrym przyjacielem. Nie ma między nami tej chemii".
Brzmi znajomo? Nie przejmuj się, wielu mężczyzn znalazło się w takiej sytuacji. To nie nasza wina, że społeczne oprogramowanie wtłoczyło w nasze umysły idiotyczny pogląd, że jeśli będziesz robił dla kobiety miłe rzeczy, to po jakimś czasie ona Cię za to nagrodzi w łóżku.
Drugą taką szufladką jest „adorator". Bardzo ważna osoba w życiu kobiety. To jest facet, który pomaga jej czuć się atrakcyjną, który przynosi jej kwiaty, który ofiaruje jej rozmaite prezenty, który do niej wzdycha, może nawet pisze dla niej wiersze romantyczne i tak dalej. Ona się czuje z tym całkiem miło. Zwłaszcza atrakcyjna kobieta ma zazwy-czaj cały wianuszek rozmaitych adoratorów, którzy cały czas ją przekonują, jaka ona jest cudowna, wspaniała i zachwycająca. Tylko że zazwyczaj do niczego to nie prowadzi. Taka kobieta myśli sobie: „No tak, jeszcze jeden facet, który się mną zachwyca, który mi mówi, jakie mam piękne oczy... słyszałam już to sto tysięcy razy, ale chciałabym w końcu znaleźć jakiegoś mężczyznę, który by rzeczywiście poznał, jaka jestem wewnątrz. Wszyscy zawsze mi mówią, jakie mam piękne oczy, a gapią się cały czas na mój biust!". Wystrzegaj się bycia adoratorem, na pewno nie zaprowadzi to Ciebie do jej łóżka, zwłaszcza jeśli jest to atrakcyjna kobieta. Każdy jej nieustannie mówi, że ona jest piękna. I co z tego? Masz być kolejnym, który jej to powtarza? Po co?
Kolejna szufladka, której trzeba unikać, to „terapeuta". Bardzo jest to zbliżone do bycia „przyjacielem". To jest facet, który wysłuchuje kobiety mówiące o swoich rozmaitych problemach, a nawet stara się dla nich je rozwiązywać. Dla kobiety to też jest użyteczna kategoria, może się wypłakać na jego ramieniu, mówiąc, jak się dziś kiepsko czuje, może zadzwonić do niego o drugiej w nocy, mówiąc: „O Jezu, Rysiek mnie znowu rzucił dla jakiejś flądry", a Ty tego wysłuchujesz, mówiąc: „Hm... oj tak... oj, rzeczywiście to okropne". I co z tego wynika? Znowu nic. Te wszystkie kategorie, o których tutaj piszemy, są dla kobiety tak oddalone od seksu, jak polityka od zdrowego rozsądku.
Następną szufladką, od której warto trzymać się z daleka, jest „wesołek" czyli „błazen". To jest facet, który nieustannie opowiada dowcipy, stara się być zabawny, rozśmiesza wszystkich wokół. Kobieta w jego towarzystwie fajnie się bawi, ale rzadko kiedy idzie z nim do łóżka. „Błazen" jest dla niej źródłem rozrywki, a nie partnerem seksualnym. Poczucie humoru jest ważnym narzędziem w Twoim arsenale uwodziciela, ale nie warto go nadużywać.
„Bankomat", czyli źródło pieniędzy i prezentów, jest kolejną kategorią, której trzeba unikać.
„Bankomat" to jest taki facet, który mówi:

— Słuchaj, mam dwa bilety na dzisiejszy koncert Depeche Mode, pójdziesz ze mną?
— No pewnie, że z tobą pójdę.

A on wtedy sobie myśli: „O fajnie, może coś z tego wyjdzie".
Nic z tego nie wyjdzie! Dziewczyna pójdzie z nim na koncert, potem pozwoli się zaprosić do drogiej restauracji, zje na jego koszt i podziękuje mu, dając pocałować się w policzek. Kupując dziewczynie drogie prezenty, zapraszając ją do kina. do kosztownych restauracji czy zabierając na wczasy na Karaibach, na pewno nie uzyskasz tego, na czym Ci zależy, a jedynie dorobisz się w jej oczach etykietki: „frajer, z którego mogę ciągnąć pieniądze".
Nie twierdzimy, że wszystkie kobiety są wyrachowanymi materialistkami, świadomie nastawionymi na czerpanie korzyści finansowych lub emocjonalnych z mężczyzn (chociaż takie też się zdarzają). Znaczna część kobiet gra w takie gry zupełnie nieświadomie, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Pewne prawidłowości pozostają niezmienne, niezależnie od tego, czy kobieta jest tego świadoma, czy nie.
Te wszystkie kategorie składają się na to, co nazywamy "postawą petenta". Generalnie postawa petenta polega na postępowaniu zgodnie z poniższą instrukcją.

Instrukcja dla „petenta":
1. Klękasz przed kobietą i się do niej modlisz.
2. Wyobrażasz ją sobie jako boginię na piedestale, zaś Ty, nikczemny śmiertelnik, musisz dawać jej wyrazy uwielbienia.
3. Musisz ją zapraszać na rozmaite randki, na koncerty, do kina, dawać drogie prezenty i tak dalej, i tak dalej. Czekasz aż ona, ta wspaniała bogini, w końcu się nad Tobą ulituje, powie: „No chodź, nikczemny śmiertelniku, otworzę przed tobą drzwi sypialni oraz swoje nogi i będziesz mógł mnie w końcu przelecieć".
4. Płaczesz i pytasz ją, dlaczego nie chce Ciebie.

Nigdy! Zapamiętaj sobie jedną podstawową regułę: żadna kobieta nie szanuje faceta, który całuje ją w tyłek.
Dla kobiety nie ma nic bardziej odpychającego niż zdesperowany emocjonalnie facet, na każdym kroku pokazujący, jak mu na niej zależy, łaszący się, błagający o jej łaski.
A oto wypowiedź pewnej kobiety, znakomicie ilustrująca powyższą regułę:

Zdarzyło mi się, że jeden z najprzystojniejszych facetów na moim wydziale umówił się ze mną na spotkanie. Wiedziałam od koleżanek, tych, które były z nim na roku, że są nim bardzo zainteresowane, ale on nie zwracał na nie uwagi. Podobno był błyskotliwy, inteligentny i miał niesamowite błękitne oczy. Ale kiedy poszłam na to spotkanie, od pierwszego momentu coś mi nie „grało". Facet był przemiły, interesująco rozmawiał, ale... zachowywał się, jakby był moim służącym... jak zapatrzony we mnie piesek. Był strasznie ugrzeczniony i wręcz wyczekiwał, by odgadnąć każde moje życzenie. Jeszcze przed podaniem przez kelnerkę kawy zaczął mi wyznawać, że od dawna nie widzi poza mną świata i mówił o tym, jak bardzo mu się podobam. I to wszystko byłoby może do zniesienia, bo to przecież bardzo miłe, słuchać o sobie w superlatywach, ale ja jakby automatycznie poczułam się silniejsza od niego, a tym samym on stał się dla mnie kimś, kto nie miał dla mnie żadnej wartości jako mężczyzna. I tak, jak przed spotkaniem czułam pewnego rodzaju zaciekawienie jego osobą, zaintrygowanie, co się może stać, a nawet lekkie podniecenie nową sytuacją, tak dokładnie od momentu, gdy zauważyłam jego uwielbienie dla mnie i tę okropną, drażniącą postawę patrzącego na mnie wielkimi maślanymi oczami pieska, zaczęło mnie to mierzić... To może przykre, ale przy końcu spotkania zaczęłam go wręcz traktować jak namolnego intruza...

Przeciwieństwem postawy petenta jest postawa zwana przez nas „postawą Jamesa Bonda". Zapewne zdarzało Ci się oglądać filmy o przygodach agenta 007. Spróbuj sobie teraz wyobrazić Seana Connery lub Pierce Brosnana klęczącego przed jakąś pięknością, kupującego dla niej kwiaty, żebrzącego o każdy uśmiech, przymilającego się, łaszącego jak piesek pokojowy... Możesz sobie coś takiego wyobrazić? Nie ma takiej opcji! Co robi James Bond, gdy chce zdobyć kobietę? James Bond wchodzi jak burza w jej życie, budząc w niej emocje, z jakich do tej pory nawet nie zdawała sobie sprawy. On nie jest petentem łaszącym się do kobiety, on jest zdobywcą, piratem, który nagle pojawia się w jej życiu i sprawia, że wszystkie jej pragnienia, wszystkie jej tłumione pasje, pożądania nagle się ujawniają. To jest zupełnie inna szufladka niż te wszystkie, o których do tej pory pisaliśmy. To szufladka z napisem „pirat", z napisem "zdobywca". W momencie, kiedy kobieta zacznie Cię postrzegać w ten sposób, znajdziesz się w zupełnie innej sytuacji niż cała reszta facetów.
Wyobraź sobie, że jesteś wyjątkowo atrakcyjną kobietą, i masz licznych adoratorów, masz kilku serdecznych przyjaciół, masz „terapeutę", na którego ramieniu możesz się zawsze wypłakiwać, masz jakiegoś mężczyznę, który ma wysoki status społeczny i którego zazdroszczą Ci wszystkie koleżanki. Nagle pojawia się w Twoim życiu jakiś facet, który się do Ciebie nie łasi, mężczyzna, który uważa, że Twoja uroda to dla niego za mało, gdyż on oczekuje od kobiet czegoś więcej niż tego genetycznego przypadku, jakim jest fantastyczny biust i wspaniałe nogi. Jak taka kobieta reaguje na takiego mężczyznę? Zaczyna wtedy się zastanawiać: "Czemu on się do mnie nie łasi, jak ci wszyscy inni faceci? Czemu o mnie nie zabiega?" i zaczyna go prowokować. A on umiejętnie te wszystkie jej prowokacje zbija.
Całą swoją postawą, wszystkim co robi i mówi, wysyła komunikat: „Ja uwielbiam kobiety. Uwielbiam takie kobiety, które rzeczywiście wnoszą w moje życie coś wartościowego". Zaczyna ją prowokować do tego, żeby ona sama pokazała, czy jest taką kobietą. Zaczyna stanowić dla niej wyzwanie. To nie on ją zdobywa — on daje jej możliwość pokazania, że jest prawdziwą kobietą. Jednocześnie tym, co mówi i robi, wzbudza w niej całe mnóstwo emocji. Budzą się w niej stany emocjonalne, których do tej pory nie zaznała, o których do tej pory nawet nie marzyła, że mogą się jej przydarzyć. A kiedy ona już się czuje tak, że nie wie, czy bardziej chce dać mu w twarz, czy się na niego rzucić i zedrzeć z niego ubranie, mówi coś takiego, co jeszcze bardziej podkręca jej zainteresowanie. A potem nagle ten mężczyzna się wycofuje, „zabiera cukierka" i zaczyna rozmawiać z jej koleżanką, która już się w niego wpatruje takim samym wzrokiem. Co się dzieje wtedy z taką kobietą? To jest właśnie ten stan, do którego masz dążyć, będąc uwodzicielem. Masz stanowić dla kobiety wyzwanie, masz stwarzać jej okazję, wyjątkową i niepowtarzalną okazję do przeżycia czegoś, czego nie przeżyła do tej pory z żadnym innym facetem i musisz do niej mówić tak, żeby wzbudzić w niej odpowiednie emocje, odpowiednie odczucia, maksymalnie zwiększyć zainteresowanie sobą po czym zabrać cukierka. Nie rozdajesz całego sklepu od razu po otwarciu. Dajesz próbkę swojego towaru, a potem go zabierasz.
Pamiętaj, że ludzie mało cenią to, co uważają w swoim życiu za pewne. Najbardziej cenimy to, na czym nam zależy, ale co jest dla nas niedostępne. Nie cenisz powietrza i wody, dopóki Ci ich nie zabraknie. Wtedy stają się cenniejsze niż złoto. Psychologia społeczna już dawno to udowodniła w licznych eksperymentach i nazwała to „zasadą niedostępności".
Czy już rozumiesz, czemu będąc dla kobiety przyjacielem, na którego zawsze mogła liczyć, zmniejszałeś u niej swoje szanse? Gdy kobieta ma do czynienia z petentem, to wie, że jemu bardziej zależy na niej, niż jej na nim. Wie, że on nie odejdzie, że go nie straci, a więc jego atrakcyjność maleje.
Zupełnie inna sytuacja zachodzi, gdy dajesz dziewczynie okazję do przeżycia czegoś niezwykłego, gdy pokazujesz swoją atrakcyjność, a potem się wycofujesz. Gdy kobieta zaczyna myśleć, że mogłaby stracić wyjątkową i niepowtarzalną okazję, to od razu zaczyna jej na Tobie bardziej zależeć. To jest tak, jak wtedy, gdy oglądasz w kinie zwiastun nadchodzącej superprodukcji, po którym nie możesz się doczekać, by obejrzeć cały film. Jak byś się poczuł, gdyby się okazało, że ten film może wcale nie zostać wyświetlony? Zależałoby Ci na nim jeszcze bardziej, prawda?
Daj więc kobiecie próbkę emocji, które może z Tobą przeżyć, a potem niech się stara o więcej! To podejście od razu wytwarza taką dynamikę, że dziewczyna przestaje zwracać uwagę na tych wszystkich facetów, którzy ją otaczają i zaczyna starać się o Ciebie. Czy to jest dogodny punkt wyjścia do uwodzenia kobiety, kiedy kobieta zaczyna się Starać o Ciebie? Czy może lepiej kupić kwiaty, napisać dla niej poemat albo zaprosić ją na wczasy na Karaiby, albo się pochwalić: „Ostatnio kupiłem nowy samochód" lub zaproponować: „Chcesz przyjść do mnie pooglądać znaczki czy posłuchać nowych płyt?". Na kogo taka kobieta będzie zwracać większą uwagę? Na takiego faceta, który zachowuje się tak jak wszyscy inni, czy na takiego, który jest „piratem", który jest „zdobywcą", który się wyróżnia z tłumu innych?
Zwróć uwagę, co kobiety mówią o mężczyznach, w których się zakochuje. Co wtedy najczęściej się słyszy? Jeśli spytasz się kobiety: „Jak to się stało, że akurat w nim się zakochałaś?", to przeważnie odpowiedź brzmi: „Był inny niż wszyscy pozostali". Szufladka Z napisem „inny niż wszyscy" jest szufladką, w której zdecydowanie warto się znaleźć. Gdy już Cię w niej umieści, to wtedy Ty określasz, jak ma przebiegać wasza relacja i Ty decydujesz, co się ma dalej dziać. Ona nie wie, co się dzieje: próbowała Cię umieścić w szufladce „przyjaciel" — nie wyszło, „terapeuta" — nie jesteś zainteresowany wysłuchiwaniem jej problemów, wolisz posłuchać o jej prawdziwych marzeniach, o jej najgłębszych fantazjach, o tym wszystkim, o czym ona nie powiedziałaby nawet swojej najlepszej przyjaciółce. Myśli wtedy: „O Boże, w życiu nie spotkałam takiego faceta!". Nie adorujesz jej. Owszem, przyznajesz, że jest atrakcyjna, natomiast wprost albo nie wprost komunikujesz, że dla Ciebie zewnętrzna uroda to za mało. Jej reakcją jest: „Nareszcie poznałam jakiegoś faceta, którego interesuje coś więcej poza moimi cyckami". Oczywiście Cię testuje, pokazując, jaka jest kobieca. A Ty pokazujesz, że jesteś zainteresowany nią jako kobietą, a nie tylko jej pięknym ciałem. Twoje podejście to: „pokaż mi, co masz więcej w sobie, co mogłoby zainteresować takiego mężczyznę jak ja". Zaczynasz stanowić dla niej wyzwanie, dajesz jej okazję do przeżycia czegoś niezwykłego i budzisz w niej emocje, jakich nikt do tej pory w niej jej nie wywołał. Myślisz, że będzie w stanie Ci się oprzeć?
Kolejną taką szufladką, w której warto się znaleźć, jest „romantyczny bohater". Jak sądzisz, jakie książki najlepiej sprzedają w Stanach Zjednoczonych? Około połowę całego rynku wydawniczego w USA stanowią babskie romanse. To są książki, których bohater ma kilka cech, o których warto pamiętać. Z reguły jest to człowiek nietuzinkowy, ktoś, kto ma swoją pasję, znający się na życiu, umiejący podejmować ryzyko, potrafiący podejmować trudne decyzje i wytrwale dążący do celu. To mężczyzna, który cieszy się towarzystwem kobiet, ale który niełatwo ulega im wdziękom. To człowiek, który jest na zewnątrz twardy, natomiast wewnątrz posiada głębokie życie emocjonalne, które dopiero główna bohaterka takiego romansu jest w stanie z niego wydobyć. Kobiety zachwycają się takimi książkami, zaczytują się nimi i marzą, by wreszcie spotkać takiego mężczyznę. Można powiedzieć, że lektura takich książek koduje w ich umysłach określony typ mężczyzny, którego pożądają. Nie chciałbyś się stać takim mężczyzną?
Wydaj parę złotych i kup na stoisku ze starymi książkami jakiegoś harlequina. Od razu Cię uprzedzam — nie da się tego czytać. Warto jednak przekartkować taką książkę, żeby sprawdzić, co takiego fascynuje w niej kobiety. Szybko się przekonasz, że główny bohater nie jest facetem, który na widok głównej bohaterki rzuca się jej do stóp, błagając ją, by spędziła z nim resztę swojego życia. To jest mężczyzna, który zna swoją wartość i pokazuje kobiecie, na czym jego wartość polega, który stanowi dla niej wyzwanie. To mężczyzna, którego serce bohaterka romansu musi dopiero zdobyć.
Jeżeli myślisz, że kobiety nie lubią zdobywać mężczyzn, to szybko zmień to przekonanie. Kobiety tak samo rywalizują między sobą o mężczyzn, jak faceci o kobiety. Czy obserwowałeś kiedyś, jak się zachowuje grupa mężczyzn w towarzystwie, w którym jest tylko jedna kobieta albo kilka kobiet, ale tylko jedna jest atrakcyjna? Wszyscy się wokół niej gromadzą i zabiegają o jej względy, rywalizując mocno między sobą. Ona się tym cieszy, jej kobieca próżność jest mile połechtana ich adoracją, ale żaden z nich nie ma raczej szans na cokolwiek więcej. W takim układzie kobieta ma władzę, to ona decyduje i wybiera.
Twoim celem jest coś dokładnie odwrotnego — masz stać się tym mężczyzną, o którego będą rywalizowały kobiety. Gdy uda Ci się to uzyskać, wtedy każda z tych kobiet będzie chciała być właśnie tą jedyną, którą Ty wybierzesz. Czy to nie jest ideał, do którego dąży każdy uwodziciel? Ty nie robisz nic, natomiast kobiety starają się o Twoje względy. Pamiętaj — kobiety tak samo rywalizują ze sobą o facetów, jak faceci ze sobą rywalizują o kobiety. Powiem więcej — mężczyzna, o którego zabiegają inne kobiety, staje się w oczach każdej kobiety jeszcze bardziej atrakcyjny. Myśli sobie wtedy: „Niech to ja stanę się tą jedyną, którą on wybierze". Warto więc otaczać się pięknymi kobietami, od razu podniesie to Twoją wartość w oczach innych kobiet. I pamiętaj — nikt nie lubi zbyt łatwych zdobyczy!
Być może już zrozumiałeś zasadniczą różnicę między „tradycyjnym", mało skutecznym, sposobem uwodzenia a NLS. W tradycyjnym sposobie uwodzenia cała władza należała do kobiety. To kobieta decydowała, czy się z Tobą spotka, czy się z Tobą umówi do kina, na randkę, czy pójdzie z Tobą do łóżka, czy też będziesz musiał się zadowolić intymnym kontaktem z własną ręką. NLS odwraca tę równowagę sił. To Ty stajesz się obiektem zainteresowania kobiety, to Ty stanowisz dla niej wyjątkową i niepowtarzalną okazję do przeżycia wspaniałego romansu, o jakim nawet nie śniła. Nie zadawalaj się rolą księżyca kręcącego się wokół planety, stań się Słońcem, wokół którego ona się kręci! Nie chodzi tu o bycie zarozumiałym, nadętym narcyzem, stań się MĘŻCZYZNĄ, który zna swą wartość i upewnij się, że ona też ją zna.
Wystrzegaj się wszystkich zachowań, które łączą się z postawą petenta. W szczególności unikaj następujących zachowań, czyli „5 NIE".
1.	Nigdy, pod żadnym pozorem, nie proś jej o nic. Nie proś jej o numer telefonu (po prostu powiedz jej, aby Ci podyktowała swój numer), nie proś jej, by poszła z Tobą do kina, na dyskotekę, na kolację czy randkę. Przyjmij zasadę, że randki i kolacje są dla kobiet, z którymi już sypiasz. Zamiast tego daj jej okazję do przeżycia w Twoim towarzystwie czegoś niezwykłego.
2.	Nie próbuj kupować jej przychylności prezentami. Owszem, gdy już sypiasz z dziewczyną, możesz jej kupować prezenty w nagrodę albo dla samej przyjemności ofiarowania jej czegoś ładnego. Nigdy tego nie rób we wczesnych fazach znajomości, by ją do siebie przychylnie nastawić.
3.	Nie bądź dla niej emocjonalnym tamponem, którego funkcją jest wysłuchiwanie jej żalów i narzekań. Zamiast tego kieruj rozmowę na tematy, które są bardziej użyteczne z perspektywy uwodzenia (w trakcie dalszej lektury dowiesz się, jakie to są tematy i jak je poruszać).
4.	Nie umawiaj się z nią na randki. Pamiętaj, że randki są dla kobiet, z którymi już sypiasz. Zamiast tego porozmawiaj z nią przy kawie o rzeczach, które rozpalą jej wyobraźnię i pobudzą zmysły.
5.	Nie staraj się zaimponować jej swoim stanowiskiem, samochodem, znajomościami w przemyśle filmowym itp. Zamiast tego porozmawiaj z nią o tym, co ją pasjonuje, o jej marzeniach i pragnieniach.
Obawiasz się, że niektóre kobiety tego nie zaakceptują? Zdziwisz się, jak mało takich się znajdzie!
Jeśli nie wiesz, czy zachować się wobec kobiety w określony sposób, kieruj się prostą regułą: zastanów się, czy dane zachowanie zwiększy czy zmniejszy jej szacunek do Ciebie. Jeśli jej szacunek do Ciebie wzrośnie — zrób to. Jeśli zmaleje, zrób coś innego.
Każda kobieta ma w swoim umyśle jakiś obraz idealnego kochanka. I to właśnie Ty nim jesteś. Ona jeszcze o tym nie wie, więc musisz pomóc biedaczce to sobie uświadomić. Oczywiście, jeszcze nie wiesz, w jaki sposób to zrobić. W trakcie dalszej lektury dowiesz się, w jaki sposób mówić do kobiety i co robić, żeby ona się nagle zaczęła czuć jak bohaterka romansów, które czytała, jednak już teraz zacznij się zajmować tym, co jest podstawą sukcesu w uwodzeniu kobiet — swoim nastawieniem.
Istnieje kilka przekonań i zasad, które powinieneś sobie przyswoić, by stać się rzeczywiście skutecznym uwodzicielem.
1. Jesteś najlepszym wyborem, którego może dokonać kobieta. Jeśli nie skorzysta z tej okazji — jej strata. Istnieje wiele innych kobiet, które docenią, jak cennym darem jesteś. Oczywiście, nie chodzi o to, byś podszedł do kobiety i powiedział: „Cześć, mała, jestem najlepszym wyborem, którego możesz dokonać", (jeśli tak zrobisz, szybko zrozumiesz znaczenie zwrotu „zabić śmiechem"). Jest to po prostu przekonanie, które powinno się przejawiać w Twoim zachowaniu i sposobie bycia.
2. Nie ma kobiety, której nie możesz uwieść. Każda z nich marzy o idealnym kochanku. Ty nim jesteś. Wystarczy, że pomożesz jej to sobie uświadomić.
3. Demonstruj jej swoją gotowość do odejścia, jeśli nie dorównuje Twoim standardom. To Ty jesteś nagrodą dla niej, nie ona dla Ciebie. Musi wiedzieć, że może Cię stracić. Ważne jest przy tym, żebyś rzeczywiście miał swoje standardy. Zastanów się — czego oczekujesz od kobiety, a co nie ma nic wspólnego z jej fizycznym wyglądem? Jakie musiałaby mieć cechy lub zachowania, które by ją całkowicie zdyskwalifikowały w Twoich oczach, nawet jeśli miałaby urodę Miss World? Jeśli do tej pory się nad tym nie zastanawiałeś, to pomyśl o tym. Żadna kobieta z klasą nie zechce zadawać się z mężczyzną, który leci na każdą, byle miała duży biust i jędrny tyłek. Jeśli chcesz uwodzić takie kobiety, to musisz mieć kryteria, którymi się kierujesz, wybierając te, które wpuszczasz do swego życia. Mężczyzna, który ma wysokie standardy w wyborze kobiet, od razu staje się wyzwaniem: „Czy jestem odpowiednia? Czy sprostam jego wymaganiom?".
4. Daj jej posmakować tego, co masz do zaoferowania i niech pracuje, by dostać więcej. Daj darmową próbkę, ale nie rozdawaj całego sklepu!
Samo przekonanie, że „jestem najlepszym wyborem, którego może dokonać kobieta" to za mało, by ją zdobyć. Jeśli w kontaktach z kobietą demonstrujesz tylko taką postawę, to może Cię uznać za zarozumiałego aroganta. Musisz dać jej posmakować niezwykłych stanów emocjonalnych, które będzie przy Tobie przeżywać (w trakcie dalszej lektury poznasz bardzo konkretne sposoby, jak to zrobić). Gdy już się Tobą zainteresuje, rozbudź jej emocje jeszcze bardziej, po czym zmień temat, wycofaj się. Spraw, by chciała dostać więcej!
5. Znaj swoją wartość i niech ona też ją zna!
6. Uwodzenie kobiet jest dobrą zabawą. Jeśli podchodzisz do kobiety jak do zadania, które musisz wykonać, to wyczuje Twoje spięcie. Jeśli jednak podejdziesz do niej na luzie, na zasadzie „sprawdźmy, co się stanie, gdy...", to nie tylko znacznie szybciej opanujesz te umiejętności, ale także będzie Ci znacznie łatwiej ją uwieść.
Wyzwaniem, przed którym staniesz na początku swojej drogi jako uwodziciela, jest demonstrowanie tej postawy, nawet jeśli nie odniosłeś jeszcze sukcesów, które by ją potwierdzały. Cóż więc można zrobić? Możesz już teraz zacząć zmieniać swój sposób myślenia o sobie i swoich relacjach z kobietami. Zacznij od bardzo prostego ćwiczenia.
Czytając powoli poniższy tekst, użyj mocy swojej wyobraźni, podążając za słowami, które widzisz przed sobą, w krainę swojego umysłu.
Wyobraź sobie, że stoi przed Tobą wehikuł czasu, którym możesz swobodnie podróżować po swoim dotychczasowym i przyszłym życiu. Wyobraź sobie, że do niego wsiadasz i zaczynasz wędrówkę w przyszłość, przenosząc się coraz dalej i dalej... aż zatrzymasz się w tym momencie przyszłości, w którym już się stałeś doskonałym uwodzicielem. Wyjdź teraz z wehikułu i popatrz na tego przyszłego siebie. Zobacz, jak się poruszasz, jak z naturalną pewnością siebie podchodzisz do obcych kobiet, jak z nimi rozmawiasz, emanując wręcz zwierzęcym magnetyzmem. Zauważ, jak na Ciebie reagują, jak ulegają Twojemu wpływowi, jak same proponują Ci gorący, namiętny seks. Zwróć uwagę, że już wiesz, że jesteś najlepszym wyborem, którego może dokonać kobieta, że Twoje głębokie przekonane o swojej wartości sprawia, że kobiety same zaczynają zabiegać o Twoje względy. Doceń naturalną swobodę, jaką przejawiasz w kontaktach z niezwykle pięknymi kobietom, tak że widać po Tobie, że w ich obecności czujesz się całkowicie swobodnie i potrafisz się cieszyć ich towarzystwem na wiele różnych sposobów.
I gdy już stworzysz w swoim umyśle ten obraz idealnego uwodziciela, którym już się stałeś, zacznij powoli podchodzić do niego, aż wnikniesz w jego ciało i poczujesz, że już nim jesteś. Pozwól sobie poczuć, jak to jest, gdy już się stałeś takim MĘŻCZYZNĄ, o którym marzą kobiety. Poczuj swoją siłę, swoją witalność, swoją moc. Poczuj, jak to jest, gdy żyjesz w krainie seksualnej obfitości pełnej pięknych kobiet, z których jednak nie każda zasługuje na takiego mężczyznę, jakim jesteś. Jak odróżnisz te, którymi warto się bliżej zająć, od tych, które na to nie zasługują? Jakimi kryteriami będziesz się kierować, żyjąc w świecie seksualnej obfitości? To świat, w którym TY dokonujesz wyborów, w którym TY decydujesz...
I zabierając te nastawienie i przekonania, tę siłę i moc, zacznij wracać do tego, co się dzieje tu i teraz. Być może już zauważyłeś, jak zmienił się rytm Twojego oddechu a nawet postawa ciała. Zapamiętaj dobrze ten stan, który będzie podstawą w Twoich dalszych kontaktach z kobietami... kiedy zaczniesz do nich podchodzić i uwodzić w sposób, jakiego dotąd nie zaznały.

Jak to robić w praktyce, czyli „podejścia"
Najczęstszą przyczyną braku sukcesów z kobietami jest... brak kontaktu z kobietami.
Brzmi jak coś oczywistego? A ile razy zdarzyło Ci się NIE podejść i nie zagadać do kobiety, która Ci się podobała? I czym się to nie zakończyło?
Zanim zapoznasz się z technikami, które są opisane w tej książce, chcę zwrócić Twoją uwagę na bardzo ważną sprawę. Na „statystykę".
Miałem na studiach kolegę, który zadziwiał mnie i moich kolegów swoimi sukcesami z kobietami. Określenie „sukcesy" nie oddaje skali osiągnięć Lesia w tej dziedzinie. Lesio twierdził, że jego fizjologia domaga się seksu trzy razy dziennie, najlepiej z różnymi kobietami. I Lesio bez problemu spełniał te wymagania, chodząc do łóżka co najmniej trzy razy dziennie, najczęściej z różnymi kobietami.
I robił to w sposób, który zadziwiał mnie i jednocześnie przeczył moim wyobrażeniom na temat kobiet.
Lesio był zwaliście zbudowany, raczej niski, wyłysiał jeszcze przed trzydziestką i przeczył ówczesnym kanonom męskiej urody. Dwa, trzy razy dziennie odwiedzały go atrakcyjne, inteligentne dziewczyny, którym wcale nie przeszkadzało to, że oprócz nich przez łóżko Lesia przewijały się inne kobiety.
Nie muszę mówić, że byliśmy zaintrygowani jego metodą i dopytywaliśmy się, jak on to robi. Lesio twierdził, że mu i tak nie uwierzymy. Mimo to opowiedział o swojej metodzie.
Była prosta i opierała się na liczbie podejść. Lesio twierdził, że podchodzi do kobiety, która mu się podoba i mówi coś w rodzaju: „Cześć, jestem Leszek, mieszkam niedaleko. Chodźmy do mnie, będziemy się dymać".
Oczywiście, nie uwierzyliśmy mu i zażądaliśmy demonstracji. Poszliśmy na basen, niedaleko mieszkania Lesia. Na miejscu Lesio rozejrzał się, podszedł do opalającej się niedaleko nas atrakcyjnej dziewczyny i powiedział: „Cześć, jestem Leszek, mieszkam niedaleko. Chodźmy do mnie, będziemy się dymać". Dziewczyna z oburzeniem coś odpowiedziała, Lesio przeprosił i poszedł dalej. Z następną historia się powtórzyła, ale już trzecia zaczęła z nim rozmawiać. Czwarta kobieta, widzieliśmy z daleka, rozmawiając z Lesiem, śmiała się, po chwili wstała, Lesio pomógł jej spakować koszyk plażowy, objął ją w pasie i poszli do wyjścia!
Gdy potem rozmawialiśmy na ten temat, Lesio twierdził, że zwykle osiąga rezultat, zanim dojdzie do końca pierwszej dziesiątki.
Skoro podejście „statystyczne" jest tak skuteczne, bez stosowania bardziej wyrafinowanych technik, to pomyśl — jakie rezultaty zaczniesz uzyskiwać, gdy do „statystyki" dodasz techniki opisane w tej książce...
Pamiętaj, techniki i strategie działają wyłącznie wtedy, gdy je stosujesz w praktyce! Sama wiedza, którą posiadasz, nie zacznie przyciągać kobiet. MUSISZ zacząć stosować ją w praktyce. MUSISZ podchodzić do kobiet i z nimi rozmawiać. MUSISZ wypowiadać słowa, zdania i obserwować reakcję kobiety.
Będziesz odczuwał pokusę, aby najpierw ułożyć sobie w myślach perfekcyjne zdanie, scenariusz rozmowy, zanim do niej podejdziesz. Gdy się na tym złapiesz, powiedz sobie STOP! Po prostu podejdź do niej i zacznij mówić.
Boisz się, że poniesiesz „porażkę"? Oczywiście, że poniesiesz, i to nie raz, ale to jest część procesu uczenia się nowych rzeczy. To jest tak, jak podczas nauki jazdy na rowerze, nartach lub desce — musisz upaść wielokrotnie, zanim nabierzesz wprawy i zaczniesz płynnie i szybko jeździć. Absurdalne byłoby odmawianie sobie na przykład nauki jazdy na nartach tylko dlatego, że możesz się przewrócić.
Jak uodpornić się na odmowę, czyli praktyczna porada:
Obawiasz się, że kobieta, do której się odezwiesz, każe Ci spadać? Boisz się porażki? Zaplanuj porażkę! Zaplanowana porażka przestaje być groźna.

1.	Umów się sam ze sobą, że w ciągu jednego dnia poniesiesz 10 razy porażkę: 10 razy wygłupisz się, zostaniesz spławiony i poniesiesz porażkę.
2.	Wymyśl najgłupszy tekst otwierający, jaki Ci przyjdzie do głowy, taki, który gwarantuje, że inteligentna kobieta potraktuje Cię jak natrętnego głupka i błazna. Oto garść pomysłów: „Jednakowoż ładna/brzydka dzisiaj pogoda", „Nazywam się Kowalski, magister inżynier. Czy mogę postawić pani kawę?" lub jakiś inny, dowolnie głupi tekst.
3.	Podejdź do kobiety, która Ci się podoba i wygłoś ten tekst, w taki sposób, aby Cię odrzuciła.
4.	Powtórz to samo jeszcze 9 razy.

Gwarantujemy Ci, że po takim ćwiczeniu radykalnie zmieni się Twoja postawa wobec „odrzucenia", „porażki" czy „wygłupienia się".
A oto pięć sposobów podchodzenia do kobiety i inicjowania kontaktu w specyficzny sposób. Taki, który już na wstępie da jej informację, że jesteś inny niż wszyscy. I może oczekiwać czegoś specjalnego, oczywiście, jeśli spełnia Twoje kryteria. Aby to, czego się dalej nauczysz, miało szansę zadziałać, musisz zacząć:

1.	Inicjować kontakt.
2.	Inicjować kontakt.
3.	Inicjować kontakt.
4.	Inicjować kontakt...
5.	...i otworzyć się na świat. Uśmiechnąć. I odkryć, jak wiele kobiet wokół Ciebie marzy o gorącym romansie z kimś takim jak Ty.

Taaa... Już widzę Twoją minę... Gdyby to było takie łatwe, już dawno byś to zrobił, co? Dobrze, wyjaśnijmy więc krok po kroku cały proces i zrozumiesz, że to jest na-prawdę łatwe.
Zanim podejdziesz do kobiety na ulicy, uświadom sobie, że najważniejsze jest Twoje nastawienie i stan emocjonalny!
Twoje nastawienie, postawa i stan emocjonalny działają na kobietę dużo silniej niż jakiekolwiek słowa, które powiesz. Dzieje się tak, ponieważ ludzie reagują dużo bar-dziej na to, jak się zachowujesz i w jaki sposób mówisz, niż to, co mówisz.
A co powoduje, że mężczyźni nie podchodzą do kobiet wcale albo zaczepiają je tekstami w rodzaju: „Ej, lala..."? Strach, lęk, obawa przed odrzuceniem. Tak, i to był stary model uwodzenia, jakże często kończący się porażką.
Od teraz zapomnij o tym słowie, wyraz „porażka" prze-staje istnieć. W końcu to tylko słowo i aż słowo. Wiadomo od dawna, że gdy zmienisz nazwę zjawiska, zmienia się również i to zjawisko. Możesz zapytać o to jakiegoś polityku. Gdy nie uzyskujesz planowanego rezultatu i nazwiesz to porażką, to będzie to porażka, jednak gdy użyjesz dowolnego innego słowa, to Twoja sytuacja się zmieni. Idąc do sklepu po piwo i zastając zamknięte drzwi ozdobione napisem „zamknięte", nie siadasz na chodniku załamany, myśląc, że poniosłeś porażkę, tylko zastanawiasz się, gdzie jest następny sklep i idziesz dalej. Ja sobie myślę w takiej sytuacji, że właściciele sklepu stracili okazję i możliwość zarobienia pieniędzy. Szukam innego sposobu, innej drogi, aby osiągnąć to, o co mi chodzi, w tym przypadku o zakup piwa. Z podchodzeniem do kobiet jest podobnie. Gdy

{BRAK 2 STRON} (46 i 47)

5. Komplement z klasą. Np.: „Przepraszam bardzo, nie zna mnie pani, ale ja uwielbiam kobiety z klasą i stylem, więc musiałem podejść i się przedstawić, nazywam się...". Nie mówisz komplementu wprost, ale go implikujesz.
A teraz rozważmy, jakie są plusy i minusy każdego z wariantów otwarcia, jak wybrać odpowiedni wariant do sytuacji i do konkretnego typu kobiety.
O otwarciu bezpośrednim nasi studenci mówią, że zastosowanie go jest największym przełomem w ich kontaktach z kobietami. Wymagało bowiem odnalezienia w sobie wystarczającej dawki pewności siebie, odwagi i luzu, aby podejść do pięknej, fascynującej kobiety i powiedzieć wprost: „wiesz, zobaczyłem cię i pomyślałem, że chciałbym cię poznać i odkryć, kim jesteś naprawdę".
Podobnie wygląda sprawa z takim zdaniem: „Wiesz co? Przepraszam, że przeszkadzam, ale jesteś tak absolutnie olśniewająca, że chciałem dać sobie szansę, żeby cię poznać". To rodzaj podejścia, w którym od razu demonstrujesz własne zainteresowanie, zaangażowanie i pewność siebie. Od samego początku grasz w otwarte karty i sygnalizujesz, że nie masz zamiaru gawędzić godzinami o pogodzie.
Są faceci, którzy po jakimś czasie stosowania otwarcia bezpośredniego wchodzą w pewien specyficzny rytm. I kiedy podchodzą do kobiety, mogą powiedzieć coś neutralnego, w rodzaju: „Cześć, jak leci?" ale sposób, w jaki to mówią, postawa ciała i rodzaj spojrzenia kierowanego na kobietę jest najbardziej bezpośrednim komunikatem: „chcę iść z tobą do łóżka". Dla większości z nas taka umiejętność jest po prostu efektem ćwiczeń i treningu.
Niemniej stosowanie tego podejścia wymaga wiary w siebie, energii, pewności, że możesz to zrobić i czuć się z tym super, jak również pewności, że po takim otwarciu wiesz, jak poprowadzić sprawę dalej.
Trzeba również zdać sobie sprawę, co dzieje się po takim otwarciu w umyśle kobiety. Tak naprawdę reakcja, o której zaraz przeczytasz, pojawia się w mniejszym lub większym stopniu przy każdym rodzaju otwarcia.
Otóż kobieta próbuje błyskawiczne wyrobić sobie opinię na Twój temat i dowiedzieć się, kim jesteś. W ciągu krótkich sekund musi odpowiedzieć sobie na pytania: — Czy jesteś kimś, z kim chce rozmawiać, czy kimś, z kim nie chce rozmawiać. Kimś, kogo może się bać, czy też kimś, z kim może czuć się bezpiecznie? A może jesteś kimś... na kogo od dawna czekała?
Czasami taki „mentalny casting" może działać na Twoją korzyść. Jeśli dobrze wyglądasz albo masz oryginalne okulary, sympatyczny uśmiech czy piękne zęby.
Wtedy musisz jeszcze tylko trafić w kanon „jej typu" — u tedy droga wolna, voila...
Przy wszelkiego rodzaju otwarciach musisz być świadomym, dokąd jej „mentalny casting" Cię zaprowadzi. Jeśli trafiasz w jej pojęcie atrakcyjności, jej wiek, jej status społeczny — werdykt będzie pozytywny. Droga wolna. Możesz w otwarty sposób zaproponować rozwój waszej znajomości w wybranym kierunku. To jest w porządku, ale...
Hm... jeśli 42-letni gość z lekkim brzuszkiem podejdzie do 18-letniej, wychodzącej z plaży miss mokrego podkoszulka i powie wprost: „Jesteś tak piękna, że chcę się umówić z tobą na kawę...", to uruchomi w jej głowie dziką orgię dzwonków alarmowych i prawdopodobnie jej „mentalny casting" nie będzie działał na jego korzyść.
Jeśli spodziewasz się takiego rozwoju wydarzeń, po prostu do niego nie dopuszczasz. Różne rodzaje otwarć dają różne możliwości i przy dużej różnicy wieku, urody, stylu ubierania się dużo lepiej może działać otwarcie „pytające" czy „imprezowe".

Reasumując, podejście bezpośrednie może działać bardzo dobrze, kiedy:
•	jesteś wyluzowany;
•	jesteś pewien siebie;
•	nastawiasz się na zabawę.

I podziałać kiepsko, kiedy:
•	jesteś rozpaczliwie wyposzczony;
•	jesteś desperacko napalony;
•	jesteś rozgorączkowany i nerwowy.

Co prawda, czasami zdarzają się przypadki, że mimo ewidentnej nerwowości faceta, dziewczyna czuje się mile połechtana jego uwagą i docenia sam fakt, że pokonał swoją tremę i do niej podszedł, ale generalnie, żeby zastosować podejście bezpośrednie, musisz być spokojny, wyluzowany i czuć się bardzo dobrze.
Inny typ to otwarcia, który działa zdumiewająco dobrze w przypadku wielu facetów, to otwarcie pytające. Tak, wiem, że są chłopcy, którzy powtarzają: „nigdy nie zadawaj pytań kobiecie". Rzecz w tym, żeby zadać pytanie lub poprosić o opinię we właściwy sposób. Zbyt wielu domorosłych macho, obawiając się wyjść na frajera, idzie w swoich wnioskach za daleko, o wiele za daleko. Porównaj dwa przykłady:

1.	Gdziekolwiek: „Przepraszam panią bardzo, czy mogę poznać pani opinię na temat przedłużającego się remontu trasy Marszałkowskiej?".
2.	W centrum handlowym: „Przepraszam, czy może mi pani pomóc? Chcę kupić prezent dla przyjaciela i potrzebuję rady osoby o dobrym guście i smaku. Czy ma pani minutkę?".

Jest różnica? Pierwszy jest typowym otwieraniem buzi nadaremno. Drugi zawiera ukryty komplement i kieruje uwagę kobiety na pożądany tor.
Gdy chcesz zdobyć jej uwagę, zapytaj ją o opinię, jednak bez kłaniania się w pas i oddawania salwy honorowej tylko dlatego, że raczyła Ci odpowiedzieć. Konwersacyjnie, naturalnie i na luzie. Nie musisz jej zdania traktować lak słów objawionych. Po prostu prosisz o opinię. To tylko rodzaj otwarcia do dalszej konwersacji.
Jest to naprawdę proste. Wystarczy 10 - 20 sekund. W centrum handlowym zapytaj, przymierzając koszule: „Jak pani sądzi, który kolor jest lepszy?". W restauracji: „Przepraszam, czy jedzenie jest tu tak dobre, jak dobrze wygląda?". W kolejce do kasy PKP: „Przepraszam, czy pani już jechała tym nowym typem pociągu Intercity?". Kobiety uwielbiają być pytane o opinię. Uwielbiają być traktowane lak eksperci, być może dlatego, że w naszych okrutnych czasach wciąż dominują przedstawiciele starego modelu uwodzenia, który stawia kobietę dość nisko. W przeciwieństwie do nas, apostołów nowego modelu, gdzie kobieta przyjmuje pozycję, jaką najbardziej lubi. Najpierw.
Wracając do głównego wątku. Nawet jeśli zapytasz w kolejce do Coffe Heaven: „Czy jadła już pani ich ciastka z cynamonem?" i uzyskasz w odpowiedzi krótkie: „Nie", jesteś o krok dalej. Przeszedłeś krok pierwszy. Zaczepiłeś nieznajomą osobę. I wciąż żyjesz. Dla wielu ludzi taka zmiana jest prawdziwą rewolucją.
To najłatwiejsze, naturalne i konwersacyjne otwarcie. Po nim po prostu podtrzymaj rozmowę, jeśli chcesz.
Kolejnym łatwym otwarciem jest otwarcie imprezowe. Kiedy spotykasz kogoś na imprezie towarzyskiej, bankiecie czy spektaklu teatralnym, macie doświadczenie, które was łączy. Jesteście uczestnikami tego samego wydarzenia. Tak czy owak, spędzacie czas w tym samym miejscu, w przeciwieństwie do otwarcia bezpośredniego na ulicy czy w centrum handlowym, gdzie kobieta może się spieszyć i mieć tego dnia do załatwienia jeszcze tysiące spraw.
Podejście imprezowe zajmuje od 15 sekund do minuty. Podejdź i powiedz coś w rodzaju: „Cześć, fajne miejsce. Jak tobie się podoba? A przy okazji, mam na imię...", „Cześć, nie widziałem cię tu wcześniej, jak masz na imię?". A cała reszta rozmowy, to przyjemne zapełnianie czasu. To naprawdę dość łatwe, nieprawdaż? Bądź uśmiechnięty, otwarty, miły. Pytaj innych o imię i przedstawiaj się: „Cześć, mam na imię Bartek, a ty? Ooo, Dorota... Fajnie cię poznać, Doroto...".
Zupełnie innym rodzajem otwarcia jest otwarcie prowokacyjne. Tak naprawdę, jest ono nawet bardziej wymagające od otwarcia bezpośredniego, ale w razie niepodtrzymania kontaktu umożliwia zakończenie rozmowy z tarczą i udanie, że to ot, tylko żart.
Podejście prowokacyjne jest idealne w przypadku kobiet ładnych. A nawet bardzo ładnych. W miejscach, gdzie prawdopodobnie spotkały się z milionem zwyczajnych sposobów adoracji, kandydatki na miss albo super modelki słyszały już mnóstwo razy, że są piękne, mają piękne oczy czy cudownie zgrabne sylwetki. Ale nie są przygotowane i będą reagowały żywiołowo na wszelkie żartobliwo-prowokacyjne uwagi dotyczące jej oczka w głowie — jej wyglądu. A oto sprawdzone przykłady: „Och, wiesz, masz chyba pietruszkę miedzy zębami. Ale proszę, nie usuwaj jej. Wygląda uroczo, kiedy się uśmiechasz", „Wybacz bezpośredniość, ale twoje piersi są doskonałe. To naturalne?", „Wyglądasz uroczo, kiedy tak zmysłowo wodzisz palcem wzdłuż swojej zmarszczki na szyi". Ten sposób zwrócenia uwagi prowokuje do natychmiastowej odpowiedzi i jedyne niebezpieczeństwo polega na tym, że kobieta poczuje się zbyt urażona i obrażona. Dlatego uwagi tego typu zmiękczaj miłym uśmiechem i miną „to tak naprawdę tylko żart".

Otwarcie tego typu stosuj, gdy:
•	jesteś w środowisku, gdzie panuje luźna atmosfera;
•	kobieta wygląda szczególnie „wyniośle";
•	jesteś w wyjątkowo „wygrywającym" nastroju;
•	inne podejścia wyglądają na zbyt nudne.

Jest ostre, bezpośrednie i daje najlepsze efekty w warunkach ekstremalnych.
Za to otwarcie przez komplement i komplement implikowany wymaga zupełnie innej uwagi i jest skierowane do innego typu kobiet. Mniej otwartych, za to bardziej tajemniczych, z klasą i dopiero czekających na swojego prawdziwego i śmiałego odkrywcę. Niestety, zwyczajny komplement jest w naszych czasach objechany jak czubek Mount Everestu. Wręcz nieprzyzwoicie.
Kobieta, która słyszy obiegowe: „Bardzo ładnie pani dziś wygląda", zamiast odpowiedzieć lawiną wdzięczności, zadaje sobie pytanie: „Czego on może ode mnie chcieć?". I prawdopodobnie kolesie, którzy używają starego modelu uwodzenia, czegoś od niej chcą. Natomiast my, apostołowie nowego modelu uwodzenia, przeciwnie. Chcemy coś jej dać. Przyjemność. Dobre samopoczucie. Wywołać w niej chęć odwzajemnienia się.
Żeby zrobić to skutecznie, zadaj sobie pytanie: „Co mogę w niej zauważyć, czego prawdopodobnie nie widzą inni faceci?".

a) Część ubioru, biżuteria
Przepraszam, gdzie pani kupiła tę X?
Bardzo mi się podoba. Oczywiście, osoba, która je nosi, jest przykładem świetnego gustu i wyrafinowanego smaku.

b) Energia, sposób poruszania się
Przepraszam, że przeszkadzam, ale musiałem panią o coś spytać. Czy zajmuje się pani tańcem lub sztukami walki?
Gdyż porusza się pani z wielkim wdziękiem i elegancją ruchu. To niezwykle rzadkie i atrakcyjne połączenie.

c) Jej buty.
To jedna z rzeczy, która różni kobiety od mężczyzn. Buty dla faceta mają być wygodne. Koniec. Natomiast dla kobiety buty są integralnym elementem jej osobowości. Trudno to zrozumieć, nie będąc kobietą, ale można to wykorzystać. Komplementując jej buty, stajesz się jednym z niewielu facetów w jej życiu, który to zrobił. Może jedynym... Podobnie rzecz się ma z biżuterią, torebką lub doborem kolorów.

Boisz się, że wypadniesz mało męsko? Ale tylko w swoim własnym pojęciu i może w pojęciu innych mężczyzn. Zdecyduj jednak na kim wolisz robić wrażenie — na sobie i swoich kolegach czy na niej?
Uwaga natury technicznej: komplementy wypowiadaj takim tonem, jakbyś mówił rzeczy zupełnie neutralne i bez szczególnego znaczenia typu: „Przepraszam, ma pani rozwiązany but".
 I tak poznałeś pięć głównych rodzajów otwarć. Najskuteczniejszych na świecie.

1.	Bezpośrednie. Najprostsze w zastosowaniu.
2.	Pytające. Łatwe w odpowiedzi. 
3.	Prowokacyjne. Prowokujące do reakcji. 
4.	Imprezowe. Społecznie przyjęte. 
5.	Przez komplement. Wyrafinowany dowód dobrego smaku.

A oto uwagi operacyjne dotyczące Twojej pierwszej akcji.
Podkreślaj swoją wartość przez niedostępność. Np. podchodząc do nieznajomej, już na początku uwolnisz ją od strachu, mówiąc miedzy innymi: „Mam tylko parę minut czasu i muszę wracać do... (przyjaciół, biznesu, ważnych spraw)".
Kolejny element dotyczący czasu. Kiedy dojrzysz kobietę, do której warto podejść, daj sobie na to ni mniej ni więcej, tylko trzy sekundy. Przedłużając czas decyzji, narażasz się na:

•	jej opinię („Ależ to strachliwy mięczak!");
•	swój paraliżujący głos wewnętrzny, podający Ci kolejne idiotyczne usprawiedliwienia, czemu miałbyś do niej nie podchodzić („Jest zbyt ładna", „Nie jestem dziś w formie", „Najpierw musi się do mnie uśmiechnąć", „Na pewno mnie wyśmieje" itp.). Jeśli taki głos się pojawia, możesz go zneutralizować, zmieniając jego cechy. Zmień jego barwę na głos Kaczora Donalda, zmień lokalizację, by wydobywał się z Twojej prawej pięty. A najlepiej nie dopuszczaj do jego powstania, tylko podejdź do niej od razu, nucąc w swojej głowie na przykład melodię z Wojen Gwiezdnych albo Always look on the bright side of life Monty Pythona. Działaj szybko — o sukcesie we współczesnym świecie często decyduje refleks.

Istotnym elementem kontaktu jest kontakt wzrokowy. Od samego początku prowadź ją wzrokiem. Kiedy z uśmiechem patrzysz w jej lewe oko, kontaktujesz się z prawą półkulą jej mózgu. Odpowiedzialną za odczucia, emocje, intuicję.
Czy lepiej zwracać się bezpośrednio per „ty", czy grzecznościowo przez „pani"? Hm... Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Zależy od konkretnej sytuacji i konkretnej osoby. Generalnie, im szybciej przejdziesz do formy bezpośredniej, tym lepiej dla Ciebie.
Gdzie spotkać kobiety do ćwiczenia różnego rodzaju otwarć? Odpowiedź — wszędzie! W cukierni, w galerii handlowej, na wystawie sztuki, na kursie tańca, na basenie i w klubie. Wszędzie. Liczy się stan Twojego umysłu i otwarta postawa.
Niezwykle użytecznym elementem jest potwierdzenie jej bieżącego doświadczenia. Jest to bardzo ważny element prowadzący do szybkiego nawiązania kontaktu. Możesz to robić w sposób werbalny i niewerbalny.
Na poziomie niewerbalnym dopasuj się do niej na poziomie ciała. Przyjmij podobną pozycję, podobnie jak ona ułóż ręce i nogi, powtarzaj jej charakterystyczne gesty. Na bardziej zaawansowanym poziomie możesz dopasować swój oddech do jej oddechu. Jeśli odpowiednio się do niej dopasujesz, to na nieświadomym poziomie będziesz wysyłać komunikat: „Jesteśmy tacy sami". Dziewczyna odniesie wrażenie, że jesteście w świetnym kontakcie, że może Ci zaufać, że świetnie się z Tobą rozmawia. Takie dopasowanie na poziomie ciała zachodzi w sposób naturalny u ludzi, którzy mają ze sobą dobry kontakt. Dopasuj się do dziew-czyny celowo, by uzyskać ten sam efekt.
Podobnie na poziomie werbalnym potwierdzaj to, co musi być dla niej prawdą.
Możesz potwierdzać to, co się dzieje w danej chwili. Kiedy podchodzisz na ulicy i widzisz, że idzie szybko, powiedz: „Widzę, że się pani spieszy, a i ja nie mam zbyt wiele czasu...". Jeśli widzisz, że obsługująca Cię kelnerka jest zmęczona, możesz powiedzieć: „Wydaje się pani już zmęczona tymi wszystkimi klientami". Jeśli Ci przytaknie, możesz kontynuować: „I pewno marzy pani o urlopie...". Jeśli stoisz obok niej w kolejce, możesz powiedzieć: „Ale się guzdrzą...".
Jeśli widzisz, że atrakcyjna dziewczyna na imprezie spławia wszystkich pretendentów po kolei, możesz powiedzieć: „To niesamowite, że każdy z tych facetów sądził, że miał u ciebie szansę".
Możesz też żartobliwie skomentować bieżącą sytuację. Gdy się zaśmieje, potwierdź jej doświadczenie, mówiąc: „Bardzo dobrze, że się śmiejesz, bo to oznacza, że masz duże poczucie humoru. A to jest jedna z trzech cech, które najbardziej cenię u kobiet" (zgadnij, jakie pytanie zada Ci następnie).

Obiekcje
Przy otwarciach możesz spotkać się z paroma obiekcjami. Jest ich niewiele i tak naprawdę pod powierzchnią słów kryje się z reguły informacja: „Jesteś interesującym facetem, ale ten sposób na mnie nie działa, proszę, następnym razem zrób to inaczej".
A więc następnym razem możesz zrobić to inaczej, ale dlaczego nie zrobić tego od razu? Wszystko zależy od Twojego rozeznania sytuacji. Pamiętaj, jesteś wyluzowanym gościem i jeśli „otworzysz" laskę, dla której jest to przeżycie na miarę najbliższych dwóch lat zapisków w pamiętniku, to grzecznie życzysz jej „miłego dnia" i idziesz dalej. Natomiast jeśli... wyczujesz w jej głosie... i w jej słowach ton zaskoczonego „automatycznego pilota", możesz rozbroić jej obiekcje.
Najczęstsze obiekcje to:

•	„Nie mam czasu";
•	„Mam chłopaka";
•	„Nie jesteś w moim typie";
•	„Jak śmiesz odzywać się nieproszony do kogoś tak pięknego jak ja".

Niekoniecznie musi to wypowiedzieć na głos, ale może tak pomyśleć.
Sposób radzenia sobie z nimi opiera się na założeniu, że jej słowa to tylko test. Sprawdzający Twoją pewność siebie, poczucie humoru, poczucie własnej wartości i refleks językowy.
W książce Seks w wielkim mieście jedna z bohaterek pyta inteligentnie „otwierającego" ją faceta: „Odwal się. Potrafisz w ogóle wsadzić sobie kutasa we własny tyłek?". Na co ten reaguje jak na test, wybuchając śmiechem. Prawdziwym śmiechem. I scena kończy się kutasem zwodowanym zupełnie gdzie indziej. Test to test i reagując na niego, pokazujesz, jakim naprawdę jesteś mężczyzną.

1.	Ona: „Przepraszam, nie mam czasu".
Ty: „Rozumiem. Ja też się spieszę. Ja nie znam pani, a pani nie wie, jakim ja jestem człowiekiem. A co, jeśli właśnie my jesteśmy ludźmi, którzy czekają na siebie?".

2.	Ona: „Mam chłopaka".
Ty: „Ogromnie się cieszę, że znalazłaś kogoś, kto cały czas sprawia, że się czujesz tak, jak zawsze się chciałaś czuć i traktuje cię tak, jak zawsze chciałaś być traktowana / potrafi docenić w tobie to wszystko, co trzeba docenić / nie oczekując niczego w zamian, ponieważ wiem, że jeśli on nie traktuje cię tak jak chciałaś być traktowana i nie sprawia, że zawsze się czujesz tak, jak się chcesz zawsze czuć w związku, to może tak się zdarzyć, że zobaczysz nowe możliwości, nowe kierunki i gdy zobaczysz nową możliwość stojącą przed tobą, to powiesz sobie »warto spróbować« i możesz stwierdzić, że masz ochotę spróbować czegoś nowego... ze mną... tak jest, że uważam, że człowiek zasługuje na to, co w życiu najlepsze, prawda?".
Ewentualnie: „Czy jest to ktoś, kto pełni rolę chłopaka, czy też ktoś, kto rzeczywiście spełnia twoje potrzeby i potrafi zrozumieć i docenić, jaka jesteś naprawdę?".

3.	Ona: „Nie jesteś w moim typie".
Ty: „To dobrze, bo nie chciałbym, żebyś pomyślała o mnie, że jestem kimś, kto może zostać twoim zwyczajnym chłopakiem".

4.	Ona: „Jak śmiesz odzywać się nieproszony do kogoś tak szlachetnego jak ja!".
Ty: „Jak śmiesz odzywać się w ten sposób do kogoś tak odważnego jak ja!".
Oczywiście, gdy już podejdziesz do kobiety i zaczniesz z nią rozmawiać, staniesz przed kolejnym wyzwaniem: jak z nią rozmawiać, by ją uwieść? Odpowiedź na to pytanie znajdziesz w następnym rozdziale...

Językiem można zdziałać cuda, czyli o czym rozmawiać z kobietami
Gdy byłem nastolatkiem, bezskutecznie poszukującym klucza do zrozumienia kobiet, często zastanawiałem się nad jedną sprawą. Widziałem w filmach sceny, w których ona i on spotykają się na przyjęciu lub na kolacji, o czymś ze sobą rozmawiają, po czym lądują w łóżku. Zawsze mnie wtedy nurtowało pytanie: o czym wtedy rozmawiali? W jaki sposób on zdołał ją namówić na seks? Co takiego jej powiedział, co sprawiło, że go zapragnęła?
Ten rozdział stanowi odpowiedź na pytanie nurtujące wielu mężczyzn — o czym rozmawiać z kobietami, i to tak rozmawiać, by je uwieść. Większość mężczyzn nie ma o tym bladego pojęcia. Gdy już podejdą do kobiety, to zaczynają mówić głównie o sobie, nudząc ją przy tym śmiertelnie. Jej naprawdę nie interesuje, jaką masz pracę, jaki samochód sobie kupiłeś ani jakie są Twoje poglądy na kompetencje trenera reprezentacji Polski w piłce nożnej. Najczęściej w swoich próbach zaimponowania kobiecie błyskotliwością swojego intelektu mężczyźni zapominają o najważniejszym dla niej temacie, jakim jest ona sama.
Cel Twojej rozmowy z dziewczyną jest tylko jeden — wasza rozmowa ma służyć temu, żeby wywołać w niej pożądane stany i procesy emocjonalne, żeby pobudzić jej wyobraźnię i rozpalić zmysły. Nie rozmawiasz z nią po to, by:
•	zaimponować jej swoją elokwencją i erudycją;
•	omówić z nią perspektywy polskiej gospodarki pod rządami obecnego premiera;
•	dzielić się z nią swoimi przeżyciami z dzieciństwa.

Masz tylko jeden cel — wywołać w niej pewne stany i procesy emocjonalne. To jest klucz do wszystkiego. Jeżeli gadasz po to, żeby gadać, to od razu kopnij się mentalnie w tyłek. Zadaj sobie pytanie: „Jaki stan emocjonalny chcę w niej wywołać?". Jeśli to, co robisz i mówisz, zbliża Cię do tego stanu — to świetnie. Jeśli oddala, zmień to, co robisz.
Zatem jakie stany emocjonalne chcesz wywołać u kobiety, z którą rozmawiasz? Jakie stany emocjonalne byłyby użyteczne?

Podróże po stanach (i to bez wizy)
Gdybyś mógł wskazać, jak chcesz, żeby się czuła, rozmawiając z Tobą, to jakie uczucie byś wybrał? Nudę? Lęk? Podejrzliwość? Raczej nie.
Na początek doskonałym stanem jest zaciekawienie. Czemu warto zaczynać od wzbudzenia w niej ciekawości?
Po prostu dlatego, że ona zupełnie Cię nie zna, nie wie, że jej życie zaraz nabierze innych barw dzięki temu, że Ty się W nim pojawisz. Poznajesz jakąś kobietę, niezależnie od tego, czy dzieje się to na ulicy, w sklepie czy na jakiejś imprezie, a ona nie wie, że różnisz się od wszystkich innych facetów. Warto w niej na początku wzbudzić ciekawość, zaintrygować ją, by miała ochotę dalej z Tobą rozmawiać. Niebanalny komplement celna obserwacja, odpowiedni do sytuacji żart często wystarcza, by rozbudzić w niej ciekawość. W rozdziale o otwarciach mogłeś przeczytać przykłady tego, co możesz powiedzieć, by rozbudzić w niej ciekawość.
Od ciekawości przechodzisz do wzbudzenia w niej zaintrygowania, a wreszcie fascynacji. W międzyczasie wywołujesz w niej zaufanie i poczucie bezpieczeństwa oraz poczucie, że coś was łączy. Wreszcie na koniec przechodzisz do wzbudzenia w niej odczuć seksualnych.
Czemu nie miałbyś zacząć od wzbudzenia w niej pożądania? Przyczyna jest prosta — dziewczyna mogłaby się spłoszyć, jeśli nagle zaczęłaby odczuwać silne pożądanie wobec mężczyzny, którego dopiero co poznała. Dlatego lepiej wcześniej wywołać w niej poczucie bezpieczeństwa, wrażenie, że znacie się od lat, mimo że dopiero co się po-znaliście (tak, za chwilę dowiesz się, jak to zrobić! Ale jeszcze nie teraz... Jaki stan emocjonalny teraz poczułeś?).
Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, warto pamiętać o ważnej sprawie. Jeśli dajesz kobiecie jedynie poczucie bezpieczeństwa, to możesz łatwo trafić do szufladki „przyjaciel". Staniesz się mężczyzną, przy którym ona czuje się komfortowo, bezpiecznie, ma wrażenie, że nigdy jej nie zawiedziesz, że może Ci powiedzieć o wszystkim — słowem, staniesz się dla niej przyjaciółką z penisem. Przestanie Cię postrzegać w kategoriach seksualnych. Dlatego poczucie bezpieczeństwa musisz połączyć z doznaniami ekscytacji, z dreszczykiem emocji, z odrobiną zagrożenia. Ważne jest umiejętne balansowanie między tymi przeciwieństwami. Jeśli wywołasz za dużo poczucia zagrożenia, dziewczyna spłoszy się i ucieknie. Jeśli dasz za dużo poczucia bezpieczeństwa, skończysz jako jej przyjaciel. Jeśli jednak wytworzysz odpowiednią kombinację, w której będzie mogła się cieszyć dreszczykiem emocji w bezpiecznych warunkach, to jest to właśnie mieszanka emocji, którą chcesz w niej wywołać. Innymi słowy, dążysz do tego, by poczuła się na tyle bezpiecznie, by zaczęła robić rzeczy, do których nie jest przyzwyczajona, by się odważyła wyjść poza granice tego, co do tej pory uznawała za możliwe.
Istnieją dwa zasadnicze sposoby wywołania w kobiecie odpowiednich stanów emocjonalnych. Pierwszym z nich jest sugestywne opisywanie. Drugi sposób to umiejętnie zadawane pytania.

Ucho kobiety jest narządem płciowym
Na początek zajmijmy się pierwszą metodą. Zastanów się przez chwilę, w jaki sposób umysł człowieka rozumie język. Gdy słyszysz lub widzisz jakieś słowo, np. „superlaska", to co się dzieje w Twoim umyśle? Zapewne pojawi się w nim obraz jakiejś kobiety, może usłyszysz jej głos, a nawet poczujesz zapach jej perfum lub dotyk jej skóry. Może nawet przypomnisz sobie, jak smakuje. Innymi słowy, utworzysz w swoim umyśle pewną reprezentację jej osoby.
Podobnie, gdy w odpowiedni sposób opisujesz komuś jakieś wydarzenie albo przeżycie, ta osoba, aby zrozumieć to, o czym mówisz, musi w swoim umyśle wytworzyć jakąś reprezentację tego, o czym opowiadasz. Umysł ludzki nie zna różnicy między umiejętnym opisem a rzeczywistym uczuciem. Opisując jakiś stan, sprawisz, że Twój rozmówca zacznie ten stan czuć.
Dla przykładu — gdybym się Ciebie spytał, czy kiedykolwiek czytałeś jakąś książkę, która Cię wciągnęła tak, że cały świat wokół Ciebie przestał istnieć, książkę tak fascynującą, że po prostu wchłaniałeś całym sobą jej treść, przewracając kolejne kartki, czułeś narastające w Tobie uczucie fascynacji, tak że już w trakcie czytania tej książki wiedziałeś, że to, co czytasz, zmieni całe Twoje życie. I może nawet zaczynałeś się zastanawiać, jak wykorzystasz to wszystko, czego dowiedziałeś się z tej książki...
Co się działo w Twoim umyśle, gdy czytałeś poprzedni akapit? Zapewne na bardziej lub mniej świadomym poziomie przypominałeś sobie te książki, które Cię zafascynowały albo uczucia towarzyszące ich lekturze.
Dokładnie to samo dzieje się z dziewczyną, z którą rozmawiasz. Na przykład rozmawiacie ze sobą o tym, jak ludzie się poznają i zakochują w sobie (myślisz może, że kobiety nie lubią rozmawiać na te tematy? Przejrzyj kiedyś parę pism kobiecych, to się zdziwisz!). Wtedy mówisz coś w stylu: „Wiesz, to ciekawe, że z niektórymi ludźmi wcale nie można złapać kontaktu, a z niektórymi od razu czujesz, że coś cię łączy. Po prostu spotykasz kogoś (dyskretnie pokaż siebie) i rozmawiając z tym człowiekiem, po prostu tak się czujesz, jakbyście się znali od lat. Wiesz jak to jest, gdy z kimś rozmawiasz i czujesz się w towarzystwie tej osoby całkowicie swobodnie i bezpiecznie. I podczas gdy rozmawiasz z tym człowiekiem (znów pokaż siebie), to masz wrażenie, że całe otoczenie zanika i istnieje tylko ta twarz, którą widzisz, i ten głos, który słyszysz... i ta magiczna więź, która się pojawiła między tobą a tą osobą... To wspaniałe uczucie, mieć z kimś taki kontakt, prawda?".
Jak sądzisz, jakie stany będzie przeżywać dziewczyna, słuchając tego, co mówisz? Jeśli powiesz to odpowiednim tonem głosu, będzie albo sobie przypominać takie sytuacje, albo je sobie wyobrażać. I, co najważniejsze, zacznie przeżywać związane z nimi emocje.
Emocje, które wywołujesz, łączysz ze sobą poprzez gesty. Gdy mówisz o „tym człowieku", pokaż dyskretnie na siebie, jeśli mówisz o „magicznej więzi, która się pojawia miedzy tobą a tą osobą", pokaż na nią i potem na siebie. Gdy mówisz o tych „nudnych ludziach, z którymi nic cię nie łączy", wykonaj gest od siebie. Pozornie wygląda to tak, jakbyś normalnie gestykulował w trakcie rozmowy, w rzeczywistości łączysz pożądane stany emocjonalne ze swoją osobą (a niepożądane możesz połączyć z jej chłopakiem). Zwróć też uwagę, że określenia „ta twarz, którą widzisz", "ten głos, który słyszysz" są bardzo wieloznaczne. Czyją twarz ona widzi, gdy patrzy na Ciebie? Czyj głos słyszy, gdy z Tobą rozmawia?
Jej świadomy umysł nie zdaje sobie sprawy z tych wieloznaczności, lecz jej podświadomość wie, że tak naprawdę mówisz o swojej twarzy i im głosie. Kolejne wyrażenia łączące znajdziesz w tabeli 6.1.
Ważne jest, żebyś cały czas pamiętał o celu, który chcesz Osiągnąć. Twoim celem jest wywołanie w niej stanu emocjonalnego, który jej opisujesz, a nie udzielenie jej intelektualnych informacji. Nie chodzi Ci o prowadzenie intelektualnej dyskusji o „społeczno-kulturowych uwarunkowaniach wzajemnych relacji miedzy kobietami i mężczyznami" ani o to, b) ona zrozumiała, co mówisz na poziomie intelektualnym. Dążysz do tego, by swoimi słowami rozbudzić w niej emocje, zawładnąć jej wyobraźnią i rozpalić zmysły.

Tabela 6.1. Wyrażenia łączące
Wyrażenia łączące służą do kojarzenia przeżywanych przez kobietę stanów emocjonalnych z Twoją osobą
— ze mną
— zrobić to. Teraz, ze mną
— ta osoba (pokaż siebie)
— to (pokaż siebie albo swoje krocze)
— to, co jest przed tobą
— to, na co patrzysz
— patrząc na niego
— ten głos, ta twarz, ten dotyk
— gdy patrzysz. Na mnie...
— gdy słuchasz. Mnie się zdaje...
— to, czego chcesz najbardziej

Ważnym elementem Twoich opisów stanów lub procesów są zawarte w nich polecenia. Te ukryte polecenia stanowią dla jej umysłu sugestię, odpowiednio kierując jej myśleniem i uczuciami.
Oto kilka przykładów ukrytych poleceń:

•	czujesz, że się zakochujesz
•	budzi się w tobie pożądanie
•	czujesz to ciepło
•	otwierasz się na nowe możliwości/okazje/doznania/ wspaniałe przeżycia
•	całkowicie ufasz
•	zaczynasz myśleć o tej osobie (pokaż siebie)
•	czujesz się absolutnie podniecona/wspaniale/ cudownie/bezpiecznie i swobodnie/ naprawdę dobrze
•	wyobrażasz sobie że jesteś z tą osobą/ że robicie różne rzeczy
•	masz ochotę na...
•	narasta w tobie chęć
•	pojawiają się w tobie inne... myśli...
•	zaczynasz myśleć w inny sposób
•	czujesz tę magię/ pasję/ pożądanie
•	czujesz jak to uczucie narasta
•	chcesz to posmakować (zgadnij, na jaką część swego ciała wtedy pokazujesz)
•	poddajesz się temu uczuciu
•	oczekujesz czegoś więcej
•	jesteś absolutnie zafascynowana
•	idziesz na całość
•	chcesz być z kimś, kogo naprawdę pragniesz (pokaż siebie)
•	jesteś z kimś w szczególny sposób 
•	skupiasz się na tych uczuciach
i tak dalej.

Oczywiście, nie możesz po prostu podejść do kobiety i powiedzieć: „Aniu, czujesz, że budzi się w tobie pożądanie" (to znaczy, możesz to zrobić, lecz wywołany przez Ciebie stan nie będzie tym, który chciałeś otrzymać). Aby rzeczywiście ukryć polecenie, warto je połączyć z wyrażeniem wprowadzającym oraz z wyrażeniem transowym. Na przykład podczas rozmowy o tym, jak to jest, że czasem kobiety zakochują się w mężczyznach, którzy nie są w ich typie, możesz powiedzieć na przykład: „To ciekawe, że czasem, z jakichś tajemniczych powodów, po prostu czujesz, że budzi się w tobie pożądanie. I zupełnie nie wiesz, czemu ten mężczyzna (wskaż na siebie!) działa na ciebie w ten sposób, mimo że pozornie wcale nie jest w twoim typie".
„To ciekawe, że" jest jednym z kilkunastu wyrażeń wprowadzających. Ich funkcją jest łagodne wprowadzanie poleceń do umysłu kobiety, w sposób niezauważalny dla jej świadomości (patrz tabela 6.2).

Tabela 6.2. Wyrażenia wprowadzające
Wyrażenia wprowadzające służą do wprowadzania poleceń w sposób niezauważalny dla świadomej części umysłu kobiety

Czy kiedykolwiek...
Jakby to było, gdybyś...
Gdybyś miała...
Jak bardzo się zdziwisz...
To ciekawe (niezwykłe), że...
Jak to jest, gdy...
Czy pamiętasz, jak to było, gdy ostatni (pierwszy) raz...
Można/ ludzie mogą/ ktoś może...
Czasem ludzie czują...
Czy to nie dziwne, że...

Negacje:
• Nie musisz...
• Naprawdę nie powinnaś...
• Nie jest konieczne, żebyś...
• Wielka szkoda, że nie możesz...

W jaki sposób działają wyrażenia wprowadzające? Dla przykładu, weźmy pierwsze z nich: „Czy kiedykolwiek spotkałaś kogoś, z kim czujesz się absolutnie bezpieczna, a jednocześnie wiesz, że możesz sobie z tą osobą pozwolić na coś więcej niż ze wszystkimi innymi facetami?". Co się dzieje w umyśle kobiety, kiedy słyszy takie pytanie? Zaczyna przeszukiwać swoje wspomnienia, sprawdzając, czy kiedykolwiek coś takiego jej się przytrafiło. W momencie, kiedy znajdzie, zacznie to przeżywać. To, co wygląda na pytanie, tak napraw tlę jest poleceniem: „Przypomnij sobie te wszystkie sytuacje, w których to się zdarzyło". „Czy kiedykolwiek całowałaś się z kimś tak, że miałaś wrażenie, że cały świat przestaje istnieć, istniejesz tylko ty i ten facet, z którym to robisz?. Takie pytanie możesz zadać na późniejszym etapie znajomości, natomiast jego struktura jest dokładnie taka sama. Żeby zrozumieć słowa, jej umysł musi je przetworzyć, a ona zacznie przeżywać emocje z tym związane.
Co zrobić, jeśli odpowie: „Nie, nigdy tego nie przeżyłam"? Wtedy od razu używasz kolejnego wyrażenia wprowadzającego, mówiąc: „Jak by to było, gdybyś poznała takiego mężczyznę, przy którym czujesz takie podniecenie i wiesz, że masz z nim ochotę przekroczyć wszystkie granice?". Tu działasz w trochę inną stronę, jeżeli pierwsze zdanie kierowało jej myślenie w przeszłość, to drugie jest spekulacją „co by było, gdyby". Strażnik jej świadomego umysłu został uśpiony: „aha, tylko tak sobie gdybamy", natomiast jej wyobraźnia zaczyna pracować, jej emocje zaczynają być pobudzone, a rozpalone zmysły zaczynają się domagać czegoś więcej.
Podobnie działa fraza „gdybyś miała", na przykład: „Gdybyś miała stwierdzić, że narastają w tobie twe najgłębsze, najdziksze pragnienia i żądze, to jak szybko zaczęłabyś je realizować?".
Kolejne bardzo użyteczne wyrażenie wprowadzające — „Jak bardzo się zdziwisz, gdy nagle nieoczekiwanie stwierdzisz, że jesteś w kimś całkowicie zakochana?", „Jak bardzo się zdziwisz, gdy nagle zacznie się budzić ta bardziej ukryta część twojej natury i będziesz miała ochotę stać się taką trochę niegrzeczną dziewczynką? To ciekawe, że takie myśli nachodzą kobietę zupełnie nieoczekiwanie, tylko dlatego, że rozmawia z kimś" — i tutaj znowu wskazujesz na siebie.
Czemu tych wyrażeń jest tak wiele? Gdybyś za każdym razem mówił: „Czy kiedykolwiek spotkałaś kogoś, kto fantastycznie całuje?", „Czy kiedykolwiek wyobrażałaś sobie, że możesz poznać takiego mężczyznę, który...?", „Czy kiedykolwiek..." i tak dalej, to ona mogłaby się zorientować. Jeżeli masz do dyspozycji kilkanaście różnych wyrażeń wprowadzających, to możesz płynnie rozmawiać na różne tematy bez obawy, że się powtórzysz.
Ważnym wyrażeniem wprowadzającym są negacje. Umysł człowieka nie przetwarza negacji. Jeśli powiem: „Nie myśl teraz o następnych wakacjach i o tych wspaniałych dziewczynach w bikini, które będziesz uwodził", to o czym pomyślałeś? Tak więc, jeżeli rozmawiasz z kobietą i ona mówi: „Ach, nie powinniśmy tego robić", odpowiadasz: „Masz rację, nie powinienem w ten sposób całować twojej szyi, nie powinienem pieścić twoich piersi, a ty nie powinnaś przeżywać tego nieprawdopodobnego podniecenia", oczywiście cały czas robiąc to, o czym mówisz, że nie powinniście robić. Inne przykłady: ..Naprawdę nie musisz sobie wyobrażać tego wszystkiego, o czym tutaj mówiliśmy. Nie musisz się nawet zastanawiać, jak by to było, gdyby taki mężczyzna pojawił się nagle w twoim życiu".
Po wyrażeniu wprowadzającym warto zastosować tak zwane wyrażenie transowe (patrz tabela 6.3). Gdy na przykład mówisz dziewczynie: „Jak to jest, gdy zauważasz, że w kimś się zakochujesz", to co daje użycie słowa „zauważasz"? Sugeruje, że ten proces zakochiwania się już trwa, niezależnie od jej woli, poza jej świadomością i dopiero w pewnym momencie ona go zauważa. Jest to coś, co dzieje się w sposób nieświadomy, inaczej mówiąc, transowy. Stąd wzięła się nazwa: wyrażenia transowe.

Tabela 6.3. Wyrażenia transowe
zauważyć
stwierdzić
przekonać się, że 
zdać sobie sprawę
uświadomić sobie
wyobrazić sobie
przypomnieć sobie, jak 
pozwolić sobie 
w pewnej chwili
nagle
nieoczekiwanie
z jakichś tajemniczych powodów
znajdziesz się
udawać
zrozumieć
odkryć

Podobną funkcję mają pozostałe wyrażenia transowe, takie jak: stwierdzić, zdać sobie sprawę, uświadomić sobie, zrozumieć, odkryć: „Gdybyś miała stwierdzić, że chcesz przeżyć nieprawdopodobny romans, który będziesz wspominać nawet po latach jako najcudowniejszą przygodę swojego życia, to jak sądzisz, gdzie taki romans miałby miejsce i co byś wtedy przeżywała, co byś wtedy odczuwała?".
Takie wyrażenia, jak nagle, nieoczekiwanie, z jakichś tajemniczych powodów, znajdziesz się również sugerują procesy, które dzieją się poza jej wolą i świadomością. „Jak to jest, gdy nagle, z jakichś tajemniczych powodów decydujesz się, by zrobić coś, czego ci nie wolno, ale masz na to ochotę?".
„Gdybyś miała znaleźć się w sytuacji, w której czujesz, że twoje pożądanie stało się tak silne, że nie możesz nad sobą zapanować, to jak wielką by ci to sprawiało przyjemność?".
„Przekonać się, że..." to jedno z moich ulubionych wyrażeń transowych, gdyż kryje się w nim wieloznaczność. Jak to jest, gdy przekonasz się, że nauczenie się tych umiejętności jest znacznie łatwiejsze, niż mogłeś to sobie wyobrazić? Co to znaczy: „przekonać się"? Ma dwa znaczenia: albo stwierdzić, zauważyć, albo wejść w proces przekonywania samego siebie. „Jak to jest, gdy przekonujesz się, że ten mężczyzna, którego znasz już od tylu lat, o którym myślałaś wyłącznie jako o dobrym przyjacielu, ma te wszystkie cechy, których poszukujesz również w kochanku?".
Tak więc podstawowa cegiełka, z której są zbudowane tworzone przez Ciebie opisy stanów i procesów, składa się z 3 elementów:

wyrażenie wprowadzające + wyrażenie transowe + polecenie

Zrób teraz proste ćwiczenie. Weź, na chybił-trafił, jedno Wyrażenie wprowadzające z tabeli 6.2 (na przykład: gdybyś miała), weź dowolne wyrażenie transowe (na przykład: zauważyć) i połącz te dwa słowa z poleceniem (na przykład: czujesz się absolutnie podniecona). Powstało całe zdanie: „gdybyś miała zauważyć, że czujesz się absolutnie podniecona". Możesz je dodatkowo rozbudować: „Gdybyś miała zauważyć, że nieoczekiwanie, z jakichś tajemniczych powodów, czujesz się absolutnie podniecona, to ciekawe jak szybko byś uległa temu podnieceniu, robiąc to wszystko, na co masz naprawdę ochotę... ze mną... tak jest, że uważam, że warto działać zgodnie ze swoją pierwotną naturą". Czy zauważyłeś wyrażenie łączące pod koniec? Czy mówisz: „...robiąc to wszystko, na co masz naprawdę ochotę. Ze mną tak jest, że uważam, że...", czy też: „...robiąc to wszystko, na co masz naprawdę ochotę ze mną. Tak jest, że uważam że..."? Jest to wieloznaczność, którą jej nieświadomy umysł doskonale zrozumie.
Napisz teraz 5 zdań, posługując się tą formułą:

wyrażenie wprowadzające + wyrażenie transowe + polecenie

A oto kilka przykładów, by Cię zainspirować:
•	Czy to nie dziwne, że czasem nagle przypominasz sobie najwspanialsze chwile swojego życia.
•	Nie musisz uświadamiać sobie, że czujesz ten żar wewnątrz, gdy zajmujesz się czymś naprawdę pasjonującym.
•	Czy kiedykolwiek zauważyłaś, że gdy się w kimś zakochujesz, to zaczynasz dostrzegać w tym kimś te wszystkie cechy, których naprawdę szukasz w mężczyźnie.
•	Wiesz, jak to jest, gdy nagle masz ochotę oderwać się od zwykłych, codziennych czynności i czujesz, jak z jakichś tajemniczych powodów narasta w tobie chęć, by zrobić coś przyjemnego, coś tylko dla siebie.
•	Czy pamiętasz, jak to było, gdy pierwszy raz stwierdziłaś, że czujesz chęć, by pocałować mężczyznę? I może poczułaś nawet, jak ta chęć narasta w tobie coraz bardziej i bardziej, i zaczynasz sobie wyobrażać ten pierwszy, elektryzujący moment, tuż zanim wargi się zetkną i oddasz się całkowicie wzbierającemu pożądaniu...

Zanim przystąpisz do dalszej lektury, napisz 5 takich zdań. Sama wiedza, jak je tworzyć, to za mało, musisz wy-trenować swój umysł w posługiwaniu się takim językiem. A językiem można zdziałać cuda (ładna wieloznaczność, prawda?)...

Jeśli chcesz stać się naprawdę dobry w uwodzeniu kobiet, codziennie pisz kilka takich zdań. To proste ćwiczenie pozwoli Ci szybko się nauczyć nowego języka, języka uwodzenia, który pozwoli Ci wywoływać w kobiecie dowolne uczucia.
Wiesz już, jak tworzyć poszczególne „cegiełki", z których będą się składać sugestywne opisy stanów emocjonalnych i procesów, które chcesz wywołać w kobiecie, Zajmijmy się teraz łączeniem tych cegiełek w opisy poszczególnych stanów. Przepis na ich tworzenie jest bardzo prosty:

1.	Pomyśl o stanie, który chcesz w niej wywołać.
2.	Wejdź samemu w ten stan.
3.	Zadaj sobie pytanie: jakie są elementy składowe tego sianu? Zapisz je.
4.	Wprowadź je w rozmowie na stosowny temat.

Na przykład elementy składowe stanu zainteresowania/ fascynacji to:
•	skupienie uwagi;
•	uczucie podniecenia;
•	wszystko inne przestaje istnieć;
itp.

Jak możesz sugestywnie opisać taki stan, by zaczęła przeżywać uczucie fascynacji? Możesz na przykład powiedzieć coś takiego:
"Byłem niedawno na fascynującym wykładzie. Występował tam naprawdę niezwykły facet, bo wiesz, istnieją ludzie którzy są naprawdę nudni (niesmak w głosie, gest od siebie, najlepiej pokaż na miejsce, gdzie zakotwiczyłeś jej chłopaka!), a on był naprawdę FASCYNUJĄCY (zaznacz głosem, wejdź samemu w stan fascynacji, pokaż na siebie). To jest tak, że gdy taki człowiek mówi (pokaż siebie), to nagle stwierdzasz, że skupiasz całą uwagę na tym, co mówi (pokaż na swoje usta) a wszystko inne przestaje istnieć i SŁUCHASZ UWAŻNIE, i zaczynasz czuć to narastające uczucie radosnego podniecenia i oczekiwania na to, co ma się wydarzyć. Ze mną tak jest, że myślę, że interesujący mówca potrafi wywołać w słuchaczu to uczucie fascynacji".
Ważny jest ton głosu, którym opisujesz poszczególne stany i procesy emocjonalne. Najlepiej jest mówić trochę wolniej niż zazwyczaj, by jej umysł miał czas na przetworzenie Twoich słów i przywołanie odpowiednich emocji. Barwa Twojego głosu powinna być spójna z tym, co mówisz. Najlepiej to uzyskać, trochę samemu wchodząc w stan, który opisujesz.
Gdy opisujesz jakiś stan, pamiętaj o właściwej intonacji ukrytych poleceń. Jeśli mówisz z intonacją wznoszącą, to zadajesz pytanie, gdy stosujesz intonację równą, wygłaszasz stwierdzenie, natomiast intonacja opadająca oznacza polecenie. Pamiętaj więc, by wydając ukryte polecenia, stosować intonację opadającą (patrz rysunek).

równa – stwierdzenie

wznosząca – pytanie

opadająca – polecenie

Opisując te stany emocjonalne, warto stosować zasadę kontrastu. Znajdź interesujący temat i coś podobnego, ale różniącego się. Np. miłość a pożądanie.
„Czy zastanawiałaś się kiedyś nad różnicą między po-żądaniem a zakochaniem? Myślę, że różnica polega na tym, że zachodzi to w różnych miejscach. To jest tak, że odczuwasz pożądanie, będąc w towarzystwie tego mężczyzny (pokaż na siebie). Po prostu z nim rozmawiasz, patrzysz na niego, słuchasz jego głosu i w pewnej chwili, nieoczekiwanie zaczynasz czuć, że zaczyna ci się podobać. I czujesz, że ten ktoś cię pociąga i zaczynają ci przychodzić do głowy różne... myśli... wyobrażenia... fantazje... i wiesz, co czujesz w tej chwili, prawda?
Zakochanie natomiast zachodzi, gdy nie jesteś w towarzystwie tej osoby. Czy pamiętasz jak to jest, kiedy się w kimś naprawdę zakochałaś?
I gdy tak siedzisz, patrząc na mnie, słuchając tego, co mówię, możesz sobie przypomnieć to uczucie, prawda?
Ale ciekawe jest to, jak to się dzieje. Po prostu spędzasz trochę czasu z tym człowiekiem, a potem idziesz do domu i masz cały czas w głowie obraz tej osoby (obramuj dłońmi swoją twarz).
I wtedy może wyobrażasz sobie różne sytuacje z tą osobą (pokaż na siebie), jak dobrze się z nim bawisz, jak robicie różne... rzeczy... te, których naprawdę pragniesz. Pamiętasz, jakie to jest uczucie, prawda?
A potem dostrzegasz w tej osobie te wszystkie cechy, które lubisz... jest inteligentny, dobrze się z nim czujesz i to wszystko, co naprawdę ci się w nim podoba, jest tym, czego naprawdę CHCESZ I PRAGNIESZ w mężczyźnie (pokaż na siebie).
I wtedy masz to uczucie, właśnie TU (pokaż na jej splot słoneczny), które zaczyna się rozprzestrzeniać po całym ciele i wiesz, naprawdę wiesz, że kochasz tę osobę. Mnie. Się wydaje, że właśnie tak to się dzieje, prawda?
Myślę, że wszystko, co się dzieje, łącznie z zakochaniem, jest pewnym procesem. I kiedy w kimś się zakochujesz (pokaż na siebie) i pozwalasz by to się stało, wtedy pojawia się magia, ta magia, której wszyscy szukamy. To ciekawe, że życie sprawia, że zaczynamy myśleć o takich sprawach tuż zanim odkryjemy, że możemy znów z kimś (pokaż na siebie) przeżyć tę magię.".

WAŻNE!!! Powyższe opisy to tylko PRZYKŁADY! Pod żadnym pozorem nie ucz się ich na pamięć Naucz się samemu sugestywnie opisywać różne emocje, uczucia i procesy które zachodzą w kobiecie, korzystając z podanego wcześniej przepisu.

Czy rzeczywiście na tym polega różnica miedzy miłością a pożądaniem? A kogo to obchodzi? Pamiętaj, że Twoim celem nie jest dostarczenie jej intelektualnego zrozumienia tych różnic, tylko wywołanie w niej określonych emocji i skojarzenie ich ze sobą podczas czegoś, co wygląda na zwykłą rozmowę.
Jak reaguje dziewczyna, słysząc taki opis? Jeśli wcześniej zadbałeś o dobry kontakt i zainteresowałeś ją tematem, to możliwe są dwie reakcje. Albo zgodzi się z tym, co mówisz, a Twoje słowa zaczną wywoływać w niej opisywane przez Ciebie emocje (co będziesz widział, obserwując jej twarz), albo się z tym nie zgodzi. Może się zdarzyć, że ona te uczucia przeżywa inaczej i jej doświadczenie kłóci się z tym, co mówisz. Wtedy zacznie Cię poprawiać, mówiąc jak to się dzieje w jej przypadku — innymi słowy, sama zacznie opisywać, jak przeżywa taki stan! Twoim zadaniem jest wtedy zamknąć się i słuchać uważnie, gdyż sama dostarcza Ci informacji, jak w niej ten stan wywołać. Na przykład mówisz: „Wiesz jako to jest, gdy spotykasz oś, kto od samego początku wydaje ci się interesujący, luk że od samego początku czujesz to uczucie fascynacji, które sprawia, że masz ochotę spędzić z tym kimś więcej czasu i poznać wszystko, co ma ci do zaoferowania (dyskretnie pokazujesz w stronę swego krocza) i czujesz, że to ktoś dla ciebie ważny...", a dziewczyna przerywa i mówi: „Nie, ze mną jest inaczej. Taki ktoś, kto mnie fascynuje, musi mieć w sobie prawdziwą charyzmę i wtedy czuję, że mnie naprawdę pociąga".
Co robisz w takiej sytuacji? Czy kłócisz się z nią, że przecież wystarczy, że facet jest interesujący, by ją zafascynować? Nie, pozwalasz jej mówić, gdyż daje Ci w ten sposób swoje osobiste słowa transowe, będące kluczem do jej emocji. Są to te słowa, które szczególnie akcentuje, bardzo często odnoszące się do jej kryteriów i wartości. Wykorzystujesz potem te słowa, gdy opisujesz różne stany i procesy.
Możesz na przykład powiedzieć: „Prawda, że to cieka-we, że gdy masz przed sobą kogoś, kto ma w sobie prawdziwą charyzmę i czujesz, że ten ktoś cię naprawdę pociąga (powtarzasz dokładnie jej słowa, najlepiej z taką samą barwą głosu i intonacją, możesz też wtedy pokazać na siebie), to od razu wiesz, że ten człowiek jest dla ciebie kimś ważnym i wpłynie na ciebie na wiele różnych sposobów".

Skoro używasz jej własnych słów, które jej umysł uznaje za własne, w zasadzie dziewczyna nie jest w stanie się przed nimi obronić. Słowa transowe to tylna furtka do jej przeżyć, to spust momentalnie uruchamiający potrzebne stany i procesy.
Poznawanie słów transowych to podstawa drugiego sposobu na wywołanie w dziewczynie pożądanych emocji i procesów.

Sama Ci powie, jak najłatwiej ją uwieść, gdy zadasz odpowiednie pytanie
Zadając odpowiednie pytanie, możesz z łatwością sprawić, że kobieta zacznie wchodzić w taki stan emocjonalny, który chcesz w niej wywołać. Zamiast samemu męczyć się opisywaniem różnych uczuć i procesów emocjonalnych, po prostu pozwól jej mówić!
Oczywiście, nie ma sensu pozwolić jej gadać o kłopotach w pracy, o tym, jak trudno jest wyżyć do pierwszego, o tym, jak pokłóciła się z ekspedientką w sklepie i że zepsuł się jej telewizor. Opowiadanie o tym wprawi ją w paskudny nastrój, a Ciebie ulokuje w szufladce „przyjaciel" lub „terapeuta". Musisz więc odwrócić tok rozmowy, używając zwrotu, który zapewni Ci wstęp do krainy seksualnej obfitości.
Jak myślisz, czy ten zwrot to:
a) „Jestem prezesem dużej firmy."
b) „Też mam kłopoty w pracy, a twoja depresja w porównaniu z moją jest po prostu śmieszna!"
c) „Wielka szkoda, że..."

Jeśli wybrałeś odpowiedź c), to jesteś na dobrej drodze, by stać się mistrzem uwodzenia.
Jeżeli dziewczyna na przykład mówi: „Ale z tych mężczyzn to paskudne dranie, wszyscy myślą tylko o jednym, żeby wykorzystać i porzucić", to co wtedy robisz? Nie kłócisz się z nią, że to jest nieprawda, tylko wręcz przeciwnie, przyznajesz jej rację: „Faktycznie, wielu mężczyzn dokładnie tylko o tym myśli. Wielka szkoda, że tak rzadko możesz spotkać mężczyznę, którego interesuje coś więcej, który byłby naprawdę zainteresowany twoim wnętrzem, twoimi najgłębszymi marzeniami i pragnieniami. Gdybyś miała spotkać takiego mężczyznę (pokazujesz siebie), to jaką przygodę chciałabyś z nim przeżyć?".
Jeśli narzeka: „Ach, moje życie jest w ogóle okropne, cały czas nic, tylko praca, dom, praca, dom i już mam tego wszystkiego dość", to odpowiadasz: „Na pewno musi być ciężko. Wielka szkoda, że tak rzadko możesz sobie pozwolić na coś, co sprawia ci prawdziwą przyjemność. Nie wiem, czy kiedykolwiek zdarzyło ci się zapomnieć o tych wszystkich trudnościach i po prostu dostrzec przed sobą okazję do przeżycia czegoś naprawdę cudownego" i dalej rozwijasz ten temat. A zatem, jeżeli temat Twojej rozmowy z dziewczyną jest nieprzyjemny i wywołuje w niej niekorzystne stany emocjonalne, zaczynasz od potwierdzenia tego, co ona mówi i potem używasz zwrotu: „wielka szkoda, że...", a następnie odwracasz tok rozmowy. Potem albo samemu opisujesz lepsze emocje i uczucia, albo zadajesz jej pytania, które pozwolą jej samej wejść w pożądany przez Ciebie stan.
Jakie pytania warto zadawać? Zadawaj pytania, które angażują jej wyobraźnię, kierując jej myślenie i emocje we właściwym kierunku.
Możesz na przykład zadać jej pytanie: „Gdybyś przez następny miesiąc mogła robić absolutnie wszystko, co tylko chcesz, nie ponosząc przy tym żadnych konsekwencji, to co byś robiła?".
Albo możesz się jej spytać: „Gdybyś wyjechała gdzieś, gdzie możesz robić, co tylko zapragniesz i miałabyś całkowitą pewność, że nikt z twoich znajomych i rodziny się o tym nie dowie, to co byś wtedy robiła?".
Takie pytania uruchamiają jej wyobraźnię. Dziewczyna Zaczyna fantazjować, a ty słuchasz uważnie tego, co mówi, wyłapując jej słowa transowe. Użyjesz tych słów później, łącząc skojarzone z nimi stany emocjonalne ze sobą.
Warto też zadawać pytania prowadzące do poznawania jej kryteriów i wartości.
Gdy w trakcie rozmowy zadasz dziewczynie pytanie: "Co jest dla ciebie najważniejsze w związku z mężczyzną?", słuchaj uważnie, co Ci odpowie. Jeśli użyje na przykład słów: „ciepło", „oparcie" i „podniecenie", to są to jej słowa transowe. Tych samych słów użyjesz, mówiąc o tym, „jak to jest, gdy spotykasz mężczyznę, który na pierwszy rzut oka nie jest w twoim typie, ale daje ci to ciepło, oparcie i podniecenie, i przy którym (chyba już nie muszę pisać, że w tym momencie pokazujesz siebie?) możesz pozwolić sobie na znacznie więcej niż przy innych facetach.
Gdy usłyszysz odpowiedź, używaj dokładnie tego samego słowa, co ona.
Jeśli na pytanie: „Co jest dla ciebie ważne w związku? usłyszysz np. przyjemność, to używaj słowa przyjemność, a nie rozkosz. Dla Ciebie może to znaczyć to samo, ale nie dla niej!
Przedstawiona poniżej struktura pytań:

•	Co jest dla ciebie ważne w X?
•	Co jest dla ciebie najważniejsze w X?
•	Co ci się najbardziej podoba w X?
•	Co cię najbardziej pociąga w X?

pozwoli Ci poznać jej kryteria i wartości w wielu istotnych dziedzinach jej życia. Mogą dotyczyć jej pasji, jej zainteresowań, jej kontaktów z ludźmi, tego, co sprawia jej przyjemność itp. Za każdym razem uzyskujesz jej słowa transowe, które później skojarzysz ze sobą. Dodatkową korzyścią jest to, że aby odpowiedzieć na Twoje pytanie, dziewczyna musi wejść w odpowiedni stan. Jeśli na przykład w trakcie rozmowy okaże się, że kiedyś uprawiała seks z nieznajomym (albo tylko o tym fantazjuje), od razu zadaj jej pytanie: „Co cię w tym najbardziej pociąga?". Zauważysz, że aby odpowiedzieć na to pytanie, zacznie zagłębiać się w sobie, wchodząc w odpowiedni stan. Od razu to wykorzystaj, zakładając kotwicę (co to są kotwice, dowiesz się z następnego rozdziału).
Istnieją dwa pytania, które od razu sprawiają, że dziewczyna wchodzi w stan emocjonalny, o który pytasz. Te pytania to:

•	Po czym poznajesz, że...
•	Skąd wiesz, że...

Jeśli się ją spytasz: „Po czym poznajesz, że masz ochotę na gorący seks?" (zazwyczaj nie jest to pierwsze pytanie, które zadajesz dopiero co poznanej kobiecie), to aby na nie odpowiedzieć, musi wejść w odpowiedni stan. Zazwyczaj odpowiedź brzmi: „No... po prostu to czuję" i znowu widzisz, że dziewczyna wchodzi w ten stan. A wtedy od razu to kotwiczysz (już się pewno nie możesz doczekać, żeby się dowiedzieć o kotwicach, prawda?). Możesz pytać na przykład:

•	Skąd wiesz, że spotkałaś kogoś, na kim ci naprawdę zależy?
•	Po czym poznajesz, że ktoś fantastycznie całuje? • Po czym poznajesz, że możesz komuś zaufać?
•	Po czym poznasz, że spotkałaś tego jedynego, z którym chcesz się związać na całe życie? (dobrze się zastanów,
•	zanim zadasz to pytanie i zaczniesz łączyć ze sobą te kryteria!)
•	Skąd wiesz, że związek z jakimś facetem dobiegł końca? (przyda się, by połączyć te kryteria z jej aktualnym chłopakiem)
•	Po czym poznajesz, że masz ochotę na seks z jakimś facetem?

Pytania zadawaj tonem łagodnym, pełnym autentycznego zaciekawienia. Żeby nie odniosła wrażenia, że jest przesłuchiwana przez KGB, możesz używać bardziej miękkiej formy pytań:

•	Ciekawi mnie, co jest dla ciebie najważniejsze w miłości?
•	Jestem ciekaw, co cię najbardziej pociąga w mężczyznach?
•	Zastanawiam się, po czym poznajesz, że facet ci się naprawdę podoba?

Aby ją jeszcze bardziej ośmielić, możesz wcześniej powiedzieć, co na ten temat opowiedziała ci Twoja koleżanka albo co Ty sam myślisz. Możesz też zasugerować różne odpowiedzi, ona wtedy sama wskaże, co jej najbardziej pasuje, albo znajdzie swoją własną odpowiedź. Zdziwisz się, jak piorunujący efekt uzyskasz, po prostu dokładnie powtarzając jej słowa!

Zanim dojdziesz...
Podsumowując — możesz w niej wywoływać odpowiednie stany i procesy emocjonalne (pamiętaj o ich kolejności!) na dwa sposoby — albo je sugestywnie opisując, albo zadając odpowiednie pytania. Który sposób jest lepszy? Często zależy to od kobiety — są takie, które dają się prowadzić i po prostu chłoną to wszystko, co mówisz, oraz takie, które wolą same mówić i takim lepiej po prostu zadawać pytania. Zazwyczaj najlepsze rezultaty daje podejście kombinowane, w którym zarówno mówisz, jak i zadajesz pytania, używając potem jej słów transowych do wzbogacenia własnych wypowiedzi. Przypomina to strukturę zwykłej rozmowy, z jedną zasadniczą różnicą: rozmowa ma określony cel — wywołanie w kobiecie odpowiednich stanów emocjonalnych.
Zanim dojdziesz do wywoływania w niej właściwych emocji, musisz spełnić dwa warunki.

1.	Musisz zadbać o dobry kontakt! W rozdziale o otwarciach poznałeś metody dopasowania na poziomie werbalnym i niewerbalnym, pozwalające nawiązać i utrzymać kontakt, więc je stosuj!
2.	Musisz upewnić się, że kobieta jest zainteresowana tematem.

Nie możesz po prostu podejść do dziewczyny na imprezie lub na ulicy i od razu zapytać: „Czy kiedykolwiek spotkałaś kogoś i od razu czułaś, że coś cię łączy z tą osobą?", to uzna Cię za wariata. Musisz zadbać o odpowiednie wprowadzenie do tematu, które jednocześnie pozwoli Ci określić, czy dany temat ją interesuje.
Ludzie, rozmawiając ze sobą, często opowiadają sobie o tym, co przeczytali w książce, gazecie lub czasopiśmie, o tym, co widzieli w kinie lub TV albo o tym, o czym rozmawiali z innymi ludźmi. Stosując cytaty, będziesz mógł z łatwością wprowadzić do rozmowy temat, który pozwoli Ci wywołać w niej odpowiednie stany emocjonalne i jednocześnie się przekonać, czy dziewczyna jest zainteresowana tym lematem.
Oto kilka najczęściej stosowanych rozpoczęć:

•	Zastanawiałem się ostatnio nad...
•	Oglądałem niedawno ciekawy program o...
•	Słyszałem niedawno w radio wywiad z człowiekiem, który powiedział, że...
•	Rozmawiałem ostatnio z moją przyjaciółką i powiedziała, że...
•	Czy myślałaś kiedyś o tym, jak...
•	Czytałem fascynujący artykuł o...
•	To interesujące, jak ludzie...

Cytowanie wypowiedzi kogoś innego ma jeszcze jedną zaletę — pozwala Ci mówić o czymś, nie ponosząc za to odpowiedzialności. Jeśli dziewczyna nie zgadza się z tym, co powiedziałeś, możesz się odciąć od swoich własnych słów, bo Ty tylko przytaczasz wypowiedź kogoś innego! Słuchasz uważnie tego, co ona mówi, wyłapujesz jej słowa transowe i używasz ich w swojej kolejnej wypowiedzi.
Jak to wygląda w praktyce? Powiedzmy, że poznałeś dziewczynę, zadbałeś o odpowiedni kontakt, rozmawiacie ze sobą i w pewnej chwili mówisz: „Czytałem ciekawy artykuł o tym, jak ludzie zawierają znajomości. Często się myśli, że przeciwieństwa się przyciągają, lecz tak naprawdę to, co nas pociąga w drugiej osobie, to jest to, co mamy z nią wspólnego. Interesujesz się takimi sprawami?".
I czekasz na jej potwierdzenie. Gdy je uzyskasz, mówisz dalej: „Czy kiedykolwiek spotkałaś kogoś i od razu wiedziałaś, że coś cię z nim łączy? Że po prostu patrzyłaś na tę osobę i od razu poczułaś ten klik (pokaż na jej splot słoneczny) i patrząc na tę osobę (pokaż siebie), wiedziałaś, że jest to ktoś, komu możesz zaufać i czułaś, że nawet po latach będziesz wspominać ten dzień jako początek czegoś wspaniałego. I może nawet czułaś, po prostu patrząc na tego człowieka, który stoi przed tobą, że łączy was coś naprawdę szczególnego...".
W tym momencie dziewczyna może Ci przerwać i zgodzić się z Tobą lub nie. Jeśli się zgodzi, to kontynuujesz dalej. Jeśli opowie, jak to się dzieje w jej przypadku, użyj Jej słów transowych. Możesz dalej zacytować swoją koleżankę lub przyjaciółkę, która się zgadza z artykułem, lub nie: „Rozmawiałem o tym z moją przyjaciółką Renatą i ona opowiedziała mi, jak to jest, gdy poznaje kogoś interesującego. Dla niej to jest tak: nagle czujesz, jak ci bije serce... jak oddychasz... i to uczucie narastającej fascynacji tą osobą... i patrzysz na tego człowieka, z którym rozmawiasz... i jakiś szczegół na jego twarzy przyciąga twoją uwagę... a cała reszta otoczenia znika... i cały świat staje się tą osobą... tym głosem, który wnika w ciebie... budząc różne... mmm... uczucia...
Na zakończenie możesz wyrazić własne zdanie:
— I pomyślałem, że to jest zupełnie tak jak wtedy, gdy zakochujesz się w jakiejś osobie.
— I dzieje się tak, że rozmawiając z tym człowiekiem (pokaż siebie), z jakichś tajemniczych powodów zaczynasz myśleć o nim w szczególny sposób... zaczynasz łączyć z nim wszystko, co jest dla ciebie ważne, to wszystko, czego szukasz w drugiej osobie... i słyszysz ten szczególny głos, który ci mówi, że to jest ktoś odpowiedni dla ciebie (pokaż siebie) i nagle przekonujesz się, że głęboko kochasz tę osobę... innie... się wydaje, że to jest właśnie ta szczególna chwila, o której będziesz pamiętać przez całe życie, prawda?

Jak zbudować w kobiecie „skrót" do jej uczuć, odczuć i doznań
Odzywasz się do niej, aby pobudzić jej emocje, ponieważ pod wpływem odpowiednich emocji staje się bardziej podatna na Twoje sugestie i chętniej Ci ulegnie! Wbrew pozorom, ludzie nie podejmują decyzji racjonalnie, tylko kierując się emocjami (a ich świadomy umysł potem sam podsuwa „racjonalne" uzasadnienie, czemu tak postąpili).
Musisz jednak wiedzieć, że stan emocjonalny nie trwa długo, a ważne jest, aby ona doświadczała właśnie tego konkretnego, odpowiedniego uczucia, gdy przedstawiasz jej swoją propozycję. Jak Ci się wydaje, w jaki sposób ona zareaguje na Twój dotyk (w dalszej części opowiem Ci o przekraczaniu granicy dotyku), gdy czuje się:
a) znudzona,
b) zafascynowana Tobą i podniecona,
c) zestresowana i zła.

Będą to trzy różne reakcje, ale Ciebie powinna interesować reakcja w stanie b)!
Na następnych kilku stronach dowiesz się, w jaki sposób możesz „jak za naciśnięciem guzika" wywołać w niej wybrany przez Ciebie stan emocjonalny.
Emocja nakłada filtr na percepcję, dlatego też wprowadzasz ją w fajny nastrój, budujesz dobry kontakt po to, żeby wpłynąć na jej stan, bo wtedy ona patrzy na Ciebie przez inny filtr. Pewnie się zastanawiasz, w jaki sposób celowo i świadomie można uruchamiać w dziewczynie różne stany, przez które ona będzie na Ciebie patrzyła.
Wiesz już, jak wywołać w niej odpowiedni stan, sugestywnie go opisując oraz zadając odpowiednie pytania, jednak żeby za każdym razem nie mówić: „Wiesz, jak to jest, gdy...", musisz mieć narzędzie, które pozwoli Ci w dowolnej chwili szybko przywołać potrzebny stan. Dokładnie tak samo, jak działa skrót na pulpicie komputera — jedno kliknięcie i jest zaciekawiona, kolejne — i czuje podniecenie. Takim narzędziem - skrótem są kotwice.
Kotwice to zjawisko, które często występuje w sposób zupełnie naturalny. Na przykład pewnie zdarzyło Ci się kiedyś usłyszeć jakąś melodię, piosenkę i nagle pod jej wpływem przenieść się mentalnie w inną rzeczywistość, myśleć o czymś, co się zdarzyło kupę lat temu, przeżywać fajne uczucie. Skąd ono się wzięło? Leci kawałek, który wtedy słyszałeś. Podobny efekt może dawać np. zapach świeżego ciasta — czujesz go i nagle znajdujesz się w dzieciństwie: święta, babcia, dziadek, pieczone ciasto i tak dalej. Tak właśnie działają „kotwice", czyli przypadkowe, naturalne bodźce, skojarzone z bardzo silnym stanem emocjonalnym. Ten bodziec staje się po prostu wyzwalaczem danego stanu, jak gdyby był takim guzikiem, który wprowadza Ciebie taki stan. Może to być na przykład ton głosu. Czy pamiętasz pewien określony ton głosu jednego ze swoich rodziców? Gdy słyszałeś ten ton głosu, to od razu wiedziałeś, „oj, mam kłopoty". I gdy Ci się teraz przypomniał ten ton głosu, to czy pojawiło się uczucie? To jest kotwica i to bardzo silna. Można takie kotwice wytwarzać w sposób celowy, by móc w dowolnej chwili przywołać potrzebny stan. Co jest potrzebne, żeby założyć taką kotwicę? Do jej założenia potrzebne jest wywołanie silnego stanu w drugiej osobie oraz odpowiednie dobranie bodźca i zastosowanie go w odpowiedni sposób. Takim bodźcem, czyli kotwicą, może być obraz, dźwięk, dotyk, zapach lub smak. Najłatwiejsze są pierwsze trzy.

Obraz. Oczywiście nie chodzi tutaj o pokazywanie kobiecie oprawionego w ramy portretu Twojej babci. Może to być dowolna rzecz, którą rejestruje jej oko. Wyraz Twojej twarzy, charakterystyczny gest, symbol. Bardzo dobrą kotwicą jest lekkie przygryzienie swojej wargi w momencie, gdy dziewczyna czuje podniecenie.

Dźwięk. Też nie chodzi o to, żebyś warunkował ją na dźwięk dzwonka jak to robił Pawłow z psami (chociaż może kryć się w tym pewien potencjał). Specyficzny ton głosu, jego barwa, odpowiednio wypowiedziane słowo mogą być kotwicą.

Dotyk. Bardzo ważny jest rodzaj dotyku i to, w którym miejscu ją dotykasz. Dotyk powinien być neutralny, najlepiej aseksualny, krótki i delikatny ale pewny. Bezpiecznie jest dotykać ramienia od barku do nadgarstka.
Gdy wywołujesz w niej odpowiednie uczucie, np. podniecenia seksualnego, opowiadając jakąś historię lub zadając pytanie o to uczucie bądź opisując stan, zmień ton swojego głosu na niższy i trochę chrapliwy. Dodatkowo w momencie, gdy widzisz, że ona zaczyna przeżywać to uczucie (zmienia jej się rytm oddechu, dostaje kolorów na twarzy i szyi, zaczynają jej błyszczeć oczy), słuchając tego, co mówisz, delikatnie ale pewnie dotknij jej przedramienia i lekko uciśnij, nie dłużej jednak niż przez 1-2 sekundy.
Następnie przetestuj rezultaty. Po jakimś czasie, rozmawiając na zupełnie obojętny temat, zaczynasz używać tamtego tonu głosu i dotykasz jej ramienia dokładnie w taki sam sposób i w tym samym miejscu. Jeśli zobaczysz te same objawy, będzie to znaczyło, że ona odczuwa zakotwiczone podniecenie. I teraz dzieje się najciekawsza rzecz. Skoro dziewczyna czuje, że jest podniecona, to nieświadomie zaczyna szukać powodu tego podniecenia i jedyne logiczne wyjaśnienie, jakie przychodzi jej do głowy, polega na tym, że właśnie w taki sposób reaguje na Twoją obecność. Po prostu kojarzy dwa fakty:

czuję się podniecona + rozmawiam z tym facetem = to pewnie on na mnie tak działa.

Logiczne, prawda?
Przeczytaj jeszcze, co mówiono na ten temat na szkoleniu (przedstawiamy Ci dosłowny transkrypt tego, co mówił trener, więc bądź tolerancyjny i wybaczający, jeśli chodzi o styl).
Na początek trochę technologii, mianowicie, najfajniejszą rzeczą w NLS jest to, że w pewnym sensie wykorzystujemy naturalne reakcje kobiet i naturalne mechanizmy, które i tak istnieją w ich umysłach, w ich emocjach, w ich zachowaniach, do tego, żeby w pewnym sensie przejąć nad nimi kontrolę i zacząć tym sterować. Na przykład wszyscy znacie takie zjawisko, w którym jej stan emocjonalny wpływa na jej percepcję twojej osoby. Na przykład jeżeli czujesz, że kogoś bardzo lubisz, to inaczej zaczynasz postrzegać zachowania tej osoby. Czy gdy to jest facet, dobry kumpel którego strasznie lubisz i fajnie się czujesz w jego towarzystwie, to gdy on się zachowa w jakiś buracki sposób, to jest to powód do śmiechu — „ale on ma zagrywki"? Z kolei gdy ktoś, kogo nie lubisz, zachowa się dokładnie ten sam sposób, to patrzysz na niego i mówisz: „Zachował się, jak burak". Tak samo jest na przykład, gdy jakąś dziewczynę strasznie lubisz czy jesteś na nią napalony, to jej zachowaniom nadajesz pozytywne znaczenie, nawet je-żeli wiesz, że jest jakoś tam niedoskonała fizycznie, może tutaj grubsza, tutaj za chuda i tak dalej, to też szukasz od-ruchowo, podświadomie, plusów, zgadza się? I to jest najważniejsza rzecz, bez zrozumienia której cały ten kurs nie ma sensu. Twój stan emocjonalny wpływa na percepcję i na interpretację rzeczywistości. Jak to działa u kobiet? Tak samo. Pewnie obserwowaliście wiele razy, kiedy dziewczyna jest mocno zakochana czy zadurzona w facecie, to wszystkie jego zachowania postrzega w sposób pozytywny, nadaje pozytywne znaczenie, zgadza się? Dziwna rzecz. Często pewno obserwujesz jakąś inteligentną laskę w momencie, w którym jest zakochana w jakimś facecie i jest napalona na niego, to patrzysz z boku i myślisz: „Co ona w nim widzi? Zachowuje się jak burak, wygląda jak połączenie Toi-Toja z dziką świnią, a ona jest w niego jest wpatrzona jak w obraz". On pierdnie, a ona — „Ależ on jest spontaniczny, jak on cudownie niekonwencjonalnie się zachowuje". Widzieliście takie rzeczy? A potem jej przejdzie: „Co ja w nim widziałam?" Dokładnie coś takiego zdarzyło się w sytuacji z Romkiem - burakiem i Jolą. Po chwili rozmowy, Romek zapytał Jolę: Jaki masz kolor włosów?", na co Jola odpowiedziała, ze blond. A on na to „A na głowie?". Mnie zatkało, a Jola zaśmiała się zalotnie. Pól godziny później całowali się na oczach wszystkich, a potem wyszli razem. Przez kilka miesięcy Romek był „chłopakiem" Joli i potwierdziło się, że stanowił przeciwieństwo kryteriów i oczekiwań, o których Jola mówiła, zanim go poznała. Raczył wszystkich swoimi dowcipami i powiedzonkami, budząc ogólne politowanie, podczas gdy Jola mówiła: „Bo on jest taki naturalny i nie zależy mu, co o nim pomyślą". Gdy już romans się zakończył, to Jola zaczęła mówić: „Co mnie naszło? Chyba oszalałam!".
Stan emocjonalny nakłada filtr na percepcję, dlatego też wprowadzasz ją w fajny nastrój, budujesz dobry kontakt po to, żeby wpłynąć na jej stan, bo wtedy ona patrzy na ciebie przez inny filtr. Pewnie się zastanawiasz, w jaki sposób celowo i świadomie można uruchamiać w niej różne stany, przez które ona się będzie na Ciebie patrzeć. To się dzieje w sposób naturalny, wszyscy znamy to zjawisko. Mówisz do niej: „Czy zdarzyło ci się kiedyś przeżyć stan, doświadczyć stanu nieoczekiwanej bliskości z kimś?" albo „Wiesz jak to jest, czasami się zdarza, że czujesz, że jak gdybyś znała tego faceta od dawna. Na jednym poziomie wydaje ci się to zupełnie niemożliwe, że znacie się od pięciu minut, ale na innym poziomie czujesz się po prostu bezpiecznie i tak jak gdybyś znała tego kogoś od dawna, bardzo dawna. Wiesz, jakie to jest uczucie?". W ten sposób wprowadzasz ją w ten stan. Teraz, jeżeli w tym momencie użyjesz takiego bodźca — kotwicy, na przykład zmienisz ton głosu albo użyjesz specyficznej barwy głosu, albo dotkniesz ją w określony sposób, albo zaprezentujesz jakiś sygnał wizualny i zrobisz to odpowiednio, to możesz stworzyć kotwicę, która będzie działać w ten sposób. Ale kiedy użyjesz następnym razem tego samego tonu głosu, to ona zacznie doświadczać tego uczucia bliskości i fascynacji albo wywołasz w niej po-żądanie, zależnie od tego, jaki stan kotwiczyłeś. Kiedyś na jakimś treningu zrobiłem to z bateryjką. Kiedy pokazywałem kotwicę i powiedziałem do jednej z dziewczyn, aby wywołać stan pożądania: „Czy zdarzyło ci się kiedyś doświadczyć I takiego intensywnego stanu pożądania, zupełnie nieracjonalnego — patrzysz na faceta i po prostu czujesz, że masz ochotę... " — i w tym czasie trzymałem w palcach baterię i przysuwałem ją — „...no wiesz, to uczucie narasta, narasta i potem słabnie" — po czym przysunąłem jej baterię — „Zwróć uwagę na swój stan" — zacząłem wykonać dokładnie ten sam ruch, materiał w tym samym miejscu jej poła widzenia, tylko że trochę z boku i ona traci dech: „Rany, rzeczywiście czuję, że to się pojawia". To jest kotwica. Co jest potrzebne, żeby założyć taką kotwicę? Żeby założyć taką kotwicę, potrzebne jest wywołanie silnego stanu w drugiej osobie oraz odpowiednie dobranie bodźca. Na przykład, nie mam jak wam pokazać, jak to się robi ze stanami u kobiet, bo przestaliśmy je zapraszać na szkolenia, za bardzo rozpraszały wszystkich, ale gdy nauczysz się kotwiczyć dowolny inny stan, to będziesz również mógł kotwiczyć stany pożądania w kobietach. Na przykład bardzo bliski do stanu pożądania jest stan pragnienia, taki, że czegoś chcesz. Ja sam doświadczam tego na przykład czasami przy samochodach — idę do salonu, ostatnio jesienią postanowiłem zmienić samochód. Wsiadłem w samochód i zacząłem objeżdżać salony, aż pomyślałem sobie: „Kupię sobie jakąś terenówkę". No i tak wchodzę do salonu, patrzę na samochód, oglądam go — im bardziej na niego patrzę, tym bardziej pojawia mi się takie uczucie: „Ja go muszę mieć!". Rozsądek przestaje działać, świadomy umysł trochę inaczej działa, wręcz całe ciało mi mówi: „Jezu, ja tego chcę!". Kto z was doświadczył kiedyś czegoś takiego? I teraz pokażę wam na tym stanie, w jaki sposób można zakładać kotwicę, jak to się robi. Potem sobie poćwiczycie wszyscy, a stąd to już jest o krok do odrobienia tego z kobietami na stanach pożądania czy pragnienia. OK? Poproszę kogoś, pomożesz mi? No to chodź, siadaj. Dobra, na przykład powiedzmy, zróbmy tak, widziałem, że też przeżywasz takie stany gdy mowa jest o samochodach. Jaki to byłby samochód? Subaru Legacy. Słuchaj, widziałem po twojej minie, że bardzo dobrze znasz ten stan — patrzysz na auto w salonie, nówka, widzisz jak wygląda, wsiadasz do środka, ręce kładziesz na kierownicy, czujesz ten zapach, w pewnym momencie pojawi się takie uczucie. „Ja to muszę mieć!". Umysł zaczyna inaczej działać i czasami to uczucie narasta w taki sposób, że aż stoisz i czujesz po prostu, że staniesz na głowie, zrobisz coś, ukradniesz, pożyczysz, zarobisz na to, a każda komórka twojego ciała mówi: „chcę, chcę, chcę". OK, dobra, ja teraz tutaj wywołałem stan, opisując go. Co zrobiłem? Opisałem ci sytuację, w której patrzysz na samochód. Co jeszcze? Zapach nowego samochodu, odczucia. W czasie, kiedy to opisywałem, po-jawiły się uczucia związane z samochodem? Tak, bo odniosłeś to do swojego doświadczenia. Po czym skierowałem twoją uwagę na to uczucie chcenia, na „Jezu, muszę to mieć", po czym założyłem kotwicę, a właściwie dwie, prawda? A teraz, po czym poznajesz, że ci się pojawiło to uczucie? To było odczucie gdzieś w ciele? Dobra, chciałbym, żebyś po prostu obserwował ten obszar w sobie, daj znać, kiedy po-jawi się to uczucie. Ale na razie musimy to zneutralizować - popatrz za okno, pomyśl na przykład o Polonezie używanym, po lekkim wypadku, mały przebieg, dziwna rzecz, piętnaście lat, a ma tylko dwadzieścia tysięcy na liczniku. OK, dobra, słuchaj, czym się zajmujesz, co sprzedajesz? Roboty, takie jakie? Zajebiste. A czego najbardziej nie lubisz te swojej pracy? Wypełniania papierów? Czy jest w niej coś, co chętnie byś zrzucił na kogoś innego? Tak? Co to było? Papierki! I teraz tak czysto eksperymentalnie, ale ty wiedziałeś, że ja ci tu będę odpalał kotwicę, w związku z czym spodziewałeś się tego, a teraz pomyśl o tym w ten sposób, że jeżeli pojawiło się nagle to uczucie, to twój umysł rozpoznaje: „kurcze, ja czegoś chcę" i świadomy umysł zaczyna szukać: „O co tu chodzi? Czego ja chcę?". Musisz znaleźć jakieś racjonalne wytłumaczenie. I teraz na przykład ja bym zrobił taką rzecz — ja ci podstawię dowolną rzecz w pole widzenia, podsunę twojemu umysłowi jakiś rodzaj wytłumaczenia, to on się za nie złapie i je przyjmie, na przykład papierkowa robota. To jest papierowa robota, ale zostawmy ten temat, ponieważ chciałem ci pokazać — tutaj mam taki zwykły czarny flamaster, zastanawiam się, czy chciałbyś mieć taki. OK, pojawia się uczucie, po czym ja kieruję twoją uwagę — czy chcesz to mieć? „Ja mam to uczucie, to znaczy, że ja chcę to mieć. Skoro mam to uczucie i patrzę na flamaster, to znaczy, że uczucie dotyczy flamastra. Innego wytłumaczenia nie ma", a na przykład może się tak zda rzyć, że ta osoba, na którą zwaliłeś robotę papierkową, będzie na urlopie i zastanawiasz się, czy miałbyś ochotę powypełniać trochę tych papierów. I teraz ja ci podsunąłem temat jakby jedyne co pozostaje świadomemu umysłowi, to jest stworzyć połączenie — papierkowa robota i uczucie: „dawno tego nie robiłem, chcę to mieć". I jeszcze często w tym momencie włącza się takie myślenie świadome: „dawno tego nie robiłem, widocznie coś w tym jest". Świadomy umysł zaczyna produkować wyjaśnienia i uzasadnienia, które ciebie przekonują. Dobra, dzięki. Słuchajcie, dobierzcie się w dwójki, przećwiczcie dokładnie to samo. Wywołaj stan pragnienia i chcenia — czy to jest samochód, czy to jest samolot, czy to jest laska — wszystko jedno. Zakotwicz. Uwaga, patrz tutaj. Ważna rzecz, jeżeli kotwiczysz faceta dotykowo, to bezpiecznie jest od barku do łokcia — to jest pierwszy obszar. U kobiet tak samo i u kobiet jest jeszcze parę innych rzeczy, ale na razie zostawię to na później. Dalej, długość, siła nacisku, to nie może być takie, bo to przerwie stan — nie może być za lekkie, bo wtedy może się uruchomić zupełnie inny stan. Czyli musi być odpowiednio pewne, ale delikatne, takie, żeby nie było zauważalne na poziomie świadomym, ale też bezpieczne. Jak również ważny jest czas trwania. Czyli ważne jest miejsce, siła i czas trwania.
Jeśli zrobię za krótko, to się nie zarejestruje, nie zakotwiczy, jeśli zrobię za długo: „Wiesz co? Coś ci powiem" i trzymam cię za ramię przez minutę — już się zaczynasz nieswojo czuć. Zwracaj też uwagę na czas trwania i na siłę dotyku, czyli pewnie, ale delikatne, taki, żeby się zarejestrowało, ale nie wytraciło ze stanu. Nie tak, jakbyś chciał go posiniaczyć.
Chcesz zakotwiczyć stan, a nie przerwać przeżywania tych emocji.
Najlepsze jest to, że nie musisz za każdym razem aktywować kotwicy, czyli dotykać jej w taki sam sposób w tym samym miejscu, aczkolwiek może to być przyjemne samo w sobie. Gdy postąpisz tak pierwszych kilka razy, a ona po-czuje się podniecona, to zacznie kojarzyć ten stan z Twoją osobą, tym samym czując się podniecona na Twój widok i słysząc Twój głos.
W podobny sposób możesz wywołać w niej pozostałe przydatne stany emocjonalne, takie jak poczucie bliskości, bezpieczeństwa, ciekawość, podekscytowanie, zaintrygowanie. Każdy z tych stanów sprzyja uwodzeniu. W przeciwieństwie do stanu spokoju i zrelaksowania. Dlaczego? Sam sobie odpowiedz, czy wolisz, żeby nowo poznana dziewczyna czuła się przy Tobie zrelaksowana i spokojna, czy raczej zaciekawiona, podekscytowana i odczuwała poczucie bliskości. Warto na zmianę przechodzić od jednego stanu do drugiego, ponieważ uwodzenie, aby było skuteczne, powinno posiadać odpowiednią dynamikę. Tak jak flirt, trochę przyciągania na przemian z odpychaniem. Jeżeli ona odczuwa przy Tobie stale tylko spokój, to przestaje być zainteresowana. Podobnie gdy ma pewność, że Ciebie ma, bo wyłożyłeś wszystkie karty na stół: „Ja tak bardzo cię pragnę, że zrobię wszystko co chcesz dla ciebie, tak bardzo mi na tobie zależy, że możesz zażądać czego tylko chcesz i z radością spełnię twoje życzenie". Zapytaj znajomej dziewczyny, jak na nią działa takie coś. Najpewniej powie Ci, że taki facet przestaje ją pociągać. One też mają instynkt łowcy i wykorzystaj to, naprzemiennie dając jej posmakować fajnych stanów, które przy Tobie może przeżywać i odmawiając jej tego — nazywamy to „zabieraniem cukierka".

Jak rozbroić jej system alarmowy

Wiesz już, jak wprowadzić do rozmowy temat, który pomoże jej doznać wybranego przez Ciebie uczucia. Możesz w tym celu użyć opisu przeżycia, doznania, jednak umieść ten opis w odpowiednim kontekście, aby ominąć jej opór. Co to znaczy? Już wyjaśniam.
Atrakcyjne, piękne kobiety (zresztą wszystkie pozostałe też, ale Ciebie interesują przede wszystkim te pierwsze), tak często są obiektem „podchodów seksualnych", czyli są podrywane, że nieświadomie wykształciły w sobie rodzaj systemu ostrzegawczego, nazwijmy to „wykrywaczem podrywu". Gdy „wykrywacz podrywu" w jej umyśle zidentyfikuje Twoje działania jako próbę podrywu, to najczęściej automatycznie uruchamia program zachowania obronnego - taka kobieta staje się ostrożna i podejrzliwa. Wszystko, co powiesz lub zrobisz, będzie interpretowała jako próbę podrywu. Dlatego też ważne jest, abyś umiał rozbroić ten „wykrywacz podrywu", tak aby słuchała tego, co mówisz z innym nastawieniem. Raczej zaciekawiona i współpracująca niż podejrzliwa i ostrożna. Istnieje kilka sposobów rozbrajania tego „wykrywacza podrywu". Można go uśpić, przeciążyć lub skierować na fałszywy trop. Zajmijmy się tym ostatnim, ponieważ jest najpraktyczniejszy. Dobrą metaforą dla takiego działania jest hakerstwo, ponieważ tak jak haker, wiedząc jak działa system i jego zabezpieczenia, znajdujesz tylne drzwi do systemu, modyfikujesz program i przejmujesz kontrolę, w tym wypadku nie nad komputerem, lecz nad wyobraźnią i stanami emocjonalnymi kobiety. I Twoim celem nie jest uzyskanie dostępu do bazy danych lub konta w banku, lecz do jej majtek.

KILKA SŁÓW O TYM, JAK DZIAŁA SYSTEM
Ludzki umysł w pewnym sensie nie zna różnicy pomiędzy tym, czego doświadcza w danej chwili, a tym, co pamięta lub sobie wyobraża. Na przykład gdy patrzysz na nagą, zgrabną pupę ślicznej dziewczyny, a szczególnie gdy czujesz pod swoją dłonią ciepło i jędrność jej pośladka i gładkość skóry, to Twoje ciało natychmiast reaguje podnieceniem. Możesz to zresztą łatwo zweryfikować, sprawdzając, co się dzieje w takim momencie z Twoim członkiem. Dokładnie to samo będzie się z nim działo, gdy przypomnisz sobie, jak patrzyłeś na nagą, zgrabną pupę ślicznej dziewczyny, czułeś pod swoją dłonią ciepło i jędrność jej pośladka, gładkość skóry. Twoje ciało natychmiast reaguje podnieceniem, tu i teraz. Tak samo dzieje się, gdy zaczynasz sobie to samo wyobrażać, czyli tworzyć rodzaj „wspomnienia z przyszłości". Twoje ciało zareaguje tu i teraz.
Umysł również nie zna odmiany przez osoby, dlatego podnieca Cię zarówno myślenie o własnym doświadczeniu, jak i słuchanie o czyimś. Przemysł pornograficzny opiera się na tym zjawisku. Mężczyźni przeżywają podniecenie, ponieważ identyfikują się z doświadczeniem kogoś innego, kto uprawia seks na ekranie.
Umysł kobiety działa tak samo. Gdy opiszesz kobiecie doznania seksualne, to jej umysł musi przełożyć słowa na wyobrażenia, w pewnym sensie zidentyfikować się z tym doświadczeniem. Jedyny sposób, w jaki może to zrobić, to sięgając do odpowiednich własnych doświadczeń, a ich przywołanie wywołuje reakcję w jej ciele tu i teraz. Dokładnie tak samo jak to się stało u Ciebie.
Tę właściwość jej umysłu możesz wykorzystać właśnie do tego, aby skierować jej „wykrywacz podrywu" na fałszywy trop. Gdybyś do niedawno poznanej kobiety powiedział: „Rozmawiasz ze mną i zaczynasz fantazjować na temat namiętnego seksu ze mną, czujesz, że zaczynasz być podniecona, pojawiają się znajome uczucia podniecenia, czujesz, że masz ogromną ochotę na seks", to jej „wykrywacz podrywu" uruchomiłby wszystkie alarmy, dzwonki ostrzegawcze i czerwone światełka w jej głowie. Włączyłby się mechanizm oporu i albo by zaczęła analizować Twoje intencje czy Twoje zdrowie psychiczne, albo uciekłaby z krzykiem! Ale jeśli powiesz: „Oglądałem program w TV, gdzie kobieta opowiadała o swoich fantazjach seksualnych (teraz jest tyle dziwacznych programów, że będzie to brzmiało prawdopodobnie) i mówiła, że czasem, gdy rozmawia z nowo poznanym mężczyzną, to zaczyna mieć fantazje seksualne. Strasznie dziwne. Tylko wyobraź sobie, rozmawiasz tu ze mną i zaczynasz fantazjować na temat namiętnego seksu ze mną, czujesz, że zaczynasz być podniecona, pojawiają się znajome uczucia podniecenia, czujesz, że masz ogromną ochotę na seks".
Jej system alarmowy pozostaje uśpiony, bo na poziomie świadomym uważa, że to dotyczy kogoś innego, a nie jej. Na poziomie podświadomym, żeby zrozumieć to, o czyni mówisz, identyfikuje się z tamtą kobietą z programu TV, przywołuje własne odczucia podniecenia i zaczyna doświadczać ich tu i teraz.
W tym właśnie momencie zakładasz kotwicę, albo używając specyficznego tonu głosu, albo dotykając jej ramienia w neutralny sposób, tak jak to wcześniej było opisane. Następnym razem, gdy użyjesz tego samego tonu głosu i tej samej kotwicy dotykowej, zgadnij, jakie uczucie się w niej pojawi?
Trzymając się terminologii komputerowej, tworzysz skrót do uczucia podniecenia, który pozostaje ukryty w jej podświadomości. Innymi słowy, uwodzona kobieta nie wie, dlaczego nagle zaczyna odczuwać podniecenie. Jej świadomy umysł znajduje więc „logiczne" wyjaśnienie: „Mam ochotę na tego faceta. Podnieca mnie. Sama nie wiem dlaczego, ale podnieca mnie".
Pamiętasz to, co pisałem wcześniej o emocjach, działających jak filtry percepcyjne? Teraz będą działać na Twoją korzyść. Jesteś brzydki? Nie, Ty po prostu masz „podniecająco oryginalną, męską urodę!". Jesteś łysy? „To jego nadmiar testosteronu tak działa!". Jesteś emerytem, a ona studentką? Nie ma problemu: „To pewnie jego dojrzały sex appeal i doświadczenie tak mnie podnieca".
Jak przejąć kontrolę nad jej myślami i wypełnić jej umysł fantazjami seksualnymi na Twój temat?
Na początek zdradzę Ci pewien zawodowy sekret specjalistów psychomanipulacji.
Aby lepiej to wyjaśnić, zacznijmy od małego eksperymentu. Pomyśl o jakimś zajęciu, które uważasz za absolutnie NIEpociągające. Na przykład robienie na drutach, roboty drogowe, dojenie krowy, ręczne pranie, pielenie ogródka itp. Domyślam się, że na samą myśl o tych zajęciach odczuwasz opór. Gdyby ktoś Ci zaproponował spędzenie czasu w ten sposób, to pewnie byś co najmniej wzruszył ramionami lub zareagował w stylu: „Co?! Chyba żartujesz?". A teraz poproszę Cię o stworzenie w swojej głowie pewnego wyobrażenia, chociaż nie wiem, czy masz na tyle twórczą i odważną wyobraźnię, żeby to zrobić. Sprawdźmy.
Stwórz w swojej głowie kolorowy, jak żywy obraz, w którym widzisz siebie jak wykonujesz właśnie to zajęcie i po swoim zachowaniu i wyrazie swojej twarzy widzisz, że Cię to kręci, dobrze się bawisz, jesteś zadowolony lub wręcz zachwycony (jeśli nie wiesz, jaki masz wyraz twarzy, gdy jesteś zadowolony i dobrze się bawisz, to przejrzyj najpierw zdjęcia, na których ktoś Cię uwiecznił, gdy byłeś w takim nastroju. Zdjęcia z wakacji, imprez, klubów świetnie się do tego nadają). Stwórz taki obraz w swojej głowie i uważnie go oglądaj przez kilkadziesiąt sekund. Zrób to ponownie. Zrób to jeszcze raz.
A teraz znowu wyobraź sobie, że ktoś Ci proponuje to zajęcie i zwróć uwagę, o ile mniejszy opór teraz odczuwasz. Najczęściej ludzie po przeprowadzeniu tego eksperymentu zmieniają swoją pierwszą reakcję z: „Nie ma mowy!
Chyba bym musiał oszaleć!" na coś w rodzaju: „Hm, czemu nie..." lub opór wyraźnie maleje o kilka stopni.
Dlaczego tak się dzieje? Z tego samego powodu, o którym wcześniej pisałem. Ludzki umysł nie odróżnia wytworu wyobraźni od wspomnienia lub bieżącego doświadczenia. Dodatkowo, mamy tendencję do traktowania takiego obrazu w głowie jako „własnej myśli". A skoro „mam takie myśli", to widocznie mnie to pociąga, przecież nie będę się opierał własnym myślom! To nawet można usłyszeć w potocznej mowie: „Nawet mi to przez myśl nie przeszło", „Przeszło mi to przez myśl", „Miewam takie myśli". Proste? Teraz! Tobie przeszło już przez myśl to zajęcie i Twój opór zmalał.
A jak włożyć taką myśl do głowy dziewczynie? Przecież nie powiesz: „Stwórz sobie w głowie obraz, w którym robisz mi laskę i po wyrazie swojej twarzy widzisz, że jesteś zachwycona". Oczywiście, możesz tak powiedzieć, ale nie gwarantuję Ci dobrych rezultatów, przynajmniej w ciągu pierwszych paru minut znajomości.
Istnieje sposób na wprowadzenie stworzonego przez CIEBIE obrazu do JEJ umysłu. Możesz wykorzystać do tego omawiane wcześniej mechanizmy, które teraz nazwiemy dopalaczami seksualnymi. Działają one tak samo jak dopalacze w myśliwcach. Naciskasz przycisk i nagle z szybkiego lotu robi się prędkość 3M! Takim „dopalaczem" może być wykorzystanie niezdolności jej podświadomego umysłu do różnicowania pomiędzy wyobrażonym a prawdziwym obrazem w głowie, czyli myślą. Zdanie, które przytoczyłem powyżej: „Stwórz sobie obraz..." należy w tym celu ubrać w odpowiedni strój maskujący, który pomoże przemycić je do jej umysłu. Może się do tego celu nadawać historyjka lub odpowiednio opowiedziany kawał. Przykładem może być tutaj kawał Bez jaj.
Wchodzi dziwnie wyglądający facet do baru. Ma ciało jak Arnold Szwarzenegger, dziwny wyraz twarzy i bardzo cienkim głosem prosi o dużą wódkę. Barman nalewa mu kieliszek i pyta go:
— Cóż z tobą John? Jakoś inaczej wyglądasz i inaczej mówisz.
— Nie pytaj, bo i tak mi nie uwierzysz — odpowiada John i wypija wódkę.
— No powiedz, powiedz! — dopytuje się zaciekawiony barman.
— Dobra, no więc, wracam wczoraj do domu, a na ścieżce siedzi żaba. Już miałem ją kopnąć, gdy odezwała się do mnie ludzkim głosem: „Nie kop mnie, dobry człowieku, jestem księżniczką zaklętą w żabę, pocałuj mnie a spełnię twoje 3 życzenia". Nie wierzę w bajki, ale postanowiłem sprawdzić, a nuż — opowiada John.
— I co? I co dalej? — dopytuje barman.
— Człowieku, jak tylko ją pocałowałem, to zamieniła się w bajecznie piękną, zgrabną blond księżniczkę i do tego nagą! Zacząłem się gapić na jej cycki, a ona zapytała: „Jakie masz pierwsze życzenie?". „Chcę mieć ciało jak Arnold Szwarzenegger!", powiedziałem i poczułem, jak zaczynam rosnąć, ubranie na mnie pęka i moje mięśnie powiększają się trzykrotnie. Zacząłem je napinać i oglądać, a ona znowu pyta „Jakie jest twoje drugie życzenie?".
— I co? I co powiedziałeś? — dopytuje się barman.
— No, co mogłem powiedzieć... Patrzę na jej nagie, doskonałe ciało, czuję, że zaczyna mi stawać, więc mówię: „Chcę się z tobą kochać, pieścić twoje najwrażliwsze miejsca dokładnie w taki sposób, jaki lubisz i doprowadzić cię do nieprawdopodobnego podniecenia i niesamowitych orgazmów"
— opowiada John.
— I co? I co było dalej? — dopytuje się barman.
— Człowieku! Tylko wyobraź sobie, jak się kochamy całą noc, w najbardziej namiętny sposób, dochodząc wiele razy i realizując najskrytsze podniecające pragnienia!
— I co? I co? — dopytuje się barman.
— Nad ranem leżymy wycieńczeni, zaczynam przysypiać, a ona się pyta: „A jakie masz trzecie życzenie?". „Trzecie życzenie?! Bez jaj!".

Fajny kawał, ale odpowiednio opowiedziany, zamienia się w niesamowity „dopalacz". Jak go należy odpowiednio opowiadać? Najważniejsza jest następująca część, ponieważ to, co jest wcześniej, służy wyłącznie do wciągnięcia jej świadomego umysłu w historyjkę, tak żeby „wykrywacz podrywu" pozostał w uśpieniu i nie przeszkadzał.

— No, co mogłem powiedzieć... Patrzę na jej nagie, doskonałe ciało, czuję, że zaczyna mi stawać, więc mówię: „Chcę się z tobą kochać, pieścić twoje najwrażliwsze miejsca dokładnie w taki sposób, jaki
lubisz i doprowadzić cię do nieprawdopodobnego podniecenia i niesamowitych orgazmów" — opowiada John.

Słowa, które zaznaczyłem pogrubioną czcionką, wymawiasz, patrząc w oczy dziewczynie, której opowiadasz kawał. Jej świadomy umysł sądzi, że cytujesz to, co facet po-wiedział do księżniczki, podczas gdy jej podświadomość odbiera to dosłownie.

— I co? I co było dalej? — dopytuje się barman.
— Człowieku! Tylko wyobraź sobie, jak się kochamy całą noc, w najbardziej namiętny sposób, dochodząc wiele razy i realizując najskrytsze podniecające pragnienia!

Tutaj słowa, które zapisałem pogrubioną czcionką, są poleceniem dla jej umysłu. Wypowiadasz je, patrząc na dziewczynę. Po prostu instruujesz ją, aby wyobraziła sobie, juk się kochacie całą noc, w najbardziej namiętny sposób, dochodząc wiele razy i realizując najskrytsze podniecające pragnienia! Ona z Tobą! Wprowadzasz do jej umysłu wyobrażenie, obraz, w którym ona widzi siebie, jak kocha się z Tobą. W dodatku, ponieważ używasz bardzo ogólnych sformułowań, takich jak twoje najwrażliwsze miejsca, ona pomyśli o swoich wrażliwych miejscach. Ty nawet nie wesz jeszcze, jakie to miejsca. Też nie wiesz, jakie ona ma najskrytsze podniecające pragnienia, wystarczy, że ona wie i pomyśli właśnie o nich.
Po wysłuchaniu takiego „dopalacza", większość kobiet odczuwa wszystkie fizyczne objawy seksualnego podniecenia, ale co ważniejsze, dziewczynie „przeszło jej przez myśl" uprawianie seksu z Tobą, a skoro sama wypełniła ogólny opis szczegółami, była to myśl przyjemna i podniecająca. Ona czuje, że ma takie myśli i znajduje się w stanie emocji, który sprzyja realizacji tych „myśli".

Granice prywatności: jak je przekraczać i kiedy jest najbardziej odpowiedni moment

Pewnie doskonale znasz ten moment, kiedy jesteś z dziewczyną sam na sam i już byś chciał zacząć się z nią całować i jej dotykać, ale nie wiesz, czy ona już jest gotowa. Zapewne też zdarzyło Ci się ruszyć do akcji zbyt wcześnie i spotkać się z oporem, po którym atmosfera się oziębiła. Zawsze jest taki najwłaściwszy moment, kiedy ona już jest gotowa i czeka, żebyś ją pocałował. Jeśli zrobisz to za wcześnie, to nic z tego może nie wyjść. Jeśli nie zrobisz tego i będziesz czekał za długo, to też odpowiedni czas przeminie i będziesz zaczynał nieomal od początku. Co zrobić, aby wiedzieć, kiedy i jak przygotować odpowiedni grunt dla siebie i dla niej?
Zapewne słyszałeś o prywatnej przestrzeni, którą każdy człowiek ma wokół siebie i która jest różna dla różnych osób. W uwodzeniu wyodrębniamy kilka takich przestrzeni i granic. Granice te musisz wcześniej czy później przekroczyć po kolei. Może się to dziać szybciej lub wolniej, ale uważam, że w tym przypadku szybciej znaczy lepiej. Wyobraź sobie kilka koncentrycznych okręgów, w centrum których znajduje się Twój cel — czyli seks z nią.
Najbardziej zewnętrzny krąg stanowi granicę przestrzeni prywatnego komfortu. Zazwyczaj gdy staniesz zbyt blisko kogoś, naruszając tę granicę, to dana osoba poczuje dyskomfort i potrzebę odsunięcia się, ponieważ naruszyłeś jej przestrzeń komfortu. Uwodząc dziewczynę, dąż do naruszenia tej granicy, gdy tylko zbudujesz z nią dobry kontakt. Jeśli siedzicie po przeciwnych stronach stolika, to pod byle pretekstem przesiądź się na jej stronę. Rozmawiając na stojąco, pochyl się na moment w jej stronę i wycofaj się po chwili. Powtórz ten manewr kilkakrotnie, „oswajając" ją ze swoją obecnością w jej prywatnej przestrzeni.
Kolejną granicą jest granica kontaktu fizycznego, czyli pierwszy dotyk. Im wcześniej naruszysz tę granicę, tym lepiej. Możesz zrobić to podobnie w kilku podejściach, na przykład dotykając jej ramienia, gdy chcesz jej przerwać wypowiedź albo zwrócić jej na coś uwagę. Taki aseksualny dotyk spełnia dwie ważne funkcje. Po pierwsze, stopniowo przyzwyczaja ją do Twojego dotyku (wyobraź sobie, jak by zareagowała, gdybyś ją po godzinie rozmowy zaczął od razu całować, bez uprzedniego „oswojenia"). Po drugie, pozwala Ci zaobserwować, jak reaguje na Twój dotyk — czy się od razu odsuwa, czy go akceptuje, czy się przysuwa i chce więcej. Ważne jest, żeby dotyk w tej fazie był stosunkowo krótki. Lepiej sam cofnij rękę, niż miałbyś czekać, aż dziewczyna sama się odsunie. Pamiętaj, że chodzi o wytworzenie i utrzymanie w NIEJ stanu „ja chcę więcej!".
Kolejną granicą jest pierwszy wyraźnie seksualny kontakt fizyczny, czyli pocałunek. I tego nie da się zrobić w kilku podejściach, więc musisz zauważyć odpowiedni moment, kiedy dziewczyna jest już na tyle podniecona, że czeka na to. Po czym poznasz, że jest gotowa? Oto typowe objawy:

•	Rumieniec na twarzy, szyi i dekolcie — szczególnie dobrze widoczny u blondynek.
•	Lekko wysunięta dolna warga.
•	Przygryzanie zębami dolnej wargi.

Najważniejsze: gdy zaczyna na przemian przerzucać swój wzrok z Twojego jednego oka na drugie — to jest moment, żebyś się pochylił i ją pocałował w usta. Ona w tym momencie na to czeka!
Innym sposobem na sprawdzenie jej gotowości do akcji jest test za pomocą cytatu. Jak już wiesz, cytat umożliwia powiedzenie dowolnej rzeczy każdemu bez konsekwencji. Na przykład możesz powiedzieć do niej: „Często faceci mówią do nowo poznanej kobiety: Mam ochotę cię przytulić i pocałować" i obserwować jej reakcje. Jeśli jej reakcja będzie sugerować, że to za wcześnie (np. powie: „To jest chamstwo!" albo: „Nie przytulam się przed trzecią randką!"), to możesz się bezpiecznie wycofać, mówiąc: „Ale ja uważam, że z tym nie należy się spieszyć, warto poczekać, aż się lepiej poznamy" lub coś w tym stylu. Jeśli zacznie się przybliżać, to się zamykasz i robisz to, co ona!
Chcę Ci też powiedzieć o cytacie behawioralnym. Gdy już widzisz odpowiednie objawy na jej twarzy, możesz dodatkowo przetestować jej gotowość, mówiąc: „Wielu facetów w tym momencie po prostu zrobiło by tak..." i przysuń się do pocałunku. Jeśli ona się nie poruszy lub wręcz odsunie się, to znaczy, że to jeszcze nie pora. Wycofaj się więc ze słowami: „Ale ja bym tego nie zrobił, bo uważam, że jest to zbyt ważny moment, żeby się spieszyć". Jeśli Ci się podda, to zacznij przekraczać kolejną granicę. Oczywiście, zależnie od miejsca i sytuacji może się to odbywać szybciej lub wolniej. Na przykład w nocnym klubie, gdzie panuje atmosfera przyzwolenia i feromony unoszą się w powietrzu jak mgła, możesz testować na skróty. Po wymianie kilku spojrzeń możesz podejść i powiedzieć do niej: „Wielu facetów na moim miejscu powiedziałoby: Podobasz mi się, miałbym ochotę zrobić ci minetę, tutaj na miejscu!". I czekasz, czy się oburzy, czy powie: „No to na co czekasz, chłopcze?!".

Penetracja

Petting

Pocałunek 

Dotyk fizyczny 

Przestrzeń prywatna

Zwróć uwagę na ciekawe zjawisko, które dotyczy zarówno Ciebie, jak i jej. Po przekroczeniu granicy zachodzi ogromna zmiana. Przypomnij sobie, ile przeżywałeś emocji, ile kombinowałeś, zanim ją pierwszy raz pocałowałeś w usta. "Czy już, czy jeszcze nie, czy zrobić to tak czy inaczej?". Przeżywałeś uczucie niepewności, które wpływało na Twoje zachowanie, mogłeś być trochę spięty. To wszystko znikło, gdy pierwszy pocałunek mieliście już za sobą! Potem już było inaczej. Ty się czułeś inaczej, gdy chciałeś ją pocałować, spokojnie sięgałeś, jak po swoje. Dla niej też od tego momentu stało się to naturalne. Po przekroczeniu granicy nie ma już powrotu. Trudno sobie wyobrazić, żeby znowu zabierać się za to jak za pierwszym razem. Przekraczanie granicy ma w sobie coś magicznego, ponieważ w jej pod-świadomości przenosi Ciebie do innej kategorii. To tak, jakbyś uzyskał uprawnienia dostępu do systemu na wyższym poziomie lub w szerszym zakresie. To samo się dzieje w przypadku każdej kolejnej granicy. Gdy już przekroczysz granicę seksu z penetracją, to następne razy są pozbawione niepewności — zarówno Ty sięgasz, jak po swoje, jak i ona zupełnie inaczej Ciebie traktuje.
Z tego powodu warto, żebyś dążył do szybkiego przekraczania kolejnych granic, ale tutaj chcę powiedzieć o paru I ważnych rzeczach. Może i często się zdarza, że wszystko odbywa się tak szybko, że ona może się przestraszyć swoich własnych reakcji i zacznie zwalniać. W zasadzie możesz być prawie pewny, że tak będzie (za wyjątkiem niektórych sytuacji w klubach i na imprezach, gdzie niezobowiązujący „szybki numerek" jest wbudowany w program wieczoru), więc warto się przed tym zabezpieczyć. Służą do tego dwie techniki:

•	frakcjonowanie;
•	kradzież obiekcji.

Frakcjonowanie jest terminem zapożyczonym z hipnozy i polega na tym, że wywołując w niej stan pożądania seksualnego, co jakiś czas przestajesz to robić, zmieniasz temat, „zabierasz cukierka". Efektem u niej jest stan oczekiwania na więcej, większa gotowość. Dokładnie tak samo jak wtedy, gdy ktoś opowiada o czymś bardzo ciekawym i nagle w kulminacyjnym momencie przerywa. Niecierpliwie czekasz, aż zacznie kontynuować, czasem wręcz domagasz się tego.
Używasz tej techniki, przykładowo, przy przekraczaniu granic, na przykład zatrzymując się pomiędzy pettingiem a penetracją. Tak samo już w czasie seksu, gdy zaczynasz w nią wchodzić, zatrzymaj się na chwilę — przyciągnie Cię sama.
Możesz dodać do tego drugą technikę, czyli ukraść jej obiekcje. Jak się to robi?
Istnieje duże prawdopodobieństwo, że w ostatniej chwili, gdy już została Ci do przekroczenia ostatnia granica i ona jest już mocno podniecona, pojawi jej się w głowie myśl w rodzaju: „Co tu się dzieje? Co on ze mną robi? To się dzieje za szybko!". Jest to prawdopodobne, zwłaszcza gdy zaszliście tak daleko w krótkim dla niej czasie, gdy zazwyczaj zajmowało jej to 2 - 3 spotkania, a tym razem dzieje się to już na pierwszym! Możesz się przed tym zabezpieczyć, mówiąc w tym momencie: „Czy nie posuwamy się zbyt szybko? Co TY ze mną robisz!?", oczywiście nawet na moment nie przerywając tego, co robisz, czyli pieszczot.
Efekt jest podwójny: zwiększa jej poczucie bezpieczeństwa („On nie dąży wyłącznie do tego, żeby innie przelecieć") oraz odbiera jej zastrzeżenia i często w zabawny sposób odwraca rolę, gdy to ona zaczyna Ciebie przekonywać (słowami lub bez słów), że jest OK: „Wcale nie za szybko".
Warto, byś wiedział o jeszcze jednej sprawie, związanej z wiekiem kobiety. Jak zapewne wiesz, czas różnie płynie w różnych sytuacjach i różnym ludziom. Gdy się dobrze bawisz, czas pędzi jak szalony, gdy się nudzisz lub czekasz, zaczyna się ciągnąć, a pięć minut może trwać godziny. To, ile czas trwa, jest bardzo subiektywne. To się również zmienia z wiekiem: im jesteś starszy, tym czas szybciej płynie. Gdy miałeś 10 lat, to rok szkolny trwał wieczność, a po nim następowały 2 miesiące wakacji, które też były bardzo długie. Gdy masz dwadzieścia kilka lat, rok trwa znacznie krócej i im jesteś starszy, tym krócej trwa rok, tym szybciej czas płynie.
Warto o tym pamiętać, gdy masz do czynienia z młodą dziewczyną, na przykład dla 18-latki tydzień trwa znacznie dłużej, niż dla faceta, który ma 30 lat. Jemu może się wydawać, że jak ją dobrze sobą zaciekawił, rozpalił jej wyobraźnię i ciało w czasie pierwszej rozmowy, to ona w następny weekend będzie gotowa do „domknięcia". Tymczasem dla niej minęła już wieczność, to było tak dawno, tyle spraw się działo, a to co przeżywała w czasie spotkania, jest tylko miłym wspomnieniem. Jej czas płynie wolniej, jest pojemniejszy.
Taki 30-latek spotyka się z nią w ten następny weekend i jest zdziwiony, że ona już nie jest tak gotowa jak była tydzień temu. Nie jest, bo ze względu na to, że doświadcza czasu w inny sposób niż ktoś starszy — znacznie wolniej, jej fascynacja, motywacja i zaangażowanie najsilniejsze są na początku i słabną wraz z upływem czasu.
Wniosek: niezależnie od Twojego wieku, gdy masz do czynienia z młodą dziewczyną, powiedzmy do lat 20 - 22 (jednak upewnij się, że jest pełnoletnia, nie wierz jej na słowo, sprawdź dowód!), dąż do tego, żeby „domknąć"! sprawę, przekroczyć jak najwięcej granic jak najszybciej, bo czas działa na Twoją niekorzyść! Z kobietami nieco starszymi, w wieku od 22 do 40 lat, masz więcej czasu i to od nich możesz najczęściej usłyszeć: „Czy to się nie dzieje zbyt szybko?". Jeśli masz do czynienia z kobietą po 60. roku życia, to masz tyle czasu ile chcesz, bo nawet jak ustalisz następne spotkanie na za rok, to dla niej będzie to tak, jakby było wczoraj. Z młodymi dziewczynami jednak dąż do szybkiego domknięcia.
Znasz już podstawowe elementy alchemii uwodzenia. Wiesz już, jaką powinieneś mieć postawę, jak stosować otwarcia i nawiązywać kontakt, jak wzbudzać odpowiednie stany emocjonalnie w dziewczynie, jak je kotwiczyć i jak „domykać". W dalszej części książki zajmiemy się tym, jak te wszystkie elementy połączyć w jedną całość. O ile do tej pory zajmowaliśmy się elementami taktyki, to teraz przejdziemy do strategii uwodzenia.

CZĘŚĆ DRUGA

{BRAK 2 STRON} (126 i 127)
Pamiętasz zapewne film Czego pragną kobiety, w którym facet grany przez Mela Gibsona zyskuje zdolność słyszenia kobiecych myśli. Kochając się z jedną z nich, robi dokładnie to, o czym ona zaczyna myśleć. Kobieta uznaje go za absolutny ideał i dostaje świra na jego punkcie. Tutaj uczysz się czegoś podobnego, z tym, że nie potrzebujesz „podsłuchiwać" jej myśli, ponieważ w tym aspekcie, który nas interesuje, większość kobiet myśli mniej więcej to samo. No, może należy tu wymienić 3-5 rodzajów myśli i pragnień, o czym będzie dalej. Ty natomiast, posiadłszy sztukę mówienia w sposób „precyzyjno-ogólny", stosując zasady lingwistyki perswazji, sprawiasz, że ona ma wrażenie, że wiesz, co się dzieje w jej głowie, uczuciach i ciele. Stajesz się więc jej ideałem, a czasem idolem!
Rozmawiając z nią i zachowując się w ten sposób, tak bardzo wyróżniasz się na bladym tle reszty męskiej populacji, że kobiety już po paru chwilach spędzonych razem chcą spędzić z Tobą resztę życia.
A Ty nie zawsze musisz mieć na to ochotę. Co wtedy? Jak nie dopuścić do bolesnych rozstań, szlochów w poduszkę i zranień emocjonalnych? Jako że nasz model uwodzenia jest bardzo etyczny, troska o dobre samopoczucie kobiety przed, w trakcie i po uwiedzeniu jest bardzo ważna.
Zasadniczo, nic nie trwa wiecznie. Rośliny na wiosnę rozkwitają, by uschnąć jesienią. Ludzie się rodzą i umierają. Związki się tworzą i rozpadają. Niektóre trwają dłużej, inne krócej. Rzecz w tym, że dobry uwodziciel, nawet kończąc erotyczny związek, zyskuje w kobiecie przyjaciela i, parafrazując znane powiedzenie, zawsze zostawia kobietę w lepszym stanie, niż zastał.
Większość ludzi, a  kobiety w szczególności, średnio precyzyjnie określa swoje plany, więc w momencie, kiedy Ty powiesz, co ma czuć i na co się przygotować, idzie tym tropem. Najprościej mówiąc, robi się to, określając ramy już na początku znajomości, nie czekając, aż sprawy pójdą swoim torem.
Miałem kiedyś, przed laty, klienta, niesamowitego faceta. Był prezesem wielkiej zagranicznej firmy, przesympatyczny i bezpośredni człowiek. Dajmy mu na imię Józef. Kiedy poznaliśmy się bliżej, okazało się, że łączy nas wspólna pasja - uwodzenie. Pewnego razu poprosił mnie o radę w pewnej sprawie. Józef był średnio przystojny, choć potrafił roztaczać wokół siebie specyficzną aurę charyzmy i władzy, która niezwykle podoba się kobietom. „Poznałem kobietę, przeżyliśmy bardzo gorący weekend i cztery dni później ona dzwoni do mnie, mówiąc: Wszystko w porządku, wszystko załatwiłam, mój stary się wynosi, przyjeżdżam do ciebie z dwójką swoich dzieciaków".
Powiedział, że spędził w tamtym momencie najgorsze pięć minut swojego życia. Wybiegł z domu, żeby ochłonąć, wszystko przeorganizować, poodkręcać i jakoś pozałatwiać. Chciał spędzić fajny weekend, a tu takie nieporozumienie.
Józef najwyraźniej stosował zaprogramowany społecznie model uwodzenia, czyli nie wprost rozbudzał w kobiecie nadzieję na związek. Wielu mężczyzn stosuje taką strategię w różnych formach, od werbalnych obietnic małżeństwa, których po seksie nie dotrzymują, poprzez bardziej ukryte wykorzystywanie cyklu znajomości chłopak — narzeczony -mąż i ojciec jej dzieci, gdzie zajmują pozycję „chłopaka". Kobieta, licząc na rozwój znajomości według znanego schematu, idzie z nim do łóżka, po czym facet ze wszystkiego się wycofuje: „Ja mówiłem tylko o chodzeniu ze sobą!". Bardziej subtelna forma polega na sprawianiu wrażenia, że facet jest dobrym materiałem na męża i ojca jej dzieci, tak aby kobieta zaczęła do tego dążyć i udowadniać swoją przydatność. Każda z powyższych taktyk polega na mniej lub bardziej oczywistym oszukaniu kobiety.
Tutaj proponujemy Ci zupełnie nowe podejście: takie, w którym kobieta od Ciebie oczekuje tylko przygody, namiętnego seksu i wspólnej zabawy, z góry nieświadomie skreślając Cię jako kandydata na „chłopaka", „narzeczonego" lub „męża" ! Dzięki temu dziewczyna stworzy specjalnie dla Ciebie specjalną kategorię! Dostaje to, czego pragnie, a Ty też dostajesz to, czego pragniesz. Wszyscy wygrywają i są zadowoleni. Proponujemy Ci podejście, które pozwoli Ci być naprawdę uczciwym wobec kobiety, która da Ci tak dużo!
Służą do tego tak zwane ramy, które nadajesz waszej znajomości od samego początku. Jeśli nie nadasz chociaż by ram czasowych, ona zrobi to nieświadomie sama. Takie ramy mogą Cię zdziwić („chłopak", „narzeczony", „przy szły mąż i ojciec dzieci"). Nadaj więc takie ramy, które będą działały najlepiej dla Ciebie, a jej umysłowi pozwolą stworzyć obraz rozwoju wydarzeń, do którego może się komfortowo dopasować. Jeśli planujesz tylko weekendowy romans, możesz powiedzieć jej na przykład: „Słuchaj, to wspaniale że razem przeżywamy coś tak niesamowitego i niekonwencjonalnego. Chciałbym wnieść w twoje życie coś wspaniałego, nową wartość, żebyśmy przeżyli cudowne chwile. I za miesiąc, kiedy będziesz już gdzieś indziej, będziesz myślała o tych cudownych chwilach i będą ci miękły kolana.
A po wielu latach będzie to jedno z najpiękniejszych wspomnień twojego życia. I mojego też".
Umieszczanie znajomości w odpowiednich ramach działa trochę jak Terminator. Zabija problem, zanim powstanie. Nadając ramę dowolnemu doświadczeniu, niejako na-rzucasz w elegancki sposób drugiej stronie jego odbiór.
Większość ludzi ma bardzo chaotyczną organizację umysłu, zatem nadając ramy, przejmujesz kontrolę nad przebiegiem interakcji.
Czasami możesz usłyszeć, jak w rozmowie ktoś stosuje nieświadomie ramę, która sabotuje jego szczere wysiłki, mówiąc np.: „Wybacz, ale chcę zadać ci bardzo niewygodne pytanie...". Narzucona rama działa. Rozmówca przygotowuje się. I nawet zapytany o godzinę, będzie doszukiwał się niewygodnej i ukrytej części takiego pytania.
Teraz poznasz przykłady użytecznych ram, które możesz nałożyć swojej znajomości z kobietą.
Rama ciekawości: „Mogę pokazać ci coś niezwykłego na twój temat".
Rama pożądania: „Ty jesteś kobietą, ja jestem mężczyzną i nie musimy tłumaczyć się ze swoich potrzeb, sprawdźmy, Ho się może między nami wydarzyć".
Rama ucieczki od rzeczywistości: „Doświadczenie czegoś wspaniałego poza rutyną swojego życia pozwala ci po krótkim czasie wrócić do niego z małym uśmiechem".
Rama odkrycia: „Jedyna szansa w życiu na doświadczenie czegoś niesamowitego, to otwarcie się na nowe możliwości, nowe horyzonty i odkrycie niesamowitych pokładów przyjemności".
Rama długoterminowego związku: „Wszyscy szukamy doskonałej miłości. Czyż nie byłoby wspaniale spotkać takiego człowieka, z którym chciałabyś spędzić resztę swojego życia?".
Tak naprawdę każdy z nas używa nieświadomie metod nadawania ram otaczającej nas rzeczywistości. A ona w następnej kolejności determinuje Twoje myślenie i działanie jakie podejmujesz.
Jaką ramę nakładasz dla czytania tej książki? Ramę fajnej zabawy i poznania czegoś nowego czy ramę poznania potężnego narzędzia do zmiany osobistej i genialnego podniesienia Twojej skuteczności w uwodzeniu kobiet?

Etapy uwodzenia
W tym rozdziale poznasz kolejne fazy procesu uwodzenia. Stanowi on ogólną mapę, która poprowadzi Cię od podejścia do obcej kobiety aż do domknięcia.
Zainicjowanie kontaktu to pierwszy krok. Często jest nazywany „podejściem", „zaczepieniem" lub „otwarciem". Trwa od 15 do 60 sekund, a jego celem jest przyciągnięcie uwagi drugiej osoby i rozpoczęcie rozmowy w określony  sposób. W rzeczywistości ten etap jest dużo łatwiejszy, niż uważa większość facetów, gdyż miliony kobiet pragną być zaczepione w inteligentny sposób przez interesującego mężczyznę. Niemniej jednak, jest to po prostu otwarcie.
Jeśli nawiązałeś już pierwszy kontakt z pozytywnym elektem i widzisz po reakcjach kobiety, że jest zainteresowana, rozbawiona i że chce rozmawiać dalej, to przechodzisz do kolejnego punktu.

Uwaga: jeśli w którymkolwiek momencie dostrzeżesz, że jest znudzona i stoi przy Tobie tylko przez uprzejmość, możesz zrobić 2 rzeczy.

•	Błyskawicznie zrobić coś, co ją zaintryguje lub rozbawi. Żart, metafora, śmieszna mina, zmiana intonacji itp.
•	Skomentować jej zachowanie, mówiąc coś żartobliwie, np.: „Widzę, że to nie jest coś, co cię pasjonuje bez reszty. Rozumiem. Dziękuję za wspólnie spędzony czas i życzę miłego dnia".

Lepiej wycofać się z klasą i zostawić otwartą furtkę na przyszłość, niż wejść w ramę namolnego nudziarza.
Jeśli jednak pierwszy etap przejdzie pomyślnie, warto wiedzieć, co robić dalej. To kolejny, drugi krok, którego celem jest podtrzymanie uwagi, dostarczenie kobiecie powodów do dalszej rozmowy z Tobą. Trwa z reguły od jednej do piętnastu minut.
Po nim następuje krok trzeci. Jest to wywołanie fascynacji i budzenie stanów emocjonalnych. Właściwie główna część tej książki jest poświęcona technikom służącym właśnie temu — sugestywne opisywanie, cytaty, kotwice, pytania. W tym kroku prowadzisz rozmowę w pożądanym przez Ciebie kierunku oraz wykorzystujesz wszelkie techniki, aby wzmocnić jej fascynację i przeprowadzić ją przez różne, intensywne stany emocjonalne. Jak długo trwa realizacja tego kroku? Bardzo różnie. Od 15 minut do dwóch godzin. Czasami cztery godziny. Czasami jest rozbity na parę spotkań. Po lekturze i intensywnym treningu może zająć Ci jedno spotkanie i będziesz mógł przejść do...
...kroku czwartego. Nazwijmy go domknięciem. Jest to wymierny efekt kontaktu, w którym kobieta angażuje się fizycznie. Świetnym przykładem jest pocałunek. Wiemy, że istnieją sytuacje i okoliczności, w których domknięcie będzie po prostu pełnowymiarowym, ognistym seksem, ale na razie, dla naszych podręcznikowych potrzeb, zostańmy przy pocałunku.
Ach, jest jeszcze jedna ważna rzecz. Czasami, mimo najszczerszych chęci, kobieta najzwyczajniej w świecie nie ma czasu. Jeżeli jest interesująca, warto postarać się o jej numer telefonu lub adres e-mail.
Z drugiej strony pamiętaj, że nie chcąc ustawić się roli petenta, nie powinieneś prosić o niego! Jak więc go otrzymać?
Jak zwykle, jest wiele możliwości.
Jeśli rozmowa jest interesująca, powiedz: „Świetnie nam się rozmawiało, szkoda, że nie możemy tego kontynuować. Hm... a jakie możemy podjąć kroki, żeby w przyszłości skontaktować się, gdy będziemy mieli na to ochotę?" I zamykasz się. Jeśli faktycznie jest zainteresowana, od razu wpadnie na pomysł wymiany numerów telefonu.
Jeśli nie, zacznie kręcić i wymyślać. Wtedy grzecznie podziękuj i życz miłego dnia.
Na luzie i konwersacyjnie możesz zapytać: „Czy my już wymieniliśmy się telefonami?". Dobrze też zabrzmi: „Czy możesz napisać mi swój e-mail?". Kiedy zacznie pisać i wejdzie w nastrój „dawania kontaktu", dorzuć: „I pod spodem możesz dopisać swój numer telefonu".

Mamy jeszcze jedną uwagę natury technicznej. Nawet jeśli była to wspaniała rozmowa i jesteś napalony jak piec, powstrzymaj się i nie dzwoń przed upływem 48 godzin. Każda minuta, kiedy ona czeka i zastanawia się: „Dlaczego on jeszcze nie zadzwonił", działa na Twoją korzyść.

Dobrze, teraz przejdźmy do szerszego omówienia kolejnych punktów.
Punkt pierwszy to otwarcie. Na ten temat powiedzieliśmy już sporo.
Zajmijmy się więc punktem drugim, którego celem jest uchwycenie i przyciągnięcie jej uwagi. Trwa od jednej do piętnastu minut. Po euforii pokonania własnych oporów i po podejściu do kobiety stawia przed mężczyzną nowe wyzwania. Stajemy twarzą w twarz z nową rzeczywistością i dlatego przyjrzymy się dokładniej strukturze całej sytuacji.
Kobieta, do której podchodzisz, coś robi. Podąża gdzieś w określonym celu. Ogląda wystawy. Jest z przyjaciółmi. Żyje swoim rytmem. Żyje swoim życiem.
Dlaczego więc powinna przystanąć i rozmawiać właśnie z Tobą?
Pomyśl o tym. Mnóstwo facetów zbiera się na odwagę, podchodzi do laski, mówi do niej przez piętnaście sekund — poczym z oburzeniem stwierdzają, że ona po prostu odeszła, nie poznała się na nim. I dalej zaczynają obwiniać ją jej gust i maniery.
Zaraz, zaraz. Zapytam jeszcze raz: dlaczego ma rozmawiać właśnie z Tobą? Daj jej ku temu powód!
Pamiętaj: kobieta, do której podchodzisz, już jest czymś zajęta. Jest w swoim świecie, a Ty do niego wkraczasz. Nie wiesz, czy ma dobry dzień, nie wiesz, czy nie rozmyśla o jakiejś ważnej dla siebie sprawie. Nie wiesz, w jakim jest nastroju.
Daj jej dobry powód, aby chciała spędzić z Tobą 5-10 minut swojego czasu. Musisz być intrygujący albo sprawić, że poczuje się dobrze, albo rozśmieszyć ją na chwilę. Mulisz sprawić, żeby zechciała porozmawiać z Tobą dłużej. Pełne opanowanie drugiego kroku podnosi kompetencje uwodziciela na naprawdę wysoki poziom. W końcu każdy może podejść do kobiety i powiedzieć: „Cześć, jak się masz!" albo zapytać: „Piękna dziś pogoda, nieprawdaż?". Pytanie brzmi: co dalej? Jak utrzymać jej uwagę? Jak sprawić żeby chciała spędzić z Tobą czas?
To jest właśnie szczegół, na którym powinno skupić uwagę wielu facetów.
Dla łatwiejszego zrozumienia podzieliliśmy tę kwestię na parę możliwych opcji.
Kobieta będzie Tobą zainteresowana, jeśli jesteś w jej typie. Wiem, że gdybyś był piękny jak Brad Pitt, niesamowicie sławny i nieprzyzwoicie bogaty, to prawdopodobnie nie czytałbyś tej książki, ale jest to po prostu jedna z możliwości. Prawdopodobnie i tak nie doceniasz liczby kobiet, dla których mieścisz się w kategorii „mój typ faceta". Wiadomo, że najłatwiej zakwalifikujesz się do kategorii „mój typ faceta", jeśli jesteś nieziemsko przystojny, obrzydliwie bogaty, a jeśli jesteś do tego gwiazdą rocka lub sławnym aktorem, nie musisz nawet inicjować kontaktu, ponieważ kobiety same podchodzą do Ciebie. W tym wariancie nie musisz się starać. Jedyne co robisz, to podtrzymujesz rozmowę. I tyle. Jesteś odprężony i wyluzowany. To naprawdę proste.
Kobieta będzie Tobą zainteresowana również wtedy, jeśli jesteś interesującą osobą. W sytuacji, kiedy z różnych powodów jesteś fascynującym człowiekiem, kobieta chce spędzić z Tobą swój czas. Dobrym sposobem wzbudzenia jej zainteresowania jest więc bycie interesującym. To jest podejście, które pociąga wielu facetów. I mimo że często bywa nadużywane, jest wciąż bardzo efektywne. Co dokładnie oznacza? No cóż, może nie jesteś w jej typie, może nie rzucasz żartami na lewo i prawo, może nie chcesz lub nie potrafisz sprawić, żeby ona poczuła się interesująco, ale wciąż możesz być dla niej fascynujący, jeśli posiadasz niecodzienne umiejętności, niesamowitą wiedzę, egzotyczne hobby czy coś specjalnego, co możesz jej zademonstrować. Jeśli to, co wiesz lub umiesz, jest interesujące DLA NIEJ, utrzymanie i przyciągnięcie jej uwagi okazuje się zupełnie łatwe. Dla pewności zawsze upewnij się, że to, co Ty uważasz za interesujące, jest interesujące również dla niej.
Możesz na przykład okazać się ekspertem od analizy grafologicznej lub czytania z dłoni. Możesz zacząć od: „Grafologia te moje hobby. Zadziwiające, jak wiele można dowiedzieć się o człowieku, analizując jego pismo". Albo „Kiedyś nie wierzyłem w czytanie z dłoni, ale gdy koleżanka mnie tego nauczyła, okazało się, że to się zadziwiająco sprawdza. Chcesz się dowiedzieć czegoś interesującego na swój temat?". Gdy wyrazi zgodę, bierzesz jej dłoń i mówisz „Hm, to ciekawe..." i zawieszasz głos. Ona na to: „Powiedz co, powiedz co?". Gdy masz już jej zaciekawienie, kontynuujesz: „Wiesz, że masz bardzo rozwiniętą wyobraźnię? Potrafisz wyobrażać sobie w swoim umyśle różne fantazje i przeżywać je tak, jakby się działy w rzeczywistości. Na przykład gdybyś miała sobie wyobrazić, że przez dwa tygodnie możesz robić absolutnie wszystko, nie ponosząc żadnej odpowiedzialności, to co byś robiła?".
Czy musisz znać się na ekspertyzie grafologicznej, czytaniu z dłoni (lub z oczu), by robić coś takiego? Absolutnie nie! Twoje „umiejętności" służą zaciekawieniu jej, wciągnięciu w rozmowę, a osiągasz to, wprowadzając jej ulubiony temat — ją samą. Mówicie o niej, więc będzie tym zainteresowana. Możesz użyć swojego „czytania z dłoni" do tego, by zasugerować jej pewne korzystne cechy — na przykład otwartość na nowe doznania, zmysłowość, bogatą wyobraźnię, odwagę w realizowaniu swoich potrzeb itp.
Aby uniknąć jej oporu: „E tam, wcale nie jestem taka otwarta", możesz użyć zwrotu: „Nie wiem, czy zdajesz sobie sprawę, że jesteś X" (zamiast X możesz wstawić: otwarta na nowe doświadczenia, wybitnie twórcza itp.) albo: „Może nie uświadamiasz sobie, jaka jesteś X". Poznajesz wyrażenie transowe występujące w tych zwrotach? Sugerujesz jej, że już jest X, tylko mogła jeszcze tego nie zauważyć.
Możesz też przeprowadzać rozmaite demonstracje tego, jak działa ludzki umysł, jak można zacząć czuć się dobrze, jak działają kotwice, jak można pracować z energią itp. Możesz opowiadać zajmujące historie, ujawnić, że zajmujesz się hipnozą, „która tak naprawdę polega nie na odbieraniu kontroli, tylko właśnie na dawaniu ludziom większej kontroli nad swoimi emocjami i pomaga czuć się rewelacyjnie. Najłatwiej można zahipnotyzować osoby inteligentne, które mają silną wolę i bogatą wyobraźnię. Czy chcesz się przekonać, czy jesteś taką osobą?". Wszystko to utrzyma zainteresowanie dziewczyny i sprawi, że będzie chciała z Tobą rozmawiać, co umożliwi Ci przejście do punktu 3. Innym sposobem realizacji punktu 2. jest bycie zabawnym. Jeśli sprawisz, że kobieta czuje się rozbawiona, śmieje się i jest odprężona, również zechce przebywać z Tobą dłużej. Jeśli potrafisz sprawić, aby ktoś zaczął się śmiać, pokazujesz, że nie jesteś spięty i zdenerwowany, a wręcz przeciwnie, jesteś odprężony i w dobrym nastroju. To ważne, bo ludzie nie lubią przebywać w towarzystwie spiętych nerwicowców. Bycie zabawnym działa bardzo dobrzej jednak trzeba pamiętać o małym haczyku. Pamiętaj, że mówimy teraz tylko o drugim punkcie, który ma za zadanie uchwycić i przyciągnąć uwagę dziewczyny. Nieco później będziesz chciał rozbudzić w niej dużo bardziej romantyczne i seksualne stany, a to może okazać się trudne, jeśli zakwalifikuje Ciebie jako klowna i wesołka. Dlatego, będąc zabawnym, rób to w inteligentny sposób i umiarkowanie.
Sprawiasz, że kobieta czuje się interesująca. W końcu każdy lubi czuć się ważny, każdy lubi czuć, że jest kimś wyjątkowym. Ten właśnie wariant jest ulubiony przez kobiety: sprawienie, żeby to ona poczuła się interesująco.
Każdy lubi myśleć, że jest kimś interesującym i wyjątkowym. Zwróć uwagę, kiedy ktoś daje Ci do zrozumienia, że jesteś ważny, a Twoja opinia jest istotna, to czujesz się z tym bardzo dobrze. Kobieta, z którą rozmawiasz — również.
Oczywiście, nie chodzi o to, żebyś z otwartą buzią powtarzał: „Och, jaka jesteś piękna, och, jaka jesteś interesująca". Nie tędy droga. Jeśli dobrze czujesz się w swojej skórze, czujesz się komfortowo jako mężczyzna, możesz powiedzieć np.: „To fascynujące, co robisz w swojej pracy, powiedz, co lubisz w tym najbardziej?" albo: „Zawsze ciekawiło mnie, jacy ludzie lubią robić X, powiedz, jak to się w twoim przypadku zaczęło?". Po czym słuchasz z zafascynowanym wyrazem twarzy, gdy ona mówi na temat, który jest dla niej najbardziej interesujący. Tym tematem jest oczywiście ona sama.
Możesz pytać o jej opinie w różnych sprawach (każdy lubi czuć się ekspertem). Spytaj się, co myśli o tym interesującym artykule, który czytałeś i który mówi o tym, w jaki sposób ludzie się spotykają. Taki artykuł może też mówić o tym, że kobiety inaczej wybierają mężczyzn jako partnerów na całe życie, a inaczej na chwilowy romans (potem możesz też powiedzieć, co na ten temat mówiła Twoja przyjaciółka Renata). Jaka jest jej opinia na temat różnic między kobietami a mężczyznami? Po prostu, zadawaj pytania i pozwól jej odwalić całą robotę. Jeśli będziesz pytał się z autentycznym zaciekawieniem, to kobieta będzie czuła, że jest interesująca i będzie chciała z Tobą dalej rozmawiać, co umożliwi Ci przejście do punku 3.
Oto poznałeś różne opcje i możliwości dotyczące punktu drugiego operacji pod tytułem „Uwodzenie". Punktu, w którym Twoim zadaniem jest uchwycenie i podtrzymanie uwagi kobiety. Pokazanie jej, że jesteś człowiekiem, z którym warto spędzać czas.
W punkcie trzecim rozpalasz jej fascynację i budzisz Jej intensywne stany emocjonalne. W poprzednich rozdziałach przedstawiliśmy mnóstwo narzędzi, przydatnych do osiągnięcia tego celu: sugestywne opisywanie, cytaty, kotwice, pytania. Używając ich właściwie, możesz przeprowadzić kobietę w ciągu 25 minut przez prawdziwą emocjonalną podróż dookoła świata. A samo to uczyni Ciebie dla niej kimś wyjątkowym. W ferworze wywoływania poszczególnych emocji, pamiętaj jedynie o tym, że ludzki umysł nie potrafi pozostawać w jednym stanie emocjonalnym dłużej niż kilka minut. Warto też przeplatać super skuteczne techniki normalną socjalną rozmową w stylu „Skąd jesteś?", „A ja z X" itd., która pozwoli opaść kobiecym emocjom do normalnego poziomu i potem wzbić się z nową energią w kolejny, indukowany przez Ciebie, stan.
Trochę bliżej przyjrzymy się czwartemu punktowi - domknięciom Przez domknięcie rozumiemy przejście na intymny, angażujący fizycznie, poziom kontaktu, taki jak pocałunek lub inna aktywność podobnego typu. Czasami domknięciem nazywa się każde zakończenie kontaktu, również takie jak zdobycie numeru telefonu czy adresu e-mail jednak nie jest to rodzaj zakończenia, o jaki Ci chodzi nieprawdaż?
Jeśli dobrze przeprowadziłeś punkt pierwszy, drugi i trzeci, to kolejny jest w zasadzie naturalną kontynuacją. Zanim jednak przejdziesz do domknięcia, zadaj sobie pytanie: ile razy dotknąłem jej do tej pory? Jak często naruszałem jej osobistą przestrzeń, przygotowując ją mentalnie do kolejnego kroku? Oczywiście, nie chodzi tu seksualny dotyk, ale o normalne, konwersacyjne pogłębianie kontaktu. Dotknięcie ręki, muśnięcie ramienia, delikatne dotknięcie kolana.
Jeśli tego nie zrobiłeś i nachylisz się, aby ją pocałować... może nie być na to gotowa. I nie chodzi wcale o to, że chcesz ją pocałować — na to akurat może mieć dużą ochotę — ALE O TO, ŻE JEST TO WASZ PIERWSZY W OGÓLE KONTAKT FIZYCZNY!
Jeśli kobieta podczas rozmowy z Tobą wielokrotnie doświadczyła Twojego dotyku, pocałunek nie będzie uruchamiał w niej żadnych sygnałów alarmowych. Będzie naturalną kontynuacją waszego kontaktu.
I wtedy brak aktywności z Twojej strony może być dla niej informacją: „Hej, co jest ze mną nie tak?", „Ja chcę go pocałować i widzę, że on ma na to ochotę i nic się nie dzieje. O co chodzi?". W jednym z poprzednich rozdziałów opisaliśmy niewerbalne sygnały wysyłane przez kobietę, które pozwolą Ci na wybranie dobrego momentu na podjęcie działania.
Więc, patrząc na to w ten sposób, jeśli dobrze przeprowadziłeś punkt pierwszy, drugi i trzeci, to pocałunek i głębsze warianty zamknięć są Twoim moralnym obowiązkiem wobec kobiety — więc zamykaj i baw się dobrze.
Na koniec jeszcze jedna ważna uwaga. Nie uwiedziesz żadnej kobiety, jeśli będziesz siedział w domu z puszką piwa przed telewizorem, licząc, że może akurat przez pomyłkę Pamela Anderson zapuka do Twoich drzwi i będziesz mógł ją uwieść. Aby opanować te umiejętności, musisz wyjść do ludzi i rozmawiać z kobietami. Na szczęście na świecie jest 6 miliardów ludzi, z czego 3 miliardy to kobiety. Spotykasz je wszędzie, więc zacznij z nimi rozmawiać. Nie oczekuj, że od razu zaczniesz przechodzić przez wszystkie cztery fazy z każdą kobietą. Na początek skup się na otwarciach, przez miesiąc wyłącznie nawiązuj rozmowy z obcymi kobietami. Gdy już będziesz się czuć z tym zupełnie komfortowo, zacznij przechodzić do fazy drugiej. Na pewno zauważysz, że z niektórymi kobietami, do których podchodzisz, rozmawia Ci się łatwiej, zacznij więc z tymi kobietami bawić się w przyciąganie ich uwagi, stosując metody przeprowadzania drugiego kroku. Gdy nabędziesz w tym wprawy, przechodź do punktu drugiego również z kobietami, które w pierwszej chwili nie były zbyt zachęcające. Rozwijaj swe umiejętności, przechodząc dalej do punktu 3. i 4.
Obnaż się. One chcą patrzeć . Ty chcesz mieć na nie haka. Załóż na stronie www.uwodzić.pl bloga, w którym będziesz opisywać swoje podejścia, podchody, rozmowy i interakcje z kobietami. Daj sobie pełne prawo do popełniania błędów i uczenia się z nich. Po każdej rozmowie z kobietą zadaj sobie dwa pytania:

Co zrobiłem dobrze?
Co mogę w przyszłości zrobić inaczej?

I zapisz odpowiedzi w swoim dzienniku. Aby się jak najszybciej nauczyć tych umiejętności, skupiaj się na tym, co zrobiłeś dobrze i na tym, co w przyszłości możesz zrobić lepiej. Używaj swojej wyobraźni, by ćwiczyć odnoszenie sukcesów i rozwijanie swoich umiejętności.
Aby przyspieszyć proces zmiany dawnych zachowań na nowe, często stosuj technikę znaną jako generator nowych zachowań.

Generator nowych zachowań
1.	Określ zachowanie, które chcesz zmienić. Wyobraź sobie, że siedzisz w kinie. Wyświetl w swoim umyśle film, na którym widzisz siebie samego, zachowującego się w sposób, który chcesz zmienić na lepszy. Ważne jest, żebyś na tym filmie widział siebie samego, patrząc jako widz, a nie jako uczestnik.
2.	Przewiń ten film szybko do tyłu. Obserwuj siebie, jak poruszasz się do tyłu, jak mówisz do tyłu, jak inni ludzie tak samo poruszają się do tyłu. Niech to będzie czarno-biały film, niewyraźny, mały, zamazany. Powtórz ten krok kilka razy.
3.	Wyobraź sobie nowe zachowanie, którym chcesz zastąpić to stare, niepożądane. Zobacz siebie samego, jak zachowujesz się w nowy sposób. Jeśli trudno Ci wymyślić nowe zachowanie, pomyśl o kimś, kto w danej sytuacji zachowuje się tak, jak chcesz się zachować (przykładowo, jak by w tej sytuacji zachował się James Bond?). Obejrzyj w wyobraźni tę osobę, po czym ustaw obok niej siebie, zachowującego się w taki sam sposób. Jeśli nie jesteś zadowolony z nowego sposobu zachowania, obejrzyj ten film nawet kilkakrotnie, wprowadzając stosowne zmiany, Pamiętaj, by Twój film uwzględniał reakcje dziewczyny na Twoje nowe zachowanie. Zobacz jak ona na Ciebie patrzy - zafascynowana, zachwycona i podniecona.
4.	Gdy jesteś już w pełni zadowolony z nowego zachowania, wejdź do środka filmu i obejrzyj całość, tak jakbyś brał w nim udział. Im pełniej wyobrazisz sobie nowe obrazy, dźwięki i odczucia, tym nowe zachowanie bardziej się utrwali. Pamiętaj o tym, by film zaczynał się od sygnału uruchamiającego nowe zachowanie — może być nim np. wyraz twarzy dziewczyny, to, co ona mówi lub robi.

Ćwicz w swojej wyobraźni odnoszenie sukcesów, a będzie Ci znacznie łatwiej odnosić je w rzeczywistości! A potem wyjdź z domu, zacznij rozmawiać z kobietami i baw się dobrze!

Analiza „sesji" podrywu Yebiego

W tym rozdziale znajdziesz fragmenty blogu Yebiego, który jest zapisem różnych „ćwiczeń terenowych" naszego najzdolniejszego studenta. „Ćwiczenia" te w większości są oparte na tych samych technikach, które poznałeś, czytając tę książkę, zatem dokonamy analizy zastosowanych przez niego strategii i technik.
Najpierw przeczytaj poniższy fragment blogu i sprawdź, czy rozumiesz, co i jak Yebi robił.

YEBIBLOG wykładzik „O TYM, JAK DZIAŁA LUDZKI UMYSŁ"
Ostatnio fuksem trafiło mi się po raz pierwszy wygłosić wykładzik na temat NLP. Znajomy, który wie o moich fascynacjach (NLP, nie NLS) poprosił mnie o mały wykładzik dla jego studentów (mała prywatna uczelnia w jednym ze średnich miast). Najpierw się wahałem, ale pomyślałem, że na takiej uczelni może być niezły teren łowiecki (moje wyobrażenia potwierdziły się — tłumy łownych towarów w wieku studenckim. Mniam!). W klasie okazało się, że na 20 osób 19 to dziewczyny, z czego 6 — naprawdę super! Musiałem się nieźle skoncentrować na tym, co robię, i na ustalaniu strategii, żeby mi nie stanął przed całą salą. Pomyślałem sobie, że to niezła okazja, żeby się pobawić i podałem temat: „Jak działa ludzka wyobraźnia" Ale jazda! 19 lasek, które robią obrazy w głowach i mówią sobie w duchu to, co JA im sugeruję! Zacząłem od „eksperymentu", prosząc je, żeby sobie wyobraziły coś, czego naprawdę gorąco pragną, czegoś, co sprawia im przyjemność niemal rozkosz. Obniżyłem trochę ton głosu. W pierwszej ławce siedziała śliczna brunetka i zauważyłem, że gdy zaczęła sobie wyobrażać to „coś", jej wzrok utkwił w przestrzeni na wprost, trochę na lewo na wysokości około metra. Wzrok jej się na moment „zeszklił", co — jak czytałem w książkach o hipnozie — jest oznaką, że wyobraźnia działa i to działa na emocje. W tym momencie wpadł mi do głowy pomysł, żeby stanąć dokładnie w tym miejscu. Żeby było śmieszniej, kiedy stanąłem w tym miejscu, to mój rozporek znalazł się dokładnie na linii jej wzroku! Następnie zacząłem opisywać im submodalności i opowiadać o czymś tam (zauważyłem, że brunetka ma trochę nieobecny wyraz twarzy, ale ciągle wpatruje się z odległości 2 metrów w mój rozporek!). Potem powiedziałem: „Każdy człowiek może osiągnąć dzięki sile swojego umysłu to, czego pragnie, bla, bla, bla". Potem zacząłem mówić o tym, jak działa „nie" itd. I wtedy jakaś laska (brzydka) zapytała o manipulowanie. Powiedziałem, że każdy ma system wartości i jeśli ktoś nie chce czegoś zrobić, to się nie da go nakłonić do tego. A dalej: „Gdybym powiedział np. do Kasi (śliczna brunetka wpatrzona w mój rozporek): »Nie wyobrażaj sobie, jak by to było, gdybyś nagle zaczęła fantazjować na temat namiętnego seksu z żonatym facetem i z zaskoczeniem odkryła, że cię ta (pokazałem na swojego fiuta) możliwość pociąga... Pewnie twoja wyobraźnia, Kasiu, nie odważyłaby się wytworzyć obrazu, w którym widzisz siebie, jak leżysz z nim nago i czujesz, jak palec z obrączką pieści twoje najwrażliwsze miejsca... Jej podświadomość by spróbowała powstrzymać ta fantazje...«".
He, he... Kasia w tym momencie była czerwona, ale oddech jej się pogłębił. Potem powiedziałem: „Niektórzy faceci próbują używać tych technik w głupi sposób, widziałem, jak po jednym szkoleniu w czasie przerwy jeden koleś podszedł do dziewczyny i, patrząc jej w oczy (tu złapałem kontakt wzrokowy z Kasią), powiedział: »Chciałbym rozebrać cię do naga, znaleźć twoje najwrażliwsze miejsca i pieścić cię językiem, tak żebyś zaczęła przeżywać najbardziej intensywną rozkosz nie do wytrzymania, a potem wejść w cielne tak jak najbardziej lubisz i doprowadzić cię do orgazmu... a potem powtórzyć to jeszcze wiele razy... «. Tylko czy on sobie wyobrażał, że ona mu powie (tu znowu kontakt wzrokowy): »Przyjdź do mnie do pokoju po zajęciach« (tu pokazałem klucz od pokoju, tak żeby było widać numer".
Połowa lasek już miała wypieki, a jedna powiedziała: „Przestań już, nie opowiadaj", potem zaczęły się nerwowo śmiać! Kasia wyskoczyła z sali zaraz po zakończeniu wykładu, jakby ją coś parzyło. Mówi się — trudno.
Ale okazało się, że to jeszcze nie był koniec wieczór Gdy już wychodziłem z sali, to podeszła do mnie inna bardzo fajna laseczka i powiedziała, że chciałaby ze mną porozmawiać, więc czy możemy pójść gdzieś na kawę. Poszliśmy do uczelnianej kafejki. Gdy już piliśmy kawę zapytała mnie, czy wierzę w przeznaczenie, bo ona tak i gdy słuchała tego, co mówiłem, to czuła, że ją to GŁĘBOKO PORUSZA i nigdy jeszcze tak się nie czuła, słuchając obcego faceta na wykładzie. Na to ja jej odpowiedziałem że tak, wierzę. Powiedziałem: „Czasem się zdarza, że spotykasz kogoś i od razu czujesz, że coś cię ciągnie do tej (pokazałem na siebie) osoby, czasem tak bardzo, że jedyne czego chcesz, to jak najszybciej odkryć, jak to będzie przytulić się do tego kogoś i roztopić się w przyjemności...". A ona na to: „Muszę ci się do czegoś przyznać, na wykładzie cały czas wyobrażałam sobie seks z tobą, nie wiem, dlaczego odważyłam ci się do tego przyznać, chyba dlatego, że czuję się z tobą tak, jakbyśmy znali się od lat". No to ja powiedziałem: „W godzinie szczerości powiem ci, że ja mam w tej chwili też takie myśli, chodź do mnie do pokoju i przytulimy się". O kurwa! Ona wstała, zebraliśmy rzeczy i bardzo szybkim krokiem przeszliśmy do budynku hotelowego, do mojego pokoju. Tam oczywiście od drzwi już zacząłem ją rozbierać i dymaliśmy się na podłodze. Tutaj ciekawostka: To był „rykoszet", bo celowałem w śliczną Kasię! Ale ta też była fajna!
Czy już masz jakieś pomysły, jakie metody zastosował Yebi podczas swojego podrywu?
A teraz zapoznaj się ze szczegółową analizą tego samego fragmentu.

YEBIBLOG wykładzik „O TYM, JAK DZIAŁA LUDZKI UMYSŁ"
Nasz komentarz jest zaznaczony kursywą, czyli czcionką pochyloną.

Ostatnio, fuksom trafiło mi się po raz pierwszy wygłosić wykładzik na temat NLP. Znajomy, który wie o moich fascynacjach (NLP, nie NLS) poprosił mnie o mały wykładzik dla jego studentów (mała prywatna uczelnia w jednym ze średnich miast). Najpierw się wahałem, ale pomyślałem, że na takiej uczelni może być niezły teren łowiecki (moje wyobrażenia potwierdziły się — tłumy łownych towarów w wieku studenckim. Mniam!). W klasie okazało się, że na 20 osób, 19 to dziewczyny, z czego 6 — naprawdę super! Musiałem się nieźle skoncentrować na tym, co robię i na ustalaniu strategii, żeby mi nie stanął przed całą sala. Pomyślałem sobie, że to niezła okazja, żeby się pobawić i podałem temat: „Jak działa ludzka wyobraźnia". Ale jazda! 19 lasek, które robią obrazy w głowach i mówią sobie w duchu to, co JA im sugeruję!
Doskonała i wygodna „rama", umożliwiająca mu nie tylko rozmowę z kobietą na nietypowy temat, ale też wydawanie jej poleceń, aby przeprowadzała różne eksperymenty w swoim umyśle, wytwarzała obrazy i udzielała Ci informacji. W dodatku od razu pozwoliło mu to zająć w jej umyśle pozycję autorytetu.
Zacząłem od „eksperymentu", prosząc je, żeby sobie wyobraziły coś, czego naprawdę gorąco pragną, czegoś, co sprawia im przyjemność, niemal rozkosz.
Yebi poprosił je, aby przywołały myśli na temat tego, czego gorąco pragną, tego, co sprawia im rozkosz. Gdy 19 kobiet robi to jednocześnie, bardzo prawdopodobne jest, że większość z nich pomyśli o seksie i wejdą w stan lekkiego podniecenia lub oczekiwania na zmysłową, seksualną przyjemność. Doskonała okazja, aby wyselekcjonować te, które są najbardziej podatne na sugestię. Taką metodę stosują hipnotyzerzy sceniczni, aby wybrać z widowni osoby, które będą najlepszymi obiektami hipnotycznymi. Obniżyłem trochę ton głosu.
Yebi założył kotwicę tonalną. Gdy potem użyje tego tonu głosu, to te z nich, u których doszło do zakotwiczenia, czyli najprawdopodobniej te najbardziej podatne, szybko zaczną odczuwać to uczucie lekkiego podniecenia lub oczekiwania na zmysłową, seksualną przyjemność.
W pierwszej ławce siedziała śliczna brunetka i zauważyłem, że gdy zaczęła sobie wyobrażać to „coś", jej wzrok utkwił w przestrzeni na wprost, trochę na lewo na wysokości około metra. Wzrok jej się na moment „zeszklił", co — jak czytałem w książkach o hipnozie — jest oznaką, że wyobraźnia działa i to działa na emocje.
Yebi wyselekcjonował obiekt podrywu — dziewczynę, która sprawiała wrażenie wyjątkowo podatnej. W takiej sytuacji Yebi traktuje to jako okazję do wstępnej selekcji „kandydatki". Oczywiście wybiera takie, które są podatne na sugestie.
W tym momencie wpadł mi do głowy pomysł, żeby stanąć dokładnie w tym miejscu. Żeby było śmieszniej, kiedy stanąłem w tym miejscu, to mój rozporek znalazł się dokładnie na linii jej wzroku! Następnie zacząłem opisywać im submodalności i opowiadać o czymś tam (zauważyłem, że brunetka ma trochę nieobecny wyraz twarzy, ale ciągle wpatruje się z odległości 2 metrów w mój rozporek!). Potem powiedziałem: „Każdy człowiek może osiągnąć dzięki sile swojego umysłu to, czego pragnie, bla, bla, bla". Potem zacząłem mówić o tym, jak działa „nie" itd. I wtedy jakaś laska (brzydka) zapytała o manipulowanie. Powiedziałem, że każdy ma system wartości i jeśli ktoś nie chce czegoś zrobić, to się nie da go nakłonić do tego. A dalej: „Gdybym powiedział np. do Kasi (śliczna brunetka wpatrzona w mój rozporek): »Nie wyobrażaj sobie, jak by to było, gdybyś nagle zaczęła fantazjować na temat namiętnego seksu z żonatym facetem i z zaskoczeniem odkryła, że cię ta (pokazałem na swojego fiuta) możliwość pociąga...«".
Tutaj Yebi wykorzystał właściwość ludzkiego umysłu, polegającą na tym, że podświadomość nie rozumie zaprzeczeń. Tak naprawdę powiedział do podświadomości Kasi: „Wyobrażaj sobie, jak by to było, gdybyś nagle zaczęła fantazjować na temat namiętnego seksu z żonatym facetem". Jest to znany z hipnozy ericksonowskiej „wielopoziomowy komunikat", który jest odbierany inaczej przez podświadomość, a inaczej przez świadomość człowieka. „Pewnie twoja wyobraźnia, Kasiu, nie odważyłaby się wytworzyć obrazu, w którym widzisz siebie, jak leżysz z nim nago i czujesz, jak palec z obrączką pieści twoje najwrażliwsze miejsca... Jej podświadomość by spróbowała powstrzymać ta fantazje...".
Tutaj, za pomocą umiejętnie rzuconego wyzwania, Yebi sprowokował umysł Kasi („Jak to, ja nie odważyłabym się wytworzyć obrazu?! Proszę bardzo!") i wprowadził do jej umysłu odpowiednią „myśl". Jak pamiętasz z wcześniejszej lektury, taki obraz zaczyna być traktowany jako własna fantazja, myśl i dana osoba zaczyna ją rozważać na zasadzie „Przeszło mi przez myśl".
He, he... Kasia w tym momencie była czerwona, ale oddech jej się pogłębił.
Yebi zaobserwował oznaki mówiące o tym, że Kasia zareagowała na sugestię i jej fantazja wywołuje w niej stan podekscytowania.
Potem powiedziałem: „Niektórzy faceci próbują używać tych technik w głupi sposób, widziałem, jak po jednym szkoleniu w czasie przerwy jeden koleś podszedł do dziewczyny i, patrząc jej w oczy (tu złapałem kontakt wzrokowy z Kasią), powiedział: »Chciałbym rozebrać cię do na ga, znaleźć twoje najwrażliwsze miejsca i pieścić cię językiem, tak żebyś zaczęła przeżywać najbardziej intensywną rozkosz nie do wytrzymania, a potem wejść w ciebie tak jak najbardziej lubisz i doprowadzić cię do orgazmu... a potem powtórzyć to jeszcze wiele razy... «".
Yebi wykorzystuje cytat, dokładnie w ten sam sposób, jak w kawale „Bez jaj".
Tylko czy on sobie wyobrażał, że ona mu powie (tu znowu kontakt wzrokowy): »Przyjdź do mnie do pokoju po zajęciach« (tu pokazałem klucz od pokoju, tak żeby było widać numer".
Wydaje ukryte wewnątrz cytatu polecenie (wraz z dokładną instrukcją, jak trafić na właściwe miejsce).
Połowa lasek już miała wypieki, a jedna powiedziała: „Przestań już, nie opowiadaj", potem zaczęły się nerwowo śmiać! Kasia wyskoczyła z sali zaraz po zakończeniu wykładu, jakby ją coś parzyło. Mówi się — trudno.
Najwyraźniej Yebi zaniedbał przekierowania stanu Kasi na siebie i to, co prawdopodobnie osiągnął, to silne napalenie Kasi, która zrealizowała je ze swoim chłopakiem (najprawdopodobniej). Gdyby Yebi przeprowadził swoją akcję z Kasią, zbudowawszy wcześniej z nią dobry kontakt i mocniej zakotwiczył jej odczucia na siebie, mógłby osiągnąć sukces, jest to też świetny przykład dobrej postawy, jak wiesz Yebi nie powiedział sobie „Odniosłem porażkę, to wszystko nie działa, ja się nie nadaję", tylko kontynuował swoje łowy.
Ale okazało się, że to jeszcze nie był koniec wieczoru. Gdy już wychodziłem z sali, to podeszła do mnie inna bardzo łajna laseczka i powiedziała, że chciałaby ze mną porozmawiać, więc czy możemy pójść gdzieś na kawę. Poszliśmy do uczelnianej kafejki. Gdy już piliśmy kawę, zapytała mnie, czy wierzę w przeznaczenie, bo ona tak i gdy słuchała togo, co mówiłem, to czuła, że ją to GŁĘBOKO PORUSZA i nigdy jeszcze tak się nie czuła, słuchając obcego faceta na wykładzie.
To jest kolejny przykład na to, jak nieświadomy umysł nie potrafi odróżnić odmiany przez osoby i automatycznie identyfikuje się z danym przeżyciem i odczuciem.
Na to ja jej odpowiedziałem, że tak, wierzę. Powiedziałem: „Czasem się zdarza, że spotykasz kogoś i od razu czujesz, że coś cię ciągnie do tej (pokazałem na siebie) osoby, czasem tak bardzo, że jedyne, czego chcesz, to jak najszybciej odkryć, jak to będzie przytulić się do tego kogoś i roztopić się w przyjemności...".
Yebi znowu wywołuje stan emocjonalny („pociąg") i sugeruje jej działanie („przytulić się i roztopić w przyjemności").
A ona na to:. „Muszę ci się do czegoś przyznać, na wykładzie cały czas wyobrażałam sobie seks z tobą, nie wiem, dlaczego odważyłam ci się do tego przyznać, chyba dlatego, że czuję się z tobą tak, jakbyśmy znali się od lat".
Bardzo dobry kontakt, o czym świadczy stwierdzenia „czuję się z tobą tak, jakbyśmy znali się od lat".
No to ja powiedziałem: „W godzinie szczerości powiem ci, że ja mam w tej chwili też takie myśli, chodź do mnie do pokoju i przytulimy się".
Szybkie domknięcie we właściwym momencie!
O kurwa! Ona wstała, zebraliśmy rzeczy i bardzo szybkim krokiem przeszliśmy do budynku hotelowego, do mojego pokoju. Tam oczywiście od drzwi już zacząłem ją rozbierać i dymaliśmy się na podłodze. Tutaj ciekawostka: To był „rykoszet", bo celowałem w śliczną Kasię! Ale ta też była fajna!
Dobra ilustracja tego, o czym czytałeś wcześniej — gdy odpuścisz sobie nastawianie się na konkretną, „tę jedyną" kobietę, to zaczynają Ci się przydarzać ciekawe doświadczenia. Ten „case" świetnie pokazuje, jak przeprowadzić selekcję obiektu, stosować techniki lingwistyczne i kotwice.
A teraz zapoznaj się z resztą blogu i dokonaj samodzielnej analizy stosowanych przez Yebiego technik i strategii w każdej z opisanych sytuacji.

YEBIBLOG
Jakiś czas temu trafiłem na rodzaj szkolenia (bo nie wiem jak to nazwać, byłem na czymś takim pierwszy raz w życiu), które przewróciło moje życie i wyobrażenia o świecie do góry nogami. Postanowiłem więc spisać swoje wrażenia, szczególnie z okresu po tym szkoleniu. O samym szkoleniu nie będę pisał, jeśli ktoś chce się dowiedzieć, to niech zajrzy od wwww.nls.pl.
Ale może zacznę od początku i po kolei. Nazywam się Yebi. Oczywiście, nie nazywam się tak na co dzień, ale ze względu na to, o czym będę pisał, ukryję się za tym pseudonimem. Mam 37 lat, pracuję w finansach na dość wysokim stanowisku, zarabiam bardzo dobrze i jestem od 12 lat żonaty. Wyglądam, trzeba przyznać, całkiem przeciętnie, jestem trochę podtyty i łysieję. Większość kobiet nie zwróciłoby na mnie uwagi, mijając mnie na ulicy. Do tego jestem chorobliwie nieśmiały, zwłaszcza w towarzystwie kobiet. A raczej byłem do niedawna nieśmiały. Któregoś dnia przeglądałem oferty szkoleniowe w internecie i trafiłem na coś dziwnego. Ktoś ogłaszał szkolenie dla mężczyzn na temat pozbywania się nieśmiałości i zyskiwania swobody w rozmowach z kobietami. Obiecywali jeszcze jakieś sztuczki związane z uwodzeniem ich, ale te dwie pierwsze sprawy wystarczająco rozbudziły moją ciekawość bo... od zawsze marzyłem, żeby to osiągnąć — pozbyć się nieśmiałości i zyskać pewność siebie w rozmowach z atrakcyjnymi kobietami. Powiem więcej — do dwudziestego piątego roku życia byłem dziewicem. Nie tylko nie miałem stosunku z kobietą (z mężczyzną też nie)„ ale nawet nigdy nie włożyłem ręki w majtki żadnej z nich. Miałem czasami koleżanki, z którymi się przyjaźniłem, ale gdy zaczynałem wykonywać jakieś ruchy, to słyszałem: „Bardzo cię lubię, jesteś moim przyjacielem i uwielbiam z tobą rozmawiać, bo czuję się z Tobą tak swobodnie i spokojnie, ale...". Rżnęły się z innymi i MNIE się skarżyły, że tamci ich nie rozumieją! Parę razy umawiałem się na tzw. randki, które kończyły się podobnie, czyli przyjacielskim całusem w policzek, a z mojej strony — samotnym powrotem do domu i pełną pasji nocą z... własną ręką. Po jakimś czasie byłem już zdesperowany na tyle, że nawet zapisałem się na psychoterapię grupową, gdzie powiedzieli mi, żebym:

a) to zaakceptował;
b) był sobą;
c) był miłym człowiekiem i czekał, a samo przyjdzie.

Żadna z tych strategii nie doprowadziła mnie do dymania i utraty dziewictwa. Dopiero pewna zaniepokojona zbliżającą się trzydziestką poczciwa kobieta dała mi dupy, ale zażądała za to słonej ceny, czyli została moją żoną. Tak więc, gdy trafiłem na to ogłoszenie, to pomyślałem sobie najpierw, że to jest jakiś kompletny kit, zbyt piękne, aby było prawdziwe. Z drugiej strony, to, o czym pisali, dokładnie pasowało do moich własnych doświadczeń i przemyśleń. Wiedziałem sporo na temat NLP, na które się powoływali, i wiedziałem, że NLP naprawdę działa. Nawet wybierałem się na kurs. Pomyślałem sobie: „Raz się żyje. A co, jeśli to jest właśnie taka okazja, jaka się trafia jeden raz w życiu?" Zapisałem się. Nie będę się rozpisywał na temat tego, co tam było, powiem tylko, że te techniki, przez które mnie „przepuścili" trenerzy, z początku wydawały mi się dziwne, zupełnie niepodobne do tego opowiadania o sobie u psychologa. Jak powiedziałem im o tym, że psycholog kazał mi „zaakceptować sytuację" i czekać, to odparli, że ich filozofia jest odwrotna: nigdy nie akceptować ograniczeń i szukać rozwiązania. Tak czy owak, ważne jest to, co zdarzyło mi się po kursie — już pierwszego dnia.
Poszliśmy wieczorem w miasto ćwiczyć podchodzenie do ładnych nieznajomych lasek i tu przeżyłem pierwsze zaskoczenie: mój dawny niepokój zniknął, jakby go nigdy nie było! W ciągu godziny podszedłem do 14 lasek i po krótkiej rozmowie dostawałem numery telefonów. Żadna z nich nie chciała mnie pogryźć. Po siódmej poczułem się jak inny człowiek i zacząłem się tym bawić. Może nie brzmi to jak mega sukces, w rodzaju przelecenia Catherine Zeta Jones, ale dla mnie to było coś nawet więcej. To było rok temu, od tego czasu, stosując to, czego się nauczyłem na szkoleniu, „przeleciałem" 21 lasek, i to nie były żadne kaszaloty, tylko bardzo ładne i zgrabne dziewczyny w różnym wieku i to ja zawsze byłem inicjatorem od początku do końca, często startując z pozycji, którą kiedyś uważałem za z góry przegraną czyli: „Nie jesteś w moim typie" lub „Mam chłopaka".

PIERWSZA AKCJA BOJOWA
Było to jakiś czas po szkoleniu. Jadę pociągiem z Warszawy i w przedziale siedzę naprzeciwko bardzo fajnej laski. Szatynka, na oko 25 lat, taki typ menedżerki. Postanowiłem przećwiczyć na otwarciu tekst z „przeznaczeniem". Zacząłem na nią zerkać, celowo tak, żeby zauważyła, że przyglądam jej się co jakiś czas. Gdy to spostrzegła, to powiedziałem do niej: „Przepraszam, że tak się pani przyglądam, ale mam wrażenie, że już się kiedyś spotkaliśmy". Ona dość uprzejmie odpowiedziała, że nie przypomina sobie. Ja na to (użyłem gotowego wzorca): „Czy to nie jest niesamowite...?". Zawiesiłem głos i czekałem. Ona spojrzała pytająco na mnie. Ja na to: „Czy zdarzyło się pani kiedyś spotkać kogoś pierwszy raz w życiu i mieć wrażenie, że znacie się od dawna? Wiesz jak to jest, kiedy patrzysz na kogoś i masz wrażenie..."(przeleciałem słowo w słowo cały wzorzec z naszego tajnego podręcznika). Zaczęliśmy rozmawiać...
Po około 30 minutach rozmawialiśmy już o seksie! Pomyślałem, że trzeba kuć żelazo, póki gorące i zacząłem następny wzorzec: „Moja siostra Renata opowiadała mi..." Efekt był taki, że laska pożerała mnie wzrokiem i sama poprosiła o mój numer telefonu! Takich sytuacji zdarzyło mi się parę, zanim nie doszło do tej, o której chcę teraz napisać.

YEBIBLOG WYKŁADZIK: „O TYM, JAK DZIAŁA LUDZKI UMYSŁ"
Ostatnio, fuksem trafiło mi się po raz pierwszy wygłosić wykładzik na temat NLP. Znajomy, który wie o moich fascynacjach (NLP, nie NLS) poprosił mnie o mały wykładzik dla jego studentów (mała prywatna uczelnia w jednym ze średnich miast). Najpierw się wahałem, ale pomyślałem, że na takiej uczelni może być niezły teren łowiecki (moje wyobrażenia potwierdziły się — tłumy łownych towarów w wieku studenckim. Mniam!). W klasie okazało się, że na 20 osób, 19 to dziewczyny, z czego 6 — naprawdę super! Musiałem się nieźle skoncentrować na tym, co robię i na ustalaniu strategii, żeby mi nie stanął przed całą sala. Pomyślałem sobie, że to niezła okazja, żeby się pobawić i podałem temat: „Jak działa ludzka wyobraźnia". Ale jazda! 19 lasek, które robią obrazy w głowach i mówią sobie w duchu to, co JA im sugeruję! Zacząłem od „eksperymentu", prosząc je, żeby sobie wyobraziły coś, czego naprawdę gorąco pragną, czegoś, co sprawia im przyjemność, niemal rozkosz. Obniżyłem trochę ton głosu. W pierwszej ławce siedziała śliczna brunetka i zauważyłem, że gdy zaczęła sobie wyobrażać to „coś", jej wzrok utkwił w przestrzeni na wprost, trochę na lewo na wysokości około metra. Wzrok jej się na moment „zeszklił", co —jak czytałem w książkach o hipnozie — jest oznaką, że wyobraźnia działa i to działa na emocje. W tym momencie wpadł mi do głowy pomysł, żeby stanąć dokładnie w tym miejscu. Żeby było śmieszniej, kiedy stanąłem w tym miejscu, to mój rozporek znalazł się dokładnie na linii jej wzroku! Następnie zacząłem opisywać im submodalności i opowiadać o czymś tam (zauważyłem, że brunetka ma trochę nieobecny wyraz twarzy, ale ciągle wpatruje się z odległości 2 metrów w mój rozporek!). Potem powiedziałem: „Każdy człowiek może osiągnąć dzięki sile swojego umysłu to, czego pragnie, bla, bla, bla". Potem zaczajeni mówić o tym, jak działa „nie" itd. I wtedy jakaś laska (brzydka) zapytała o manipulowanie. Powiedziałem, że każdy ma system wartości i jeśli ktoś nie chce czegoś zrobić, to się nie da go nakłonić do tego. A dalej: „Gdybym powiedział np. do Kasi (śliczna brunetka wpatrzona w mój rozporek): »Nie wyobrażaj sobie, jak by to było, gdybyś nagle zaczęła fantazjować na temat namiętnego seksu z żonatym facetem i z zaskoczeniem odkryła, że cię ta (pokazałem na swojego fiuta) możliwość pociąga... Pewnie twoja wyobraźnia, Kasiu, nie odważyłaby się wytworzyć obrazu, w którym widzisz siebie, jak leżysz z nim nago i czujesz, jak palec z obrączką pieści twoje najwrażliwsze miejsca... Jej podświadomość by spróbowała powstrzymać ta fantazje...«".
He, he... Kasia w tym momencie była czerwona, ale oddech jej się pogłębił. Potem powiedziałem; „Niektórzy faceci próbują używać tych technik w głupi sposób, widziałem, jak po jednym szkoleniu w czasie przerwy jeden koleś podszedł do dziewczyny i, patrząc jej w oczy (tu złapałem kontakt wzrokowy z Kasią), powiedział: »Chciałbym rozebrać cię do naga, znaleźć twoje najwrażliwsze miejsca i pieścić cię językiem, tak żebyś zaczęła przeżywać najbardziej intensywną rozkosz nie do wytrzymania, a potem wejść w ciebie tak jak najbardziej lubisz i doprowadzić cię do orgazmu... a potem powtórzyć to jeszcze wiele razy.. Tylko czy on sobie wyobrażał, że ona mu powie (tu znowu kontakt wzrokowy): »Przyjdź do mnie do pokoju po zajęciach« (tu pokazałem klucz od pokoju, tak żeby było widać numer".
Połowa lasek już miała wypieki, a jedna powiedziała: „Przestań już, nie opowiadaj", potem zaczęły się nerwowo śmiać! Kasia wyskoczyła z sali zaraz po zakończeniu wykładu, jakby ją coś parzyło. Mówi się — trudno.
Ale okazało się, że to jeszcze nie był koniec wieczoru. Gdy już wychodziłem z sali, to podeszła do mnie inna bardzo fajna laseczka i powiedziała, że chciałaby ze mną porozmawiać, więc czy możemy pójść gdzieś na kawę. Poszliśmy do uczelnianej kafejki. Gdy już piliśmy kawę, zapytała mnie, czy wierzę w przeznaczenie, bo ona tak i gdy słuchała tego, co mówiłem, to czuła, że ją to GŁĘBOKO PORUSZA i nigdy jeszcze tak się nie czuła, słuchając obcego faceta na wykładzie. Na to ja jej odpowiedziałem, że tak, wierzę. Powiedziałem: „Czasem się zdarza, że spotykasz kogoś i od razu czujesz, że coś cię ciągnie do tej (pokazałem na siebie) osoby, czasem tak bardzo, że jedyne, czego chcesz, to jak najszybciej odkryć, jak to będzie przytulić się do tego kogoś i roztopić się w przyjemności...". A ona na to: „Muszę ci się do czegoś przyznać, na wykładzie cały czas wyobrażałam sobie seks z tobą, nie wiem, dlaczego odważyłam ci się do tego przyznać, chyba dlatego, że czuję się z tobą tak, jakbyśmy znali się od lat". No to ja powiedziałem: „W godzinie szczerości powiem ci, że ja mam w tej chwili też takie myśli, chodź do mnie do pokoju i przytulimy się". O kurwa! Ona wstała, zebraliśmy rzeczy i bardzo szybkim krokiem przeszliśmy do budynku hotelowego, do mojego pokoju. Tam oczywiście od drzwi już zacząłem ją rozbierać i dymaliśmy się na podłodze. Tutaj ciekawostka: To był „rykoszet", bo celowałem w śliczną Kasię! Ale ta też była fajna!

OBRĄCZKA
Coś na temat NLPerek (NLPerka — kobieta, która interesuje się NLP. Jeśli nie słyszałeś o NLP, to zajrzyj na stronę www.nlp.pl) i obrączek: rozmawiałem z laską, która jest po kursie NLP (ciemne włosy, trochę pulchna, ale promieniująca seksualną energią jak rynek w Czarnobylu). Powiedziałem jej, że byłem na NLS, zareagowała mieszaniną ciekawości i prowokacji, dokładnie w stylu: „No to pokaż, co umiesz!" (rewelacja, nie? Sama się prosi, żeby ją uwodzić!). Spojrzałem jej głęboko w oczy i lekko wibrującym, obniżonym głosem powiedziałem: „Ewo...", zrobiłem pauzę, a potem krok do tylu i tym samym tonem: „Nie... ty wyraźnie jesteś... Nie. Dajmy spokój". I trochę się odsunąłem, udając, że się wycofuję, odwróciłem wzrok. Ona na to: „Co? Co? No, powiedz, co ja jestem??!!" i pochyliła się w moją stronę, tak że jej twarz znalazła się jakieś 30 - 40 cm od mojej. Odwróciłem się do niej, spojrzałem jej w oczy i powiedziałem: „Ty, Ewo, nie wyglądasz mi na kobietki która byłaby zdolna patrzeć na żonatego mężczyznę i fantazjować, jak to by było, gdybyś odczuwała podniecenie i wyobrażała sobie, że pieści twoje najwrażliwsze miejsca...". Słuchajcie, patrzyła na moją twarz jak zahipnotyzowana, wypuściła głośniej powietrze. Odsunąłem się i podniosłem do góry rękę z obrączką i dodałem: „Nie myślę, żebyś była kobietą, która pozwala sobie fantazjować na temat takiej ręki z obrączką (tu podniosłem rękę trochę wyżej, pokazując obrączkę), jak cię pieści... Nie sądzę, żeby taka kobieta jak ty potrafiła sobie wyobrazić, jak kocha się z żonatym facetem i nawet ją bawi ta ręka z obrączką, pieszcząca różne miejsca na jej ciele". W tym momencie zaczęła przenosić wzrok z mojego jednego oka na drugie i z powrotem (wiecie, co to znaczy). W tym momencie byłem sam zszokowany, tym co się dzieje i postanowiłem „zabrać cukierka", mówiąc: „Fantastyczna rozmowa, szkoda, że na tym skończymy". W tym momencie po prostu złapała mnie za szyję i zaczęła mnie całować z językiem! Po chwili powiedziała: „Co, zdziwiłam cię? Nie znasz mnie... Nie znasz kobiet. Chyba sama siebie nie znam!". Na to ja: „Chyba nie... jesteś fantastyczna i dawno mi się tak dobrze nie rozmawiało z nikim. Czasem się jednak zdarza (nie mogłem się powstrzymać, bo mi się w głowie obijał gotowiec, ten: „Czy zdarzyło ci się kiedyś..."), że spotykasz kogoś i... WIESZ, jak to jest, gdy spotykasz kogoś (wskazałem na swoją twarz i od razu czujesz się blisko, jak gdybyś znała tę osobę od dawna...". Potem sobie uświadomiłem, że kolejność powinna chyba być odwrotna, ale i tak zadziałało. Powiedziała, żebym jej dał swój numer telefonu i że zadzwoni. Zadzwoniła następnego dnia o 8:00 rano! Ledwo zdążyłem wyjść z domu i wsiąść do auta, a tutaj taki telefon. Jak będzie c.d., to napiszę.
To działa jak cholera!

CHRAPY...
Przez parę dni nie miałem czasu pisać, bo byłem w rozjazdach, ale żniwo z ostatniego wyjazdu było ciekawe, więc je opiszę.
Byłem w Poznaniu u klienta i ten sknera ulokował mnie w hoteliku prawie za miastem. Nie byłem specjalnie podekscytowany wizją wieczoru na peryferiach, jednak los okazał się dla mnie łaskawy, bo hotelik był całkiem przyjemny i w dodatku był tam miły barek. A co najważniejsze... recepcjonistka była palce lizać! (palce!!??). Na oko 22 - 24 lata, szatynka, niezły cyc, buzia w stylu Dancewicz. Byłem chyba jednym z nielicznych gości, bo nie wyglądała na zbyt zajętą. Już nawykowo (nawykowo!? Jeszcze niedawno, gdyby mi ktoś powiedział, że będę flirtował „nawykowo", to bym nie uwierzył) postanowiłem podziałać, żeby utrzymać wprawę.
Po paru służbowych zdaniach, gdy dawała mi klucze, zacząłem ostentacyjnie się jej przyglądać i udawać, że próbuję sobie coś przypomnieć. Gdy spojrzała na mnie pytająco, powiedziałem: „Jestem pewien, że gdzieś się już spotkaliśmy...". Oczywiście, ani ona, ani ja nie mogliśmy sobie przypomnieć, gdzie (ona jeszcze mniej niż ja). Po chwili przeprosiłem ją, mówiąc, że pewnie znałem kogoś podobnego.
Postanowiłem zastosować od razu wzorzec „niesamowita bliskość" i, spojrzawszy na nią po raz drugi, powie działem: „Jednak to jest fascynujące, że czasem spotyka się ludzi, którzy wydają się być dziwnie znajomi. Czasem mi się to zdarza". Ona kiwnęła głową i się uśmiechnęła. No to postanowiłem kontynuować: „Mam na imię Yebi" i podałem rękę, którą ona uścisnęła, mówiąc: „Ewa". Na to ja: „Czy zdarzyło ci się kiedyś spotkać kogoś, kto, pomimo że znajomość trwała tylko kilka minut, wydawał ci się dziwnie bliski i znajomy? Tak jak byście się znali od lat... Wiesz, jak to jest... patrzysz na tę twarz przed sobą (zgadnijcie czyją twarz miała przed sobą?) i słuchasz tego głosu (jak myślicie, czyjego głosu w tym momencie słuchała? Niech żyją wieloznaczności!) i czujesz się blisko i znajomo...". Ona zaczęła kiwać głową i uśmiechać się. No to postanowiłem szybko wypróbować coś, o czym mówili nam na kursie, czyli dopasować się do jej postawy i oddechu, no i sprawdzić ten numer z nozdrzami i wieloznacznością między systemami percepcyjnymi. Ona się pochylała w moją stronę nad ladą recepcji, więc pochyliłem się w jej stronę, dokładnie tak samo, i zacząłem dostrajać rytm oddechu do tempa, w którym ona oddychała. Dalej powiedziałem słowo w słowo tak jak pamiętałem z kursu: „To jest tak, jakbyś była tylko ty i ta osoba, świat odsuwa się na dalszy plan i słuchasz tego głosu, który wydaje ci się coraz bardziej znajomy i czujesz prawie fizycznie, że coś was zaczyna łączyć i przyciągać...". W tym momencie zrobiłem ten numer z nozdrzami (jak nie pamiętacie, to wam przypomnę: weź wdech przez nos, jak koń rozdymający chrapy i zauważ, że wywołuje to intensywne doznanie w twoich genitaliach. Jak się dobrze do niej dostroiłeś, to ona podąży za tobą i nieświadomie zrobi to samo i też poczuje, że coś się dzieje w jej kroku, a że nie będzie wiedziała, skąd to doznanie się wzięło, a ma przed sobą twoją twarz, to dojdzie do wniosku, że to na ciebie tak reaguje).
Podążyła i natychmiast się zaczerwieniła, więc kułem żelazo, póki gorące i zaproponowałem: „Chętnie wypiję z tobą kawę, jak skończysz pracę... czujesz, to (tutaj dotknąłem jej przedramienia) jest dobry pomysł?".
Przez chwilę milczała, a po chwili powiedziała: „Kończę za godzinę". Na co ja: „To daj znać, kiedy będziesz GOTOWA". Kurde, jak opowiadali o tym na kursie, to nie wierzyłem, że coś takiego może działać, ale teraz zwracam honor i oświadczam na głos: „TO DZIAŁA!".
Dalej było jeszcze lepiej, bo dokładnie po godzinie zadzwoniła i powiedziała: „Jestem gotowa, poczekam na dole". Zszedłem na dół i postanowiliśmy pojechać do Poznania, gdzie ona znała jakieś fajne miejsce. Nie miała samochodu, więc wsiedliśmy do mojego i jak tylko zamknąłem swoje drzwi, odwróciłem się do niej i położyłem dłoń na jej karku, gładząc kciukiem szyję. Przez chwilę nic nie mówiliśmy, a po chwili odsunęła się, mówiąc: „Przestań. Nie tutaj" (czytaj: „Kontynuuj to, ale gdzieś, gdzie będę się czuła swobodniej"). Na to ja: „Masz rację, chyba nie kontrolujemy tego, jak szybko i coraz silniej nas do siebie ciągnie. Gdzie czułabyś się swobodniej?". I tutaj pełne zaskoczenie, bo jej odpowiedź brzmiała: „O rany, zapomniałam sprawdzić, czy sprzątaczka dała nowe mydło do twojego pokoju. Daj mi klucz, to pójdę szybko sprawdzić".
Osłupiałem. Dałem jej klucz, a ona wyskoczyła z samochodu i poszła do hotelu. Przez chwilę siedziałem, nie wiedząc, co o tym myśleć i nagle przypomniałem sobie, jak trenerzy mówili na kursie o „generatorze kitu", który mają kobiety. Chodzi o to, że jak chcą spławić gościa albo odwołać spotkanie, to wymyślają jakieś bzdurne wyjaśnienia w rodzaju: „Przypomniałam sobie, że muszę uprać suknię ślubną mojej mamy, bo koleżanka ma ślub za miesiąc i obiecałam jej pożyczyć tę suknię!", a jest akurat sobota wieczór. I jej się takie wyjaśnienie wydaje prawdopodobne i wyj starczające! I że to działa w drugą stronę — jeśli czegoś chce, to taki sam kit jej wystarcza, żeby siebie przekonać lub usprawiedliwić. Olśniło mnie, że to był jej sposób, żeby jak najszybciej znaleźć się w miejscu, gdzie „będziemy mogli to kontynuować...". Zamknąłem samochód i poszedłem na górę do pokoju. To, co było dalej, wprawiło mnie w osłupienie, w umyśle i w kroku.
Drzwi były otwarte, wszedłem i usłyszałem, że w łazience szumi woda, zapukałem i usłyszałem: „Już wychodzę, chwileczkę!". Ja, jak dureń, zamiast tam wejść, poszedłem do pokoju. Na fotelu leżały jej ciuchy! (jak mi się coś takiego zdarza, to ciągle jeszcze mam trudność, żeby uwierzyć, że to się dzieje naprawdę i mam przez to spowolnione reakcje. Na szczęście, dziewczyny, jak już włączą ten swój „program seksualny", to już trudno je zatrzymać). Wyszła owinięta w ręcznik, podeszła do mnie, mówiąc, że była spocona po pracy (kiedy to piszę, to wiem, że to brzmi jak dialog z kiepskiego pornola, ale wtedy dokładnie tak powiedziała). No więc teraz już pochyliłem się do niej i zaczęliśmy się całować. Nawet nie musiałem jej rozbierać, bo ręcznik sam opadł. Zaskoczyła mnie tym wszystkim i nawet nie miałem w zasięgu ręki gumy, więc pochyliłem ją do tyłu, tak że położyła się na łóżku, a sam na kolanach, robiąc jej minetę, zacząłem ręką grzebać w torbie w poszukiwaniu kondoma. Aż mi się chciało śmiać, jak wyobraziłem sobie, jak to musi wyglądać z boku — facet klęczy lasce między nogami, robiąc jej minetę, jedną ręką grzebie w torbie, a drugą rozwiązuje buty.
Uporałem się ze swoim ubraniem i gumą i zaczęliśmy się kochać. Nie będę wchodzić w szczegóły, bo nie opisuję tego wszystkiego, żeby kogoś podniecać, tylko żeby edukować braci w grzechu.
Po paru godzinach i dwóch numerach stwierdziłem, że chyba będę sobie musiał załatwić viagrę, bo jak laska chce trzy lub cztery razy, to już musze odczekać trochę dłużej, zanim znowu będę gotowy do akcji.
Najlepsze było to, co powiedziała, gdy wychodziła (okazało się, że miała samochód i chyba nigdzie nie zamierzała ze mną jechać): „Pewnie myślisz, że to dla mnie normalka, takie coś. I tak mi nie uwierzysz, jak ci powiem, że to zupełnie do mnie niepodobne". Nie uwierzyłem.

PALEC ET, CZYLI JAK UDOSKONALIĆ KOCHANKĘ
Trochę znudzony stosowaniem wyuczonych technik (tak, one działają ale po kilkudziesięciu „trafieniach", łatwiejszych niż człowiek sobie wyobrażał, zaczyna to być trochę monotonne. Dokładnie tak, jak trenerzy zapowiadali, reakcją jest: „O, jeszcze jedna piękna dziewczyna, z którą będę spał").
Ze zdziwieniem odkryłem, że piękne dziewczyny mają pewien minus. Mianowicie, co druga, z którą spałem w tym roku (przedtem nie zwracałem na to dużej uwagi), demonstruje raczej słabą wyobraźnię w łóżku. Rozmawiałem o tym z moim kumplem, który wie, co i jak robię, i on powiedział mi, z pewną dozą złośliwości, że to pewnie świadczy o tym że je słabo podniecam i jestem kiepski w „obsłudze posprzedażowej", czyli prosto mówiąc, słabo je dymam.
Zacząłem więc zwracać większą uwagę na to, czy oni rzeczywiście nie są zbyt napalone, przynajmniej te „bez fantazji".
W zeszłym tygodniu umówiłem się z taką „marysią", która jest bardzo ładna i ma nogi, dupcie i cycki jak na zdjęciu w Playboyu i, niestety, zazwyczaj ma tylko dwie ulubione pozycje (na plecach i na pieska), a raczej mało entuzjastycznie robi laskę. Nie przepada też za seksem poza łóżkiem.
Hipoteza mojego kolegi, że ją słabo podniecam i słabo dymam, też się nie potwierdziła, bo ta dziewczyna, oprócz jęków i skurczów w czasie orgazmu (OK, może to udawać) często ma to, co określa się „kobiecym wytryskiem" (a tego ponoć nie da się udawać. Wiem, że dziewczyny też to czytają, więc może mnie skorygujcie, jeśli się mylę), który świadczy o bardzo silnym orgazmie.
Postanowiłem więc udoskonalić „marysię" i rozbudzić w niej pragnienie bardziej nietypowych przygód seksualnych. Biorąc pod uwagę pruderię, jaką demonstrowała, postanowiłem pójść na całość i wciągnąć ją w seks analny.
Przypomniałem sobie, jak ktoś opowiadał o demonstrowanej na szkoleniu z hipnozy technice z „palcem ET" i postanowiłem ją zmodyfikować i przystosować do moich celów.
Kiedy już byliśmy po pierwszym numerku i „marysia była bardziej wyluzowana, zacząłem pobudzać jej łechtaczkę swoim palcem i kiedy już zaczęła poruszać dupcią (to jest stan mocno transowy), powiedziałem do niej: „A gdybyś sobie wyobraziła, że ta cała rozkosz przechodzi na mój palec i ten palec staje się źródłem skondensowanej przyjemności, i każde miejsce na twoim ciele, którego dotknie, będzie odczuwało taką samą rozkosz i stanie się trzy razy bardziej wrażliwe na przyjemność...". Tutaj przydało się to, czego nauczyłem się na szkoleniu z tzw. hipnozy ericksonowskiej, szczególnie modyfikowanie tempa, z jakim mówię, i tonu głosu.
Następnie przesunąłem palec w dół, wsuwając jej do cipki. W tym momencie zadrżała, a ja wyjąłem palec i powiedziałem: „a teraz dotknę tutaj..." i dotknąłem jej sutka(znowu drżenie i jęki). Następnie postanowiłem sprawdzić, jak to zadziała i dotknąłem jej ucha. To było niesamowite — jakby przeszedł ją prąd.
Wszedłem w nią i zaczęliśmy się kochać na boku, a ja za każdym razem, gdy w nią wchodziłem, dotykałem palcem jej łechtaczki, mówiąc, że coraz więcej przyjemności przechodzi do mojego palca.
Po chwili wyszedłem z niej przy pierwszym objawie zbliżającego się orgazmu (czy to będzie odpowiednik „fragmentowania transu" ?) i mówiąc: „a teraz przyjemność przejdzie z mojego palca tutaj", dotknąłem miejsca między jej cipką a odbytem, potem zacząłem okrążać palcem odbyt. „Marysia" zaczęła kręcić dupką i... próbowała się nadziać na mój palec!! Powiedziałem: „Poczekaj, bo nie wiemy, czy będziesz w stanie wytrzymać tyle rozkoszy w środku..." i wsadziłem powoli palec do końca. „Marysia" zaczęła sama nadziewać się rytmicznie na mój palec i mówić: „Co ty mi robisz, co ty mi robisz...".
Nie czekając, wyjąłem palec i zastąpiłem go fiutem. „Marysia" w pierwszej chwili zamarła, ale zaraz zaczęła sama napierać i zaczęła się niezła jazda.
Potem było trochę: „Co myśmy zrobili...", ale bez przekonania. Potem wyszliśmy na kolację do knajpy, po której wróciliśmy znowu do niej. I tutaj „marysia" zaczęła zachowywać się, jakby ją ktoś podmienił — zerżnęła mnie na jeźdźca (pierwszy raz), potem poszła do łazienki i zaczęła mnie wołać, żebym jej pomógł nasmarować plecy jakimś śliskim balsamem. Balsam był bardzo śliski, więc ją położyłem na ręczniku na podłodze i nacierając jej plecy tym czymś, wsadziłem jej sporą porcję tego specyfiku w dupcię, nasmarowałem swojego fiuta i znowu dymaliśmy się w anala.
Dwa dni później zabrałem ją po pracy do pubu, a potem wykonaliśmy numerek w moim samochodzie na parkingu w parku, co wcześniej byłoby nie do pomyślenia.
Mój kumpel, jak mu o tym opowiedziałem, stwierdził, że kobieta, gdy pozwoli facetowi przekroczyć pewną granicę, to dalej już nie stawia żadnych barier. Najwyraźniej dla „marysi" zwykły seks waginalny nie był taką granicą.
Teraz przetestuję to na paru innych laskach i zobaczę, jak pójdzie. Być może hipnoza w seksie jest niezłym sposobem na udoskonalanie kochanek.
Wkrótce kolejne opisy sposobów „doskonalenia kochanek".

Niedostępny
Już zabieram się za opisanie zabawy w niedostępnego, ale zanim to zrobię, to jest jeszcze coś, o czym chcę powiedzieć. Zadziwiająco dużo osób w komentarzach i na forum niepokoiło się, w jaki sposób ja załatwiam sprawę z żoną. Czy jej mówię o innych laskach, czy ją okłamuję, a jeśli tak, to jak i co jej mówię? Więc postanowiłem wyjaśnić, żeby zaspokoić ciekawość pań i panów. I tak nikt mi nie uwierzy w to, co za chwilę napiszę. Otóż moja żona w czasie paromiesięcznego pobytu w USA na stypendium na uniwersytecie chodziła na jakieś spotkania dla kobiet i jej odjebało. Mianowicie, odkryła lub uświadomiła sobie, że jest lesbijką. Poczuła ulgę po tym, jak ona to nazwała „wyjściu z szafy", i zakochała się w prowadzącej te spotkania kobiecie. Po powrocie do Polski odbyła ze mną poważną rozmowę, w czasie której daliśmy sobie wolną rękę w sprawach seksu, zachowując związek na innych płaszczyznach, głównie po to, żeby mieć spokój ze strony fanatycznie religijnej rodziny.
Początkowo, po pierwszej fali zdumienia, nawet zacząłem sugerować seks we troje, ale gdy z dumą mi pokazała zdjęcie swojej lubej — przeszło mi w ułamku sekundy. Po trzech miesiącach pojechała znowu do Stanów i siedzi tam do tej pory. Tak więc zostałem w luksusowej sytuacji, z chatą, samochodem, dobrą pensją i bez zobowiązań, ale za to z umiejętnościami NLS. No i zabezpieczony przed łowczyniami mężów, bo przecież już jestem żonaty.
Kiedyś nawet jedna laska spytała mnie, widząc obrączkę, co by powiedziała moja żona, gdyby widziała, jak ja ją (tę laskę) rwę. Chyba zgodnie z prawdą odpowiedziałem, że jak znam moją żonę, to chętnie by mnie zastąpiła. Koniec dygresji.
No więc, byłem niedawno u znajomych na imprezce z okazji tzw. „parapetówy". Duża chałupa pod Warszawą, dużo ludzi, ogólne podziwianie kafelków w sraczu, kuchenki w kuchni itp. Zauważyłem niezłą dupcię, która stała samotnie. Właściwie nie tyle zauważyłem, co poczułem jej wzrok na sobie. I to jest niesamowite, bo po NLS i po zaliczeniu pierwszych kilkunastu lasek, kobiety zaczęły na mnie zwracać uwagę, jakbym miał coś wypisane na czole albo coś w tym stylu. Nigdy przedtem tego nie było! Spojrzałem na nią, uśmiechnąłem się, a ona odwzajemniła uśmiech. Wyraźne „zielone światło"! Po chwili spojrzałem na nią i natrafiłem na jej wzrok. Uśmiech, uśmiech. Podszedłem do niej i powiedziałem: „Przepraszam, że podszedłem dopiero po drugim skrzyżowaniu spojrzeń, ale w domu mi wpajano, że jeśli mężczyzna podejdzie do kobiety od razu po pierwszym jej spojrzeniu, to ona nie będzie go potem szanować".
Laska roześmiała się całkiem sympatycznie, a ja zastosowałem standardowe otwarcie ze szkolenia: „Cieszę się, że się roześmiałaś, bo chciałem się przekonać, czy pod tą olśniewającą powierzchownością kryje się osoba inteligentna i z poczuciem humoru. Mam na imię Yebi".
Laska przez chwilę milczała, po czym roześmiała się i powiedziała coś w stylu: „Trochę mnie zatkało. Czy zdałam?".
Postanowiłem trzymać się utartych wzorów i zobaczyć co będzie: „To nie chodzi o wynik, tylko o przyjemność samego zdawania. Wiesz co, intuicja podpowiada mi coś na twój temat. Usiądź ze mną na chwilę tutaj, to powiem ci coś o tobie, czego nie wiesz, a ja będę mógł się przekonać, czy jesteś osobą, którą chciałbym poznać bliżej...". Zaraz też dodałem: „Chociaż nie, dajmy spokój, pewnie cię to nie interesuje...".
Rezultat był łatwy do przewidzenia: „No wiesz! Teraz to musisz powiedzieć! Siadamy!". Popatrzyłem jej w oczy i powiedziałem: „Jesteś bardzo wizualną osobą, gdy myślisz, to tworzysz w umyśle bardzo wyraźne i żywe obrazy". Skąd ja to wiedziałem? Po prostu znam się na kobietach i mam dobrą intuicję (jeśli znasz NLP, to zrozumiesz żart). Szczęka jej opadła!
„Tak, rzeczywiście. Ale skąd wiedziałeś?!".
„Mam naprawdę dobrą intuicję, ale tylko co do niektórych osób. Czasem spotyka się kogoś, z kim od razu masz świetny kontakt, wiesz jak to jest, kiedy rozmawiasz z człowiekiem bo raz pierwszy i czujesz się z nim bardzo blisko, znajomo a jednocześnie jest to znajome i podniecające.
„Aha".
Dalej powiedziałem jeszcze kilka tekstów na bliskość i przeszedłem do: „...czy zdarzyło ci się kiedyś przeżyć nagłą fascynację...".
Po mniej więcej 30 minutach zaserwowałem jej kawał o gościu i żabie (opisany wcześniej kawał Bez jaj!). Lubię ten moment, kiedy jednocześnie mają to spłoszone spojrzenie — „Co się dzieje!?" i objawy podniecenia seksualnego. Zanim skończyłem kawał, już miała czerwone policzki, plamy na dekolcie i przyspieszony oddech. Zakotwiczyłem to, dotykając jej dłoni.
Zmieniłem temat na neutralny („jak długo znasz gospodarzy" itd.), by po chwili odpalić jej kotwicę, mówiąc:
„Wiesz, dla mnie to jest niesamowite, że tak rzadko się zdarza, że spotykasz kogoś, na kogo tak intensywnie reagujemy".
Po czym zabrałem cukierka, mówiąc: „No, ale musze, lecieć, mam w domu trochę pracy. Dziękuję za fascynujące spotkanie (kotwica), szkoda, że nie będziemy mieli okazji..." itp.
Ona: „Dlaczego nie?! Wiesz co, ja też już będę szła. W którą stronę jedziesz?".
Tutaj pochyliłem się w jej stronę i pocałowałem w usta, odpowiedziała i nieomal zaczęliśmy się migdalić na tej ławeczce na oczach gości. Oderwałem się od niej i powiedziałem: „Wiesz co, jesteś naprawdę bardzo fajną dziewczyną, ale zostańmy po prostu przyjaciółmi".
Ona: „Przyjaciółmi!?".
Ja: „Przepraszam, jeśli sprawiłem, że niewłaściwie to odebrałaś".
Ona: „No wiesz! . Wstała, wyraźnie wzburzona i poszła sobie.
Wstałem i zacząłem iść w stronę parkingu. Zrobiłem mniej niż 50 kroków, gdy wróciła i powiedziała: „Musimy porozmawiać, naprawdę!".
Nie mogłem uwierzyć, ona próbowała mnie za wszelką cenę zaciągnąć do siebie na chatę! Opierałem się, serwując jej wszystkie znajome teksty, jakie mogłem sobie przypomnieć: „Jestem zmęczony", „Możemy się przyjaźnić", „Mam ważną książkę do przeczytania".
Na koniec nawet dostałem zaproszenie na rozmowę do jej samochodu: „Tam będzie spokojniej i przytulniej". W końcu wziąłem od niej wizytówkę i odpowiedziałem, że zadzwonię.
Wychodząc, pożegnałem się z nią gorącym pocałunkiem i na koniec usłyszałem: „Zostań jeszcze parę minut".

„CUKIERKI" I „KLAPSY"
Kiedyś myślałem, że kobiety pozytywnie reagują tylko na miłych facetów, lubią łagodne traktowanie i różnego typu „petenctwo". Słyszałem, że są takie, które lubią, jak facet jest stanowczy, niekoniecznie zawsze miły, potrafi też je opieprzyć, ale jakoś nie trafiało mi to do przekonania. Do czasu.
Na forum w necie wymieniłem parę maili z dziewczyną, sprawiała sympatyczne wrażenie, fajnie mi się z nią pisało, więc poprosiłem o telefon. Przez telefon też było fajnie i umówiliśmy się. Wyznaczonego dnia poszedłem do pubu, w którym się umówiliśmy, odczekałem tyle, ile zajęło mi wypicie piwa. Nie przyszła, zwyczajnie mnie wystawiła. Ponieważ bardzo tego nie lubię (a kto lubi?), wyszedłem i dałem sobie spokój. Uznałem, że okazała się niedojrzała i lepiej, że nie było kontynuacji. Po paru dniach przysłała mi maila w stylu: „Co słychać? Dawno nie było cię na forum, bla bla bla". Postanowiłem przetestować podejście z klapsem zamiast marchewki i odpisałem: „Byliśmy umówieni. Nie przyszłaś, usuń mój numer ze swojej komórki". W odpowiedzi przysłała mi jakieś mętne tłumaczenia, że coś jej wypadło, a w ogóle nie byliśmy jeszcze umówieni itp. Odpisałem jej: „Sama nie wierzysz w to, co piszesz, a ja nie zadaję się z kłamczuchami. Jeśli chcesz mieć drugą szansę, zastanów się, jak zamierzasz mi to wynagrodzić". Myślałem, że już nie napisze, a tymczasem... Kolejny email od niej brzmiał: „A co lubisz? Zrobię to. Chcesz się jeszcze spotkać?".
Umówiłem się z nią i była 20 minut wcześniej!
Jak widać, nie wszystkie reagują na cukierka, niektóre znacznie lepiej reagują na klapsa! Oczywiście, na klapsa w cudzysłowie, bo jeśli kobietę kręci facet, który ją poniża, poniewiera i maltretuje fizycznie, to jest ona mocno pokręcona i od takich trzymam się z daleka. Rozumiem, że ma swoje powody, ale to nie mój typ.
Chyba że chodzi o zupełnie inny rodzaj klapsa!

LĘK SPOŁECZNY
Dawno nie pisałem, bo byłem zajęty czymś innym i mi się nie chciało, ale ostatnio trochę eksperymentowałem z NLS i wyszły mi ciekawe rzeczy.
Ale po kolei. Od dawna zajmowała mnie sprawa tzw. lęku społecznego, czyli przejmowania się tym, „co ludzie powiedzą" lub „co ta laska sobie pomyśli o mnie", gdy zrobię lub powiem X. Czytałem, że zarówno Bandler, jak i Erickson byli wolni od „lęku społecznego", i jak im coś przyszło do głowy, to robili to lub mówili, najwyraźniej nie przejmując się tym, co inni na to. Mieli taką postawę w rodzaju I don't give a fuck, czyli „pierdolę to". Ross też ma taką postawę, i to w nadmiarze. Muszę przyznać, że zazdrościłem im tego i postanowiłem trochę poeksperymentować ze sobą za pomocą NLP. Miałem pewien pomysł na zadziałanie na jednego klienta, ale wymagał on (ten pomysł) właśnie totalnego wygłupienia się. I po moich czarach i zabiegach, gdy ruszyłem do akcji, przeżyłem mały szok, bo zrobiłem to coś w sposób tak luźny, jakbym kupował gazetę (gdy mówię do baby w budce: „poproszę Wyborczą", to mam gdzieś, co ona sobie o mnie myśli. Chcę gazetę). Tak czułem się tym razem. Efekt był piorunujący, dostałem to, o co mi chodziło! Po następnych paru próbach uświadomiłem sobie, że pozbyłem się całkowicie „lęku społecznego" i nawet zacząłem się trochę obawiać, czy nie zacznę przeginać w niektórych sytuacjach. Postanowiłem też sprawdzić, jak będę działał z laskami, mając taką postawę.
Niedawno stałem na światłach w Warszawie i zobaczyłem na przystanku śliczną laskę, jakieś 20 lat, blond, super zgrabna dupcia opięta czarnymi spodniami. Wjechałem na chodnik parę metrów od niej, wysiadłem, podszedłem prosto do niej i powiedziałem: „Zauważyłem cię na przystanku i tak mi się spodobałaś, że musiałem podejść i cię poznać. Co musiałoby się stać, żebyś chciała zaraz pójść ze mną o tam, na kawę i pogadać?". Laska miała minę dziwną, ale się uśmiechnęła, zerkając na boki na innych ludzi (lęk społeczny), ale powiedziała: „Zaproś mnie, ale długo nie mogę być, bo mam zajęcia".
Pomyślałem sobie, że najprostsze techniki sprawdzają się zawsze. Postanowiłem przerobić z nią całą „klasykę" z naszych wzorców.
Poszliśmy do kawiarni/barku na rogu, gdzie jak już usiedliśmy, powiedziałem, że po raz pierwszy zaufałem swojej intuicji i odważyłem się podejść w taki sposób, bo bałem się, że mi odjedzie. Potem zaraz: „Czy zdarzyło ci się kiedyś spotkać kogoś (pokazałem dyskretnie na siebie), kto od samego początku przyciągał twoją uwagę, z kim z jakichś niewiadomych powodów czułaś się od razu blisko" (dalej cały tekst, jak ze skryptu), a ona: tak, tak, kiwa głową.
Dalej zapytałem, co robi. Ona, że studiuje marketing, bla, bla, bla.
Ja zastosowałem presupozycje: „Czy zauważyłaś, jak świetnie nam się rozmawia, jakbyśmy znali się od lat?" Ona: „Tak, tak, kiw, kiw".
Postanowiłem po paru chwilach przejść do podniecania jej i zaserwowałem innego klasyka, czyli: „Moja siostra Renata, opowiadała mi, że czasem, gdy rozmawia z dopiero co poznanym facetem, np. w pracy, łapie się na tym, że zaczyna fantazjować, jak by to było, całować się z nim i jak by się czuła, gdyby jej dotykał tak, jak ona lubi najbardziej".
Laska wydęła dolną wargę, jej twarz trochę pociemniała, odetchnęła głębiej.
Po paru jej zdaniach powiedziałem: „Nie wiem, dlaczego, ale przypomniał mi się śmieszny kawał" i zaserwowałem jej kawał Bez jaj. Widziałem, że w trakcie „robiła w głowie obrazy". Dotknąłem jej ramienia (kotwica). Po kawale była już wyraźnie podniecona, więc powiedziałem: „Słuchaj, fantastycznie mi się z tobą rozmawia, ale mam bardzo mało czasu", położyłem kasę na rachunek, wstaliśmy i zaczęliśmy wychodzić.
Na zewnątrz zatrzymałem się, spojrzałem jej w oczy i powiedziałem: „Najbardziej cenię kobiety, które wiedzą, czego chcą i potrafią po to sięgnąć". Dotknąłem jej ramienia (kotwica) i powiedziałem: „Spójrz tam, naprzeciwko jest fajny hotel, możesz zdecydować, że pójdziesz tam ze mną i będziemy się kochać, tak jak w twoich fantazjach, nie myśl o tym, że będę cię pieścił tak, jak lubisz najbardziej, tylko pomyśl, że możesz pójść w drugą stronę i nigdy więcej się nie zobaczymy, ale będziesz miała fajne wspomnienie fascynującej rozmowy z niezwykłym mężczyzną, ale czy ci to wystarczy?".
Patrzyła na mnie przez chwilę, nie robiąc nic, ale stała w miejscu. Po chwili powiedziała: „Ale, przecież... wiesz, nie chciałabym, żeby to się skończyło, ale.
Znowu dotknąłem jej ramienia (kotwica) i mówiąc: „Jesteś super dziewczyną, wspaniale mi się z tobą rozmawiało", zrobiłem krok w stronę OD hotelu, zaczynając się od niej odwracać. Zrobiłem drugi krok i w tym momencie złapała mnie za kurtkę, mówiąc: „Chodźmy tam, chyba zgłupiałam, ale chodźmy".
W hotelu zajęło mi chyba z kwadrans załatwienie spraw w recepcji, na szczęście mieli pokój. W tym czasie zauważyłem, że zaczęła trochę się rozglądać dookoła, ale wsiedliśmy do windy i ruszyliśmy na górę w milczeniu. Po wyjściu z windy, w drodze do pokoju trzeba było przejść chyba ze 20 metrów. Powiedziałem do niej żartobliwym tonem: „Nie myśl, że od razu się rozbierzesz i ja będę pieścił twoje sutki i całował najwrażliwsze miejsca na tobie, tak że zaczniesz skręcać się z pożądania, bo nie zrobię tego, dopóki nie będę wiedział, jak bardzo tego pragniesz i okażesz to".
Zaplanowałem sobie jeszcze, że w pokoju użyję tekstu „czy my nie za szybko... nie powinienem chyba fantazjować o tym, jak...", żeby usunąć OOPD, ale gdy zamknąłem drzwi, to od razu zaczęła mnie całować i poszliśmy do łóżka.
Pomyślałem sobie, że na wała te zaawansowane numery z magią i całą resztą, skoro podstawowe techniki dają takie rezultaty, oczywiście pod warunkiem, że towarzyszy im postawa „mam w dupie, co ona sobie pomyśli".
Aha, najzabawniejsze stało się, gdy wychodziliśmy po kilku godzinach, dokładnie tak, jak w relacjach innych adeptów NLS, powiedziała do mnie: „Kim ty, do cholery, jesteś?!".

Dodatki
O CZYM ROZMAWIAĆ, CZYLI ŚCIĄGA
1.	Temat przyjemny — wzmocnij pozytywne uczucia, zakotwicz, skojarz ze sobą.
2.	Temat nieprzyjemny — odwróć temat, przekształć w np. poczucie kontaktu ze sobą. Przykład:
Ona: „Mężczyźni to świnie, myślą tylko o jednym". Ty: „To prawda. Wielka szkoda, że jest tak mało mężczyzn, którzy potrafią docenić wszystkie aspekty kobiety... że kobieta ma rzadko okazję spotkać kogoś (pokaż siebie), kto zwraca uwagę nie tylko na jej stronę fizyczną, ale także na to, co ma wewnątrz. Czy kiedykolwiek spotkałaś kogoś i od razu wiedziałaś, że możesz mu zaufać (pokaż siebie)..." itd.
3.	To, co ją pasjonuje — poznaj jej kryteria, skojarz kryteria ze sobą.
4.	Jej chłopak — uzyskaj kotwice dobrych stanów, skojarz ze sobą, potem zniszcz konkurencję.
5.	Jedzenie — wzmocnij doznania smakowe, skojarz ze swoim kogutem.
6.	Medytacja/metafizyka — mów o tajemnicy. Skojarz tajemnicę ze sobą. Pogłębiając trans, mów o tym, jak „stajemy się jednością".
7.	Potrzeby — rozwiń temat, mówiąc o tym, że czasem coś, co jest łatwo dostępne dziś, jutro może stać się nieosiągalne (pokaż siebie).
8.	Tematy kinestetyczne — rozwiń, używając opisów bogatych sensorycznie, zasocjowanych. Jeśli uczucia przyjemne — skojarz ze sobą. Jeśli nieprzyjemne — odwróć temat („Szkoda, że...").
9.	Kontakty/związki z ludźmi — jeśli dobre, skojarz ze sobą. Jeśli złe — odwróć temat.
10.	Poznawanie kryteriów:
•	Co w X najbardziej ci się podoba?
•	Co jest dla ciebie najważniejsze w X?
•	Co cię najbardziej pociąga w X?
Jeśli nie potrafi odpowiedzieć, zasugeruj coś, o czym przedtem mówiła. Jeśli nie zgadłeś — wtedy poprawi. Uzyskaj jej słowa transowe i powtórz je, kojarząc ze sobą.
11.	To, jak działa ludzki umysł:
•	wizualizacje;
•	marzenia, fantazje;
•	specjalne miejsca w umyśle.
12.	Różne role:
•	jakie mężczyzna pełni w życiu kobiety — jedni zapewniają bezpieczeństwo, inni przygodę;
•	jakie pełni kobieta — kulturowe zaprogramowanie a kobieta naturalna.

KOMENTARZ DO ŚCIĄGI
(fragment treningu NLS)

Czyli jeszcze raz, podsumowując — sugestywnie opisujesz stany emocjonalne i procesy, które chcesz, by dziewczyna przeżyła w kontakcie z Tobą. Najlepiej to zrobić w takich trzech warstwach. Zaczynasz od artykułu, który czytałeś, od książki, którą czytałeś, od programu, który widziałeś, od seminarium, na którym byłeś i opowiadasz potem o czymś, o tym, jak ludzie się ze sobą spotykają i tak dalej, i tak dalej. Potem mówisz o tym, jak rozmawiałeś ze swoją koleżanką Renatą albo z jakąś inną koleżanką i wtedy opowiadasz, co ona wtedy na ten temat powiedziała, co może być zgodne z tym albo przeciwne: „Moja koleżanka Renata powiedziała, że u mnie jest odwrotnie". Po co mówisz, co o tym powiedziała Twoja koleżanka Renata? Żeby zauważyć, zaobserwować, jak ta dziewczyna na to reaguje, czy bardziej się zgadza z pierwszym zdaniem, czy z drugim. A na zakończenie mówisz, jakie jest Twoje zdanie na ten temat — wtedy, kiedy już wiesz, z czym ona się zgadza, a z czym nie. I, oczywiście, mówisz o tym, z czym ona się zgadza. Jasne?
Czemu nie zaczynamy od mówienia o tym, co Ty myślisz na ten temat? Bo wtedy trudno Ci się będzie z tego wycofać. Cytaty mają ogromną moc, polegającą na tym, że to nie Ty mówisz — „it wasn't me, ja tylko przytaczam to, co usłyszałem, przeczytałem, co widziałem, ja osobiście mam zupełnie inne zdanie".
Jaki jest Twój cel? Żeby zawładnąć jej wyobraźnią, pobudzić jej emocje, rozpalić zmysły. Bardzo fajnie niektórzy z was robili, opisując bezpośrednio doznania cielesne. Są kobiety, na przykład striptizerki, które w ogóle nie rozumieją spraw związanych z bliskimi kontaktami emocjonalnymi. Kiedy mówisz striptizerce o tym, „jak to jest, gdy cię łączy coś z tym mężczyzną i czujesz to poczucie bliskości", to ona patrzy się na Ciebie jak na nienormalnego, bo nie wie, o czym mówisz. Natomiast możesz mówić wtedy o bezpośrednich fizycznych doznaniach, o bezpośrednich fizycznych odczuciach, one na to dość mocno reagują. Cały czas oczywiście obserwujesz, co przynosi odpowiednie rezultaty, a co nie.
Jest oczywiście całe mnóstwo rozmaitych tematów. Macie tutaj w swoich skryptach stronę: „O czym rozmawiać, czyli ściąga". Otwórzcie na tej stronie. Pierwsza rzecz — jeżeli rozmawiasz z dziewczyną na jakiś temat przyjemny, wzmacniasz te stany i kojarzysz ze sobą, i kotwiczysz na siebie. W idealnym świecie byłoby tak, że rzeczywiście wszyscy się czują dobrze Niestety, nie żyjemy na najbardziej idealnym ze światów i czasami się zdarza tak, że kobiety narzekają na rozmaite rzeczy. Wtedy stosujesz zwrot, który pozwoli Ci wydymać przeogromną liczbę lasek. Ten zwrot to: „Wielka szkoda, że...". Czyli dziewczyna na przykład mówi: „Jezus, Maria, ale z tych mężczyzn to są dranie, wszyscy myślą tylko o jednym, żeby wykorzystać i porzucić". Co wtedy robisz? Nie kłócisz się z nią, że to wcale jest nieprawda, tylko wręcz przeciwnie, przyznajesz jej rację: „Faktycznie, wielu mężczyzn dokładnie o tym myśli. Wielka szkoda, że tak rzadko możesz spotkać mężczyznę, którego interesuje coś więcej". Więcej — wchodzisz w jakiś opis. Albo: „Ach, moje życie jest w ogóle okropne, cały czas nic, tylko praca, dom, praca, dom i już mam tego wszystkiego dość", „Na pewno musi być ciężko", potwierdzasz to: „Wielka szkoda, że tak rzadko możesz sobie pozwolić na coś, co sprawia ci prawdziwą przyjemność. Nie wiem, czy kiedykolwiek zdarzyło ci się zapomnieć o tych wszystkich trudnościach i po prostu dostrzec przed sobą okazję do przeżycia czegoś naprawdę cudownego" — „cudownego", rozwijasz to. Czyli, jeżeli temat Twojej rozmowy z dziewczyną jest jakiś nieprzyjemny, zaczynasz od potwierdzenia tego, co ona mówi i potem używasz zwrotu: „Wielka szkoda, że..." i odwracasz wszystko.
Kolejny temat: to, co ją pasjonuje. Jeden z najlepszych tematów. Czemu ludzie lubią mówić o tym, co ich pasjonuje? (trener do uczestnika seminarium) Na przykład, gdybym się ciebie spytał, jakie jest twoje hobby, to co byś odpowiedział?
— Latanie szybowcem.
— Gdybym się ciebie spytał: „Co cię najbardziej pasjonuje w lataniu szybowcem?", to co byś  odpowiedział?
— Emocje.
— Jakie to są emocje?
— Wolność, walka.

Wolność, walka (powiedziane takim samym tonem głosu, co głos uczestnika). Więc kiedy przeżywasz tę wolność, tę walkę, to jest to coś, co sprawia, że naprawdę masz ochotę to powtarzać raz za razem, prawda? Biorę to, co ten człowiek ma do zaoferowania. W momencie, kiedy dziewczyna opowiada o swojej pasji, niezależnie od tego, czy jest to malowanie, czy jest to czytanie książek, ja mogę wszystko przenieść na temat, który jest związany z uwodzeniem. Mówisz na przykład: „Czytanie książek! Jak to fantastycznie rozwija wyobraźnię! Założę się, że gdy czytasz coś, co cię naprawdę wciąga, co cię naprawdę pasjonuje, to od razu sobie wyobrażasz, że przeżywasz te wszystkie przygody. I czasami być może nawet masz ochotę przeżyć coś takiego w rzeczywistości. Ze mną tak jest!" i tak dalej. Czy zaczynacie dostrzegać, jak to się wszystko ze sobą fajnie łączy, jak fajnie możesz przechodzić z jednego tematu do drugiego, jak możesz to łączyć? W momencie, kiedy podbijasz jej zainteresowanie, warto co jakiś czas się pytać jej: „Podoba ci się to, o czym rozmawiamy?". Nie na zasadzie petenckiego: „Czy podoba ci się?", tylko chodzi o to, żeby ona potwierdziła, że jej się podoba, o czym rozmawiacie. Jeżeli dziewczyna werbalnie potwierdzi, że z Tobą się dobrze bawi, że przyjemnie się z Tobą rozmawia, przyjemnie się spędza czas, to będzie jej trudno się z tego wycofać. Powiedz wtedy: „Tak? Chcesz więcej? To poproś o jeszcze". Robiłem takie rzeczy, fajnie to działa.
To co ją pasjonuje — poznaj kryteria, czyli co jest dla niej ważne, co jest istotne. Tak jak tutaj (trener ponownie zwraca się do uczestnika) mówisz, że emocje, wolność, zwróć uwagę, co by się stało, gdybym powiedział, że „i ta swoboda", to jest to samo, czy nie? Kiedy mówię, „że ta wolność", co wtedy zachodzi? Jeszcze raz, powiedzmy, że rozmawiamy na temat twojej pasji, którą jest latanie szybowcem, czyli zastanawiałem się, co naprawdę ci to daje, co ci pozwala przeżyć to latanie szybowcem?
— Przede wszystkim niesamowite jest uczucie tego, że wiele rzeczy zależy tylko i wyłącznie od ciebie, tego, jak się czegoś nauczyłeś, jak umiesz w krótkim czasie radzić sobie z tymi wszystkimi przeciwnościami, od ciebie zależy, czy bezpiecznie wylądujesz.
— Popatrz, jak fajnie można rozwinąć temat, kiedy rozmawiasz. Teraz miałeś bardzo odpowiednią barwę głosu, to jest właśnie taka barwa, którą stosuj, żeby wywołać w drugiej osobie, najlepiej w dziewczynie, odpowiedni stan. Najlepiej rób to, gdy rozmawiasz o jej pasji, niekoniecznie o twojej. Chociaż możesz, w jej umyśle zabrać ją na wycieczkę takim szybowcem i powiedzieć: „Wyobraź sobie, jak to jest wtedy, kiedy po prostu wszystko zależy od ciebie. I to ty w zależności od tego, czego się nauczyłaś, po prostu decydujesz o tym, co się będzie działo". Zauważyliście, że powtarzam dokładnie jego słowa? Widzicie jak kiwa głową? Można kontynuować: „Wtedy masz to poczucie wolności i jednocześnie jest to poczucie walki z tym, co jest wokół ciebie i to wszystko, to połączenie sprawia, że jest to naprawdę fantastyczne doznanie".
Co by się stało, gdybym użył innych słów? Na przykład bym powiedział: „Masz to poczucie, wiesz, swobody i jednocześnie to, że się zmagasz z tym wszystkim".
— Nie pasuje mi to.
— Właśnie. Nie pasuje ci to. Masz inne skojarzenia, ponieważ ja użyłem innych słów. To jest ważne i istotne — wyłapujesz te słowa, na które druga osoba kładzie nacisk. Tutaj było słowo „wolność" i „walka". Jeżeli teraz bym użył innych słów, chociaż w moim rozumieniu byłyby te same, miałyby to samo znaczenie, to nie będzie to samo. Czemu? Dla każdej osoby słowa znaczą trochę coś innego. Używaj dokładnie jej słów, zwłaszcza słów określających kryteria. Kryteria uzyskujesz, zadając pytanie: „Co jest dla ciebie ważne?", „Co jest dla ciebie istotne?", na przykład: „Co jest dla ciebie ważne i istotne w kontaktach z mężczyznami?". Ona odpowiada: „Ważne, żeby to był mężczyzna, który jest silny, a jednocześnie wrażliwy i pełen poczucia humoru". „Czyli w momencie, kiedy spotykasz... — patrzcie teraz na mnie, co ja robię (trener podnosi rękę, kolejno odliczając na palcach te cechy) — ...mężczyznę, który jest silny, wrażliwy i ma poczucie humoru i łączy ze sobą te wszystkie cechy (trener łączy ze sobą palce, pocierając je ze sobą), to gdy patrzysz na takiego faceta (trener zbliża złączone palce do swojej twarzy), to wiesz, że masz ochotę na przeżycie z nim czegoś głębszego". Widzicie, co ja tutaj robię? Łączę — ona mówi: „a", „b" i „c", Ty powtarzasz to, kotwiczysz te cechy na swoje palce, czyli musi mieć „a", „b" i „c". Czyli używasz tych słów, których ona używa.
(pytanie z sali) — Co zrobić, jeśli wymieni więcej cech niż masz palców?
— Wtedy używasz te, które wymieni jako pierwsze albo takie, które ona podkreśli jako najważniejsze: „O, i jeszcze najważniejsze, żeby miał...", czyli musi mieć też ten „x". „Gdy spotykasz takiego faceta..." — musisz wziąć to na siebie, te wszystkie emocje, tutaj są przed nią — „...to wiesz, że masz ochotę przeżyć z nim coś fajnego, prawda?".
Kolejny temat, to jej chłopak:
Mówi ci: „Mam chłopaka". Co możesz na to powiedzieć? (głos z sali) — Super, fajnie, że masz chłopaka, to szczęściarz.
— Skąd wiesz, że on jest szczęściarzem?
Przecież jeszcze nie wiesz, czy ona jest wspaniała, natomiast możesz powiedzieć: „Ogromnie się cieszę, że znalazłaś kogoś, kto spełnia wszystkie twoje kryteria". Co się wtedy dzieje w umyśle dziewczyny? Zadaje sobie pytanie: „Czy na pewno dokładnie wszystkie?". Mówisz dalej: „Kto potrafi cię docenić za wszystko, za co chcesz być doceniania...". O czym ona wtedy myśli? Właśnie — myśli: „Nie za bardzo", a Ty mówisz dalej: „...i z kim chcesz spędzić całą resztę swojego życia, nie oglądając się na innych facetów, mimo wszystkich jego wad". O czym ona teraz myśli? „Czy aby na pewno tego chcę?". To jedna z lepszych wersji „niszczyciela konkurencji".
(Głos z sali) — Czy możesz powtórzyć ten tekst? — Możesz powiedzieć na przykład: „Ogromnie się cieszę, że znalazłaś kogoś, kto cały czas sprawia, że się czujesz tak, jak zawsze się chciałaś czuć i traktuje cię tak, jak zawsze chciałaś być traktowana (albo potrafi docenić w tobie to wszystko, co trzeba docenić), nie oczekując niczego w zamian, ponieważ wiem, że jeśli on nie traktuje cię tak, jak chciałaś być traktowana i nie sprawia, że zawsze się czujesz tak, jak chcesz zawsze się czuć w związku, to może tak się zdarzyć, że zobaczysz nowe możliwości, nowe kierunki i gdy zobaczysz nową możliwość stojącą przed tobą to powiesz sobie »warto spróbować« i możesz stwierdzić, że masz ochotę spróbować czegoś nowego... ze mną... tak jest, że uważam, że człowiek zasługuje na to, co w życiu najlepsze (pokaż siebie), prawda?".
Możesz się też spytać: „Czy jest to ktoś, kto pełni rolę chłopaka, czy też ktoś, kto rzeczywiście spełnia twoje potrzeby i potrafi zrozumieć i docenić, jaka jesteś naprawdę?".
Możesz też się spytać: „Co cię w nim pociąga?". Ona odpowie: „a, b i c". Bierzesz to, kojarzysz ze sobą, po czym niszczysz konkurencję. Jak można zniszczyć konkurencję? Można to zrobić puszką, można to zrobić czymkolwiek innym. Po prostu, rozmawiasz z nią o jej chłopaku, który ma te wszystkie cechy: „To jest naprawdę ważne, że Jacek traktuje cię jak królową i wozi cię samochodem, to jest naprawdę fantastyczne". (trener, trzymając w ręku puszkę, kotwiczy na nią doznania związane z chłopakiem). Ważne jest, żeby nie mówić tego tonem ironicznym, tylko pełnym podziwu. „Naprawdę, to jest fantastyczne, to jest ciekawe. Właściwie, czy on pełni tylko rolę chłopaka, czy jest autentycznie kimś, z km chcesz być? (w tym momencie trener gniecie puszkę i wyrzuca ją). Czy też w dalszym ciągu wiesz, że jeżeli pojawi się ktoś lepszy, to wtedy po prostu stwierdzisz, że masz ochotę skorzystać z nowej możliwości?". Widzicie, co ja tutaj robię? Najlepiej do tego służą takie plastykowe kubeczki — kojarzysz chłopaka z takim kubeczkiem, po czym gnieciesz taki kubek i go odrzucasz.
Jedzenie. To jest też taki temat, na który można porozmawiać. Wzmacniasz doznania smakowe, kojarzysz ze swoim fiutem: „Mmm, jaka słodycz". „Jaka jest twoja ulubiona potrawa?" albo „Czym sobie sprawiasz przyjemność? Mmm, czekoladkę jakąś. To jest fascynujące, że jeszcze zanim weźmiesz to do ust, to już możesz sobie wyobrazić, jaką to sprawi ci przyjemność".
Kolejny temat to medytacja i metafizyka. Od razu wam powiem, laski, które się interesują takimi tematami, mają bardzo często nieźle popieprzone w głowach, natomiast się cudownie rżną i też dodatkowo bardzo łatwo wchodzą w trans. Tak więc, rozmawiasz z nią o tej tajemnicy wszechświata, jak wszyscy stanowimy jedno albo o rozmaitych energiach, tych przepływach energii między tobą a tym drugim człowiekiem — one to łykają od razu. Możesz z nimi też robić świetne demonstracje tego, jak działa umysł, rozbudzając w nich fantastycznie przyjemne stany i kotwicząc je na siebie.
Następny temat: potrzeby i pragnienia. Można bardzo łatwo mówić o tym, czego pragniesz: „Czasami to jest coś takiego, że uważasz, że coś jest stałe w twoim życiu, i dopiero wtedy, kiedy stracisz to coś — tutaj się odsuwasz — zrozumiesz, jak bardzo ci tego brakowało. Dlatego uważam, że zawsze lepiej korzystać jeszcze z tej okazji, z tych możliwości, które masz przed sobą jeszcze teraz, zamiast potem żałować".
Tematy kinestetyczne. O tym już mówiliśmy. Czyli rozwijasz coś, tworząc bogate opisy sensoryczne, na przykład latanie szybowcem, skoków ze spadochronem: „Kiedy serce ci wali i czujesz ten przypływ adrenaliny, i jednocześnie się i boisz, i wiesz, że będzie to coś naprawdę rewelacyjnego. I wtedy słyszysz ten głos, z tyłu twojej głowy, który ci mówi: »ruszaj, zrób to teraz«. Ze mną tak jest, że mam taki głos, który mi mówi takie rzeczy".
Kontakty, związki z ludźmi. Też już o tym mówiliśmy. Jeżeli są dobre, skojarz ze sobą, jeżeli nie — „Wielka szkoda, że...".
Poznawanie kryteriów. To jest właśnie drugi sposób na wywoływanie w niej odpowiednich stanów, odpowiednich procesów — zadawanie pytań: „Co jest dla ciebie ważne w...?", „Co jest dla ciebie istotne w... ?", „Czego tak naprawdę szukasz w kontaktach z mężczyznami?". „Tak naprawdę" — to jest bardzo dobre sformułowanie, bo to skłania ją do głębszego i mocniejszego myślenia o tym.
Następny temat: jak działa ludzki umysł. To jeden z moich ulubionych tematów. „Czy to nie ciekawe, jak działa ludzki umysł, że jest takie miejsce w twoim umyśle, w którym przechowujesz swoje najbardziej skryte pragnienia, o których wstydziłabyś się powiedzieć swojej najlepszej przyjaciółce?". O czym ona wtedy myśli? Dokładnie, o tych wszystkich swoich pragnieniach, których wstydziłaby się powiedzieć swojej najlepszej przyjaciółce! Mogę zacząć potem rozwijać ten temat: „Jak to jest, z tymi pragnieniami, czasami się zdarza, że po prostu rozmawiasz z kimś i zaczynasz myśleć o tych rzeczach?". Słyszycie intonację, z jaką mówię? „Zaczynasz myśleć o tych rzeczach" — intonacja w dół, jasne? „Im bardziej próbujesz się powstrzymać, tym mocniej one w tobie narastają, aż w końcu nie możesz wytrzymać i słyszysz ten głos wewnątrz ciebie, który ci mówi: »zrób to«" i tak dalej, i tak dalej, rozwijasz temat.
Marzenia, fantazje, całe bogactwo tematów — wizualizacja. „Gdybyś miała sobie wyobrazić — i tutaj zadajesz na przykład jedno z moich ulubionych pytań — że przez następne dwa tygodnie możesz robić absolutnie wszystko, nie ponosząc przy tym żadnych konsekwencji, to co byś zrobiła?". Albo: „Gdybyś miała sobie wyobrazić, że udajesz się w jakieś miejsce, gdzie przez miesiąc możesz robić wszystko, nie ponosząc żadnych konsekwencji i nikt by się nie dowiedział o tym, co robiłaś, to co byś robiła?". Przecież nie powie: „O tak, przeczytałabym Wojnę i pokój, bo to jest naprawdę fascynująca lektura" — raczej wiadomo, o czym ona będzie myśleć.
Różne role, jakie mężczyzna pełni w życiu kobiety. Jedni zapewniają bezpieczeństwo, inni przygodę. Rozmawiasz z kobietą i mówisz: „Czytałem niedawno ciekawy artykuł o różnych rolach, jakie mężczyzna pełni w życiu kobiety. Z jednej strony (tu wyciągasz jedną rękę) masz mężczyznę, który zapewnia ci poczucie bezpieczeństwa, na którego możesz zawsze liczyć, to mąż (albo przyszły mąż), który zapewnia ci byt i bezpieczeństwo. Z drugiej strony (wyciągasz drugą rękę) jest pirat, jest zdobywca, przy którym przeżywasz wspaniałe przygody, z którym możesz mieć namiętny romans, przy którym możesz zrealizować swoje najbardziej wyuzdane i najbardziej perwersyjne żądze i pragnienia. I między tymi dwiema skrajnościami jest bardzo rzadki typ mężczyzny, który łączy ze sobą te cechy w jednym (zbliżasz obie dłonie do siebie i kierujesz w swoją stronę). Jeśli chcesz mieć z nią tylko krótki romans, możesz zbliżyć do siebie tylko dłoń skojarzoną z piratem i zdobywcą, opuszczając dłoń skojarzoną z „zapewniaczem bezpieczeństwa".
Kolejny temat to role, jakie pełni kobieta. Kobieta kulturowo zaprogramowana oraz naturalna, dzika samica, która mieszka w każdej kobiecie. „Przeczytałem ostatnio ciekawą książkę o tym, jak wiele kobiet w naszym świecie jest kultowo zaprogramowanych, by pełnić określone role, na przykład w twoim życiu jest całe mnóstwo rzeczy, które musisz robić, musisz być żoną, matką, pełnić obowiązki małżeńskie, spotykać się ze swoim chłopakiem czy płacić podatki, ale wiem też, że jest w tobie coś więcej, gdyż w każdej kobiecie drzemie jeszcze inna kobieta, dzika, wyzwolona, pełna pasji, pełna żądzy, która po prostu błaga, żeby odrzucić te wszystkie kulturowe zaprogramowania i dać sobie upust twoim najskrytszym pragnieniom". I dalej rozwijasz taki temat, jasne?
Podajcie dowolny temat, zupełnie niezwiązany z uwodzeniem. Naprawianie traktora? OK. „Ostatnio, kiedy byłem na wsi, naprawiałem traktor. Tak się zacząłem zastanawiać nad tym, jak to w czasach socjalizmu ci idioci wysyłali kobiety na traktory, zupełnie nie zdając sobie sprawy z tego, jakie są prawdziwe pragnienia kobiet. Kobiety tak naprawdę w życiu pragną czegoś innego. Pragną stać się rzeczywiście wolne od wszystkich społecznych uwarunkowań, od wszystkich społecznych oczekiwań i w pełni realizować swoje najgłębsze pragnienia i marzenia. Gdybym się ciebie spytał, co byś robiła, gdybyś mogła przez dwa tygodnie robić absolutnie wszystko, nie ponosząc przy tym żadnych konsekwencji, to co byś powiedziała?".
Podajcie inny temat. Słucham? System korzenia marchewki. „Ostatnio, kiedy razem z moją koleżanką Renatą, która jest zresztą biologiem, rozmawialiśmy na temat marchewki, ona tak popatrzyła się na mnie z dziwnym błyskiem w oku i powiedziała: »Czy ty wiesz, do czego można zastosować taką marchewkę? «.
Jeszcze inny? Czyszczenie szamba? Jasne. „Ostatnio, kiedy oglądałem taki program na temat czyszczenia szamba, zacząłem się nad tym zastanawiać, jak wielką rolę odgrywa zapach w życiu człowieka. Istnieją oczywiście ludzie, którzy pachną naprawdę paskudnie. A propos, jak ma na imię twój chłopak, Jacek? Natomiast czasami zdarza się mężczyzna, który po prostu pachnie w ten sposób, że budzi się w tobie pierwotny atawizm i masz ochotę rzucić się na niego, zedrzeć z niego ubranie..." i tak dalej.
Chciałbym, żebyście w czasie przerwy obiadowej pobawili się w coś takiego: jedna osoba rzuca jakiś temat, dowolny, niezwiązany z uwodzeniem. Zadaniem drugiej osoby jest przejście na tematy, na które warto rozmawiać. OK? Pobawcie się tym. Jest to, nawiasem mówiąc, ćwiczenie, które kapitalnie rozwija kreatywność. Jeżeli przy okazji ktoś z was, pod wpływem tego ćwiczenia, zrobi jakiś wynalazek, dzięki któremu będziecie zarabiali miliony, to dziesięć procent dla mnie. OK, czy macie jakieś pytania odnośnie tego, czym do tej pory dzisiaj się zajmowaliśmy?
(pytanie z sali) — Jak szybko można się nauczyć mówić tak, jak ty?
— Nie ma tutaj granic. Ja na przykład się szkoliłem, jadąc samochodem, stojąc w korku, przerzucałem stacje radiowe i akurat jaki temat był, to brałem ten temat i przechodziłem do tematu związanego z uwodzeniem, mówiąc głośno — jak byłem sam w samochodzie. OK? Człowiek się przestaje nudzić, znając tę technologię. W każdej sytuacji możesz się zacząć bawić w tworzenie takich opisów i oczywiście warto to ćwiczyć w kontakcie z kobietą, po prostu rozmawiając z nią. Rozmawiając na rozmaite tematy, zaczynasz mówić o tym: „A słuchaj, wiesz, co to mi przypomina?". To jest taki zwrot, który pozwala Ci przejść z dowolnego tematu na inny dowolny: „To mi przypomina, jak rozmawiałem z pewną moją znajomą na temat..." i tak dalej. Albo: „To mi przypomina pewien artykuł, który czytałem...". I zacznij tym się bawić. Od razu mówię — niezależnie, jak dobry jesteś w tworzeniu, to początkowo może Cię zatkać, kiedy będziesz miał o tym mówić. Daj sobie pełne prawo do popełniania błędów. To, co tutaj robiliśmy, to jest trochę... Kto z was ćwiczy sztuki walki albo ćwiczył jakieś sztuki walki? Co to jest „kata"? To jest układ, który sobie ćwiczysz. To, co tutaj robicie, to jest trochę walka z cieniem albo kata. W sytuacji, kiedy rozmawiasz z kobietą to zwrócisz uwagę, że dynamika jest inna. Ważne jest, żeby o tym pamiętać, żeby dać sobie pełne prawo do popełniania błędów i uczyć się na nich. Po każdej takiej rozmowie z kobietą zadaj sobie dwa pytania, pierwsze: „co zrobiłem dobrze?", drugie pytanie: „co mogę w przyszłości zrobić inaczej?". To są dwa pytania, które pozwolą Ci się rozwijać w nieprawdopodobnym tempie. Zwróćcie uwagę — nie stosuj nigdy najgorszego pytania, jakie można zadać: „dlaczego mi źle poszło?". To jest fatalne pytanie. Pytania: „co zrobiłem dobrze?" i „co mogę zrobić inaczej?" pozwalają Ci się uczyć na błędach i rozwijać umiejętności naprawdę szybko. Nawiasem mówiąc, to, co teraz powiedziałem, odnosi się do każdej dziedziny Twojego życia, niezależnie od tego, czy to jest transakcja handlowa, czy to są negocjacje, czy uwodzenie, czy cokolwiek innego. Skupiaj się na tym, co robisz dobrze i myśl o tym, co możesz robić inaczej, lepiej, co możesz zmienić, jak możesz stać się bardziej efektywny w działaniu. Nie pamiętam, który z was, dzwoniąc do mnie, zapytał: „Czy to można zastosować w biznesie, to wszystko, co robimy?". Jasne, tylko rzeczywiście towar jest trochę inny. OK, wiecie co macie robić w trakcie przerwy?
— Tak jest.
— Dobra, bawcie się dobrze albo znakomicie!

JAK POZBYĆ SIĘ LĘKU PRZED PIĘKNĄ KOBIETĄ
Chcę Ci zaproponować proste techniki, które zostały opracowane w modelu NLP i służą do usuwania nawet bardzo silnych fobii, więc z łatwością pomogą Ci nie tylko pozbyć się lęku, lecz wręcz zamienić lęk na inne, bardziej przydatne uczucie. O ile łatwiej byłoby Ci z nią rozmawiać, gdybyś zamiast lęku czuł na przykład radość lub zaciekawienie i spokój.

Technika nr 1.
1.	Wyobraź sobie, że jesteś w kinie. Siedzisz w pierwszym rzędzie — Ty nr 2 — i patrzysz na ekran, na którym oglądasz czarno-biały film. W filmie tym widzisz siebie — Ty nr 1 — (tak, jakbyś oglądał wideo z wakacji, na którym ktoś inny filmował Ciebie) na chwilę przed tym, jak zobaczysz tę piękną kobietę, która wywoływała w Tobie uczucie lęku i spięcia.
2.	Zatrzymaj film (tak jak używasz „pauzy" w magnetowidzie) na minutę przed wystąpieniem pierwszych objawów lęku. Jeśli już wystąpiły, to cofnij film do tyłu, do momentu, kiedy jeszcze nie wiesz, że za chwilę ją zobaczysz. Na przykład wchodzisz do baru, gdzie ona siedzi przy stoliku. Zatrzymaj film w chwili, w której sięgasz do klamki, więc nawet nie wiesz, że ona jest w środku, więc nie możesz się bać.
3.	Wstań z fotela w pierwszym rzędzie (możesz „wyjść z siebie", tak jak na filmach o duchach — Ty nr3) i udaj się do tyłu sali, do kabiny projekcyjnej. Teraz parzysz przez szybę w dół na siebie, który siedzi w fotelu (widzisz tył swojej głowy). Patrzysz na siebie, jak oglądasz siebie na ekranie (Ty nr 1 jest na ekranie, Ty nr 2 siedzi w pierwszym rzędzie, Ty nr 3 stoi w kabinie projekcyjnej i patrzy przez szybę na Ty nr 2, który ogląda Ty nr 1 na ekranie).
4.	Teraz wyobraź sobie z boku inny ekran, na którym stworzysz ciąg dalszy tego filmu z takim zakończeniem, jakie Ci najbardziej pasuje. Np. widzisz siebie, jak zauważasz ją, przyglądasz się jej, a Twoje zachowanie (postawa, wyraz twarzy) mówi Ci, że czujesz się świetnie, rozbawiony i zaciekawiony. Spokojny i na luzie. Podchodzisz do niej, ona z zainteresowaniem, zalotnie na Ciebie patrzy. Zaczynacie rozmawiać, ona się cieszy i wszystko jest OK. Zadbaj o to, aby ten nowy film był super. Ty jesteś reżyserem. Ten nowy film jest w kolorze.
5.	Puść nowy film, tak aby już w kolorze kontynuował akcję na ekranie od miejsca zatrzymania. PAMIĘTAJ, że patrzysz na siebie w pierwszym rzędzie, oglądającego siebie na ekranie (3 - 2 - 1). Obejrzyj film do końca i zatrzymaj po zakończeniu.
6.	Wyjdź z kabiny projekcyjnej i wróć do pierwszego rzędu, „wejdź w siebie Nr 2" i wstań z fotela. Idź na ekran i „wejdź w siebie nr 1". Poczuj nowe uczucie.
7.	Przewiń cały film do początku, ze sobą w roli głównej. Tym razem jesteś w tym filmie i oglądasz go swoimi oczami. Wszystko idzie do tyłu. Zatrzymaj film na początku.
8.	Przetestuj zmiany: pomyśl o podejściu do atrakcyjnej kobiety, takiej, którą budziła Twój lęk i sprawdź, jak się czujesz teraz. Idź i przetestuj to w praktyce.

Śmiali się ze mnie, gdy kupiłem tę książkę, ale gdy po raz kolejny zobaczyli klejącą się do mnie piękną dziewczynę...
Mężczyźni, którzy stykają się z NLS, zazwyczaj przechodzą przez następujące fazy:
I.	Zaciekawienie.
II.	Niedowierzanie, że to działa. Całkowicie zrozumiałe niedowierzanie, bo przez całe życie programowano nam inne zachowania, inne podejścia i inną postawę.
III.	Sprawdzanie. Po przeczytaniu książki i przesłuchaniu naszych CD lub po powrocie z kursu zaczynają testować techniki.
IV.	Zdumienie. Gdy po raz pierwszy uzyskują rezultaty, przeżywają zdumienie. Jeden z uczestników naszego kursu był tak zszokowany, gdy po 30 minutach rozmowy dziewczyna zaproponowała mu seks, że uciekł! Za drugim razem już został, bo był przygotowany na to, co się może stać.
V.	Utrata niektórych kumpli. Oczywiście, zaczynają opowiadać i namawiać wyposzczonych seksualnie kolegów i przyjaciół, żeby też nauczyli się NLS lub przynajmniej przeczytali książkę. Koledzy się śmieją: „Coś ty sobie dał wcisnąć! Ty frajerze, jak by to było takie łatwe, to byśmy dawno to robili", „Gadasz jak ciota! »Czujesz jak ogarnia cię słodkie podekscytowanie i czujesz się blisko...«. Jak bym miał coś takiego powiedzieć, to by mnie kumple wyśmiali!". Gdy pierwszego dnia na szkoleniu Yebi wypowiedział podobną kwestię, powiedziałem mu, że nie mówi tego kumplom, mówi to dziewczynie. Zapytałem go, czy łowił kiedyś ryby. Odpowiedział, że tak. Powiedziałem wówczas do niego: „Gdy wędkujesz, to zakładasz na haczyk robaki, chociaż ty nie lubisz jeść robaków. Zakładasz robaka, ponieważ robak smakuje RYBIE. Ryba bierze na to, co ona lubi, a nie ty!"
Koledzy-niedowiarki mało ich jednak obchodzi) bo są zbyt zajęci sypianiem z pięknymi kobietami!
VI.	„Podaj dalej!". Czasem trafia się mądry kolega, którego zarażasz pasją i cały cykl się powtarza!

Piszemy o tym po to, aby Cię przygotować i uodpornić na to, co najczęściej dzieje się po przeczytaniu książki lub po udziale w szkoleniu. Z jakiegoś powodu inni rzadko się cieszą z Twoich sukcesów. Najlepsza strategia polega na tym, że po prostu nie opowiadasz o tym, co robisz każdemu, kogo spotkasz, tylko po prostu to robisz. Miarą Twojego sukcesu nie jest podziw ze strony innych mężczyzn, tylko uwielbienie, namiętność i oddanie kobiet, które Tobie się podobają i które Ty wybierasz jako swoje potencjalne partnerki!
Aha, jeszcze jedna przestroga. Bardzo często po przeczytaniu tej książki ludzie stają się głodni wiedzy. Kupują nagrania ze szkolenia NLS lub jadą jak najszybciej na takie szkolenie. Nie spiesz się z robieniem dalszych kroków, kupowaniem nagrań i nie planuj od razu w tym miesiącu szkolenia NLS, zanim w pełni nie rozsmakujesz się i nie nabierzesz pozytywnych doświadczeń w praktyce z żywymi kobietami! Zanim zaczniesz myśleć o następnej porcji wiedzy lub udziale w szkoleniu, poćwicz techniki, o których przeczytałeś w tej książce.

Powodzenia!
Autorzy